Mijn hersenspinsels en gedachtekronkels

Discussiëren op Hoeiboei 2, oftewel het bewijs van de geldigheid van Edward Saids ‘Orientalism’ tot op de dag van vandaag

Afgelopen winter publiceerde ik op dit blog Discussiëren op Hoeiboei, de anonieme afwerkplek van islamofoob extreemrechts. Daar heb ik wat mij betreft ook deze site al voldoende geïntroduceerd.  Het is het platform waar Hans Jansen, Annelies van der Veer en soms ghostwriter Barry Oostheim hun anti-islam/ pro rechts-Israël/pro Wilders pamfletjes lanceren, toegebruld door een horde in regel anonieme ‘reaguurders’ (deze van de website GeenStijl afkomstige kwalificatie, lijkt mij een effectieve omschrijving), die er vaak nog een schepje bovenop doen. Expliciet racisme is in het forum van Hoeiboei volkomen geaccepteerd (voor vrijheid van expressie zijn wij immers allemaal), alleen wanneer er tegengeluiden komen, die niet zo makkelijk zijn af te doen, of waar het lastig om een goed antwoord op te formuleren, worden die soms weg gemodereerd, of wordt de discussie gesloten.  Om die reden leek het mij aardig om de discussie hier in ieder geval te publiceren (en daarmee vast te leggen). Er valt, net als de vorige keer, weer veel te lachen, maar ook deze discussie is weer buitengewoon onthullend over hoe islamofoob rechts (of domrechts, beide begrippen vallen overigens niet noodzakelijkerwijs samen, maar overlappen elkaar soms wel, zie verschillende bijdragen aan de discussie hieronder) naar de wereld kijkt. Al met al bijzonder leerzaam materiaal, ook al is het wederom een nogal burlesque geheel geworden. Door verschillende participanten wordt regelmatig de onderbuik geleegd, maar dat is nu eenmaal eigen aan de tribale groepering der Hoeiboei reaguurders. 

Dan nog iets. Een van de merkwaardigste aspecten van de weblog Hoeiboei is dat daar het idee leeft dat men mede namens Harry Potter en Gerard Reve spreekt. Ik vind het ook een beetje vreemd, maar als je de site opent, zie je linksboven de tekst ‘Hoei Boei, de enige site met zowel Gerard Reve als Harry Potter aan haar zijde’. Juist…. Dat van Harry Potter kan ik niet beoordelen. Zijn domein is immers het bovennatuurlijke. Net als het dragen van een hoofddoek, lijkt mij de Harry Potter cultus een hoogst particuliere geloofszaak en wie ben ik om mij daarin te mengen, dus dat laat ik maar verder voor wat het is. Maar waarom in Godsnaam (zeg dat wel) Gerard Reve? Zijn Annelies van de Veer en Hans Jansen Zijn Boodschappers, die, aangevuld met Ghostwriter Barry Oostheim als Heilige Geest, een soort Reviaanse drieëenheid vormen? (dus niet met de Maagd Maria, want dan zou Annelies van der Veer een hoofddoek moeten dragen en, voor de goede orde, dat doet ze dus niet). Maar ik dacht altijd dat dit met met Teigetje en Woelrat was. Misschien heb ik iets gemist, maar dat roept bij mij wel hele vreemde beelden op. Het kost mij iets minder moeite om bij bepaalde reaguurders het beeld op te roepen van Matroos Vos (zeker zoals hij er nu uitziet). Sterker nog, als je daar met bepaalde types in discussie gaat, moet je gewoon het beeld van Joop Schafthuizen voor de geest halen. Meestal klopt dat wel met de algemene sfeer van de conversatie. Zie bijvoorbeeld ene Van het Goor (what’s in the name), alhoewel die naar eigen zeggen de grootste heteroseksuele schuinsmarcheerder van Harderwijk is, zie hier, – wisten jullie trouwens dat de Donkerstraat aldaar de ultieme cruiseplek is? Alhoewel ik toch mijn twijfels heb bij van het Goors claims en ik mij afvraag of hij niet eerder een licht ontvlambare, hoe zou ik het zeggen, viezeman is (naar de creatie van Kees van Kooten), gezien een andere reactie op Hoeiboei (zie hier). Dat ‘trillen van kwaadheid, praten met speeksel in de Harderwijkse Donkerstraat’ vind ik wel weer een mooi beeld, Matroos Vos zeker passend. Maar verder vind ik dat Reve-gedweep op die site maar een rare toestand. Annelies van der Veer die zich een Reviaan noemt (zie hier). Of Hans Jansen, die zich volgens Michiel Leezenberg bezondigt aan Reviaanse stijlbloempjes (zie hier). Ik wil niets afdoen aan de daar kennelijk gepraktiseerde reviaanse voorkeur (wat die ook moge inhouden, of hoe je daar invulling aan geeft- zeker in combinatie met Harry Potter?!), maar ik vind het een beetje een wonderlijk gebeuren. Vandaar dat ik in de discussie, al was het enigszins off topic, daar toch een opmerking over heb gemaakt. En misschien was het nog nodig ook, want, al claimt de site de zegen van Reve te hebben, een aantal reaguurders snapt er spreekwoordelijk geen hol van. Waaronder ene Hpax, zie hier, al schrijft die naar eigen zeggen nog zulke geleerde boeken, zie de onderstaande discussie. Uitgegeven in eigen beheer, dat dan weer wel.

Hieronder de discussie. Ongeredigeerd, met helaas dus onvermijdelijke type-fouten, inclusief die van mijzelf (dat is nu eenmaal moeilijk te voorkomen als je snel in een klein vakje moet typen), maar het ruwe materiaal (waarin vooral goed tegenwicht werd geboden door de tot voor kort mij onbekende blogger Max Goedblick, met een veel bescheidener rol voor mijzelf) is wederom fascinerend en daarom de moeite waard om te tonen en te bewaren. Daarna volgt nog een kleine nabeschouwing, plus wat bonusmateriaal. Ter leeringh ende vermaeck:

 

Van: http://hoeiboei.blogspot.nl/2013/07/egypte-begeert-het-juk-van-de-sharia-af.html

Egypte begeert het juk van de sharia af te schudden

Al sinds de Farao’s zijn de Egyptenaren als weinig anderen erin getraind om politieke narigheid gelaten te ondergaan. Maar nadat één jaar lang de politieke islam aan de macht is geweest, is het toch ook deze geharde ervaringsdeskundigen te veel geworden. (Niet dat zoiets een waarschuwing zal zijn voor Nederlandse politici die er een hobby van hebben gemaakt de islam ruim baan te geven in het lands-, stads- en schoolbestuur. Immers, alleen de bevolking heeft er last van, dus voor de meeste politici is het dan niet echt een punt.

Strategisch is en blijft het voor de groei van de politieke macht van de islam op de lange termijn het beste zo veel mogelijk sharia-enclaves te stichten. Maar waar? In het Westen kost dat weinig moeite, daar hebben de autoriteiten immers niet door wat er onder hun neus gedaan wordt. Hetzelfde te doen in de islamitische wereld, waar haast iedereen, en zeker de politie, doorheeft wat er gaande is en waartoe dat leiden zal, zoiets is een veel riskantere onderneming. Van heel Egypte een sharia-enclave maken is zelfs met de steun van Obama niet geluk.

De Nederlandse staatsmedia en de Nederlandse beleidsmakers, blijkt nu, zijn niet op de hoogte van de elementaire basics van de politieke orde in de islamitische wereld. Met droge ogen vertellen ze dat ze het als een ernstig probleem zien dat een wettig gekozen president door het leger is uitgeschakeld. Dat de verkiezing van die president met fraude tot stand is gekomen, is al weer vergeten. Dat die wettige president de mensenrechten van zijn onderdanen schendt, speelt geen rol. Er zijn in het Midden-Oosten nu eenmaal maar twee smaken beschikbaar: een dictatuur van de islam, of een halve dictatuur die zijn macht ontleent aan het leger.

In Turkije bestond, voordat Europa daar ingreep, een subtiel evenwicht tussen islam en leger. Europa heeft het evenwicht dat daar bestond verbroken, ten gunste van de islam, omdat militaire regimes nu eenmaal niet voldoen aan de hoge Europese normen. Dat in islamitische landen als Turkije en Egypte het leger een minimale burgerlijke orde garandeert en de haatbaarden op afstand van de macht houdt – als de Nederlandse praat- en schrijfelite dat al mocht weten, dan houden ze er stijf hun mond over dicht. Ze telefoneren liever met hun dinnetjes in Beiroet. Minister Timmermans, Petra en Monique: Ga toch koken.
De overheidsmacht in Egypte is al duizenden jaren in handen van de hoogste militair van het land. Alleen tijdens de periode van Britse bemoeienis, van ± 1888 tot ± 1952, lag het anders, tenzij je de rol die de Britten toen hebben gespeeld gelijk wilt stellen met die van de opperbevelhebber van de Egyptische strijdkrachten. Dan is ook 1888-1952 toch een normale periode geweest. In 1952 kwamen de militairen weer gewoon direct aan de macht: Nasser.
Inderdaad was de constructie waaronder de Britten zich met Egypte hebben bemoeid wat eigenaardig, het was geen gewone kolonie, wat bijvoorbeeld daaruit blijkt dat niet Engels maar Frans in 1952 in Egypte de meest gesproken buitenlandse taal was. Egypte had in de Britse tijd een eigen sultan, later koning, met eigen bevoegdheden. Wij in Nederland hebben daar weinig van meegekregen, behalve dat de laatste koning, Farouq, aan overgewicht leed. Studenten denken meestal dat Egypte ‘gewoon’ door de Engelsen gekoloniseerd is geweest.
Het falen van de Moslimbroederschap in Egypte wil niet zeggen dat de Broederschap niet nog steeds kansen heeft in landen waar anders dan in Egypte geen millennia-oude traditie van militair bestuur bestaat. In Jordanië en Syrië liggen er nog steeds mogelijkheden. Het Mursi-drama zal de Broederschap er bovendien eens te meer van overtuigd hebben dat de macht alleen door geweld in handen te krijgen is, en dat het democratische spel de moeite van het meedoen niet waard is. Het kan nog leuk worden in de islamitische wereld waar het delen van de staatsmacht een onbekend concept is.
De nieuwe machthebbers in Egypte hebben niet de steun van Obama, want die gaf publiekelijk de voorkeur aan een Egypte onder de sharia en onder Mursi. De Egyptenaren wisten dat, en getuigden van die kennis, en van hun afschuw van Obama, door middel van in het Engels gestelde spandoeken die in Europa en Amerika op de tv goed zichtbaar zijn geweest. Raar dat het westen die voorkeur van Obama voor de islam zo gelijkmoedig opneemt.
Maar mogelijk zijn er toch instanties in Amerika die wat minder gelijkmoedig zijn, en die tegen de zin van het Witte Huis en zonder het Witte Huis precies op de hoogte te houden, de Egyptische legerleiding gesteund hebben, met geld, raad en daad. Of ondersteunt Saoedi-Arabië de nieuwe militaire machthebbers? Het is in ieder geval haast ondenkbaar dat een groep militairen de macht overneemt zonder steun van anderen, en ook nog eens tegen de zin van Obama en de zijnen.
De nieuwe machthebbers verwachten, net als de Nederlandse legendarische Arabist Snouck Hurgronje aan het begin van de vorige eeuw, dat als je de haatbaarden er tussenuit vist, het verder allemaal wel los zal lopen. Het leger zegt driehonderd arrestaties te hebben verricht. Kennelijk is dat getal voor veel Egyptenaren (die anders dan Nederlanders weten wat de politieke islam is) min of meer geloofwaardig. Zelfs al zijn het er drieduizend, dan is dat nog steeds weinig. Ja, voor Nederland zou het te veel zijn. Wij laten liever af en toe een van de onzen afschieten en onthoofden in de Linnaeusstraat. Maar voor Egypte is drieduizend arrestaties een gebeurtenis van niks.
Hoe zal het nu verder gaan met Egypte? Vanaf de jaren veertig tot nu toe, langer dan een halve eeuw, heeft er in Egypte een vaak bloedige maar beperkte strijd gewoed tussen de Moslimse Broederschap en de Regering/het leger. Daarbij vielen er nu en dan doden, werden er nu en dan mensen, mogelijk onschuldig, gevangen gezet of geëxecuteerd, plus af en toe een aanslag op een politicus, en er waren af en toe bloedige rellen. Ik heb wel (per ongeluk) in Cairo door een straat gereden, langs een hotel, op een plek waar de politie net het bloed van de stoep en de trappen aan het dweilen was.
Heel erg allemaal, en dat zal allemaal terugkomen als het leger in Egypte aan de macht blijft. Toch is die toestand om rekenkundige redenen te verkiezen boven een langdurige echte burgeroorlog in Syrische, Irakese of Libanese stijl waarbij elke paar maanden duizenden slachtoffers vallen.
Dat de Egyptenaren het juk van de sharia hebben afgeschud, en dat mogelijk ook nog op eigen kracht voor elkaar hebben weten te krijgen, is het bemoedigendste bericht over de islam sinds de staatsgreep van Khomeini in Iran in 1978-1979.
Categorieën:

131 opmerkingen:

  1. Werken die veiligheidsdiensten, cia, aivd, dan toch echt van acht tot halfvijf en tijdens Zon- en feestdagen gesloten, of bent u zo bijzonder goed geïnformeerd ?
    Bij de politieke elite twijfel ik voortdurend tussen dom en crimineel.

    BeantwoordenVerwijderen

  2. Het is geen optie. Er bestaat geen mogelijkheid dat de islam de gehele mensheid zal verzieken. Net als een teek, een luis, het hiv-virus of een kankergezwel heeft de islam een gastheer nodig. Het slechte van de wereld kan niet overleven zonder het goede. De islam kàn niet op zichzelf staan, omdat het alleen kan bestaan ten koste van een ander. Dat is het unieke van een parasiet.

    Er bestaat ook geen kans dat de islam tot het einde der tijden blijft voortbestaan, net als heb bewind van Stalin, Pol Pot en Hitler heeft de islam ook tegenwoordig in Nederland meelopers. Stalin werd gesteund door de communisten, Hitler door de NSB en Pol Pot door Paul Rosenmöler. De islam word gesteund door een combinatie van àl die groepen samen met hun trawanten en collaborateurs. Onderandere Anja Meulenbelt en Dries van Agt.

    De islam loopt op haar laatste benen, de islam is op sterven na dood. Omdat de islam verzonnen is kan ik er een eind aan verzinnen, en niets of niemand houdt mij tegen. Het einde van de islam staat hoe dan ook gepland op 31 December 2013 ‘s-middags om vier uur. Zeg maar dat Vanhetgoor het gezegd heeft. Vervolgens moeten overal ter wereld alle moskeeën worden afgebroken, evenals de islamitische scholen. Dan moeten alle ex-moslims worden gedéprogrammeerd. En tot slot moeten de schuldigen worden bestraft.

    Het is geen optie, er is maar één manier om de wereld te behouden voor de beschaafde mensen; de islam zal ten einde komen. Dit jaar nog!

    BeantwoordenVerwijderen

  3. Goed verwoord vanhetgoor, Zoisut!

    Verwijderen

  4. Heb ik ook vaak aan gedacht, alleen waar moet de wereld nog doorheen. De islam heeft het kiem van zijn eigen ondergang in zich. Er zit zo weinig integriteit in het systeem. Naar elkaar en zeker naar hun “tegenstanders”. Hoe groter het wordt, hoe meer het onhoudbaar wordt. Dit geldt eigenlijk voor alle door de mens gevormde systemen. Of het systeem nou door een geloof wordt geïnspireerd of door een ideologie of door een kapitalistisch systeem of een product (bedrijf) of een politiek idee (EU) of het gras van de buren. Er is een punt waar het niet meer werkt. En het ene systeem zal sneller onderuit gaan dan het andere en de islam heeft dan ook alles in zich om onderuit te gaan. De islam past zich niet aan de omstandigheden (gelukkig anders hadden we pas echt een probleem) maar of ik het nog ga meemaken…

    Verwijderen

  5. Hoera voor Vanhetgoor ! Echt waar.

    Verwijderen

  6. Nu ik hier toch bezig ben (een eind verderop in de discussie), ook hier maar een opmerking. Van het Goor, als ik het goed begrijp vind jij het opkomen voor de rechten van de Palestijnen (die niet eens allemaal Moslim zijn)’collaboreren’ met ‘de islam’? Los van of er überhaupt zoiets bestaat als ‘collaboreren’ met ‘de islam’, ben je in staat afzonderlijke problemen helder te analyseren, of is het voor jou allemaal een grote brei? Snap je zelf wat er allemaal aan de hand is, of maak je er bewust zo’n hutspot van? Toon maar eens aan waarin bijvoorbeeld de door en door Katholieke van Agt een steentje bijdraagt aan een evt islamitische wereldheerschappij. Ben benieuwd of je dat kan en vooral of je dat ook op een serieus forum kunt slijten. Hier maak ik me geen illusies, hoewel ook ik verbaasd zou zijn als je hierin bijvoorbeeld Hans Jansen meekrijgt. Nu hij toch op dit forum bezig is, ben ik best wel benieuwd wat hij hiervan vindt. Zou daar graag wat meer van willen vernemen 😉

    Verwijderen

  7. Het is niet de islam die momenteel een flinke greep in onze portemonnee doet, onze vrijheid afpakt, maar de ‘Bovenonsgestelden’.

    BeantwoordenVerwijderen

  8. Bedankt voor het linkje..

    Verbluffend, en alle respect voor het bewustzijn van deze knaap…
    Welkom in de 21ste eeuw

    Persoonlijk (of weet het eigelijk wel zeker) denk ik dat internet hier een bewonderende en bemoedigende rol in speelt.
    Op vragen hoe deze `jongen` dat allemaal wist, noemt hij diverse malen “Internet” !!

    Bewoners van de islamitische staten zien nu met eigen ogen hoe mensen leven in het vrije westen, en hoe het anders kan.
    Zonder voorgelogen te worden door achterlijke islamisten en schriftgeleerden.
    Dankzij sociale media..

    Deng Xiaoping, de “vader des vaderland” van China wederopstanding, was jaren lang dom gehouden door de buitenlandpoliticologen van zijn “socialistische partij”
    En dacht dat ze in het buitenland nog in de middeleeuwen leefden.
    Toen hij in het ´buitenland´ kwam (pre-internet tijdperk) keek tie zijn ogen uit.

    Sociale media helpt de evolutie een handje..

    En Geert Wilders heeft weer gelijk…`moslims !! werp het juk van die achtelijke islam van U af, en er is zoveel mogelijk`

    Een sprankelend zonnestraaltje van bemoediging in die inktzwarte duisternis van de islam.
    Hup.. de mastodonten van de islam naar het museum.

    Verwijderen

  9. Het kan dus wel in die krant. Je hoeft het er niet mee eens te zijn maar het zet wel tot nadenken: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3471059/2013/07/06/Er-is-geen-moraal-zonder-God.dhtml

    BeantwoordenVerwijderen

  10. Mbt tot moraal raakt het kant noch wal 🙂

    Verwijderen

  11. Toch vraag ik me af in hoeverre de oppositie tegen Morsi iets te maken had met het dictatoriale islamisme van de moslimbroeders. Op TV zag ik ook Egyptenaren die boos waren omdat het brood 5 x zo duur was geworden vanwege afschaffing van subsidies op brood. De meeste opstanden draaien om armoede, werkloosheid en voedselprijzen; zo begon de Arabische “lente”.

    Ook onder Mubarak waren niet-moslims een zondebok om het falen van de overheid te verdoezelen. Bij aanslagen en pogroms tegen die minderheden grepen politie en leger vaak niet in, of deden zelfs mee. Er is geen reden om aan te nemen dat het leger nu ineens die minderheden gaat beschermen. Ook de volgende regering zal zondebokken nodig hebben; Egypte ligt economisch op haar gat en ik zie niet hoe dat heel snel kan veranderen.
    De volgende Egyptische regering zal de subsidies op brood evenmin kunnen handhaven.

    BeantwoordenVerwijderen

  12. Dandruff heeft gelijk.

    Verwijderen

  13. en paardenbonen uit Frankrijk. Schijnt voedsel voor armelui te zijn.

    Verwijderen

  14. Als je dit als gegeven neemt (en ja ik denk ook dan Dandruff gelijk heeft) dan heeft het geen zin om naar democratie te streven als het land daar niet aan toe is. De middenklasse moet groot genoeg zijn en dat betekend dat de economie redelijk goed moet draaien en ondernemerschap lonend is. En natuurlijk vergeet ik nu heel veel belangrijke zaken. Ook de cultuur en aanwezige ideologiën bepalen veel. In china kan een democratie wel eens f.. verkeerd uitpakken omdat ze nogal een beetje alleen aan zichzelf denken en dat werkt niet zo goed in een democratie. Egypte en de rest van de arabische landen is er (ook) niet aan toe en wat je in turkije ziet gebeuren is dat een ideologie een prille (wat heet) democratie om zeep wil helpen. (of mag ik dat niet zeggen). Raak de mensen in de portemonnee en de democratie is snel overboord. (of als er veel te verdienen is, is de democratie ook snel overboord).

    Verwijderen

  15. Recente omwentelingen in Egypte worden in termen van Democratie, Arabische Lente en gekuip van de locale Moslim Broederschap verslagen, maar terecht wijst Dandruff [7.07.13/13.29u] op de explosieve stijging van de broodprijs. En die van de spijsolie zal er denk ik ook wel zijn en tellen, en dan heb je zo een opstand in Egypte (Caïro).

    Over het alledaagse leven van de ‘gewone Egyptische man’ worden we slecht geïnformeerd. Hoe die moet leven, kan beslissender / voorspellender zijn voor het ontstaan van een politieke agitatie dan Verheven slogans’’

    Bestaat over die ‘Mohammed Hasan de Egyptenaar’ recente, toegankelijke literatuur? Vele jaren geleden las ik enige pagina’s uit een publicatie van een Noorse anthropologe over haar participerend onderzoek bij een gewoon Caïrees gezin. Een boeiend verhaal over een afschuwelijk, gewoon Egyptisch leven. Met dat participeren hield ze naar ik mij herinner maar op.
    Ik had graag haar artikel of boek helemaal uitgelezen, maar kreeg die niet te pakken. En ook niet iets dergelijks. De naam van de anthropologe ken(de) ik niet. Wie weet!

    BeantwoordenVerwijderen

  16. “Dat de Egyptenaren het juk van de sharia hebben afgeschud, en dat mogelijk ook nog op eigen kracht voor elkaar hebben weten te krijgen, is het bemoedigendste bericht over de islam sinds de staatsgreep van Khomeini in Iran in 1978-1979.”

    Hier zal men het mogelijk interpreteren als een overwinning van de goede islam over de slechte ?
    islam, zo slecht nog niet.

    BeantwoordenVerwijderen

  17. “In Turkije bestond, voordat Europa daar ingreep, een subtiel evenwicht tussen islam en leger. Europa heeft het evenwicht dat daar bestond verbroken, ten gunste van de islam, omdat militaire regimes nu eenmaal niet voldoen aan de hoge Europese normen”

    Ik hier toch met een paar ernstige vragen…..

    Verwijderen

  18. Niet te vroeg juichen. Obama heeft namelijk een plan B om de Moslimbroederschap weer aan de macht te helpen. Journalist Daniel Greenfield(aka Sultan Knish) daarover:

    http://frontpagemag.com/2013/dgreenfield/baracks-plan-b-for-the-brotherhood/

    BeantwoordenVerwijderen

  19. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen

  20. “De nieuwe machthebbers in Egypte hebben niet de steun van Obama, want die gaf publiekelijk de voorkeur aan een Egypte onder de sharia en onder Mursi.”

    Ik begrijp heel goed dat de Amerikaanse Republikeinen elke gelegenheid aangrijpen om een Democratische president in een kwaad daglicht te plaatsen. Dat is politiek.

    Ik begrijp ook heel goed dat Europeanen met een rechtse kijk op de wereldpolitiek graag meedoen aan een partijtje Obama bashen. Dat is vriendjespolitiek.

    Wat ik echter niet begrijp dat is waarom Obama er belang bij zou hebben dat Egypte een Moslimstaat wordt! Waarom zou Obama er belang bij hebben dat de Joodse staat Israël langzaam maar zeker wordt ingesloten door vijandige Islamitische regimes, met legers en atoombommen en Arabieren die een broertje dood hebben aan Amerikanen en Joden?

    In Amerika wonen heel veel Joden. Een deel van hen is Republikein, een ander deel stemt Democraten. Maar als het om de Joodse zaak gaat en het belang van de staat Israël dan vormen zij één front. Als Obama zou willen dat de Moslimbroederschap de macht in Egypte krijgt, zijn de Democraten alle steun van alle Joodse kiezers kwijt. Welk belang heeft Obama daarbij?
    Dat de Republikeinen daar belang bij hebben is evident; als zij de wereld ervan kunnen overtuigen dat Obama een Crypto-Islamiet is met een verborgen agenda om de wereld te Islamiseren dan hebben de Republikeinen op voorhand alle verkiezingen voor de eerstkomende 30 jaar gewonnen. Maar ja, wie trapt daar nu in?

    Zou iemand mij daarom hier eens kunnen uitleggen waar voor Obama en Amerika het voordeel te halen valt als de Amerika-hatende Moslims in steeds meer landen aan de macht komen?

    BeantwoordenVerwijderen

  21. Wat is jouw belofte nog waard ?

    Verwijderen

  22. @sirik

    A- Uw vraag is off-topic.
    B- Ik kan mij niet herinneren dat ik u ooit iets heb beloofd.
    C- Indien Egypte een Islamitische staat wordt onder de dictatuur van de Sharia, en alszodanig zich natuurlijkerwijs zal gaan ontpoppen als een aartsvijand van het buurland Israël (en van Europa & Amerika), wat heeft Obama daar dan voor zichzelf en zijn partij mee gewonnen? In de politiek gaat het namelijk altijd om belangen, en ik zie hier niet het belang van Obama. U misschien wel?

    Verwijderen

  23. A JA.

    B Kan kloppen, maar ik help je met: “Tijd om dit gekkenhuis te verlaten.”

    C Tussen Obama en Bush is er nauwelijks verschil. Evenzo betreffende de Democraten en Republikeinen. Bij ons thuis hebben we hetzelfde probleem: PVDA=VVD=CDA met een af en toe klein pikkie Peggold. Gelukkig valt er nu wel iets te kiezen. En dat is niet SP.

    Verwijderen

  24. “Zou iemand mij daarom hier eens kunnen uitleggen waar voor Obama en Amerika het voordeel te halen valt als de Amerika-hatende Moslims in steeds meer landen aan de macht komen?”

    Voor een antwoord op je vraag lees het het volgende blog van Barry Rubin.

    http://rubinreports.blogspot.nl/2013/07/at-last-secret-of-president-barack.html

    BeantwoordenVerwijderen

  25. Beste Anoniem,

    Barry Rubin blaast aan het eind van zijn blog zijn eigen beweringen over het beleid van Obama op met de opmerking:

    “It should be emphasized that aside from everything else, this is a ridiculous U.S. strategy….

    Precies, echter niet de strategie van Obama is ridicuul, maar de onzinnige theorie die Barry Rubin hierover heeft verzonnen is volstrekt belachelijk. Als Rubin gelijk had gehad dan was Obama al jaren geleden gestopt met de drone-aanvallen op Islamitische doelen en had hij Bin Laden nooit geliquideerd. Overigens zegt Rubin nergens dat Obama een “voorkeur” voor de Islam zou hebben, zoals de heer Jansen hierboven beweert, maar alleen maar dat Obama de strijd tegen de Islam zou hebben opgegeven. Dus Rubin beantwoord ook niet mijn vraag waarom Obama graag zou willen dat Egypte een Islamitische dictatuur zou worden.

    Als Hans Jansen en zijn vaste lezers hier beweren dat Obama een fan van de Moslimbroeders zou zijn dan weten zij vast ook wel waarom, en dan zou ik dat graag uit hun pen willen vernemen.

    Verwijderen

  26. “Als Hans Jansen en zijn vaste lezers hier beweren dat Obama een fan van de Moslimbroeders zou zijn dan weten zij vast ook wel waarom, en dan zou ik dat graag uit hun pen willen vernemen.”

    Omdat Obama denkt dat hij met de steun aan de Moslimbroeders, de z.g.n. gematigden steunt, die de Salafisten onder de duim zullen houden en Al Qaida
    op die manier ook minder succesvol kan zijn.

    BeantwoordenVerwijderen

  27. Hoe het in de NL media staat, weet ik niet precies maar ik vrees het ergste, denk weer aan Petra en Monique, maar internationaal wordt toch wel gedacht dat Obama de MB steunt.

    Zeker in Egypte wordt dat door velen gedacht, zie de teksten op de spandoeken die op de tv zichtbaar geweest zijn. Waarom Obama de MB steunt, weet ik niet, mensen doen nu eenmaal dingen waarvan ze zelf niet weten waarom ze die doen – zouden anderen het dan wel moeten weten?

    Overigens zitten er ook sharia-fundamentalisten in de anti-MB coalitie.

    BeantwoordenVerwijderen

  28. Egypte is een kruitvat en een potentiële vijand van Israël. Het horrorscenario voor Israël, en daarom ook het horrorscenario voor elke Amerikaanse president, is dat de MB via een staatsgreep aan de macht komen, en van Egypte een Islamitische dictatuur maken.

    Obama is een diplomaat die daarvoor een oplossing zoekt langs diplomatieke weg. Een diplomaat die als conflictbemiddelaar wil optreden moet daarbij altijd een paar zaken in acht nemen:

    A- Hij moet zelf boven de partijen blijven staan, en mag dus niet een van de partijen meer sympathie tonen en meer steun geven dan een andere partijen. Als hij die fout begaat wordt hij niet meer als onpartijdig ervaren en wordt hij zelf onderdeel van het conflict. Dit is vaak erg lastig, vooral als er partijen zijn die de onpartijdigheid van de diplomaat interpreteren als sympathie voor de vijand.

    B- Een oplossing kan alleen worden bereikt als alle partijen de oplossing ook als een oplossing ervaren. Dat betekent dat alle partijen het idee moeten hebben dat zij met de geboden oplossing ook voor zichzelf een voordeel hebben behaald. Als een partij er met een onevenredig deel van de buit vandoor gaat terwijl de andere met lege handen blijft staan, dan is het conflict niet opgelost want dan zal de benadeelde partij zich daar niet bij neerleggen en zijn strijd voortzetten.

    Zou het niet zo kunnen zijn dat de beschuldigingen aan het adres van Obama dat hij een vriendje van de Moslimbroeders zou zijn berusten op een misverstand? Als Amerika zelf geen partij wil worden in het binnenlandse conflict, zodat zij als een onpartijdige bemiddelaar de zaak in goede banen kan leiden, dan kan Obama zich niet op voorhand uitspreken tegen de Moslimbroeders. Uiteraard zullen tegenstanders van de MB dit ten onrechte kunnen uitleggen als sympathie voor de Moslims, iets waar de Republikeinen natuurlijk graag misbruik van maken om Obama in een kwaad daglicht te plaatsen als Crypto-Islamiet.

    Verwijderen

  29. Er is nagenoeg geen enkele zin waar in het bovenstaande stuk van ‘Max Goedblick’. Bij ‘waar’ denk ik aan de ouderwetse betekenis die dat woord had in de dagen van weleer, voordat het postmodernisme als fatsoenlijk ging gelden.

    Egypte is geen ‘potentiële vijand’ van Israël, maar gewoon een vijand.

    ‘Horrorscenario’? Egypte is militair niet tot veel in staat. Denk aan 1948, 1956, 1967, 1973.

    Obama is geen ‘diplomaat’, maar een politicus.

    Een diplomaat staat niet ‘boven’ de partijen. Hij vertegenwoordigt één van de partijen.

    Wat Obama is of denkt, weet niemand. Feit is dat zijn acties steeds uitpakken in het voordeel van de politieke islam. Dat leidt tot allerlei wilde fantasieën waarvan het onzeker is of een daarvan juist zal blijken. Maar wie weet.

    Verwijderen

  30. In Syrië de Russen wegtreiteren ?

    BeantwoordenVerwijderen

  31. Obama praat de stasi-praktijken van de NSA goed.
    Dat zegt mij genoeg, als democraat.
    Overigens is Guantánamo Bay, volledig legaal, nog steeds open. Een loze belofte.
    Obama vecht o.a. in Libie, Irak, Afghanistan, Jemen, en honderden andere plaatsen.
    Nixon + Bush = Obama.

    BeantwoordenVerwijderen

  32. Je overschat de macht van een president schromelijk sirik, en je onderschat de tegenwerking die Obama krijgt nog meer. Verder hebben je argumenten niets met Egypte te maken.

    Verwijderen

  33. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    Verwijderen

  34. Ten tijde van Bush kwamen uit de linxe kerk andere geluiden.
    Hmmm, wat voor de ene geldt, geldt niet voor de ander, Bakens verzetten ? Zoiets ?

    Blijft staan:
    “president said he will meet soon with a privacy and civil liberties oversight board to discuss ways to balance the need for U.S. surveillance while respecting people’s right to privacy.”

    Het Newspeak-woord van de dag is “Balance”.

    Iemand afluisteren zonder de privacy te schenden….? Dat is afluisteren met bloemkooltjes in je oren.
    Yes, we can !

    Verwijderen

  35. De president zit hooguit acht jaar in het Witte Huis. In het Pentagon en de CIA zitten ambtenaren hun hele carriere en voeren een beleid op basis van lange termijn planning. Wat die daar allemaal uitspoken weet vaak de president niet eens. Die afluisterpraktijken zouden daarom best nog wel eens op verzoek van Bush kunnen zijn opgestart. In elk geval zou het onder een Republikeinse president niet anders zijn gegaan.

    En terwijl jij je daar druk over zit te maken heb jij niet in de gaten dat jij al meer dan 10 jaar wordt afgeluisterd door de Mossad:

    http://tweakers.net/nieuws/24562/e-spionage-via-achterdeur-aftapsoftware-aivd-en-politie.html

    Verwijderen

  36. “Die afluisterpraktijken zouden daarom best nog wel eens op verzoek van Bush kunnen zijn opgestart. In elk geval zou het onder een Republikeinse president niet anders zijn gegaan.”

    Daar zou ik het best mee eens kunnen zijn.
    Echter.
    Obama is en blijft verantwoordelijk.

    En wat nog erger is, is dat hij het goed praat.Kortom hij ontkent niet maar vind het geen bezwaar dat de grondrechten van de Amerikanen geschonden wordt.
    Hij heeft als president, niet Bush, de verkoop van ‘1984’ bij Amazon. met 700% doen stijgen.
    Je bent toch wel bekend met Orwell, Max ?


    In het Pentagon en de CIA zitten ambtenaren hun hele carriere en voeren een beleid op basis van lange termijn planning. Wat die daar allemaal uitspoken weet vaak de president niet eens.”

    Gezien je, kennelijk, uitstekende contacten in het witte huis, stel ik voor dat je Obama daarover inlicht.

    Verwijderen

  37. Het is niet zo moeilijk om Obama te begrijpen meneer Jansen. U hoeft daarvoor alleen maar even uw rechtse vooroordelen over deze linkse president te laten varen, en gewoon even nuchter naar de Egyptische situatie te kijken. Dan gaat u vanzelf zien hoe Obama rollt.

    Natuurlijk meneer Jansen is Obama een politicus, daar heeft u 100% gelijk in. Maar behalve politicus is hij óók een diplomaat, in die betekenis van het woord dat hij probeert om de situatie in Egypte middels diplomatie in goede banen te leiden.

    En ja, als president van Amerika vertegenwoordigt Obama ook belanghebbende partijen, namelijk Amerika, Israël, en iedereen die er geen belang bij heeft dat het in Egypte niet uitdraait op een burgeroorlog alla Syrië. Daarom probeert Obama m.b.t. het conflict in Egypte om als “conflictbemiddelaar” en adviseur boven de betrokken Egyptische partijen te staan, en de democratie haar heilzame werk te laten doen. Dat doet Obama ook, en wie dit begrijpt en ziet die begrijpt ook heel goed welk plan Obama heeft, hoe hij te werk gaat en waarom hij “not amused’ was toen het Egyptische volk veel te vroeg om het aftreden van Morsi begon te roepen.

    De bedoeling van Obama en de Egyptische machthebbers in en achter de legertop was namelijk dat de MB niet in 2011 maar wél bij de eerstvolgende verkiezingen een democratische nederlaag zouden gaan lijden. Een overgrote meerderheid van het Egyptische volk wil namelijk absoluut geen Islamitische dictatuur in dat land, maar een democratie met vrijheid van meningsuiting en vrijheid van religie.

    De harde kern van de Moslimbroeders zijn echter anti-democratisch omdat democratie in strijd is met hun geloofsovertuiging. Daarom was het voorspelbaar dat als de MB aan de macht zijn zij stapje voor stapje de democratie weer zouden gaan ontmantelen met de bedoeling om van Egypte een Sharia-dictatuur te maken. Daardoor zullen zij echter wel heel veel sympathie en en steun van de bevolking verliezen, want de meerderheid wil dat beslist niet. Dit alles had zich ook al in gang gezet zoals u weet.

    Als Morsi nu niet was afgezet dan hadden de MB tegen de tijd van de volgende verkiezingen voor een onmogelijke keus gestaan: ofwel eerlijke verkiezingen maar dan zelf een verpletterende nederlaag leiden en de macht verliezen, ofwel geen verkiezingen meer.

    Kiezen zij voor het eerste, dan hebben de MB zichzelf langs democratische weg buiten spel gezet. Hoera.

    Kiezen ze voor de tweede optie, dan heet dat een staatsgreep, en kan het leger ze met steun van de bevolking, Amerika en de hele internationale gemeenschap afzetten en de MB als een staatsgevaarlijke anti-democratische partij opnieuw verbieden. Hoera! Hoera!

    Daarom wilde Obama graag dat de MB de eerste verkiezingen zouden gaan winnen, want daarmee zijn ze namelijk op een dood spoor gezet! Ze zijn namelijk anti-democratisch, maar moesten eerst nog hun ware gezicht nog tonen alvorens ze konden worden weggestemd. Een andere of betere optie was er niet in 2011.

    Daarom delen Obama en ik ook niet uw blijdschap over het feit dat Morsi nu reeds op ondemocratische wijze is afgezet. De MB hebben nu nog teveel aanhang en bij de volgende verkiezingen een stok om de hond te slaan en en dus zijn ze in Egypte voorlopig nog niet van hen af.

    Als u bovenstaande niet gelooft meneer Jansen, kan u dan vertellen wat voor Egypte het beste scenario zou zijn geweest om van de MB af te komen en welke rol de Amerikaanse president daar dan in had moeten spelen? Gewoon niet praten maar doodschieten zoals cowboy Bush dat in Irak en Afghanistan heeft gedaan, waar het nu nog steeds een politieke teringbende is?

    BeantwoordenVerwijderen

  38. Leuk al die desinformatie-bullebakkerij van de nog steeds anonieme ‘Max Goedblick’. ‘Cowboy Bush’; Jansen moet zijn ‘rechtse vooroordelen’ laten varen; er bestaan kennelijk mensen ‘die er belang bij hebben’ dat het een burgeroorlog wordt in Egypte en Syrië. U heeft goed opgelet, beste ‘Max Goedblick’, maar tijdens de lessen van wie?

    Maar pas echt leuk wordt zijn laatste bijdrage bij de zinsnede ‘Obama en ik’. Het wachten is op Obama die het heeft over ‘Goedblick en ik’.

    En ja, Egypte is zoals u schrijft voorlopig nog niet van de MB af, je kunt goed merken dat u er verstand van heeft. Dit heeft u wis en waarachtig goed gezien.

    Verwijderen

  39. HansJansen Mijn bijdrage van 10-07 heb ik enigszins gehaast geschreven, daarom zijn daar wat tikfouten in achtergebleven. Maar een welwillende lezer kan uit de strekking van mijn verhaal wel opmaken dat in de zinsnede “en iedereen die er geen belang bij heeft dat het in Egypte niet uitdraait op een burgeroorlog alla Syrië.” een dubbele ontkenning staat die daar niet thuis hoort.
    Wat de hoogleraren betreft die mij in hun colleges aanwezig hebben gezien kan ik u verzekeren dat die allen voor hun lesmateriaal gebruik maakten van literatuur dat te boek stond als “wetenschappelijk verantwoord” en zij zich beriepen op feiten die waren gecheckt en konden worden gedubbelcheckt, of anders op zijn minst als redelijk aannemelijk konden worden beschouwd.

    U doet in uw artikeltje hierboven een aantal nogal boute uitspraken zoals o.a.:

    “Van heel Egypte een sharia-enclave maken is zelfs met de steun van Obama niet gelukt.”

    of

    “want die [Obama] gaf publiekelijk de voorkeur aan een Egypte onder de sharia en onder Mursi”

    Met deze uitspraken beweert u feitelijk dat president Obama de staat Israël graag een kalifaat van Moslimbroeders als buurman cadeau wil doen, waarvan het huidige opperhoofd in 2012 nog over de Joden zei: “The Jews have dominated the land, spread corruption on earth, spilled the blood of believers and in their actions profaned holy places, including their own”, waarna hij, Mohammed Badie, de Arabische wereld opriep tot een heilige jihad tegen de staat Israël.

    Misschien heeft u gelijk maar mij komt dit tamelijk ongeloofwaardig en onlogisch over. Waarom dat heb ik in mijn eerste reactie duidelijk gemaakt. Er zijn ook personen de beweren dat Obama een aliën is die met een vliegende schotel in Amerika is afgezet met de bedoeling de aarde te koloniseren. Dit soort aluhoedjes komen bij mij echter even ongeloofwaardig over.

    Maar, als je het gedrag van iemand wil duiden, dan moet je zijn motief kennen, dus heb ik u gevraagd welk belang Obama er bij zou hebben dat Israël wordt omringd door anti-zionistische, anti-semitische en anti-Amerikaanse kalifaten. (Want zoals u weet willen de MB niet alleen Egypte maar het liefst van de hele Arabische wereld een groot kalifaat maken.)

    Op deze niet alleen redelijke maar zelfs noodzakelijke vraag hebt u tot nu toe nog geen zinnig antwoord kunnen formuleren. Daardoor zou zo’n uitspraak in de ogen van mijn voormalige professoren en hun studenten niet het niveau overstijgen van ongefundeerde kretologie zonder enig wetenschappelijk gehalte.

    Verder beroept u zich daarbij op leuzen die u hebt gelezen op spandoeken in een anti-Amerikaanse demonstratie. Indien ik in mijn studententijd een analyse van de Amerikaanse buitenlandpolitiek zou hebben gebaseerd op louter dergelijke in demonstraties meegedragen lectuur, dan zou ik van mijn professoren geen lof doch louter hoon hebben ontvangen.

    Maar desalniettemin meneer Jansen, als u mijn kijk op de Egyptische zaak en de rol van Obama daarbij verwerpt, dan zie ik halsreikend uit naar een betere analyse die meer recht doet aan de feiten dan slechts de volstrekt ongegronde suggestie dat Obama en crypto-islamiet zou zijn die de wereld onder het juk van de Sharia wil brengen. Zo’n stelling zou ik dan toch graag wat beter wetenschappelijk verantwoord onderbouwd willen zien, gebaseerd op wetenschappelijk verantwoord bronnenmateriaal, want anders heeft uw theorie voor mij niet meer overtuigingskracht dan de theorie dat Obama van een andere planeet komt.

    Wat mijn anonimiteit betreft, ik bevind mij hier op een blog waar vrijwel iedereen zich achter een niet te controleren identiteit verschuilt. Het stoort u blijkbaar ook niet dat diegenen die u louter lof en hulde toewuiven dat doen met gefingeerde namen, dus zou het u ook niet moeten storen dat iemand die uw teksten wat kritischer leest niet eerst een kopie van zijn paspoort overhandigt alvorens te reageren.

    Verwijderen

  40. Goed gedaan Maxi, de professor haakt af…wederom grandioos deze polemiek gewonnen…

    Fenomenaal repliek..

    Daarom een 10plus (hoera)

    Je bovenmeester JaapJan

    Verwijderen

  41. @Max Goedblick,
    een staatsgreep verdient niet de schoonheidsprijs, maar ik denk dat soms met een coup er heel veen mensen het leven bespaard kan worden. Daarnaast moet men ook aan de kwaliteit van het leven denken, voor héél het land. Niet alleen die kleine groep. Als steeds maar weer opnieuw de beschaving er onder moet lijden, dan is het een keer genoeg geweest. Dan maakt tijdelijk het plegen van kleine beetje extra geweld eventjes niet meer uit, als daardoor er netto meer mensen mee in leven blijven. Dus even de principes opzij om hogere principes voor te laten gaan.

    Democratie is een luxe. Als een gedeelte van het land geen verstandige keuze kan maken dan heeft het ook geen zin. Door eerst die mensen te dwingen om zich te bevrijden kun je later gaan discussiëren dat de manier waarop dat is bereik niet goed is geweest.

    BeantwoordenVerwijderen

  42. Aan van het Goor 1:26

    U schrijft dat een staatsgreep geen prijs van schoonheid verdient.
    Marx dacht daarover anders .
    Men leze De 18e Brumaire van Napoleon.
    Andere interessante lectuur omtrent staatsgrepen en hun schoonheid:
    Technique du coup d’état van de duits-italiaanse schrijver Curzio Malaparte alias Kurt-Erich Suckert.

    Verwijderen

  43. Helemaal waar vanhetgoor, misschien was het afzetten van Morsi op dat moment wel noodzakelijk, maar het is helaas ook een gemiste kans voor Egypte om voor eens en voor altijd af te rekenen met de politieke ambities van de Moslimbroeders.

    De Moslimbroeders zijn namelijk een permanente bedreiging voor de democratie in Egypte en het is een sterke anti-Zionistische en anti-Semitische beweging, waar ook Israël en Obama niet blij van worden.

    Volgens het handvest van het Moslimbroederschap streven zij ernaar om een in hun ogen rechtvaardig islamitisch Rijk en soennitisch Kalifaat te stichten dat de hele islamitische wereld omspant, met het plan om stapsgewijs de islamisering van in meerderheid islamitische naties na te streven met alle wettelijke middelen die daartoe ter beschikking staan.

    Hun motto is: “Allah is ons doel, de Koran is onze grondwet, de Profeet onze leider, strijd onze weg, en dood voor Allah onze hoogste aspiratie.”

    Dit soort religieuze en politieke ideologieen gaan niet samen met democratie maar kan alleen in een theocratie.

    Officieel hebben ze geweld afgezworen zodat ze niet als een terroristische organisatie kunnen worden aangemerkt en bestreden.

    Om de moslimbroeders geen kans te geven om als een politieke beweging via democratie aan de macht te komen zijn in Egypte politieke partijen op godsdienstige basis verboden. Daarom kunnen de MB zich niet voordoen als een politieke partij met de ambitie om van Egypte een theocratie te maken, of een partij oprichten die deze religieuze aspiraties van de MB in haar programma heeft staan.

    Wat individuele leden van de MB wel kunnen is politieke partijen oprichten die zich voordoen als seculiere partijen die zeggen de democratie te respecteren. Dergelijke partijen kunnen niet worden verboden en van de verkiezingen worden uitgesloten, en via deze sluiproute kunnen dus wel Moslimbroeders aan de macht komen. Komen op deze manier genoeg Moslimbroeders in de regering dan weet je dat ze hun “geheime politieke agenda” zullen gaan uitvoeren en dat is de deuren openzetten voor het broederschap om uiteindelijk van Egypte een kalifaat te maken.

    De Partij voor Vrijheid en Gerechtigheid van Morsi is in 2011 opgericht voor dit doel. Zolang deze partij in de oppositie zit zullen ze hun ware aard niet tonen en zich voor blijven doen als een seculiere partij met louter democratische ambities. Geef je ze de macht dan ontneem je ze de mogelijkheid om verstoppertje te spelen want dan zullen ze om de politieke ambities van het MB te realiseren uit de kast moeten komen.

    Daarom is het jammer dat Morsi al zo snel en feitelijk in strijd met de democratische spelregels is afgezet. Nu kunnen de MB zich er op gaan beroepen dat in Egypte de democratie niet werkt en dit in hun eigen voordeel gaan gebruiken. Veel beter zou het zijn geweest dat ze bij de volgende verkiezingen massaal zouden zijn weggestemd nadat duidelijk zou zijn geworden dat het Moslimbroederschap, inclusief de door hen opgerichte politieke partijen nog steeds uit zijn op het stichten van een Kalifaat.

    Verwijderen

  44. “Verder beroept u zich daarbij op leuzen die u hebt gelezen op spandoeken in een anti-Amerikaanse demonstratie. Indien ik in mijn studententijd een analyse van de Amerikaanse buitenlandpolitiek zou hebben gebaseerd op louter dergelijke in demonstraties meegedragen lectuur, dan zou ik van mijn professoren geen lof doch louter hoon hebben ontvangen.”

    Dit is wat Caroline Glick er twee weken geleden over schreef en dat maakt het duidelijker, waarom er tegen Obama zijn politiek van het steunen van de MB werd gedemonstreerd.

    Obama’s default position in the Muslim world is to support the Muslim Brotherhood. Egypt’s Muslim Brotherhood is the wellspring of the Sunni jihadist movement. And Obama is the Brotherhood’s greatest ally. He facilitated the Brotherhood’s rise to power in Egypt, at the expense of the US’s most important Arab ally, Hosni Mubarak.

    He even supported them at the expense of American citizens employed in Egypt by US government- supported NGOs. Forty-three Americans were arrested for promoting democracy, and all the administration would do was facilitate their escape from Egypt. Robert Becker, the one US aid worker who refused to flee, was abandoned by the State Department. He just escaped from Egypt after being sentenced to two years in prison.

    The Obama administration supports the Morsi government even as it persecutes Christians. It supports the Muslim Brotherhood even though the government has demonstrated economic and administrative incompetence, driving Egypt into failed state status. Egypt is down to its last few cans of fuel. It is facing the specter of mass starvation. And law and order have already broken down entirely. It has lost the support of large swathes of the public. But still Obama maintains faith.

    ———–

    You might think that this pile-on of fiascos would lead Obama and his advisers to reconsider their behavior.

    But you’d be wrong. If Obama were asked his opinion of his foreign policy he would respond with absolute conviction that his foreign policy is a total success – everywhere. And by his own metrics, he’d be right.

    Obama is a man of ideas. And he has surrounded himself with men and women who share his ideas. For Obama and his advisers, what matters are not the facts, but the theoretical assumptions – the ideas – that determine their policies. If they like an idea, if they find it ideologically attractive, then they base their policies on it. Consequences and observable reality are no match for their ideas. To serve their ideas, reality can be deliberately distorted. Facts can be ignored, or denied.

    Obama has two ideas that inform his Middle East policy. First, the Muslim Brotherhood is good. And so his policy is to support the Muslim Brotherhood, everywhere. That’s his idea, and as long as the US continues to support the Brotherhood, its foreign policy is successful. For Obama it doesn’t matter whether the policy is harmful to US national security. It doesn’t matter if the Brotherhood slaughters Christians and Shi’ites and persecutes women and girls. It doesn’t matter if the Brotherhood’s governing incompetence transforms Egypt – and Tunisia, and Libya and etc., into hell on earth. As far as Obama is concerned, as long as he is true to his idea, his foreign policy is a success.

    http://www.jpost.com/Opinion/Columnists/Column-One-Obamas-war-of-ideas-318036

    BeantwoordenVerwijderen

  45. “For Obama it doesn’t matter whether the policy is harmful to US national security. It doesn’t matter if the Brotherhood slaughters Christians and Shi’ites and persecutes women and girls. It doesn’t matter if the Brotherhood’s governing incompetence transforms Egypt – and Tunisia, and Libya and etc., into hell on earth.”

    En jij gelooft dit Robin? Waarom Robin, waarom in vredesnaam zou het Obama geen reet interesseren dat de MB straks iedereen gaan lopen uitmoorden en van hun wereld een hel op aarde zullen gaan maken? Omdat Obama de vleesgeworden duivel in eigen persoon is? Omdat Obama nog kwaadaardiger en wreedaardiger is dan Hitler, Stalin en Pol Pot bij elkaar opgeteld? Dat is in elk geval wel wat sommige extreemrechtse tegenstanders van Obama graag willen dat jij gaat geloven, daar hebben zij belang bij dat je dit gelooft. Maar is het ook geloofwaardig?

    Denk eens even na Robin. Als de MB met hulp van een Amerikaanse president in de landen rond Israël aan de macht zouden komen, dan is dat einde verhaal voor de staat Israël! Dan laten de Moslimbroeders van Israël geen spaan heel, en dat weten ze in Israël ook. Dus als deze onzin over Obama waar zou zijn geweest, dan stonden Israël en de V.S. nu op voet van oorlog met elkaar. Dan zouden Peres en Netanyahu op hoge poten het onmiddellijk aftreden van Obama eisen. Dan zouden alle Joden in Amerika, ook de Democraten van Joodse huize, het onmiddellijk aftreden van Obama eisen. Dan zou Obama als president volstrekt onhoudbaar zijn. President Nixon is gevallen en moest aftreden vanwege een afluister schandaaltje. Wat denk je dat er met Obama zou gebeuren als dit soort onzin over hem waar zou zijn. Dan had hij minder dan 24 uur de tijd gekregen om het Witte Huis te verlaten. Maar allen al uit het feit dat Obama mag blijven en zijn werk mag blijven doen in Egypte en Syrië kan je de conclusie trekken dat:

    Shimon Peres dit niet gelooft.
    Bibi Netanyahu dit niet gelooft.
    De Knesset dit niet gelooft.
    De Mossad dit niet gelooft.
    De CIA dit niet gelooft.
    Het Pentagon dit niet gelooft.
    De Democraten dit niet geloven.
    De Amerikaanse Joden dit niet geloven.
    En zelfs de Republikeinen dit niet geloven m.u.v. een kleine extreemrechtse minderheid uit de Tea-party ofzo.

    En waarom geloven die dit niet? Omdat het slechts extreem-rechtse anti-Obama propaganda is met nulkommanul werkelijkheidswaarde.

    Alleen Hans Jansen gelooft het. Maar die is dan ook Arabist. Maar gelukkig geloven Benjamin “Bibi” Netanyahu, de Knesset, de Mossad, de CIA, het Pentagon, de Democraten en de Amerikaanse Joden onze Hans Jansen weer niet. Want als ook maar een van hen Hans Jansen of Caroline Glick wel zou geloven dan was Obama al lang geen president meer geweest.

    Dus laat je niet van alles op de mouw spelden Robin, gewoon effe je koppie erbij houden en nuchter blijven.

    Verwijderen

  46. Putin leest tijdens de G8 enkele collega’s de levieten

    Putin, de Russische president gaf, volgens een artikel uit een Libanese krant, van katoen tijdens de laatste G8 vergadering op een zeer nuchtere en realistische manier, toen hij de Amerikaanse en Europese staatsleiders verweet een onsamenhangende Midden-Oosten en Islam gerelateerde politiek te voeren.

    De politiek correcten hapten naar adem toen achteraf ook Merkel de visie van Putin ondersteunde.

    http://www.paulcraigroberts.org/2013/07/10/putin-dresses-down-the-group-of-eight/

    Verwijderen

  47. Nou max, de glazen bol-kijkert,

    Licht toe dat het volgende waar is :

    “Als de MB met hulp van een Amerikaanse president in de landen rond Israël aan de macht zouden komen, dan is dat einde verhaal voor de staat Israël! Dan laten de Moslimbroeders van Israël geen spaan heel, en dat weten ze in Israël ook.”

    Verwijderen

  48. “Dus als deze onzin over Obama waar zou zijn geweest, dan stonden Israël en de V.S. nu op voet van oorlog met elkaar.”

    Dus geef je Jansen gelijk.

    Als Obama MB steunt én een bedreiging zou zijn voor Israël. (Je erkent twee voorwaarden)

    Verwijderen

  49. Heeft niets te maken met glazen bollen sirik alleen maar met een beetje snappen hoe de vork in de steel zit en jezelf niet laten verblinden door al te rechtse politieke praatjes. Als Israël en de V.S. de “harde lijn” blijven volgen zoals die is ingezet onder cowboy Bush en zijn “War on Terror” dan haalt de staat Israël het einde van deze eeuw niet.

    En nee, Jansen heeft niet gelijk, want als hij gelijk zou hebben gehad dan was Obama al lang geen president van Amerika meer geweest.

    Verwijderen

  50. “Dus laat je niet van alles op de mouw spelden Robin, gewoon effe je koppie erbij houden en nuchter blijven.”

    Ik heb een paar biertjes op, maar ik hou mijn koppie erbij hoor. 😉

    Hier nog wat leesvoer voor je, van een week geleden:

    Obama’s incompetence:

    http://www.israelhayom.com/site/newsletter_opinion.php?id=4895

    BeantwoordenVerwijderen

  51. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen

  52. Het is een oude techniek: een lijst van personen en instellingen opsommen die iets zouden denken, dan een individu apart zetten die vermoedt dat het ander zou kunnen zijn, en dan roepen dat die aparteling geen gelijk kan hebben.

    De techniek heeft altijd goed gewerkt in de Linkse Kerk, bij de Alinsky-aanhang en in de voormalige Sovjet-Unie. Ook in Nederland kom je hem vaak tegen. Maar, hooggeschatte technici, één van mijn mooiste eigenschappen is dat ik niet intimideerbaar ben.

    En dan die lijst van instellingen.. De CIA en de Mossad bestaan uit vele individuen, en reken maar dat die het niet eens zijn. Plus dat u mijn opvatting niet correct weergeeft. Die hele lijst is dus overbodig en misleidend. Waarom zou u lezers van uw stukken willen misleiden? Of doet u dat per ongeluk?

    Een andere oude truuk is dat als je iets uit wilt leggen, je soms op je hurken gaat zitten om je gesprekspartner te bereiken. Om te overtuigen verwijs je, in die positie, dan liever niet naar obscure pamfletten en boeken in rare talen, of naar wat Al-Jazeera aan het berichten is, maar naar voor iedereen controleerbare tv-beelden of Google-resultaten. Rustige waarneming daarvan zou immers een goed begin kunnen zijn van twijfel aan een onjuist standpunt. Maar dan begint de stoutste kleuter te roepen dat de juf geen beter argument heeft dan Google en de tv, en dus haar kleuterkweekacte kennelijk onterecht gekregen heeft.

    Maar hoe het ook zij en waardoor het ook komt, wat Obama zegt en doet, versterkt de positie van de politieke islam. In Egypte, in Syrië, in Libië, in Iran, in Turkije, en mogelijk ook in Jordanië, Libanon en andere landen. De vijanden van de politieke islam maakt hij daarmee boos, en de leiders van de politieke islam kan hij daarmee niet voor Amerika winnen.

    Nu ga ik weer mijn tuin verzorgen, want iemand moet het doen.

    BeantwoordenVerwijderen

  53. Enkel snoeien dus, het onkruid heeft al een wortelbehandeling gehad.

    BeantwoordenVerwijderen

  54. Om te beginnen moeten jullie gaan beseffen dat Obama geen dictator of alleenheerser is die in z’n eentje kan bepalen welk beleid hij voert. De buitenland politiek van de V.S. is geen privézaak van de president zelf, waar Obama mag doen en laten wat hij zelf wil. De buitenland politiek van de V.S is geen privé hobby van de president. Wat Obama doet daar zit “beleid” achter dat het resultaat is van studie, analyse en overleg van héél véél mensen en instellingen van zowel binnen als buiten Amerika en overleg met héél véél belanghebbende zowel binnen als buiten Amerika. Obama kan helemaal niets doen inzake Egypte als dat wat hij doet geen onderdeel zou zijn van “beleid” dat wordt gedragen en gesteund door miljoenen Amerikanen en als Amerika daarvoor geen groen licht krijgt van een meerderheid van haar bondgenoten.

    Dat er altijd ook kritiek is op elk beleid, dat is omdat er m.b.t. dit soort complexe politieke problemen geen beleid denkbaar is waar iedereen het mee eens zal zijn. Voor elk beleid geldt dat het voor- en nadelen heeft, dus elk beleid kent voor- en tegenstanders.

    Daarom is heeft het denkbeeld dat Obama een vriendje van de Moslimbroeders zou zijn en hij daarom de Moslimbroeders helpt om eerst van Egypte en daarna van de rest van de Arabische wereld een kalifaat te maken feitelijk te dom voor woorden.

    Dat deze theorie kant nog wal raakt blijkt uit het feit dat de aanhangers van deze theorie niet in staat zijn om een zinnig antwoord te geven op de twee meest essentiële vraag die deze domme theorie oproept:

    1. Waarom zou Obama als Christen en president van Amerika de Moslimbroeders “goed” vinden en sympathie hebben voor hun politieke idealen?

    2. Wat is het belang van de V.S. dat de Moslimbroeders in Egypte en daarbuiten aan de macht komen.

    Zolang op deze twee vragen geen zinnig antwoord kan worden gegeven is elke theorie die er van uitgaat dat Obama zou willen dat Egypte een kalifaat wordt een onzinnige theorie, nog onzinniger dan de theorie dat Obama van een andere planeet komt.

    Daarom heb ik hierboven laten zien dat je de buitenland politiek van de V.S. inzake Egypte ook anders kan interpreteren, een interpretatie dat veel meer recht doet aan de feiten en waarvoor je geen krankzinnige theorie over Obama nodig hebt om alle vragen die dit beleid oproept te kunnen beantwoorden.

    Helaas voor sommige mensen laat deze theorie zien dat Obama een verstandig politicus is en een slimme diplomaat, iets wat zijn politieke tegenstanders niet graag willen weten waardoor deze politieke tegenstanders van de Democraten liever kiezen voor een volstrekt belachelijke theorie om Obama, en daarmee de Democraten in een kwaad daglicht te plaatsen.

    En als meneer Jansen het daar niet mee eens is dan moet meneer Jansen maar eens een zinnig antwoord gaan geven op de vraag waarom de Amerikaanse Democraten graag willen dat het buurland van Israël een kalifaat wordt van Moslims die hebben opgeroepen tot een heilige jihad tegen de staat Israël.

    Want wat ook een oude techniek is die het goed doet in de “rechtse kerk” is boute, domme en demoniserende uitspraken doen over je politieke tegenstander, om daarna niet thuis te geven als wordt gevraagd om die uitspraken nader te onderbouwen en geloofwaardig te maken.

    BeantwoordenVerwijderen

  55. “De buitenland politiek van de V.S is geen privé hobby van de president.”

    Mag ik van jou zijn telefoonnummer ? Lijk me enig om eens bij te praten.

    Verwijderen

  56. Niet alleen Egypte (slechts twee smaken), maar ook Nederland is heel simpel. Aan de ene kant heb je hier de links politiek-correcte elite, die dweept met Obama en lachend toekijkt hoe de moslims de echte Nederlanders verdringen en het leven zuur maken. Aan de andere kant zijn er de fatsoenlijke Henk en Ingrids, die wel zicht hebben op de realiteit. Zij vinden bijval van moedige denkers als Bat Ye’or, Robert Spencer, Pamela Geller en Andrew Bostom, al zijn Henk en Ingrid zich daar in regel niet bewust van, want ze hebben nog nooit iets van deze mensen gelezen. De in regel anonieme Hoeiboei reaguurder, die heel soms misschien wat van deze denkers heeft gelezen, vervult een belangrijke functie als intermediair. Zij is als geen ander in staat om dit gedachtegoed, in bondige, zij het wat soms wat emotionele taal, bij Henk en Ingrid te doen landen. Maar verder is het allemaal ontzettend simpel, zowel Egypte als Nederland. Het is daarom heel juist om de gebeurtenissen vanuit dit soort schema’s te duiden. Het geeft goed de kern van de zaak weer. ‘Essentialisme’ noemen we dat met een duur woord. Maar misschien is het politieke discours (van zowel Egypte als Nederland) iets complexer. Mijn excuses voor het gebruik van het woord ‘discours’. Dat ruikt teveel naar postmodernisme, de moeder aller relativismen. Dat moeten we niet willen in dit land.

    BeantwoordenVerwijderen

  57. “Aan de ene kant heb je hier de links politiek-correcte elite, die dweept met Obama en lachend ….”
    En aan de andere kant heb je hetzelfde. CDA=PvdA=VVD met af en toe kereltje Peggold die zich druk maakt dat hij niet serieus genomen wordt door de ,voormalige, grote drie.
    Links= rechts en rechts is links. zo moeilijk is dat toch niet, “Floris”.
    De in de regel anonieme reaguurder te hoeiboei is geen intermediair voor Henk en Ingrid. Henk en Ingrid weten door dagelijkse ervaring hoe de elite rolt. Zíj ontmoeten hun allochtone buurman met al zijn ellende. De buurvrouw ziet men niet, want opgesloten, desnoods aan de ketting zodat ze de deur niet open kan doen.
    De ellende, genegeerd door zowel links, linx, rechts als vroom Nederland, zoveel is zeker, neemt alleen maar toe. Dat wordt gezien. Ook door mensen die tweemaal nadenken voordat ze wat zeggen, zij zullen geen stem uitbrengen op diegenen die deze ellendige situatie veroorzaakt hebben. Dus Floris zet je schrap voor een aanstaande ‘Brain Drain’ bij de ‘grote drie’.
    De aankondiging(en) van een op handen zijnde grote niet alleen Europese maar ook Noord-Amerikaanse omwenteling is op hoeiboei.nl gedaan en niet op SP.nl. Daar geloven ze nog altijd dat vrijheid en socialisme samen kunnen gaan. Ondanks Russische en Chinese lessen.

    Verwijderen

  58. Blijf nou gewoon eens even bij de les sirik en probeer niet stiekem van onderwerp te veranderen. Bewijs eens dat er in die PVV van jou nog ergens “brains” te vinden zijn door deze vragen te beantwoorden:

    1. Waarom zou Obama als christen en president van de V.S. de Moslimbroeders “goed” vinden en sympathie hebben voor hun politieke idealen?

    2. Welk belang heeft de V.S. erbij dat de Moslimbroeders in Egypte en daarbuiten aan de macht komen.

    3. Waarom is er in Israël en de VS nog niet de pleuris uitgebroken omdat de V.S. als wij Hans Jansen moeten geloven, een een totaal gestoorde gek als president heeft die de Moslimbroeders helpt om van Arabië een groot anti-zionistisch kalifaat te maken.

    Verwijderen

  59. @sirik Weet je waar wij linkse kerkmenschen zo ontzettend op zitten te hopen? Dat Wilders een keer bij de verkiezingen zo veel zetels wint dat hij niet anders meer kan dan minister president worden. Vindt hij niet leuk, Wilders, want als hij in het torentje komt te zitten, dan moet hij iets gaan doen wat hij heel erg naar vindt. Als Wilders m.p. is dan moet hij namelijk zelf ook “politiek correct” worden, en dan moet hij vanuit zijn verantwoordelijkheid als m.p. de in Nederland wonende moslims gaan beschermen tegen de dwaze streken van zijn eigen PVV! Je snapt natuurlijk wel dat wij van de linkse kerk dan dijenkletsend van plezier voor de t.v. zullen zitten om naar die soap te kijken!

    Want wat jullie voor “politiek correct” aanzien is in werkelijkheid niets anders dan de grondwet respecteren, de rechtsstaat handhaven en de scheiding van kerk en staat bewaren.

    Maar wat Geert Wilders vanuit de oppositiebankjes zijn achterban voortdurend voorschotelt is “politiek niet-correct” omdat dit niet in politiek beleid valt om te zetten zonder dat dit beleid in strijd zal zijn met art. 1 en art. 6 van de grondwet en de scheiding van kerk en staat. Daarom nemen de zogenaamd “politiek correcten” het geblaat van Wilders over de Islam ook niet serieus, omdat ze weten dat hij dat alleen maar roept en twittert om zijn achterban te lijmen.

    Het wordt daarom hoogtijd dat de PVV eens uit die oppositiebankjes komt en eens regeringsverantwoordelijkheid gaat nemen, zodat de aap uit de mouw komt en zijn stemvee gaat inzien wat ze werkelijk aan die club hebben als Wilders moet gaan doen wat hij steeds belooft. Als Wilders m.p. wordt dan zal een groot deel van zijn achterban eerst in totale verwarring zijn en dan binnen een jaar op het malieveld staan te demonstreren en het aftreden van Wilders eisen.

    President Obama en het Egyptisch leger wisten dat dit ook het geval zou zijn met Morsi en zijn “PVV & G” (Partij Voor Vrijheid en Gerechtigheid). Dat als Morsi president zou zijn een overgrote meerderheid van het Egyptisch volk zich massaal tegen Morsi, en daardoor ook tegen de MB zou gaan keren was voorspelbaar. Daarom wilde Obama ook graag Morsi als president, niet om Egypte onder het juk van de Sharia te brengen, maar zodat het volk dat democratie wil zich tegen de Moslimbroeders zouden gaan keren. Dat is ook gebeurd. Alleen jammer dat Morsi nu net iets te vroeg ondemocratisch is afgezet. Het was beter geweest als hij bij de volgende verkiezingen verpletterend was verslagen.

    Verwijderen

  60. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    Verwijderen

  61. “Bewijs eens dat er in die PVV van jou nog ergens “brains” te vinden zijn door deze vragen te beantwoorden:…”
    Dat heb ik niet beweerd.
    De stelling was dat, gegeven het verleden, getalenteerde mensen niet warm zullen lopen voor bestaande partijen. De selectiecriteria zijn nogal desastreus.

    Verwijderen

  62. “3. Waarom is er in Israël en de VS nog niet de pleuris uitgebroken omdat de V.S. als wij Hans Jansen moeten geloven, een een totaal gestoorde gek als president heeft die de Moslimbroeders helpt om van Arabië een groot anti-zionistisch kalifaat te maken.”

    Dat heeft Jansen nooit beweerd. Als ik hem goed begrepen heb heeft hij geconstateerd dat het doen en laten van O nogal gunstig is geweest voor MB. Voor zover ik het begrepen heeft, heeft hij toeval nooit uitgesloten en opzettelijkheid niet genoemd. Tenslotte weet Jansen ook niet alles, in tegenstelling tot Goedblick die denkt te weten wat er in de Grote Leider, heil zij met Hem, omgaat. Zelfs zijn prive.
    Zoals eerder gezegd. Er zijn twee componenten nodig voordat ‘de pleuris’ in usa of Israel uitbreekt. Nu, maar ook historisch gezien is militair Egypte een hoopje zand.

    “2. Welk belang heeft de V.S. erbij dat de Moslimbroeders in Egypte en daarbuiten aan de macht komen…”

    Bel hem op !!!

    Verwijderen

  63. sirik Als Jansen beweert dat Obama een voorkeur heeft voor een Egypte onder de Sharia en onder de MB Morsi, dan staat zo’n bewering politiek gezien gelijk aan de bewering dat Obama een totaal gestoorde gek is, want zoiets wensen en nastreven zou politieke zelfmoord zijn voor Obama en zijn partij de Democraten.

    Jansen weet inderdaad niet alles, hij weet blijkbaar niet eens dat het winnen van de verkiezingen door Morsi in 2012 alleen maar ongunstig is geweest voor Morsi en de MB. Daarom is zijn theorietje over Obama ook complete nonsense gebaseerd op een onjuiste waarneming en onjuiste interpretaties van feiten, het niet toetsen van zijn theorie aan de werkelijkheid en blijkbaar een groot gebrek aan kennis van zaken.

    Dus laat Jansen zelf maar Obama bellen, want niet ik maar Jansen krijgt zijn theorietje over Obama niet rond omdat hij geen antwoord kan geven op de vraag: “Waarom willen Obama en de Democraten zo graag politiek zelfmoord plegen?” Dan zal Obama de heer Jansen wel laten weten dat hij als emeritus hoogleraar beter een hengeltje kan gaan kopen.

    Verwijderen

  64. Een prachtig stukje proza Floris Schreve, maar het geeft geen enkel antwoord op de nog openstaande vragen met betrekking tot het vermeende verlangen van Obama om de Arabische wereld onder het juk van de Sharia te brengen, en Israël op te zadelen met bloeddorstige anti-zionistische kalifaten als buren. Met de door u zojuist gegeven anamnese van het probleem wekt u bij mij de verwachting dat het voor u geen moeilijke opgave moet zijn om aan de hard studerende maar helaas politiek correcte elite uit te leggen wat de volgens u onbelezen Henk en Ingrid van nature wel snappen.

    Wat uw leermeester Jansen nog onderbelicht heeft gelaten is dat Obama in Egypte geen reet te vertellen heeft, en dat het daarom ook niet Obama is geweest die Morsi de kans heeft geboden om de verkiezingen van 2012 te winnen, maar dat dit is gebeurd onder supervisie van het Egyptisch leger. Waargenomen is dat met de verkiezingen van 2012 de daadwerkelijke machthebbers in Egypte en Obama als spreekbuis van de V.S zich gedroegen als twee handen op één buik. De wetten van de logica verplichten ons daarom om op basis van deze waarneming tot de conclusie te komen dat indien de uitspraken van Hans Jansen over Obama waar zijn, diezelfde uitspraken ook van toepassing zouden moeten zijn op het Egyptisch leger:

    “Het Egyptisch leger gaf publiekelijk de voorkeur aan een Egypte onder de sharia en onder Morsi”

    en

    “Van heel Egypte een sharia-enclave maken is zelfs met de steun van het Egyptisch leger niet gelukt.”

    Wij hoeven er niet lang over te redetwisten dat de twee bovenstaande stellingen niet te verdedigen zijn omdat ze in strijd zijn met alles wat wij kunnen weten over Egypte en de politieke kleur en machtspositie van het Egyptisch leger. Maar hoe denkt u dan te kunnen verdedigen dat het Egyptisch leger en de V.S. in elk geval tot aan het afzetten van Morsi dezelfde politieke koers hebben gevaren, terwijl ze volgens meneer Jansen altijd elkaars opponenten zouden zijn geweest?

    Ofwel; niet Obama maar het Egyptisch leger was verantwoordelijk voor het laten meedoen en winnen van de verkiezingen door Morsi. Niet Obama, die heeft slechts laten weten dat de V.S. geen bezwaar had tegen deze gang van zaken.

    Om dit door meneer Jansen zelf veroorzaakte maar niet door hem op te lossen probleem toch op een kinderlijk eenvoudige wijze op te lossen hoeven wij niet meer te doen dan slechts één woord weglaten dat in zijn betoog volstrekt niet op z’n plaats is, en dat is het woord “Sharia”. Als wij stellen:

    “Obama gaf publiekelijk de voorkeur aan een Egypte onder Morsi”

    dan kunnen wij hier ongestraft de naam “Obama” vervangen door “Het Egyptisch Leger” waarmee het logisch bewijs is geleverd dat wij de hele gang van zaken in Egypte probleemloos kunnen verklaren zolang wij niet de fout begaan om de Verenigde Staten er valselijk van te beschuldigen dat zij (i.t.t. het leger) graag het volk van Egypte gebukt wilden laten gaan onder het juk van de Sharia.

    Dat zowel de V.S. als het Egyptisch leger er in 2012 de voorkeur aangaven dat Morsi en zijn partij de verkiezingen zouden gaan winnen valt politiek gezien namelijk heel goed te verklaren, zolang je maar niet de onnozele fout begaat om te denken dat Morsi president laten worden hetzelfde is als wensen dat Egypte een kalifaat wordt. Dat wilde het Egyptisch leger niet en Obama evenmin. Maar om dat te kunnen snappen vrees ik dat de volgens u “laaggeletterde Henk en Ingrid” te weinig kaas hebben gegeten van zaken als politiek en diplomatie, en kunnen zij het begrijpen van de Amerikaanse en Egyptische politiek ook maar beter overlaten aan de wat meer belezen politiek correcte elite die dit soort politieke spelletjes wel doorzien.

    BeantwoordenVerwijderen

  65. “Wat uw leermeester Jansen nog onderbelicht heeft gelaten is dat Obama in Egypte geen reet te vertellen heeft, ….”

    Obama moet slechts één keer niet de maandelijks miljarden naar Egypte te sturen……. en de verhoudingen zijn voor eenieder duidelijk.

    Verwijderen

  66. Amerikaanse dollars naar Egypte sturen, of dit weigeren, is geen privézaak van de Amerikaanse president, dus daar heeft Obama in z’n eentje niets over te zeggen. Egypte krijgt deze steun in ruil voor de afspraak dat zij geen politieke en militaire bedreiging worden voor Israël. Zolang Egypte zich houdt aan die afspraak moet de V.S. zich ook aan die afspraak houden.

    Dat betekent dus dat indien Egypte die steun niet wil kwijtraken zij moeten voorkomen dat de MB zodanig aan de macht kunnen komen dat ze er een anti-zionistisch Kalifaat van kunnen maken. En zover was Morsi nog lang niet, en zover zouden Obama en het Egyptisch leger hem ook nooit laten komen. Waarom zou Obama dat willen? Gelazer met Israël en onrust in die regio kost de Amerikaanse belastingbetaler veel meer dan dat beetje financiele steun aan een Egypte dat Israël met rust laat.

    Verwijderen

  67. FCAL bedankt voor de link:
    “Putin addressed US President Obama specifically, saying: “Your country sent its army to Afghanistan in the year 2001 on the excuse that you are fighting the Taliban and the al-Qa‘idah Organization and other fundamentalist terrorists whom your government accused of carrying out the 11 September attacks on New York and Washington. And here you are today making an alliance with them in Syria. And you and your allies are declaring your desire to send them weapons. And here you have Qatar in which you [the US] have your biggest base in the region and in the territory of that country the Taliban are opening a representative office.”

    Het wachten is op de Duitse herverkiezing van Frau merkel.

    Putin turned to the President of France [François Hollande] to ask, “How can you send your army to Mali to fight fundamentalist terrorists on the one hand, while on the other you are making an alliance with them and supporting them in Syria, and you want to send them heavy weapons to fight the regime there?”

    British Prime Minister David Cameron came in for some of Putin’s sharpest remarks, when the Russian President told him: “You are loudly demanding that the terrorists in Syria be armed and yet these are the same people two of whom slaughtered a British soldier on a street in London in broad daylight in front of passers by, not caring about your state or your authority. And they have also committed a similar crime against a French soldier in the streets of Paris.”

    BeantwoordenVerwijderen

  68. Reageerde alleen op de blogtekst van Hans Jansen, maar zie dat er een interessante discussie is ontstaan, waar ik midden in viel. Max Goedblick, altijd boeiend om hier het gesprek aan te gaan. Beetje vreemd dat jij het verwijt krijgt dat je hier onder een alias de dialoog zoekt. Ik geloof dat niemand dat ooit de meute Sirikjes, Dandruffjes, of hoe dat soms bijna Oost Europees van voor 1989 aandoende klapvee zich verder ook noemt, heeft verweten. Ik volg het gesprek met interesse,

    Floris Schreve (zo heet ik echt en, net als Hans Jansen wellicht, geef ik er zelf de voorkeur aan om het debat onder mijn eigen naam aan te gaan- al vind ik verder dat ieder dat voor zichzelf moet uitmaken)

    BeantwoordenVerwijderen

  69. Maar toch een serieuze toevoeging aan de discussie (over het stuk van Hans Jansen). Het lijkt natuurlijk ontzettend interessant om aan de lange geschiedenis van Egypte allerlei wetmatigheden te ontlenen, maar het is natuurlijk onzin. Dat geldt voor de historische wetenschap in het algemeen, maar natuurlijk ook voor de oriëntalistiek. Misschien erg ouderwets om weer met Edward Said aan te komen zetten (die discussie hebben we toch al lang gehad?), maar blijkbaar is het toch een beetje nodig, hoezeer Hans Jansen het daar ook mee oneens is (dat durf ik wel met enige zekerheid te zeggen).
    Edward Said over de vier dogma’s die hij onderscheidt in de traditionele oriëntalistiek:

    “Let us recapitulate them here: one is the absolute and systematic difference between the West, which is rational, developed, humane, superior, and the Orient , which is aberrant, undeveloped, inferior. Another dogma is that abstractions about the Orient, particularly those based on texts representing a ‘classical’ Oriental civilization, are always preferable to direct evidence drawn from modern Oriental realities. A third dogma is that the Orient is eternal, uniform, and incapable to defining itself; therefore it is assumed that a highly generalized and systematic vocabulary from describing the Orient from a Western standpoint is inevitable and even scientifically ‘objective’. A fourth dogma is that the Orient is at bottom something either to be feared (the Yellow Peril, the Mongol hordes, the brown dominions) or to be controlled (by pacification, research and development, outright occupation whenever possible)”.

    Edward Said, Orientalism; western conceptions of the orient, Londen 1978 (reprint 1995), p. 300-301

    Je voelt hem al aankomen, het gaat mij in dit verband vooral hierom: “A third dogma is that the Orient is eternal, uniform…”. Verloopt de Egyptische geschiedenis volgens een wetmatigheid? Rijden de mensen daar dan nog uitsluitend in paard en wagen? Rijden er dan geen auto’s in Cairo? Hoe kan het dat daar computers staan met internetaansluiting? Het klinkt heel diepzinnig allemaal, van die historische wetmatigheden, die zouden bestaan sinds de tijd van de Farao’s, maar het zegt helemaal niets. Frankrijk was ook altijd een monarchie, totdat de revolutie uitbrak. Nederland is een eeuwig door pragmatisme ingegeven tolerant land (zie de verschillende bijdragen en vooral reacties op deze site als bewijs). Geen misverstand, ik weet ook niet hoe het verder zal gaan in Egypte en ik zeg ook niet dat daar het democratische paradijs zal aanbreken (dat weet ik gewoon niet), maar het is natuurlijk, vanuit de historische wetenschap, volkomen onjuist om zulke absolute uitspraken te doen. De laatste jaren is er van alles in het Midden Oosten gebeurd, wat niemand ooit verwacht had. Dus om het Egyptische politieke systeem in zulke absolute categorieën in te delen lijkt mij niet echt zinvol (en ook onjuist). Hoe het gaat aflopen weten we niet, maar de gebeurtenissen van de afgelopen jaren hebben laten zien dat er toch meer smaken zijn dan twee. Spannend blijft het in ieder geval wel.

    BeantwoordenVerwijderen

  70. Dan wil ik er nog aan topevoegen dat ik mij geheel aansluit bij Max Goedblick, dat het een brij idiote gedachte is dat Obama een beleid zou voeren, of een agenda zou hebben, om de islamisten aan de macht helpen. In het geval van de Areabische opstanden is het eerder geweest: het Witte Huis stond erbij en keek ernaar en ze hadden aanvankelijk geen idee hoe ze moesten reageren. De eerste reactie (kwam van Hilary clinton) was: ‘We want Omar Suleyman, our trusted friend and allie, to take charge’. Deze Omar Suleyman was nu juist een trouwe bondgenoot in het (met nogal onorthodoxe/clandestiene methodes) bestrijden van het militante islamisme. Een aantal bewoners van Guantanamo is, voordat zij hun bestemming bereikten, nog bij hem langs gestuurd voor een sessie. Om deze, maar ook om vele andere redenen, klopt daar werkelijk helemaal niets van.
    Het is wel een fantasie/ propaganda-campagne van iemand als Pamela Geller tegen Obama. Maar dat Obama pro-moslimbroeders zou zijn is net zulke agitprop als het geageer toentertijd tegen John F. Kennedy, die het wereldcommunisme zou bevorderen. Heeft meer met binnenlandse ideologische oorlogsvoering te maken dan met de realiteit.

    BeantwoordenVerwijderen

  71. ER WORDT NIET BEWEERD DAT OBAMA PRO-MOSLIMBROEDER ZOU ZIJN — ALLEEN GOD KAN IMMERS IN DE HARTEN KIJKEN — MAAR DAT ZIJN BELEID VOOR DE MB GUNSTIG UITPAKT. MAAR JA, IEMAND DIE NOG MET DE EGYPTISCHE NAAR AMERIKA GEËMIGREERDE POSTMODERNE AUTEUR EDWARD SAID BEZIG IS…

    O JA, DAT WILDE IK ALTIJD AL EENS IEMAND DIE ER VERSTAND VAN HEEFT VRAGEN: DE MEESTE ORIËNTALISTEN WAREN DUITSERS, EN WAT VINDT SAID EIGENLIJK VAN DE DUITSE ORIËNTALISTIEK? IN ZIJN BOEK ORIENTALISM KON IK DAT NIET VINDEN.

    BeantwoordenVerwijderen

  72. HansJansen “De nieuwe machthebbers in Egypte hebben niet de steun van Obama, want die gaf publiekelijk de voorkeur aan een Egypte onder de sharia en onder Mursi.”

    Dit zijn letterlijk uw woorden. Let hier op het woord “publiekelijk”. Nu ontkent u in feite uw eigen stelling door te beweren dat alleen God in de harte van mensen kan kijken en wij dus niet kunnen weten wat Obama wil. Waar is dan uw uitspraak op gebaseerd dat Obama “publiekelijk” te kennen heeft gegeven dat hij een Egypte onder de Sharia van Mursi wil? Blijkbaar een hersenschim, een fata morgana, omdat volgens u nu alleen God dit zou kunnen weten, en Hans Jansen is God niet.

    Nu probeert u wanhopig uw huid te redden met de uitspraak:

    “MAAR DAT ZIJN BELEID VOOR DE MB GUNSTIG UITPAKT.”

    De werkelijkheid ondergraaft deze stelling echter volledig. De MB hadden voor de verkiezingen van 2012 door een combinatie van factoren heel veel sympathie en vertrouwen gewonnen bij een groot deel van de Egyptische bevolking, ook onder Egyptenaren die geen Kalifaat met Sharia maar een democratie met vrijheid van Godsdienst wensten. Het jaar dat Morsi en zijn partij van Moslimbroeders aan de macht zijn geweest is voor de MB echter heel schadelijk gebleken. Zo schadelijk zelfs dat niet enkel steeds meer Egyptenaren zich uitspraken tegen de MB, maar na een jaar een woedende menigte het aftreden van Morsi eiste. Deze realiteit toont dus aan dat de adviezen die de Egyptenaren kregen van de V.S. (in strijd met uw bewering), niet gunstig maar juist heel ongunstig uitpakten voor de MB. Uw stelling dat het beleid van Obama gunstig zou zijn geweest voor de MB wordt dus gelogenstraft door de feiten waardoor uw theorie over Obama met dit argument vanuit wetenschappelijk oogpunt gezien volstrekt onhoudbaar wordt.

    Uw theorie is dus gebaseerd op twee stellingen die aantoonbaar onjuist zijn:

    1. Obama heeft publiekelijk de voorkeur uitgesproken voor een Egypte onder de Sharia en onder Mursi is dus “ONWAAR” want in strijd met de feiten.

    2. Het beleid dat Obama voorstond pakt gunstig uit voor de MB is “ONWAAR” want in strijd met de feiten.

    Verwijderen

  73. HansJansen In de wetenschap is het zo meneer Jansen, dat wetenschappers hun theorieën toetsen aan de werkelijkheid. Dat doen zij door aan de hand van een theorie voorspellingen te doen om daarna middels veldonderzoek of experimenten te zien of de voorspellingen uitkomen. Deze voorspellingen hebben niets met koffiedikkijken te maken maar met logisch nadenken in termen van oorzaak en gevolg, actie/reactie. Komen de voorspellingen uit dan blijft de theorie wetenschappelijk verantwoord overeind. Komen de voorspellingen niet uit dan weet de wetenschapper dat zijn theorie zo lek is als een mandje en dat hij op zoek moet gaan naar een betere theorie om de werkelijkheid te verklaren. Dat geldt ook voor uw theorie over Obama. Als deze zou kloppen dan is het voorspelbaar hoe daar door de internationale politiek op zal worden gereageerd, namelijk zeer afwijzend, met name door Israël en de Joodse lobby in de V.S. Dat weet u niet alleen, u heeft zelfs al vastgesteld dat de Internationale gemeenschap volstrekt anders reageert dan zij had moeten doen op basis van uw theorie over Obama. Ik citeer uw woorden: “Raar dat het westen die voorkeur van Obama voor de islam zo gelijkmoedig opneemt.” Na deze constatering bent u echter als wetenschapper ernstig nalatig geweest; u heeft verzuimd deze waarneming nader te onderzoeken en te verklaren.

    Elke wetenschapper die zijn vak serieus neemt behoort namelijk na zo’n waarneming onmiddellijk zijn eigen theorie in twijfel te trekken en behoort zich onmiddellijk de vraag zou stellen: “Heeft Obama wel een voorkeur voor de Islam, of heb ik de feiten verkeerd geïnterpreteerd”. Geen enkele wetenschapper zou dan ook de blunder begaan om met een dergelijke onhoudbare theorie voor schut te gaan door deze te publiceren voordat hij zelf een antwoord heeft gevonden voor de vragen die zijn theorie oproept.

    Daarom had u voordat u deze boute uitspraken over Obama publiceerde eerst als wetenschapper uw huiswerk moeten doen, en eerst een antwoord moeten vinden op vragen als:

    1. Waarom reageert de wereld niet afwijzend op Obama’s vermeende voorkeur voor de fundamentalistische Islam en een Egypte onder de Sharia?

    2. Waarom zou Obama als christen en president van de V.S. een voorkeur hebben voor anti-Amerikaanse en Anti-zionistische Moslimfundamentalisten? Welk belang heeft hij daarbij?

    3. Waarom zou de partij van Obama, en alle overige Amerikaanse overheidsinstellingen, het toelaten dat hun president heult met de vijand, en hebben ze Obama niet inmiddels afgezet wegen staatsgevaarlijke activiteiten en landverraad?

    Indien u op deze vragen geen zinnige en wetenschappelijk verantwoorde antwoorden kan geven is uw theorie over Obama volstrekt onhoudbaar en vanuit wetenschappelijk oogpunt bezien niet eens een theorie, doch slechts een hersenspinsel, een fata morgana zonder enig wetenschappelijk gehalte.

    Daarom blijf ik op het standpunt staan dat eenieder die een dergelijke theorie over Obama aanhangt en verdedigt is in te delen in twee categorieën:

    A. Mensen die lijden aan politieke waanvoorstellingen omdat ze het contact met de werkelijkheid zijn kwijtgeraakt. Aluhoedjes dus die geloven in onzinnige complottheorieën,

    of

    B. Mensen die vanuit een politiek belang zich moedwillig schuldig maken aan anti-Obama propaganda door willens en wetens valse en misleidende informatie over Obama te verspreiden.

    Mijn vraag aan u, tot welke van deze twee categorieën wenst u te behoren? Indien u noch bij A. noch bij B. wenst te worden ingedeeld, dan zult u toch met een zodanige theorie over het beleid van Obama moeten komen dat daardoor de vragen 1 t/m 3 niet hoeven worden gesteld, of deze vragen moeten door u op een realistische en geloofwaardige wijze worden beantwoord.

    Dit alles is uiteraard geen kritiek maar een vriendelijke uitnodiging aan uw adres mij ervan te overtuigen dat uw theorie over Obama klopt door alle vragen en problemen die uw theorie oproept wetenschappelijk verantwoord te beantwoorden en op te lossen.

    Verwijderen

  74. “Deze voorspellingen hebben niets met koffiedikkijken te maken maar met logisch nadenken in termen van oorzaak en gevolg, actie/reactie. Komen de voorspellingen uit dan blijft de theorie wetenschappelijk verantwoord overeind. Komen de voorspellingen niet uit dan weet de wetenschapper dat zijn theorie zo lek is ….”

    Tijdje geleden alweer dat Obama bejubeld werd als de verlosser, na de donkere jaren van Bush.
    De hysterie was toen enorm.

    Met de mededeling van Obama dat hij afluisteren niet zo heel erg vond, dat de grondwet van de Amerikanen best overtreden konden worden, voor uw veiligheid, is het tijd voor wat veldonderzoek.

    Verwijderen

  75. “Deze voorspellingen hebben niets met koffiedikkijken te maken maar met logisch nadenken in termen van oorzaak en gevolg, actie/reactie”

    Aldus onze dure (anonieme) zelfbenoemd wetenschapper en schoolmeester Max Coekblick.. Vooral dat “logisch nadenken” is een goeie..

    Wanneer betrek je deze stelling eens op jezelf ? Of sta je daarboven ?
    Volkomen afgedroogd in de discussie over economie..en dan een opmerking naar zijn opponenten over “logisch nadenken AUB”
    (nooit van bescheidenheid, terughoudendheid gehoord ?)

    “Mijn vraag aan u, tot welke van deze twee categorieën wenst u te behoren?”

    Typisch een (multiple choice) vraag van een doorgerotte en raaskallende socialist, die denkt dat de wereld om hem en zijn waanvoorstellingen draait…(de uitslag staat al vast…..volgens het lijstje van de partij)

    En helaas, door deze ‘klote’ socialisten (en samen met/door hen geïmporteerde klote religieuzen/stemmers) is de westerse maatschappij nu dermate verziekt, en balanceert op de rand van een economisch collaps, (en wereldoorlog), dat “wij” de vrije westerse mens, (die vrijheid en een goed leven kunnen waarderen, het “goede” leven conserveren) VERPLICHT een keuze moeten gaan maken.

    Gek hé ! al die stemmers op Geert Wilders ! Gek hé !! al die anonieme bloggers en reaguurders… De gedachte politie heeft de treinen al klaar staan…
    “Gutmensch Coekblick, zijn autisch gespuis en medekrankzinnigen, maken wel uit wat goed en slecht is..

    Zolang arme moslims en die arme inboorlingen hun levensbeschouwing van “Wereld Egoïsten” aanhangen, kan je 1 triljard “koekblikken” opsturen, en veranderd er nooit iets.

    Droom lekker verder van “Wereldheerschappij” en standbeelden van “Max Coekblick”

    “Dit alles is uiteraard geen kritiek maar een vriendelijke uitnodiging aan uw adres”

    Imbeciel !

    Verwijderen

  76. Beste (anonieme) Pete Hou eens op met dat domme en ordinaire gescheld. Met het soort proza als hierboven maak je alleen maar jezelf belachelijk en laat je zien dat je over geen enkele kennis en inzicht beschikt om iets zinnigs aan deze discussie toe te voegen. Probeer je tijd en energie maar eens te gebruiken om het betoog van Hans Jansen over Obama geloofwaardig te maken door een zinnig antwoord te geven op deze vragen die zijn theorie oproept:

    1. Waarom reageert de wereld niet afwijzend op Obama’s vermeende voorkeur voor de fundamentalistische Islam en een Egypte onder de Sharia?

    2. Waarom zou Obama als christen en president van de V.S. een voorkeur hebben voor anti-Amerikaanse en Anti-zionistische Moslimfundamentalisten? Welk belang heeft hij daarbij of welk belang heeft de V.S. daarbij?

    3. Waarom zou de partij van Obama, en alle overige Amerikaanse overheidsinstellingen, en met name de Israëllobby, het toelaten dat hun president heult met de vijand, en hebben ze Obama niet inmiddels afgezet wegen staatsgevaarlijke activiteiten en landverraad?

    4. Waarom verwijten de MB nu Obama dat hij het Egyptisch leger steunt die Morsi ondemocratisch heeft afgezet?

    Als het jou niet lukt om hier “wetenschappelijk verantwoorde” antwoorden op te vinden, (dus geen krankzinnige complottheoriën waar jou wereldbeeld blijkbaar uit bestaat) dan doe je er verstandig aan je mond te houden. Tot nu toe ben je er alleen nog maar in geslaagd om mij er van te overtuigen dat niet de Islam, zoals Geert Wilders beweert, de grootste bedreiging is voor onze samenleving maar de stupiditeit van domrechts waar jij een exponent van bent.

    O ja, en zet even een aluhoedje op je hoofd, dat beschermt je tegen “de gedachtenpolitie die de treinen al klaar heeft staan. Waar gaan die treinen trouwens naar toe? Walibi of de Efteling?
    Dan maar hopen dat ze daar niet de Fyra voor hadden willen gebruiken want dan gaat je schoolreisje niet door.

    Verwijderen

  77. sirikje Je dwaalt weer af schat, we hebben het hier niet over het bejubelen van Obama noch over de afluisterpraktijken van de CIA, maar over de stelling van Hans Jansen dat Obama de moslimfundamentalisten zou willen steunen om van Egypte een kalifaat te maken. Kan jij uitleggen waarom Obama dat zou willen en waarom niemand hem dan tegenhoudt, zelfs Israël niet?

    Verwijderen

  78. Sorry Pete, ik ga nu je eigen woorden gebruiken, maar dan moet je niet huilen!

    Ben me van geen kwaad bewust dat IK de westerse maatschappij nu dermate verziek?
    Dat IK de economie op de rand van een collaps laat balanceren?

    Verwijderen

  79. @ Pete: “… door deze ‘klote’ socialisten (en samen met/door hen geïmporteerde klote religieuzen/stemmers) is de westerse maatschappij nu dermate verziekt, en balanceert op de rand van een economisch collaps(en wereldoorlog), dat “wij” de vrije westerse mens, (die vrijheid en een goed leven kunnen waarderen, het “goede” leven conserveren) VERPLICHT een keuze moeten gaan maken.”

    hmmm, klopt dat wel?

    Verder:

    “Gek hé ! al die stemmers op Geert Wilders ! Gek hé !! al die anonieme bloggers en reaguurders… De gedachte politie heeft de treinen al klaar staan…”

    Zo expliciet heb ik het nog nooit iemand zien verwoorden, maar eerder heb ik weleens opgemerkt dat het anonieme reageerdersvolk hier (en elders) de kiem in zich draagt van het toekomstige verzet van Nederland. Zelden zulks een heldendom mogen aanschouwen. Blijf dat beeld vooral koesteren. Goed voor je gevoel voor eigenwaarde lijkt me.

    Verwijderen

  80. @Coekblick
    Ja… ik doe wel eens schelden.. maar… als je goed leest …er staan ook argumenten bij…(met wetenschappelijke theorieën onderbouwd, getoetst aan de werkelijkheid, middels gedegen veldonderzoek en experimenten)

    @ Scheve…Vooral uit het daglicht blijven, dat schijnt niet zo gezond te zijn voor je bloedsomloop… En als we toch een politiek “lijder” (verplicht) moeten kiezen, waarom dan niet eentje die de waarheid zegt en zijn nek uit durft te steken. Iemand met echte oplossingen…
    En reken maar dat je “de kiem” blijft tegenkomen. Zo gaat dat al eeuwen lang mijn beste..
    “De kiem” moeten het weer opknappen na een zoveelste socialistisch debacel.

    @ El Houssain.. Gelijk heb je gozer !!

    Ik doe hier duidelijk tekort aan al die hardwerkende “moslims” die vanuit verpauperde en verwaarloosde panden in prachtwijken, hier in Holland, maar ook in de prachtwijken van de rest of Europa, hun duurverdiende centjes (en uitkeringen) investeren in de thuislanden met 2 of 3 appartementen en prachtige villa’s. (met zwembad)
    Ja.. ik weet het, ze betalen ook belasting, (soms) maar Nederland (of het westen) intresseert ze geen hol. (5 man Fiod (24/7) in de nek van elke moslim met een bedrijf)

    Misschien eens googlen op “wat kost een moslim” ?
    En dan de kosten voor “veiligheid” ?? 5 man AIVD (24/7) in de nek van elke moslim die een potentieel gevaar kan zijn voor de westerse samenleving (terugsturen AUB, ga maar lekker “mohammedje” spelen in de thuislanden)

    Las vandaag (al)weer dat de pensioenen gekort gaan worden. . Onontkoombaar om de crisis de kop te bieden..! rest my case..
    Gezagsgetrouwe onderdanen, heel hun leven hard gewerkt.. zien het voor hun ogen gebeuren..verdampen…
    Wat zegt U ? Nationaal Egoïsten….PVV’ers natuurlijk.. haha… we plukken ze gewoon… Spaarrekening ? Prachtig !! gaat nog makkelijker. (5 socialisten (24/7) in de nek van elke PVV’er)
    “Onze” multicultidroom zal overleven, zo staat het namelijk in het partijprogram..
    En die heeft altijd gelijk..

    Maar wat nu als de centjes opzijn ??? En we zien het nu al…racistisch gerelateerd geweld dóór moslims, all over Europe…(en stilgezwegen door de MSM van de “linxe kerk”)

    Sorry voor jouw, ik kan moslims, socialisten en de economische collaps niet los zien van elkaar… Moslim Osama gaat toch gelijk krijgen (Let op de ‘s’ !!) Maar hij snapte als geen ander hoe de islamitische en westerse wereld in elkaar steken (stak voor hem)

    Eigenlijk geen sorry !!! Na “jullie” aardse bestaan, en diverse eeltplekken op het voorhoofd en ellebogen, wacht “jullie” het Allahu Akbar-paradijs.
    Ik moet mijn paradijs hier proberen maken..(en tot nu toe lukte dat aardig)

    (Opgepast..! Wij nemen bij voorbaat alles terug en hebben ook overal al spijt van)

    Verwijderen

  81. Ja… ik doe wel eens schelden.. maar… als je goed leest …er staan ook argumenten bij…(met wetenschappelijke theorieën onderbouwd, getoetst aan de werkelijkheid, middels gedegen veldonderzoek en experimenten)

    Nou Pete kom dan maar eens met 1 of 2 wetenschappelijke theorieën om te verklaren waarom een Amerikaanse president graag het Egyptische volk onder het juk van de Sharia zou willen brengen, en waarom de Israëllobby daar dan geen bezwaar tegen aantekent.

    Ik wacht…….. of zit je al met je aluhoedje op in de trein van de fantasiepolitie naar Fantasialand?

    Las vandaag (al)weer dat de pensioenen gekort gaan worden. . Onontkoombaar om de crisis de kop te bieden..! rest my case..

    Wordt tijd dat die Moslims eens gaan opschieten met het Islamiseren van Nederland. Dan kunnen wij zo gauw als de Islam onze staatsgodsdienst is die 2 miljoen halve zolen die op de PVV hebben gestemd als slaven aan rijke oliesjeiks verkopen. Zeg 1000 euries per slaaf is toch goed voor zo’n twee miljard. (PVV’ers die door brievenbussen pissen halve prijs) Kunnen we een aardig gat in het begrotingstekort mee dichten, geen werkeloosheid meer en gelijk een stuk gezelliger in Nederland.

    Verwijderen

  82. Of je een kameel berijdt of een auto stuurt, of je het zwaard hanteert dan wel een Kalashnikov, het een of het ander is effectiever, bloediger, maar behoeft in termen van religie, ideologie en andere culturele passies geen verschil te maken.

    Dit begrepen kun je in H. Philipse’s (Utrecht) ‘Stop de tribalisering’, dd 2003, de Oriënt herkennen zoals hij vanouds was, en nog is:
    ‘Het gebruik van geweld’ (schrijft Ph.) ‘- in tribale samenlevingen – is een wezenlijk onderdeel van conflictoplossing. […..]. Regerende klieks in Arabische landen zijn tribaal van aard en moeten hun onderdanen wreed onderdrukken omdat ze voortdurend worden uitgedaagd door concurrerende groepen, zodat een dialectiek van machtsverwerving en uitdaging het geweld gaande houdt. Nederland is het Madurodam van dergelijke groepsconflicten geworden. Alleen de Hollander die door onwetendheid de onderliggende groepsmoraal niet doorgrondt, spreekt hier van ‘zinloos geweld.’ Juist doordat dit geweld door de betrokkenen als zinvol, ja zelfs als onvermijdelijk voor het behoud voor eer wordt ervaren, is het moeilijk tegen te gaan.’ (bold v.s.d.).
    Bij dit verhaal past een foto van de ondergang van Khadaffi.

    Oriëntalisme! Is Azië een masker, de Oriënt verholen en onverholen haat, luidruchtige masculine vriendschap, permanent toneel van bitter verraad. Je kunt er – Kethelby – romantisch over doen, maar: het spuien van lawaaierige emoties op het hysterische af, hitte, stof en vliegen, het afranselen van overbeladen ezels door hun meesters, het benauwend gebrek aan ‘privacy’, dát is de Oriënt. Overbevolkte! Said heeft dat willen verbloemen, het dagelijks Nieuw ontmaskert hem dagelijks

    Wat hier de Arabische lente wordt genoemd, kan ceteris paribus op niets beters uitlopen dan wat er aan vooraf ging. Zelfs wat primitieve filmbeelden hier over de opstanden in Libië, Egypte vertoond, konden dat duidelijk maken: een gruwelijk anti-feminisme, een stupide anti-semitisme annex anti-Israelisme, de verkrachting van Khadaffi, de daden van geweld tegen Christenen.

    Initieel kunnen bij enkelingen democratisch gevoelens bij het ontstaan van de Arabische lente een rol hebben gespeeld, maar niet doorslaggevend. Vox populi in de Oriënt weet niet wat democratie is, zij heeft daarvoor uitsluitend de Islam als ervaring. Zij zal die op god uitbrengen, Allah. En de ellende begint opnieuw. Ahmad denkt daar dat democratie is wat hij Ahmad wil, en Yusuf wat Yusuf wil; daarna gaan ze vechten en moet er een dood. Wie wint is de dictator. Logisch. En o ja, Mina of Ayesha moeten altijd zwijgen.

    BeantwoordenVerwijderen

  83. Of je een kameel berijdt of een auto stuurt, of je het zwaard hanteert dan wel een Kalashnikov, het een of het ander is effectiever, bloediger, maar behoeft in termen van religie, ideologie en andere culturele passies geen verschil te maken.

    Dit begrepen kun je in H. Philipse’s (Utrecht) ‘Stop de tribalisering’, dd 2003, de Oriënt herkennen zoals hij vanouds was, en nog is:
    ‘Het gebruik van geweld’ (schrijft Ph.) ‘- in tribale samenlevingen – is een wezenlijk onderdeel van conflictoplossing. […..]. Regerende klieks in Arabische landen zijn tribaal van aard en moeten hun onderdanen wreed onderdrukken omdat ze voortdurend worden uitgedaagd door concurrerende groepen, zodat een dialectiek van machtsverwerving en uitdaging het geweld gaande houdt. Nederland is het Madurodam van dergelijke groepsconflicten geworden. Alleen de Hollander die door onwetendheid de onderliggende groepsmoraal niet doorgrondt, spreekt hier van ‘zinloos geweld.’ Juist doordat dit geweld door de betrokkenen als zinvol, ja zelfs als onvermijdelijk voor het behoud voor eer wordt ervaren, is het moeilijk tegen te gaan.’ (bold v.s.d.).
    Bij dit verhaal past een foto van de ondergang van Khadaffi.

    Oriëntalisme! Is Azië een masker, de Oriënt verholen en onverholen haat, luidruchtige masculine vriendschap, permanent toneel van bitter verraad. Je kunt er – Kethelby – romantisch over doen, maar: het spuien van lawaaierige emoties op het hysterische af, hitte, stof en vliegen, het afranselen van overbeladen ezels door hun meesters, het benauwend gebrek aan ‘privacy’, dát is de Oriënt. Overbevolkte! Said heeft dat willen verbloemen, het dagelijks Nieuw ontmaskert hem dagelijks

    Wat hier de Arabische lente wordt genoemd, kan ceteris paribus op niets beters uitlopen dan wat er aan vooraf ging. Zelfs wat primitieve filmbeelden hier over de opstanden in Libië, Egypte vertoond, konden dat duidelijk maken: een gruwelijk anti-feminisme, een stupide anti-semitisme annex anti-Israelisme, de verkrachting van Khadaffi, de daden van geweld tegen Christenen.

    Initieel kunnen bij enkelingen democratisch gevoelens bij het ontstaan van de Arabische lente een rol hebben gespeeld, maar niet doorslaggevend. Vox populi in de Oriënt weet niet wat democratie is, zij heeft daarvoor uitsluitend de Islam als ervaring. Zij zal die op god uitbrengen, Allah. En de ellende begint opnieuw. Ahmad denkt daar dat democratie is wat hij Ahmad wil, en Yusuf wat Yusuf wil; daarna gaan ze vechten en moet er een dood. Wie wint is de dictator. Logisch. En o ja, Mina of Ayesha moeten altijd zwijgen.

    BeantwoordenVerwijderen

  84. Waarmee HPax zichzelf als het vleesgeworden bewijs toont dat de vier dogma’s die Edward Said onderscheidt in de traditionele oriëntalistiek nog alle vier staan als een huis.

    En als alles wat u hier over de Oriënt schets waar is HPax, hoe verklaart u dan deze uitspraak van Arabist Hans Jansen:

    “Van heel Egypte een sharia-enclave maken is zelfs met de steun van Obama niet gelukt.”

    Als de Arabieren zelfs met de steun van Amerika hun volk nog niet eens onder de Sharia krijgen, hoe zou dat dan moeten lukken zonder de hulp van het almachtige en superieure westen?

    Vox populi in de Oriënt weet niet wat democratie is, zij heeft daarvoor uitsluitend de Islam als ervaring”

    Ach ja natuurlijk, de Arabier is dom, achterlijk, heeft nooit een boek gelezen en gebruikt internet alleen maar om naar plaatjes van blote christenen te kijken, dat was ik even vergeten. Dogma 1 volgens Said.

    Verwijderen

  85. “Ach ja natuurlijk, de Arabier is dom, achterlijk, heeft nooit een boek gelezen en gebruikt internet alleen maar om naar…”

    Ooit daar eens geweest ?

    Verwijderen

  86. “Bij dit verhaal past een foto van de ondergang van Khadaffi. “

    Met daarnaast een foto van Tony Blair in één van zijn dure huizen en aan de andere kant een foto van de begrafenis van US ambassadeur Stevens.
    Einde Clinton-“dynastie”.
    Ondertussen in de oost:
    Na een Israëlisch bombardement opeen Russische voorraad raketten vanuit Turkije en open zee: “The re-creation of a historical alliance between Israel and Turkey against a “common enemy” would be seen as “bad news” across the Arab world, political analyst Chris Bambery told ”

    rt.com/op-edge/proxy-war-syria-conflict-110/

    Verwijderen

  87. Zo sprak Pakistan’s (ex-)president Pervez Musharaf: ‘Bij de gedachte aan de rol van de moslims in de huidige wereld breekt mijn hart. We zijn ver achtergebleven in de sociale, morele en economische ontwikkeling (…) en hebben geweigerd van anderen te leren. We moeten de barre realiteit on-der de ogen zien.’

    Verwijderen

  88. sirik Als een Nederlander vastgeroest zit in neo-kolonialistische denkpatronen en racistische of neo-fascistische uitspraken doet, dan hoef ik niet eerst de Oriënt te bezoeken om dat waar te nemen. Zo’n constatering kan ik ook in Nederland doen. Ook om waar te nemen dat er achterlijke en domme mensen zijn die nooit een goed boek hebben gelezen en internet alleen gebruiken om naar plaatjes van blote christenen te kijken hoef ik de Oriënt niet te bezoeken, daarvan kom ik er dagelijks genoeg tegen onder autochtone Nederlanders.

    Verwijderen

  89. Heb even een paar dagen niet op de site gekeken, maar idd. omdanks de reactie van Hans Jansen (IN KAPITALEN) komt er een of andere HP Pax langs, die het gelijk van Edwards Said op zon grandioze’wijze bevestigd, dat ik er ook even van achterover sla.Hoe is het mogelijk??? En ik maakte nog het voorbehoud “Misschien erg ouderwets om weer met Edward Said aan te komen zetten (die discussie hebben we toch al lang gehad?), maar blijkbaar is het toch een beetje nodig..” (zie mijn reactie van 12 juli 2013 20:08). Meneeer Jansen, daarom dus. Ik schreef ‘blijkbaar is het toch een beetje nodig….’. Voorzichtigjes dus. Maar het had wel iets minder voorzichtig gekund, gezien het commentaar van HP Pax. Het in hoofdletters geponeerde “MAAR JA, IEMAND DIE NOG MET DE EGYPTISCHE NAAR AMERIKA GEËMIGREERDE POSTMODERNE AUTEUR EDWARD SAID BEZIG IS” komt, met dank aan HP Pax, toch wel een beetje grappig over. Een inkopper zonder weerga, al heeft HP Pax dat zeker niet zo bedoeld 😉
    Overigens, dat van die Duitse oriëntalistiek vind ik zeker een interessante kwestie. Zou ik nog wel een keertje willen nalezen. Maar Said heeft het over de verstrengeling van wetenschapsbeoefening met koloniale/imperialistische machtsuitoefening en over hoe die koloniale machtsuitoefening het frame van de Engelse, Franse en later Amerikaanse oriëntalistiek heeft beïnvloed. Duitsland neemt daarin natuurlijk een andere positie in. Vind het zeker interessant om nog een keertje uit te zoeken (het is ook voor mij weer een tijdje terug dat ik orientalism heb gelezen), maar voor deze discussie is het wel een beetje off topic. Voor een ander keertje misschien.

    BeantwoordenVerwijderen

  90. Zie hier. Toch nog verbluffend actueel, zeker na het bovenstaande: https://www.youtube.com/watch?v=fVC8EYd_Z_g

    BeantwoordenVerwijderen

  91. Wil verder nog opmerken dat ik het wel typisch vind voor de voeten geworpen te krijgen dat ik ‘nog met Edward Said kom aanzetten’ van iemand die Snouck Hugronje aanhaalt (die de Nederlandse regering adviseerde in het koloniale beleid in Nederlands Indië! lang geleden- weten Henk en Ingrid en de participanten aan deze discussie dat nog?) om de hedendaagse gebeurtenissen in Egypte te duiden. Zie artikel van Jansen hierboven. Heel relevant. Overigens, misschien is het Hans Jansen ontgaan, maar Indië zijn we inmiddels kwijt. Maar goed Snouck Hugronje (en Bernard Lewis) achterhaald? Hoe kom je op het idee.

    BeantwoordenVerwijderen

  92. Eigenlijk zou je bovenstaand artikel (met bijbehorende discussie) als volgt kunnen duiden:

    1. De islamitische wereld, of het nu Egypte of Indonesië (pardon, Indië, immers Snouck Hugronje!) is eeuwig en onveranderlijk. Er zijn militairen, die nuttig zijn, als zij zich een beetje voegen naar onze belangen (hoe zij de binnenlandse oppositie tot de orde roepen is hun zaak). En er zijn haatbaarden, die kort gehouden moeten worden door die militairen. Verder is er niks. Dat was zo, dat is zo en dat zal altijd zo blijven.

    2. De westerse wereld is wel veranderlijk. Helaas, want dat heeft ertoe geleid dat we nu zitten opgescheept met een politiek correcte elite. En die luisteren niet meer naar de Snouck Hugronje van deze tijd, Hans Jansen. Zijn allemaal van die kereltjes Pechtold, die zelf een beetje wijsneuzerig gaan doen, mede dankzij het destructieve werk van Edward Said en dat verfoeide postmodernisme. Gelukkig is er in een partijtje dat dapper weerstand biedt. Dat is de PVV van Geert Wilders. Samen met Henk en Ingrid en met het heldhaftige anonieme reaguurdersleger van deze site bieden zij dapper weerstand. Aan Hans Jansen de ondankbare taak om de rol van Snouck Hugronje voor dit gezelschap te vervullen. Ondankbaar, want werkte Snouck Hugronje nog voor de rijksoverheid in de overzeese gebiedsdelen, Jansen is veroordeeld tot de soms wat mallotige PVVers (Dion Graus, die rare meneer van dat uitgekotste stuk halal-vlees en nog een paar van dat soort types). Maar ja, het is niet anders. We leven in moeilijke tijden….

    BeantwoordenVerwijderen

  93. Een hoog “Snouck Hugronje & ik”-gehalte.

    Verwijderen

  94. Ruud de Vries16 juli 2013 20:41

    Haha, dat is lachen! Nu Floris Schreve niet kan verklaren waarom Edward Said de Duitse oriëntalistiek buiten beschouwing laat is Said opeens off topic volgens hem. Nadat hij er zelf mee aan kwam zetten!!! Zou Floris Schreve weten wat het begrip trollen inhoudt? Tja, Engelse en Amerikaanse oriëntalisten kan je makkelijk wegzetten en demoniseren als “kolonialisten” maar dat lukt niet zo makkelijk met de Duitsers. Dan zul je je toch inhoudelijk in hun moeten verdiepen. Iets waar zowel Said als Schreve een broertje dood aan hebben.

    BeantwoordenVerwijderen

  95. Geachte heer Jansen,

    Ik doe een beroep op u als emeritus hoogleraar om eens het goede voorbeeld te geven door uw lezers op dit blog te laten zien hoe een wetenschapper op zijn vakgebied op een wetenschappelijk verantwoorde wijze kritiek weerlegt, of hoe een wetenschapper op zijn vakgebied een theorie die onhoudbaar is gebleken met wetenschappelijk verantwoorde argumenten terzijde schuift. De discussie spitst zich toe met name op de volgende twee stellingen van u:

    1. “Van heel Egypte een sharia-enclave maken is zelfs met de steun van Obama niet geluk.”

    2. “De nieuwe machthebbers in Egypte hebben niet de steun van Obama, want die gaf publiekelijk de voorkeur aan een Egypte onder de sharia en onder Mursi. De Egyptenaren wisten dat, en getuigden van die kennis, en van hun afschuw van Obama….”

    Beide beweringen hebt u m.b.t. de door u vermeende voorkeur van Obama voor het moslimfundamentalisme in de discussie helaas nog niet kunnen onderbouwen omdat uw opmerking dat het beleid van Obama positief uitpakt voor Morsi en de MB wordt tegengesproken door feiten, zoals de voorspelbare volksopstand tegen Morsi en zijn partij en de juridische vervolgingen van partijleden, die het tegendeel bewijzen. Daarom hebt u uw stelling dat Obama “publiekelijk de voorkeur aan een Egypte onder de sharia” gaf nog slechts kunnen verdedigen met het in kapitalen uitgedrukte argument:

    “ALLEEN GOD KAN IMMERS IN DE HARTEN KIJKEN”

    Als wetenschapper doet u hier een beroep op God en zegt u met deze uitroep feitelijk dat alleen God kan weten dat u over Obama de waarheid hebt gesproken. Een theoloog kan uw uitspraak dan vervolgens deduceren tot de vaststelling dat Jansen zijn kennis over Obama blijkbaar van niemand anders dan God zelf moet hebben ontvangen, waardoor Jansen niet meer acteert als wetenschapper maar als profeet.

    Een beroep doen op God is mijn inziens een uiterst teleurstellend argument indien afkomstig uit de mond van een emeritus hoogleraar die geacht wordt op zijn vakgebied geen religie doch wetenschap te bedrijven. Zolang u uw theorie over de politiek van de V.S. verdedigt met een verwijzing naar goddelijke kennis spreekt u niet als hoogleraar, maar als hogepriester van een anti-Obama religie.

    Deze constatering levert m.i. dan ook een verklaring op waarom uw volgelingen op Hoeiboei zich niet gedragen als studenten, maar als slaafse en goedgelovige sekteleden die in u niet een leraar maar een profeet menen te herkennen waarvan zij elk woord kritiekloos slikken alsof het God zelf is die door het woord van Jansen oreert, waarna zij elke ongelovige die de woorden van hun profeet ter discussie stelt op een haast Breivikiaanse, dus meer paranoïde dan op rationele wijze, verketteren en vervloeken.

    Het is uiteraard volledig aan u of u wil worden herinnerd als de profeet van een valse religie, (omdat de leer die u verkondigt over Obama en de Islam aantoonbaar onjuist is), of dat u wil worden herinnerd als een man van de wetenschap die zijn stellingen met wetenschappelijk houdbare argumenten weet te onderbouwen en te verdedigen.

    Kiest u voor dit laatste dan verwacht ik van u zinnige en wetenschappelijk verantwoorde antwoorden op mijn aan u gestelde vragen en een wetenschappelijk verantwoorde weerlegging van mijn kritische opmerkingen over het onderwerp Obama en de Arabische wereld. Van een academisch opgeleide arabist mag dit worden verwacht.

    Mocht u aan dit verzoek wederom geen gehoor willen geven dan vrees ik dat academici opnieuw tot de conclusie moeten komen dat arabist Jansen voor de wetenschap verloren is gegaan, ditmaal omdat zijn wetenschappelijke kennis en inzichten, alsook zijn wetenschappelijke methode, hebben plaatsgemaakt voor een politieke religie waarvan hij zichzelf blijkbaar als profeet en hogepriester is gaan beschouwen.

    Met vriendelijke, doch bezorgde groet,

    Max Goedblick.

    BeantwoordenVerwijderen

  96. @Ruud de Vries, Grappig dat jij opeens zo komt opduiken als ik zeg dat ik iets niet helemaal weet (wat volgens mij geen schande is). Lachuh zeg. En Edward Said had een broertje dood aan het zich inhoudelijk in iets verdiepen? Net als ikzelf? Dat je mij zo een op een noemt met Edward Said zal ik maar als een compliment opvatten. Maar vind het zeker leuk om nog dat nog een keertje rustig uit te zoeken. Alleeen doet dat mijns inziens niets af aan zijn betoog. Zie ook mijn eerdere reactie hierboven (16 juli 2013 01:24). Maar goed dat jij wel zo inhoudelijk bent. Net als de rest van de soms bijna Oost Europees van voor 1989 aandoende applaus-machine, die hier in regel het forum vult.

    BeantwoordenVerwijderen

  97. Aan Ruud de Vries 20:41

    U schrijft dat men Britse en (Noord-) Amerikaanse oriëntalisten gemakkelijk kan wegzetten.
    Zulks versta ik niet gans.
    Een tas koffie zet men weg, maar een (on-)menselijk wezen als een engelse intellectueel…
    (phrase en suspens).
    Duitsers hebben zekerlijk een koloniaal verleden.
    Men denke aan Zuid-West Afrika met Windhoek.
    In Togo zijn steeds dankbare negers die zich verenigen in de Togo-Verein.
    Voorts hadden de Duitsers invloed in het muzelmaanse sultanaat Zanzibar.
    Ze ruilden dit in 1890 met de Britten voor het friese eiland Helgoland.
    Koloniale avonturen genoeg.
    Men denke aan het optreden in de Oekraine van 1941 tot 1944. En aan de kolonisatie van het Wartheland.
    Een deel van Antarctica heet Neu-Schwabenland.

    BeantwoordenVerwijderen

  98. Er zijn overigens nog wel wat meer kritiekpunten op Orientalism (en de latere werken van Edward Said), waar ik me wel in kan herkennen. Hans Jansen, ik heb daar nog een keer een tijdje met u over gepraat (bij het toenmalige LAK, nu Lipsius, in Leiden). Het is zelfs zo dat ik kort daarna een artikel vond van een van de meest uitgesproken critici van Said, Kanan Makiya, dat ik nog voor u heb gekopieerd (of doorgemaild, kan me niet meer precies herinneren), waar u erg blij mee was en ook daar hebben we elkaar daarna nog over gesproken. Maar in die tijd was u wel een stuk genuanceerder. Het was toen nog meer Laurie Mylroie (al is dat misschien niet zo’n gelukkig voorbeeld, weet je wat, laat maar zitten 😉 ) en (nog) niet zo Bat Ye’or.

    Maar goed, los van het punt van de Duitse oriëntalistiek (wat me zeker interessant lijkt, dus daar ga ik nog wat meer van lezen), ik vind uw bovenstaande verhaal toch een treffend voorbeeld van klassiek oriëntalistisch denken. U heeft alles uit de kast gehaald om Said te bevestigen. Ik had het zelf niet kunnen verzinnen.

    BeantwoordenVerwijderen

  99. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen

  100. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen

  101. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen

  102. HPax
    De laster van Greve over PVV-ers is niet ´ad rem´ (´off topic´?), maar Freudiaans
    geredeneerd wel in harmonie met zijn algemene stellingname. Geen leugens en smaad zonder een verradend onbewuste. Leer dat liever niet, Greve.

    BeantwoordenVerwijderen

  103. HPax, Eigenlijk zou ik hier niet eens op moeten reageren, maar toch, voor de lol dan. Altijd leuk als je opponenten zich met veel misbaar op Freud gaan beroepen. Heel diepzinnig. Maar dan vind ik jouw eerdere fantasie (poëtische oprisping wellicht?) over afgeranselde ezeltjes (reactie van 13 juli 2013 17:37) pas echt interessant:

    “Oriëntalisme! Is Azië een masker, de Oriënt verholen en onverholen haat, luidruchtige masculine vriendschap, permanent toneel van bitter verraad. Je kunt er – Kethelby – romantisch over doen, maar: het spuien van lawaaierige emoties op het hysterische af, hitte, stof en vliegen, het afranselen van overbeladen ezels door hun meesters, het benauwend gebrek aan ‘privacy’, dát is de Oriënt”

    Vind het allemaal een beetje hijgerig. Broeierig zelfs. Ook Freudiaans?

    Verwijderen

  104. “Het Amerikaanse beleid in het Midden-Oosten is een grote mislukking geworden. Tussen de zandstormen zie ik een wankelende Amerikaanse vlag. Egypte is het symbool geworden van het faillissement van Barack Obama’s islambeleid.”

    “En wat Egypte betreft, hebben ze nooit oud-president Morsi gekritiseerd. Morsi mocht van Amerikanen gewoon zijn gang gaan. Ook was Amerika volstrekt passief toen de alliantie van Hamas, Moslimbroeders en Erdogan tot stand was gekomen. Erdogan organiseerde in Ankara een grote bijeenkomst waar de echte vrienden van hem en zijn partij voor de eerste keer bijeen mochten komen. President Obama zweeg over deze nieuwe en gevaarlijke alliantie.

    De regering Obama is meester in het zwijgen, terwijl de Amerikaanse regering behoort te praten en standpunten moet innemen.”

    http://www.elsevier.nl/Buitenland/blogs/2013/7/Het-Midden-Oostenbeleid-van-Barack-Obama-is-totaal-mislukt-1312235W/

    BeantwoordenVerwijderen

  105. “Egypte is het symbool geworden van het faillissement van Barack Obama’s islambeleid.”

    Kan jij dit onderbouwen Anoniem, met een paar concrete aanwijzingen? Weet jij wat het huidige Islambeleid van de V.S. is? Beschrijf het eens? En hoezo is dat volgens jou failliet en waarom is Egypte daar het symbool van? Omdat de dictator Hosni Mubarak op verzoek van het volk door het leger is afgezet? Omdat daarna op advies van de V.S. democratische verkiezingen zijn uitgeschreven? Omdat het in Egypte verboden is om politieke partijen op te richten die een godsdienstig doel nastreven? Omdat de “Partij voor Vrijheid en Gerechtigheid” een seculiere partij was zonder Islamitische doelstellingen? Omdat de “Partij voor Vrijheid en Gerechtigheid” van Morsi daarom niet kon worden verboden zonder dat dit tot een volkswoede en misschien wel tot een burgeroorlog zou hebben geleid? Omdat de “Partij voor Vrijheid en Gerechtigheid” van Morsi na 1 jaar regeren zoveel krediet en vertrouwen had verspeeld dat ze opnieuw zijn aftreden hebben geëist? Is dat de schuld van Obama?

    ‘At the same time, we firmly reject the unfounded and false claims by some in Egypt that the United States supports the Egyptian Muslim Brotherhood or any specific Egyptian political party or movement. The United States has always been and remains committed to the democratic process, not to any party or personality. We want Egyptians to make their democracy work for the good of all Egyptians.’

    Die laatste zin, daar leest rabiaat rechts altijd graag overheen: “DEMOCRATIE”! Haatbaarden en fundamentalisten die een Shariadictatuur of kalifaat willen die moeten daarvoor eerst de democratie opzij schuiven. Maar zolang het democratisch proces in stand blijft, WAT OBAMA WIL, kunnen de moslimbroeders van Egypte GEEN kalifaat maken met de Sharia als GRONDWET. Daarom hamert Obama erop dat de regels van de DEMOCRATIE moeten worden gerespecteerd. Doet men dat niet, dan geef je de haatbaarden en moslimbroeders óók een goed excuus om dat óók niet te doen, en dan is een democratie niet mogelijk. Democratie is de beste bescherming tegen een (Islam)dictatuur. Maar dat willen ze in de rechtse kerk liever niet snappen, de rechtse kerk verkoopt liever bommen en granaten aan die (volgens hen ‘achterlijke’) moslims, en willen daarom liever een cowboy als Bush dan een vredestichter als Obama aan het roer. Liever schieten dan praten, liever wapens verkopen dan nadenken is het credo van domrechts. Weet je wel hoeveel mensenlevens en geld die “heilige oorlog” van Bush in Irak heeft gekost? En heeft dat iets opgelost? NEEN! De al 10 jaar durende burgeroorlog die ruziemaker Bush daar heeft veroorzaakt zal nog vele jaren door blijven gaan. Over mislukkingen gesproken.

    Verwijderen

  106. Democratie is iets anders dan soevereiniteit.
    Eerst heb je dat laatste nodig om vervolgens mogelijk tot het eerste te komen.
    Zo is Irak ook tot democratie gebombardeerd. Libië moet de klus zelf verder af maken.
    Obama of Bush… wat is het verschil ?

    Verwijderen

  107. “Zo is Irak ook tot democratie gebombardeerd”

    Irak tot democratie gebombardeerd? Irak is door cowboy Bush willens en wetens een burgeroorlog in gebombardeerd, en ik denk niet dat wij het nog gaan meemaken dat daar ooit vrede komt onder een democratische regering. Dit soort fatale fouten van bomber Bush wil Obama niet maken.

    Maar laten we even in Egypte blijven. Wat had Obama daar anders en beter moeten doen volgens jou? Eerst alle MB met bommen en granaten uitroeien alvorens verkiezingen toe te laten? Een concreet en zinnig antwoord graag.

    Verwijderen

  108. Ach ja Afshin Ellian overschreeuwt zichzelf weer eens. ‘Een wankelende Amerikaanse vlag tussen de zandstormen’. Ook Ellian moet niks van Edward Said hebben, maar als hij zulke tranen plengt bij zijn eigen poetische beeld (de man is ook dichter), dan is er (in zijn eigen hoofd in ieder geval) toch sprake van enig Amerikaans imperialisme? Toch weer een puntje voor Edward Said. Over die treurige opmerking over ‘Palestijns tuig’ hoeven we het denk ik niet te hebben. Een rechtvaardige vredesregeling met een levensvatbare staat zou misschien een constructieve oplossing zijn. Maar ik vrees dat Ellian inmiddels zo ideologisch gedeformeerd is (herkenbaar voor sommige deelnemers aan dit gesprek?) dat deze voor de hand liggende gedachte niet meer in zijn hoofd opkomt. Teveel volgepompt met neocon-propaganda.

    BeantwoordenVerwijderen

  109. ´HPax, Eigenlijk zou ik hier niet eens op moeten reageren, maar toch, voor de lol dan.`´

    Hm, ik denk dat ook nu weer Freud je parten speelt Je moet wel. Tegenspartelen helpt niet, de waarheid moet eruit. Pas als je die gaat uitspreken,kun je worden verlost. Van jezelf.

    Verwijderen

  110. @HPax: ik blijf erbij, jouw visioen van die masculiene vriendschap en dat afgeranselde ezeltje (reactie van 13 juli 2013 17:37) doet het hem helemaal. Daar kun je mee voor de dag komen, op een site die claimt Gerard Reve aan haar zijde te hebben (we kunnen de grote volksschrijver helaas niet meer vragen of die claim terecht is). Freud zal ik er deze keer maar buiten laten 😉 Arme jongen, volgens mij heb je geen idee. Ga toch lezen. Misschien een linkse hobby, maar dat het je horizon moge verbreden.

    Verwijderen

  111. Het is me trouwens opgevallen dat net dat ene aspect van het werk van Reve hier wat onderbelicht blijft, althans, ik heb er bij de vele Reve- dweperijen op Hoeiboei nooit iets van kunnen terugvinden. Terwijl dat nu juist zo in het oog springt. Maar misschien is dat reaguurdersvolk daar er gewoon nog niet aan toe, dat zou ook kunnen, en wil men hier de brave aanhang tegen een al te groot zedenbederf beschermen. Want wat moet de gemiddelde Hoeiboei-reaguurder met teksten als:

    “Waarom moest een seksslaaf van Tijger een Duitse jongen van Poolse afkomst zijn die in Zwitserland werkte, en kon het niet gewoon een jongen in Amsterdam van een paar straten verder wezen, van eigen volk en eigen bodem, die men op Tijger zijn verlangen slechts even behoefde aan te schrijven of op te bellen om hem te ontbieden, en die men terstond meedogenloos kon tuchtigen als mocht blijken dat hij rondhoereerde en het waagde zich nog door een ander dan Tijger te laten bezitten”

    Gerard Kornelis van het Reve, De Taal der Liefde, Atheneum- Polak & van Gennep, Amsterdam, 1972, p. 33

    Een Duitse jongen van Poolse afkomst moet natuurlijk meteen aan de PVV meldpunt gerapporteerd worden (al is een ‘(seks)slaaf’ misschien een twijfelgeval, ook een lelijke PVVer moet immers discreet aan zijn trekken kunnen komen). Maar in algemeen, als je het doet, doe het dan met ‘een jongen van eigen volk en eigen bodem’, dat zullen ook de Henk en Ingrid en de Hoeiboei-reaguurdertjes wel kunnen beamen. Of:

    “Weet je wat voor stuk hij had Woelrat? Hij had een stuk dat net zo groot en hard en schaamteloos was als van een jongen die zich aan een meisje had vergrepen, samen met vriendjes, in een lege trein, en dan niet wil bekennen en dan voor zijn stuk krijgt, tot hij bekent… net zo lang totdat hij gaat bekennen… Toen ik in Indië bij de polietsie was, kregen we vaak zulke arrestanten, heel geile mooie jongens van 19, of zo. Als je een jongen strafte of ondervroeg, dan moest je het lichaaamsdeel tuchtigen, waarmee hij het vergrijp gepleegd had. Dat leerden wij zo, dat stond in de instruksies”

    Idem p. 171.

    Ik kan me overigens wel voorstellen dat er wat raakvlakken zijn met PVV achtig publiek. Jongens die zich in een lege trein aan een meisje hadden vergrepen, de polietsie in Indië, tuchtigen, zo stond dat in de instruksies. Ook elementen van de door Jansen hierboven aangehaalde Snouck Hugronje zijn in deze passage zeker herkenbaar. Zie Snouck Hugronjes aanbeveling om Imams ‘gevoelig te slaan'(vaak door Jansen geciteerd). Maar waar dan? vraag ik me, na dit stukje Reve, toch af. Om met Matroos Vos (aka Joop Schafthuizen) te spreken: ‘Op z’n pielemuisje’.

    Verwijderen

  112. (vervolg)
    Of (deze gaat er bij het Hoeiboeivolkje zeker in als koek 😉 ):

    “Ik kan het niet helpen Woelrat. Ik heb iets van een dichter, ik weet het. Maar als jij in die kooi gelegen had, dan was je zowat gek geworden van geilheid. Ik deed snel de dingen die nodig waren, Woelrat, en toen… toen trok ik zijn billen uit elkaar. Ik trok zijn geheime vallei open… net zoals ik voor jou de blonde jongensgleuf open zal trekken van iedere jongen en man die jij wilt hebben, beest: soldaten…matrozen…Voor jou”,

    Idem p. 173

    Vies hé, Henk en Ingrid? Ik heb zo’n vermoeden dat ongeveer de helft van de reaguurders op dit forum zelfs geen idee heeft van dit aspect van het werk van Reve (Reve, wie is dat?). Inderdaad, om met Pim te spreken (zie ook Jansen hierboven): “Ga toch koken”.

    Ik denk niet veel Hoeiboei-reaguurdertjes hier iets mee kunnen, laat staan waarderen en bovendien, soldaten voor de Jihad voor het Avondland moet je niet aan al te veel decadentie blootstellen en al helemaal niet aan zaken waar een beroep moet worden gedaan op iets als tolerantie- dat maakt immers de harten week voor de nakende ‘Eindstrijd’. Voor Hans Jansen trouwens geen loos begrip, gezien de bundel die hij samenstelde met bijdragen van de usual suspects uit de internationale anti-islambeweging (zie http://hoeiboei.blogspot.nl/2009/03/eindstrijd.html). En werd er in het forum niet al ergens melding gedaan van ‘de komende Grote Omwenteling’? Zie hierboven in het forum een bijdrage van Sirik, die schrijft: “De aankondiging(en) van een op handen zijnde grote niet alleen Europese maar ook Noord-Amerikaanse omwenteling is op hoeiboei.nl gedaan” (reactie van 12 juli 2013 18:51). Kortom, revolutie! Ontwaakt verworpenen der Aarde, maar dan een beetje anders. Misschien is het eerder een contra-revolutie. Het tegenovergestelde van wat de demonstranten willen, die in diverse Arabische landen strijd aangingen of gaan met hun eigen regimes. Ideologisch stuivertje wisselen wellicht? Als jullie die regimes niet meer willen, mogen wij ze dan?

    Verwijderen

  113. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen

  114. Ruud de Vries19 juli 2013 00:01

    Nee hatertje Floris, je hebt geen antwoord op de vraag waarom Edward Said de Duitse oriëntalistiek negeert. Moet je je eerst zogenaamd eerst even in verdiepen. Dat ie het negeert zegt al genoeg over de door jou aanbeden Said.

    Hans Jansen heeft een mooi stuk over Said geschreven met deze uitsmijter:

    “Zonder Arabisch te kennen, blijft het onmogelijk om zowel de goede als de slechte kanten van de islam in perspectief te krijgen. Oriëntalistiek is, Simon Leys heeft in een reactie op Edward Said iets dergelijks geschreven, niet meer dan een voorzichtige Westerse voetnoot bij de bestudering van de Oriënt door de ‘Oriëntalen’ zelf.

    Geen oriëntalist zou overigens voor zijn rekening willen nemen wat Edward Said schrijft op blz. 323 van zijn Orientalism, editie 1994: ‘De Arabische en islamitische wereld blijft een tweederangs macht als het gaat om het voortbrengen van cultuur, kennis en wetenschap.’ Dankzij hun training zijn oriëntalisten niet zo etnocentrisch en provinciaal, en minder dan Amerikaanse professoren geneigd tot pseudo- geleerde humbug.”

    http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/archief/article/detail/1775657/2003/10/11/Edward-Said.dhtml

    En enkele jaren geleden kwam Ibn Warraq met het boek “Defending the West
    A Critique of Edward Said’s Orientalism”. Hier enkele passages uit een bespreking daarvan:

    Deconstructing Edward Said

    It is now five years after the death of Edward Said, the man who made it cool to hate the West, and the reevaluation of his thought and work is thankfully well underway. Said forged a career out of revisiting the past, “deconstructing” what he found and writing it anew. Defending the West: A Critique of Edward Said’s Orientalism by Ibn Warraq, founder of the Institute for the Secularisation of Islamic Society, reveals just how massive a fabrication Said’s version of history is. The book spells out in great detail Said’s deeply flawed writings and his legacy: the modern academic fetish for examining microscopically the flaws and failings (real and imagined) of the West while simultaneously portraying an ever-peaceful East perpetually victimized by the technologically superior but, of course, morally benighted West. This is the fashionable narrative in the humanities departments of virtually every college and university in America, if not in all of Western academia.

    Those who perpetuate it Ibn Warraq calls “Saidists.” Among them, Said has achieved cult-like status as a prophet who (in the tired cliché of the Left) “spoke truth to power.” They see it as their mission to reveal cracks in the deception foisted on the world by an older generation of historians whose work attempts to disguise an aggressive, dominating West. A corollary, more covert mission is to erect their own wall to insulate the East from the kinds of attacks they themselves make on the West. And the Saidists have been so successful that many people now see colonialism and empire as creations of the West and symptoms of a Western moral inferiority that (especially for Western scholars) must be atoned for in many ways. Saidism, one might say, is a way to atone.

    (…)

    Will Ibn Warraq’s new book end forever the deleterious effects of more than thirty years of petulant, dishonest, self-loathing Saidism? Probably not. But any honest acolytes of Edward Said who read this book will either be forever relieved of their knee-jerk faith in the simple dichotomy of Western guilt and Eastern victimhood that is at the core of Said’s thought, or they will be forced to participate in their own hoodwinking. Ibn Warraq’s critique of Said’s thought and work is thorough and convincing, indeed devastating to anyone depending on Saidism. It should do to Orientalism what Mary Lefkowitz’s Not Out of Africa[3] did to Martin Bernal’s Black Athena.[4] And it should force the Saidists to acknowledge the sophistry of their false prophet.

    http://www.meforum.org/2069/defending-the-west

    BeantwoordenVerwijderen

  115. “Weet jij wat het huidige Islambeleid van de V.S. is? Beschrijf het eens?”

    Doe deze test en kom er vanzelf achter.

    In this test, find which entry does not belong on this list.

    1917: President Woodrow Wilson allies with Britain and France to fight autocracy in World War One and “make the world safe for democracy.”

    1941: President Franklin Roosevelt allies with Britain, France, and the USSR to fight fascism and destroy it.

    1947: President Harry Truman allies with the Free World to fight Communist aggression and liberate captive nations.

    1950: President Harry Truman confronts Communist aggression in South Korea with the UN as allies.

    1991: President George Bush leads an international alliance to repel an Iraqi invasion of Kuwait.

    2001: President George W. Bush leads the American people in retaliating to the September 11 attacks on America in Afghanistan against totalitarian Islamist groups.

    2013: President Barak Obama forms an alliance with the Muslim Brotherhood to install an anti-American Islamist state in Syria to join such U.S. “allies” as Egypt, Tunisia, Lebanon and Turkey on behalf of the Sunni Sharia World; to make the world safe for authoritarian religious dictatorships, antisemitism and those who would wipe Israel off the map, unrepentant Nazi allies, jihad against Christianity, subjecting women to second-class status, and murdering of gay people. Then to forge these ties stronger he defends an overthrown Egyptian Islamist regime insisting that it should at least participate in a coalition government earlier just to make sure that it has a share of power so that, no doubt, American values should be represented.

    BeantwoordenVerwijderen

  116. Ben diep onder de indruk van deze ‘test’/ ‘samenvatting van de betrekkingen tussen Amerika en het Midden Oosten’. Wat een goed verhaal! 🙂

    Verwijderen

  117. “Democratie is de beste bescherming tegen een (Islam)dictatuur.”

    Net zoals in Gaza?

    BeantwoordenVerwijderen

  118. ” Een rechtvaardige vredesregeling met een levensvatbare staat zou misschien een constructieve oplossing zijn.”

    Heel misschien over een jaar of 20 à 30.
    De tijd is er nu gewoon nog niet rijp voor vanwege div omstandigheden.
    Alleen Kerry en zijn baas geloven in dat sprookje.

    BeantwoordenVerwijderen

  119. @anoniem, de tijd nog niet rijp voor? Je mag hopen dat het niet te laat is. Israël had dit al lang moeten regelen. Overigens, ik weet niet of een beetje op de hoogte bent van de demografische situatie van Israël. De mensen die daar echt verstand hebben maken zich daar grote zorgen over.
    Ik weet niet of je onlangs de documentaire The Gatekeepers gezien hebt? Zeer verontrustend. Alle voormalige hoofden van de Mossad zijn het achteraf overeens: uiteindelijk zal Israël op deze manier de oorlog gaan verliezen. Je mag ook voor Israël hopen dat het van de huidige koers afziet en dat er op een gegeven moment (dat niet te lang meer mag duren) een tweestatenoplossing komt, of een binationale staat (waar Tony Judt een pleitbezorger voor was)

    Verwijderen

  120. Ruud de Vries20 juli 2013 10:12

    Nee Floris, je hebt geen antwoord op de vraag waarom Edward Said de Duitse oriëntalistiek negeert. Moet je je eerst zogenaamd eerst even in verdiepen. Dat ie het negeert zegt al genoeg over de door jou aanbeden Said.

    Hans Jansen heeft een mooi stuk over Said geschreven met deze uitsmijter:

    “Zonder Arabisch te kennen, blijft het onmogelijk om zowel de goede als de slechte kanten van de islam in perspectief te krijgen. Oriëntalistiek is, Simon Leys heeft in een reactie op Edward Said iets dergelijks geschreven, niet meer dan een voorzichtige Westerse voetnoot bij de bestudering van de Oriënt door de ‘Oriëntalen’ zelf.

    Geen oriëntalist zou overigens voor zijn rekening willen nemen wat Edward Said schrijft op blz. 323 van zijn Orientalism, editie 1994: ‘De Arabische en islamitische wereld blijft een tweederangs macht als het gaat om het voortbrengen van cultuur, kennis en wetenschap.’ Dankzij hun training zijn oriëntalisten niet zo etnocentrisch en provinciaal, en minder dan Amerikaanse professoren geneigd tot pseudo- geleerde humbug.”

    http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/archief/article/detail/1775657/2003/10/11/Edward-Said.dhtml

    En enkele jaren geleden kwam Ibn Warraq met het boek “Defending the West
    A Critique of Edward Said’s Orientalism”. Hier enkele passages uit een bespreking daarvan:

    Deconstructing Edward Said

    It is now five years after the death of Edward Said, the man who made it cool to hate the West, and the reevaluation of his thought and work is thankfully well underway. Said forged a career out of revisiting the past, “deconstructing” what he found and writing it anew. Defending the West: A Critique of Edward Said’s Orientalism by Ibn Warraq, founder of the Institute for the Secularisation of Islamic Society, reveals just how massive a fabrication Said’s version of history is. The book spells out in great detail Said’s deeply flawed writings and his legacy: the modern academic fetish for examining microscopically the flaws and failings (real and imagined) of the West while simultaneously portraying an ever-peaceful East perpetually victimized by the technologically superior but, of course, morally benighted West. This is the fashionable narrative in the humanities departments of virtually every college and university in America, if not in all of Western academia.

    Those who perpetuate it Ibn Warraq calls “Saidists.” Among them, Said has achieved cult-like status as a prophet who (in the tired cliché of the Left) “spoke truth to power.” They see it as their mission to reveal cracks in the deception foisted on the world by an older generation of historians whose work attempts to disguise an aggressive, dominating West. A corollary, more covert mission is to erect their own wall to insulate the East from the kinds of attacks they themselves make on the West. And the Saidists have been so successful that many people now see colonialism and empire as creations of the West and symptoms of a Western moral inferiority that (especially for Western scholars) must be atoned for in many ways. Saidism, one might say, is a way to atone.

    (…)

    Will Ibn Warraq’s new book end forever the deleterious effects of more than thirty years of petulant, dishonest, self-loathing Saidism? Probably not. But any honest acolytes of Edward Said who read this book will either be forever relieved of their knee-jerk faith in the simple dichotomy of Western guilt and Eastern victimhood that is at the core of Said’s thought, or they will be forced to participate in their own hoodwinking. Ibn Warraq’s critique of Said’s thought and work is thorough and convincing, indeed devastating to anyone depending on Saidism. It should do to Orientalism what Mary Lefkowitz’s Not Out of Africa[3] did to Martin Bernal’s Black Athena.[4] And it should force the Saidists to acknowledge the sophistry of their false prophet.

    http://www.meforum.org/2069/defending-the-west

    BeantwoordenVerwijderen

  121. “Ach ja natuurlijk, de Arabier is dom, achterlijk, heeft nooit een boek gelezen en gebruikt internet alleen maar om naar plaatjes van blote christenen te kijken, dat was ik even vergeten”

    Blij dat je je het toch nog herinnert. Muv een zeer kleine elite is ‘de arabier’ inderdaad grootdeels achterlijk en leest geen boeken. Dom zijn ze niet daarentegen, wel bevangen door een dogmatische ideologie die geen ruimte laat voor verbetering.

    Hier een mooi voorbeled van een ‘intelligente, hoogopgeleide arabier’ http://petrossa.me/2012/08/07/islam-and-science-bad-marriage/

    Dat is dus de elite. Veel achterlijker kun je het niet krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen

  122. Aan Petrossa.me 7:54

    Een nieuwe ster aan het firmament van dit paneel.
    U verdiept zich in het fenomeen “Arabier”.
    Dit woord is zeer oud.
    Ik ontmoette het onlangs in het boek Jesaja van het Oude Testament.
    Ongelukkig lees ik geen hebreeuws, derhalve weet ik niet of de Statenvertaling een vervalsing is van het oorspronkelijke hebreeuwse woord.
    In de eerbiedwaardige Al-Qorân heeft Arabier de betekenis van bedoeïen.
    Het woord bedoeïen op zijn beurt komt van bâdiyye, hetgeen woestijn betekent.
    Een Arabier is derhalve van oorsprong een woestijnbewoner.
    Het leven aldaar is hard.
    Het is daarom dat de Arabier niet gemakkelijk zwicht voor de westerse leefstijl.
    Die als belangrijkste adagium heeft: economische groei.

    Verwijderen

  123. Ik ekn overigens een heleboel zeer goed opgeleide en zeer belezen idividuen, afkomstig uit de Arabische wereld. Echt heel veel. Kunstenaars, schrijvers, dichters, journalisten. Hele intelligente mensen. Ken trouwens ook heel veel intelligente Nederlanders. Maar wordt ook weleens geconfronteerd met de spreekwoordelijke Henk en Ingrids 😉 Die heb je natuurlijk zowel daar als hier. Overigens ben ik van mening dat de grootte van de PVV aanhang zeker iets zegt over het beschavingspeil van de Nederlander. Het oude sociaaldemocratische ideaal van volksverheffing was zo slecht nog niet.

    Verwijderen

  124. Zie hier, Jansen over Said:
    ‘Het kernbezwaar van Said tegen de oriëntalistiek is dat de oriëntalistiek approaches a heterogenous, dynamic and complex human reality from an uncritically essentialist standpoint (p. 333). Waarschijnlijk heeft Said, ook in Nederland, het merendeel van de professionele beoefenaars van de vakgebieden waar hij over schrijft weten te overtuigen, of anders op zijn minst diep beïnvloed.
    De moderne oriëntalistiek en de oriëntalisten, zo meent Said, zijn een product van, en staan ten dienste van, het Westerse imperialisme. Zijns inziens diskwalificeert dit de oriëntalistiek zowel maatschappelijk als moreel- hoewel het natuurlijk in principe mogelijk is dat slechte mensen goede wetenschappers zijn. Oriëntalisme, aldus Said, is niet een gewone academische discipline, maar een ideologische discourse die onlosmakelijk met de Europese machtspolitiek over het Midden Oosten verbonden is. De kennis die de oriëntalistiek heeft voortgebracht was daarom flawed, distorted en soms zelfs racistisch. De oriëntalistiek, aldus Said, wil niet zozeer beschrijven als wel beheersen.
    Deze veroordeling van de oriëntalistiek heeft allerwegen grote indruk gemaakt, misschien niet het minst door de combinatie van duistere en modieuze taal waarin Said zijn aanklacht stak. Ook in Nederland gingen wetenschappers druk op zoek naar sporen van racisme in elkaars wetenschappelijke producten en werk van eerdere generaties. Zulke sporen moesten, zo werd haast a priori aangenomen, er zijn- anders zou Said immers mogelijk ongelijk kunnen hebben. Een en ander heeft tot rare polemieken en onverkwikkelijke persoonlijke conflicten geleid.
    Desalniettemin, the Arab and Islamic World remains a second-order power in terms of production of culture, knowledge and scholarship- weinig oriëntalisten zouden zo’n etnocentrisch oordeel willen uitspreken of onderschrijven, zelfs niet als het van Edward Said afkomstig is (Orientalism, ed. 1994, p. 323, 13 regels van onderen).
    Oriëntalistiek, aldus Said, die daarmee een oordeel uitspreekt over wellicht wel 60.000 boeken die tussen 1800 en 1950 in het Westen over het Midden Oosten verschenen zijn- om nog maar te zwijgen over de stortvloed van publicaties die na 1950 zijn verschenen- is agressie: Orientalism is all agression, p. 204’.
    Hans Jansen, Nieuwe inleiding in de islam, uitgeverij Coutinho, Bussum, 1998, p. 255-256
    Tot zover deze toch wel geestige parodie van Jansen. Hij heeft er vooral een leuke karikatuur van gemaakt. Als persiflage is het meer dan geslaagd. Heel grappig allemaal, maar als je echt Said wil weerleggen moet je toch met degelijker werk komen. Dat er soms sprake is van onverkwikkelijke persoonlijke conflicten onder de Nederlandse arabisten, helemaal waar, maar ik vraag me af of je daar Edward Said voor nodig hebt. Daar heb je namelijk met Hans Jansen zelf al een hele goeie aan, zeker de Hans Jansen van nu (de Hans Jansen van toen was vele malen redelijker persoon dan hoe hij zich nu manifesteert).

    Verwijderen

  125. (vervolg)
    Maar hoe dan ook, dezelfde Hans Jansen na de millenniumwissel:
    “Het enige medicijn is dan ook tegen-consternatie. Niet, zoals bij oorlogvoering gebruikelijk, streven naar een overwinning met proportionele middelen die voor het doel dat bereikt moest worden net voldoende zijn, maar streven naar een totale verplettering met overdreven zware middelen en overmacht. Het gaat immers niet om een rationele oorlog maar om een irrationele strijd.
    Angst aanjagen, en ruim voldoende reden geven om angstig te blijven, is van groot belang. Niet bang zijn zelf af te zakken tot het niveau van de terroristen. Voor minder doen ze het immers niet. Het is in de propaganda-oorlog bovendien van groot belang de terroristen als loosers voor te stellen die op allerlei manieren, ook seksueel, niet aan hun trekken zijn gekomen. Omdat dat meestal waar is, kan het niet zo moeilijk zijn.
    De methoden die het strafrecht toestaat bij de bestrijding van wangedrag en misdaad gaan minder ver dan de veel ruwere methoden die door een oorlogsituatie worden opgedrongen. Het strafrecht is dan ook niet geschikt voor terrorismebestrijding. Hoe het ook tegen onze natuur en ons systeem ingaat, indien mogelijk moeten (curs. FS) terroristen sneuvelen tijdens hun zelfgekozen acties. Het is niet nodig om bang te zijn ‘martelaren te maken’. Beter tien dode martelaren in de hemel dan één levende, gewapende terrorist op straat. Martelaren zijn immers geen bedreiging van de openbare orde, terroristen wel.
    Laten we ons bij de bestrijding van terrorisme dat gepleegd wordt in de naam van de islam, alsjeblieft geen zorgen maken over wat de moslims er van vinden. Ook het raadplegen van moslims over wat de ‘ware’ islam hier voorschrijft, is uit den boze. Als de terroristen eenmaal zijn vernietigd, is dat voor de andere, niet-vernietigde moslims voldoende bewijs dat de terroristen er ook theologisch naast zaten, anders had God hen immers wel gespaard. Vernietigen gaat dus voor.
    Wanneer er een grote terroristische aanval op een Nederlands doel wordt gepleegd, door terroristen die zich op de islam beroepen, zou dat kunnen leiden tot spontane acties van de bevolking waarbij bijvoorbeeld moskeeën in brand worden gestoken. Dat zal de moslims in Nederland er eerder toe brengen zich van de terroristen af te keren dan hen te steunen. De overheidsreacties op zulke spontane pogingen tot tegenterreur dienen daar dan ook mee rekening te houden.”

    ‘Orientalism is all agression’, zeg dat wel. Misschien had Edward Said toch een beetje gelijk met die door Jansen zo gewraakte oneliner. In dit geval neemt Jansen het oriëntalisme, zoals het door Edward Said is omschreven wel heel letterlijk: de oriëntalistiek in dienst van de macht. In Jansens eigen woorden: ‘De oriëntalistiek, aldus Said, wil niet zozeer beschrijven als wel beheersen’. Zie hier. Klopt in dit geval helemaal (al heeft dit weinig meer met beheersen, maar vooral met wild erop los slaan te maken). Ik wil zeker niet zeggen dat dit tegenwoordig nog steeds voor de ‘oriëntalistiek’ geldt, maar Jansen doet wel erg zijn best. En niet op een erg subtiele manier, zacht uitgedrukt.

    Verwijderen

  126. @Ruud de Vries, ik heb gezegd dat ik zeker geen krtiekloze bewonderaar van Edward Said ben. Als je ooit een blik op mijn blog zou hebben geworpen had je dat meteen kunnen zien, waar ik ruime aandacht heb besteed aan kritiek op Orientalism, bijv. van Kanan Makiya. Ibn Warraqs Defending the West heb ik grotendeels gelezen. Alleen heb ik daar ook weer een probleem mee. Want als er iemand is met een agenda, dan is het Ibn Warraq wel. Dat is pas echt een activist, die absoluut niet vies is van duistere figuren als Pamela Geller.
    Maar het is mijns inziens goed mogelijk om tegenover Orientalism de andere kant van de medaille te laten zien, zoals Makiya dat heeft gedaan in Cruelty and Silence (Hans Jansen is hier zeker bekend mee).
    Verder leuk dat je die passage van Hans Jansen aanhaalt. Dat grapje heeft hij vaker uitgehaald. Heel geestig, maar het is wel een beetje mager als je Orientalism wilt weerleggen. Zou best weleens wat nieuws van hem willen horen. Wist je trouwens dat Hans Jansen vroeger Ibn Warraq nogal vond doorgeslagen? Dat schrijft hij in zijn ‘Nieuwe Inleiding in de Islam’. Maar dat was echt vroeger, want als je de bundel Eindstrijd leest (door Jansen samengesteld) is de bijdrage van Ibn Warraq het meest gematigd van allemaal. Ik zou overigens best van Jansen willen vernemen wat hij ziet in die duistere mystieke beschouwing van Monica Papazu. Haar beschouwing in een band met die van Paul Clietur vind ik bijna surrealistisch, maar dat terzijde.
    Over Said en de Duitse Orientalistiek (ik weet idd niet alles, gelukkig dat verder iedereen hier wel zo goed op de hoogte is 😉 ), vond ik dit interessante artikel:

    Jennifer Jenkins, ‘German Orientalism; Introduction’, verschenen in Comparative Studies of South Asia, Africa and the Middle EastVolume 24, Number 2, 2004 (Duke University Press, zie http://muse.jhu.edu/journals/cst/summary/v024/24.2jenkins.html ):

    “Edward Said famously claimed that Germany did not have a “protracted sustained national interest in the Orient” and thus no Orientalism of a politically motivated sort. With this statement he omitted Germany and German scholarship from his exploration of the power/knowledge nexus that legitimated and sustained the project of European colonial empire. “There is a possibly misleading aspect to my study,” he writes, “where, aside from an occasional reference, I do not exhaustively discuss the German developments after the inaugural period dominated by [the Arabist Silvestre de] Sacy. Any work that seeks to provide an understanding of academic Orientalism and pays little attention to scholars like Steinthal, Müller, Becker, Goldziher, Brockelmann, Nöldeke—to mention only a handful—needs to be reproached, and I freely reproach myself.”

    BeantwoordenVerwijderen

  127. (vervolg) Said writes that German Orientalism was interested in the professional study of texts rather than in the exercise of colonial power. Lacking a direct “national interest,” Germany’s Orientalist scholarship existed at one remove from colonial practice and administration. Germany “had in common with Anglo-French and later American Orientalism … a kind of intellectual authority over the Orient,” Said writes; yet “there was nothing in Germany to correspond to the Anglo-French presence in India, the Levant, North Africa. Moreover, the German Orient was almost exclusively a scholarly, or at least a classical, Orient: it was made the subject of lyrics, fantasies, and even novels, but it was never actual, the way Egypt and Syria were actual for Chateaubriand, Lane, Lamartine, Burton, Disraeli, or Nerval.” In short, Said’s definition of Orientalism seems to leave no room for an exploration of the German case, which has consequently remained both underexplored and undertheorized until recently.

    The question, however, can and should be posed: Did Germany develop an Orientalist tradition of the sort described by Said? As the articles in this issue demonstrate, the answer is yes and no. In Said’s own words, Germany shared “a kind of intellectual authority” over the Orient, and it is well known that German Orientalists filled prominent university positions in a number of European countries where they engaged directly in the work of empire building. Tuska Benes’s article in this issue, for example, sets out the case for German Orientalists in Russia. The presence and international reputation of German philologists, linguists, historians, philosophers, and archaeologists in the world of nineteenth-century Oriental studies is also beyond dispute. So how can this tradition of scholarship be assessed in a way that productively connects it to histories of imperialism and the exercise of power? Possible approaches include an inquiry into the flexibility of Said’s definition on the one hand, and an exploration of the distinctive characteristics of German Orientalism on the other. Can Said’s definition of Orientalism be thought through in a way that allows for an analysis of German developments? Alternatively, which aspects of Orientalism become visible if the German case is analyzed? As scholarship has recently highlighted the presence of a variety of Orientalisms—Polish, Ottoman, Persian, and Japanese—a general broadening and rethinking of the topic seems to be in order.

    Said’s definition of Orientalism is conceptually broad but historically specific. Orientalism is “the corporate institution for dealing with the Orient—dealing with it by making statements about it, authorizing views of it, describing it, by teaching it, settling it, ruling over it.” Said ties this definition to the creation and maintenance of a colonial empire on the model of the British and French. Beginning with the work of Sacy, Said outlines a structure of thought and feeling in which scholarship aided and abetted territorial acquisition and provided crucial service to the creation of European hegemony over the East. Representations of the Orient gained currency through their portrayal of non-European realities and from their role in colonial…”

    Kwestie opgelost lijkt mij. Rest mij nog de te vermelden (eigenlijk nogmaals te benadrukken) hoewel ik zeker geen kritiekloze bewonderaar van Edward Said ben, Jansens bovenstaande artikel de sterkst mogelijke bevestiging vind van Edward Saids Orientalism. Jansen heeft erg zijn best gedaan om Said te bevestigen. Ik heb zelfs een vermoeden dat de meeste van zijn collega’s dat kunnen beamen. Over sommige andere bijdragen in dit forum hoeven we het denk ik niet te hebben.

    BeantwoordenVerwijderen

    • Over Hans Jansen:

      “Eén ding dat onmiddellijk opvalt is dat Jansen grotendeels de discussie met vakgenoten uit de weg gaat. Zo is hij in vaktijdschriften bij herhaling gewezen op vertaalfouten en andere gebreken, maar daar heeft hij nooit op gereageerd. Het enige wat hij aan dergelijke kritiek lijkt over te houden is een blijvende wrok tegen degenen die hem geuit hebben.”
      Michael Leezenberg, Onwetendheid of Oplichterij, ZemZem.

      “Sinds Jansen zich mag tooien met de hoogleraarstitel, maar vooral sinds de moord op Theo van Gogh, heeft hij alle wetenschappelijke scrupules opzij gezet. Hij is een anti-islam polemist geworden die er geen moeite mee heeft willens en wetens een verkeerde voorstelling van zaken te geven.”
      Martin van Bruinessen, in: Hans Jansen wekt irritatie bij collega islamologen, Wereldomroep, 24 april 2008.

      “Jansen haalt bepaalde koranverzen aan om te bewijzen dat de islam geweld tegen ongelovigen predikt. Maar hij gaat volledig voorbij aan het feit dat de meeste moslims die teksten heel anders lezen. Hij gedraagt zich niet als een wetenschapper maar als een schriftgeleerde, een ayatollah die vindt dat hij anderen kan vertellen hoe je de Koran moet uitleggen.”
      Dick Douwes, in: Hans Jansen wekt irritatie bij collega islamologen, Wereldomroep, 24 april 2008.

      Het is bij vakgenoten van Jansen, en ook andere academici, al jaren bekend dat Jansen zijn positie als wetenschapper heeft opgeofferd voor het voeren van politieke anti-islam propaganda. Ook ik heb hierboven opgemerkt dat Jansen zich niet gedraagt als een wetenschapper, maar als de hogepriester van een anti-islam religie.

      Deze keuze van Hans Jansen verklaart waarom hij niet meer uit de voeten kan met het werk van collega Edward Said, die dit soort politiek gedreven wangedrag in de westerse oriëntalistiek aan de kaak heeft gesteld.

      Het staat de heer Jansen vrij om middels propaganda de anti-Islam politiek van Wilders te steunen, het is alleen niet fair dat hij zijn status als emeritus hoogleraar misbruikt om bij de achterban van Wilders de schijn te wekken dat zijn negatieve uitlatingen over de Islam en de Arabier wetenschappelijk zijn onderbouwd, want dat is “volksverlakkerij”. Jansen is een sprookjesverteller geworden, en zo moeten zijn teksten ook worden gelezen, als sprookjes en niet als wetenschappelijk verantwoorde literatuur.

      BeantwoordenVerwijderen

    • Ik denk dat de arabist Jansen het juist ziet; zijn tegenstanders niet.
      HPax

      BeantwoordenVerwijderen

    • U mag denken dat arabist Jansen het juist ziet.
      Alleen heeft arabist Jansen zijn stellingen nooit kunnen bewijzen aan de hand van de tekst waar hij meent uit te putten.

      Wat doet Jansen wanneer er kritiek op zijn beweri9ngen komt?
      Juist! Deur hard dicht slaan en nergens op reageren. Want: arabist Jansen ziet het juist!

      Verwijderen

    • Deze reactie is verwijderd door de auteur.

      BeantwoordenVerwijderen

    • “Ik denk dat de arabist Jansen het juist ziet; zijn tegenstanders niet.”

      Dus dan weet jij HPax welke kritiek andere academici hebben op het latere werk van arabist Jansen en kan jij ons ook uitleggen waarom zijn tegenstanders in hun kritiek op jouw idool er naast zitten. Nou, dan zou ik zeggen steek van wal en overtuig ons, leg uit waarom zijn tegenstanders het fout hebben want Jansen zelf doet dat niet. Dus als jij dat kan dan heb je de primeur.

      BeantwoordenVerwijderen

    • Hpax, dat kun je natuurlijk wel ‘denken’ (of vinden) en in theorie zou het heel goed mogelijk kunnen zijn dat de kudde op een verkeerd spoor zit en dat er in eerste instantie slechts een enkeling dat in de gaten heeft. Zou kunnen.
      Maar ik heb toch zo langzamerhand wel wat redenen om te denken dat het in dit geval een beetje anders zit. Tot zo’n tien jaar geleden (of tot net iets daarna), was Jansen geheel into de omstreden Midden Oosten watcher Laurie Mylroye (zie hier wiki: http://en.wikipedia.org/wiki/Laurie_Mylroie ). In 2001 heb ik me, op aanraden van Jansen, zelfs geabonneerd op haar electronische nieuwsbrief en ontving ik dagelijks een (of meer) alarmistische mails over het chemische en biologische wapenarsenaal van Saddam Hussein. Bovendien kon zij ‘bewijzen’ dat Saddam achter 9/11 zat (in ieder geval dat Saddam achter de eerste WTC aanslag zat en Ramzy Yusuf zou een Iraakse geheim agent zijn geweest). Bijna niemand nam haar serieus. Jansen was echt een van de weinigen. Na de Amerikaanse invasie is gebleken dat deze mevrouw Mylroie er werkelijk op alle fronten naast zat. Niet een klein beetje, maar in alle opzichten en dan ook nog totaal. Hoewel Jansen nog in 2004 naar haar verwees, is zij na die tijd vrijwel geruisloos ingeruild voor mevrouw Littman (Bat Ye’or). Er staat ook nog een interview met haar op deze site trouwens. Een paar jaar geleden heb ik haar boek gelezen en nog van alles daar omheen (zowel andere bijdragen van mevrouw Littman, van haar medestanders en haar critici). Eerlijk gezegd denk ik dat dit minstens, zo niet nog erger is dan Laurie Mylroie. Dat deze vreemde uitstapjes van Jansen ertoe hebben geleid dat hij wat minder serieus wordt genomen, kan ik daarom wel begrijpen. In theorie is het natuurlijk mogelijk dat Jansen en die twee dames gelijk hebben (alhoewel, bij Laurie Mylroie klopte er aantoonbaar helemaal niets van en dat er bij Bat Ye’or weinig van klopt kun je afleiden uit de interne logica van haar eigen boek en bovendien meteen beamen als je ook maar enige basale kennis hebt van de geschiedenis van het Midden Oosten en de internationale politieke verhoudingen van de afgelopen decennia). Dan kun je natuurlijk wel ‘vinden’ dat dit allemaal wel klopt (dit is nu eenmaal mijn mening, en daarom even waar als alle andere meningen), maar dan ben je natuurlijk wel een grotere relativist dan al die zg cultuurrelativisten en ‘politiek-correcten’ bij elkaar. Dan is er pas echt sprake van doorgeschoten postmodernisme en dat kan nooit de bedoeling van bijv. iemand als Hans Jansen zijn. Denk daar nog maar eens over na 🙂

      BeantwoordenVerwijderen

      • piet-hein nelissen27 juli 2013 22:14

        Wat een ongedisciplineerde zijwaartse bokkesprongen van iedereen de hele tijd! Gelukkig heeft Max Goedblick zijn vragen diverse keren herhaald en ons zo bij de les gehouden. Het is, althans voor mij, duidelijk dat HJ een antwoord verschuldigd is op tenminste de vragen 1. en 2., zie boven. Die zijn de belangrijkste. De antwoorden hierop moet HJ paraat hebben en in één of twee zinnen kunnen geven, omdat die funderend zijn voor zijn visie, dus waar blijven ze meneer Jansen?

        BeantwoordenVerwijderen

      • Hans Jansen, wees zo vriendelijk om ons althans uw antwoorden op MG’s vragen nrs. 1 en 2 te geven. U hebt ze paraat en kunt ze in een of twee zinnen per vraag geven. Dus voor de draad ermee. Uw onversneden (en door deze geweldige discussie geenszins ontmoedigde) bewonderaar, Piet-Hein Nelissen uit Middelburg.

        BeantwoordenVerwijderen

      • Okee meneer Jansen, nu u u weer. Graag beknopt en toch diep stekend antwoord op ten minste de vragen nrs. 1 en 2 van MG, hierboven op diverse plaatsen herhaald.

        BeantwoordenVerwijderen

      • Hans Jansen, wees zo vriendelijk om ons althans uw antwoorden op MG’s vragen nrs. 1 en 2 te geven. U hebt ze paraat en kunt ze in een of twee zinnen per vraag geven. Dus voor de draad ermee. Uw onversneden (en door deze geweldige discussie geenszins ontmoedigde) bewonderaar, Piet-Hein Nelissen uit Middelburg.

        BeantwoordenVerwijderen

      • Het moet gemakkelijk zijn voor Hans Jansen om de vragen nrs. 1 en 2 van Max Goedblick dd 12 juli, 11:56 uur, beknopt te beantwoorden? Die antwoorden moet hij paraat hebben, in zoverre geef ik MG gelijk. Piet-Hein Nelissen

        BeantwoordenVerwijderen

      • 1] De arabist H. Jansen (HJ) heeft in juni 2013 op Weblog Hoeiboei vrij snel na elkaar twee opstellen geplaatst: 1HJ = ´Ontwikkelingshulp en massa-immigratie: Cui bono?´en 2HJ = ´Egypte begeert het juk van de sharia af te schudden´.
        Beide bijdragen hebben een stroom van reacties verwekt van een omvang kwantitatief voor artikels op Hoeiboei ongewoon. Daarvan laat ik de positieve hier buiten beschouwing, ten gunste van de negatieve. Die laatste zijn steevast en monotoon van 3 personen, te weten: 1. Goedblick, 2. Schreve, en – ook dat nog – van 3. El Housaini. De laatste fungeert als HJ´s belager (Nederlands: ´stalker´).

        Ik schuif 1HJ en 2HJ in elkaar, maar doe dit met twee proviso´s, te weten: 1* Schreve komt alleen in 2HJ voor, en 2* wat ik vanaf hier verder ga typen, is naar aanleiding van de reacties
        van Schreve en Goedblick op die van mij in 2HJ, ´HPax, 25 juli 2013, 14.28u´. Daarin staat:

        IK DENK DAT DE ARABIST JANSEN HET JUIST ZIET, ZIJN TEGENSTANDERS NIET. HPax.´

        Dit vonnis had ik net zo goed in 1HJ kunnen vellen of om logistieke reden zelfs daar beter, maar hoe ook slaat hij op beide artikels van HJ, cum reacties daarop. Schreve komt dan formeel wel iets te kort, maar wie kan dat wat schelen?

        2] Nu waarom het direct gaat.

        1) AD Goedblick in 2HJ, ´comment´ 2HJ, dd25.07.13/ 20.33u. Daarin komt G. met: ´leg eens uit waarom zijn tegenstanders het fout hebben want Jansen zelf doet dat niet. Dus als jij het kan, dan heb je een primeur´.

        Welnu, G. vraagt mij het onmogelijke. Want op 1HJ staat in één (= G.´s ´comment´ 15.07.13 / 15.59u) van zijn stortvloed aan reacties: ´Studeren is niets dan woordjes leren. Dat geldt voor elke theoretische opleiding, ook voor de economie´. Met welke overtuiging G. voor mij intellectueel onbereikbaar is geworden. Ik ben geen woordenboek, ik ga hem niet nieuwe woorden leren.

        Om hem toch wat van dienst te zijn, verwijs ik G. naar mijn c 1HJ 28.06.13 / 12.16u. Laat G dat nou eens lezen – voor de eerste keer? – en blijk geven dat hij mijn ´woordjes´ begrijpt. Dan zien we verder. Maar als dat al te moeilijk is!?

        Ten slotte heb ik G. in mijn 1HJ 28.06.13 / 22.45u een brandende vraag gesteld, naar aanleiding van zijn c 1HJ 28.06.13 / 21.26u. Daarin verwittigt hij ons van het feit dat hij met het opvissen van rottende lijkjes van babies bezig is geweest. Waarom doet G. dat, waarom vertelt hij dat? Op mijn vraag heeft G. niet gereageerd.

        2) AD Schreve. Ik kan om praktisch-materiële reden S. niet zo afhandelen als G. en volsta ik in S´s geval met die naar mijn boek te verwijzen: De allochtonen en wij, Gigaboek, ed 2012.
        Ik wil liever niet dat G. mijn boek leest. Het is te moeilijk – veel te veel nieuwe woordjes – en vrees ik dan het gevolg waarvoor Plato bij monde van Sokrates waarschuwde. Sokrates ontraadde zijn leerlingen met ongetrainde mensen te debatteren. In de discussies die de laatsten niet aankunnen, ontaarden of ontpoppen ze zich als misanthropen, Ze worden gemeen en gaan vieze zeggen, zoals G. in c 1HJ 17.19u: ´Je praat poep sirik iets waar struisvogels hun anus voor gebruiken.´ G. lijkt van een onreine klasse te zijn. Neem ook zijn ´rottende baby-lijkjes´. HPax.

        BeantwoordenVerwijderen

      • @HPax,

        U schreef een boek, maar weet de betekenis van stalker niet?!

        Stalker volgens van Dale:

        stalker [stalkər] (de; m,v; meervoud: stalkers)
        1
        iemand die een ander (bv. een ex-echtgenote, een popster) hinderlijk achtervolgt, bedreigt enz.

        Ik achtervolg Jansen niet en bedreig hem ook niet.

        Als u plaats mag nemen op de stoel van van Dale, dan mag u de betekenis van woorden veranderen!.

        Ik achtervolg niemand, ik zit, zoals nog enkelen hierboven met een paar vragen, waaronder:

        “1. Waarom zou Obama als Christen en president van Amerika de Moslimbroeders “goed” vinden en sympathie hebben voor hun politieke idealen?

        2. Wat is het belang van de V.S. dat de Moslimbroeders in Egypte en daarbuiten aan de macht komen.”
        (Goedblick 12 juli, 11:56)

        Piet-Hein Nelissen wees er ook al een aantal keer op.

        Dus als Jansen hierop een gedegen antwoord weet te formuleren, zijn ‘G’, ‘EH’, PHN en ‘S’ grotendeels uitgepraat.

        Verwijderen

      • @ Hpax, ik begrijp dat bovenstaand codebericht eigenlijk een boekpromotie is? Nu ben ik best bereid om in tijden van crisis wat neer te leggen om uw dappere initiatief te steunen en bovendien heb ik ook een aardige collectie boeken, die recht tegen mijn persoonlijke overtuigingen ingaan. Ik vind het dapper van u dat u een boek publiceert (kon u er trouwens geen uitgever voor vinden?) dus daarvoor alle lof. Alleen zou u mij van dienst willen zijn en in begrijpelijk Nederlands een kleine synopsis hier in dit forum neer te pennen? Dan kan ik een eerlijke afweging maken of het de moeite waard is om daadwerkelijk tot aanschaf over te gaan. Of is het boek ook als een code-bericht opgesteld en alleen te ontcijferen door de ingewijden van Het Verzet? Helaas behoor ik niet tot die uitverkorenen, dus dan vrees ik dat uw werk voor een simpele ziel als ik ontoegankelijk zal blijven. Maar mocht u uw boekwerk wel in begrijpelijk Nederlands hebben geschreven, zou u dan zo vriendelijk willen zijn om in even helder Nederlands toe te lichten waar het in grote lijnen over gaat? Bij voorbaat dank.

        BeantwoordenVerwijderen

         
        EXCUUS, allereerst aan Jansen. Wat hierboven lijkt op een reeks boodschappen van mijn hand met ongeveer dezelfde strekking (‘herhaalde verzoeken’ volgens El-Houssein), is allemaal tijdens één sessie ingestuurd. Ik maakte de beginnersfout te denken dat mijn berichtjes niet overkwamen, en probeerde telkens opnieuw hetzelfde te plaatsen met bijna dezelfde tekst. Ik rekende buiten de verwerkingstijd die de webmaster nodig heeft om mijn bijdragen te verwerken… en droeg zo flink bij aan de rommeligheid. Het is niet mijn bedoeling almaar te zeuren om een snel antwoord op die 2 gestelde vragen. Allen excuus, ik zal herhaling voorkomen, PHN.
        • Piet-Hein Nelissen, je hebt volkomen gelijk. Dit zijn idd de kernvragen. Dat het hier weleens ontspoort komt omdat de meeste reaguurders hier graag komen praten over ‘wat doet dit allemaal met mij (en mijn eigen onderbuik)’. Tamelijk navelstaarderig. Heel postmodern eigenlijk. Alleen maar over die ‘bibelobonse beeldvorming’, om met Hans Jansen te spreken (zo heb ik hem ooit een keer de discussies rond Edward Saids Orientalism horen omschrijven). Maar het is wel aardig om te zien dat zelfs een discussie over het politieke systeem in Egypte en de internationale politieke verhoudingen hier meteen worden gerelateerd aan belangrijke persoonlijke vraagstukken als ‘de islam en ik’ (zie bijv. de bovenstaande cryptische boekpromotie van HPax). Men is hier veel meer door het postmodernisme beïnvloed en gevormd dan men zelf in de gaten heeft.
          Maar ook ik ben nog altijd er benieuwd naar een afdoend antwoord op de bovenstaande twee vragen. Dus zie er naar uit.

          BeantwoordenVerwijderen

        • Maar meneer Jansen, in een recenter blogbericht op deze site schrijft u (http://hoeiboei.blogspot.nl/2013/07/zomergast-anders.html?showComment=1375273674008):

          “Als het Westen wat het Midden Oosten betreft een beetje naar Mosaddeq had geluisterd. hadden we de rest van die namen waarschijnlijk niet gekend”.

          Al is waarschijnlijk bijna iedereen hier op dit forum dit stukje geschiedenis vergeten (zeker degenen die u hier alle lof toewuiven, omdat ze alles wat er in het Midden Oosten gebeurt relateren aan hun eigen subjectieve beleving van Moslims in Nederland), dit is wel zo verpletterend waar, dat ik me niet kan voorstellen dat u geen zinnig antwoord heeft op de openstaande twee vragen. Dus als u nou zo vriendelijk wil zijn om daar een helder antwoord op te formuleren? Uw opmerking over de episode Mosaddeq bewijst voor mij dat u daar zeker toe in staat bent.

          BeantwoordenVerwijderen

Tot  slot nog het een en ander ter verduidelijking, hier een paar youtube-filmpjes waarin Edward Said zijn werk nader toelicht. Bekijk en vergelijk met de bovenstaande bijdrage van Jansen en de daarop volgende discussie. Voor meer achtergronden (oa de invloed van Said in Nederland en de positie die Hans Jansen inneemt tov zijn collegae) lees zeker Leon Buskens, Islamonderzoek in de publieke sfeer (2010).
 
Zie hieronder Edward Saids voordracht ‘The Myth of the Clash of Civilizations’, waarin hij het werk van Huntington behandelt:
  1.  

Nawal el-Saadawi over de tweede omwenteling in Egypte

Hoewel het misschien nog te vroeg is om de ‘tweede fase’ van de revolutie in Egypte te duiden (is het een contra-revolutie en een terugkeer naar de oude situatie of een correctie op een dreigende ontsporing?), hier een interview met Nawal al-Saadawi (Kafr Tahla, 1931), arts, schrijfster en zo’n beetje de belangrijkste feministe van de Arabische wereld. Iemand voor wie ik een grote bewondering heb. Bij de demonstraties op het Tahrirplein die leidden tot de val van dictator Mubarak, stond zij daar als ‘Grootmoeder van de Revolutie’, samen met de jongeren. Met een lang verleden als dissdent en als politieke gevangene, was zij nergens bang voor. Ook daarna niet.
Hoe het verder zal gaan weet niemand zeker. Maar zij is in ieder geval hoopvol. Zie interview hieronder (filmpje van de site van de Guardian)

Biografie (van haar website http://www.nawalsaadawi.net/ )

A SHORT BIOGRAPHY:

Nawal El Saadawi is a world renowned writer. She is a novelist, a psychiatrist, and author of more than forty books, fiction and non fiction. She writes in Arabic and lives in Egypt. Her novels and her books on the situation of women have had a deep effect on successive generations of young women and men over the last five decades.

As a result of her literary and scientific writings she has had to face numerous difficulties and even dangers in her life. In 1972, she lost her job in the Egyptian Ministry of Health because of her book “Women and Sex” published in Arabic in Cairo (1969) and banned by the political and religious authorities, because in some chapters of the book she wrote against Female Genital Mutilation (FGM) and linked sexual problems to political and economic oppression. The magazine Health, which she founded and had edited for more than three years, was closed down in 1973. In September 1981 President Sadat put her in prison. She was released at the end of November 1981, two months after his assassination. She wrote her book “Memoirs” from the Women’s Prison on a roll of toilette paper and an eyebrow pencil smuggled to her cell by an imprisoned young woman in the prostitutes ward. From 1988 to 1993 her name figured on death lists issued by fanatical religious political organizations.

On 15 June, 1991, the government issued a decree which closed down the Arab Women’s Solidarity Association over which she presides and handed over its funds to the association called Women in Islam. Six months before this decree the government closed down the magazine Noon, published by the Arab Women’s Solidarity Association. She was editor-in-chief of the magazine.
During the summer of 2001, three of her books were banned at Cairo International Book Fair. She was accused of apostasy in 2002 by a fundamentalist lawyer who raised a court case against her to be forcibly divorced from her husband, Dr. Sherif Hetata. She won the case due to Egyptian, Arab and international solidarity. On 28 January, 2007, Nawal El Saadawi and her daughter Mona Helmy, a poet and writer, were accused of apostasy and interrogated by the General Prosecutor in Cairo because of their writings to honor the name of the mother .

They won the case in 2008. Their efforts led to a new law of the child in Egypt in 2008, giving children born outside marriage the right to carry the name of the mother. Also FGM is banned in Egypt by this law in 2008. Nawal El Saadawi was writing and fighting against FGM for more than fifty years.

Her play “God Resigns At the Summit Meeting” was banned in Egypt during November 2006 and she faced a new trial in Cairo court raised against her by Al Azhar in February 2007, accusing her of apostasy and heresy because of her new play. She won the case on 13 May 2008.

Nawal El Saadawi had been awarded several national and international literary prizes, lectured in many universities, and participated in many international and national conferences.

On May 3, 2009, in New York she presented the Arthur Miller Lecture at the Pen International Literary Festival.
Her works have been translated into more than thirty languages all over the world, and some of them are taught in a number of universities in different countries.

Discussiëren op Hoeiboei, de anonieme afwerkplek van nieuw islamofoob extreemrechts

 ‘Ondertussen krijgen de homo’s de schuld van islamitisch geweld’

Bovenstaande quote zou niet misstaan in een Janmaat-imitatie van Erik van Muiswinkel. Deze uitspraak werd echter gedaan in een  kortlopende maar intensieve discussie in het forum  van de weblog Hoeiboei, vooral bekend door de stukjes van arabist Hans Jansen. Hoeiboei haalde een keer het landelijke nieuws toen Jansen publiceerde over zijn etentje bij Midden Oosten deskundige Bertus Hendriks en de conversatie die hij daar had gevoerd met raadsheer Tom Schalken, zie hier. Dit verslag had toentertijd grote consequenties voor het zg Wildersproces.

Maar wat is Hoeiboei eigenlijk voor site?

Hoeiboei is een groepsblog, opgericht door een aantal vroegere medewerkers van de Gezonde Roker van Theo van Gogh.  De auteurs wisselden nogal van samenstelling. De hoofdredactrice is Annelies van der Veer, tevens columniste voor het gratis krantje Metro. De bekendste vaste medewerker is Hans Jansen, emeritus hoogleraar Hedendaags Islamitisch denken te Utrecht en voormalig hoofddocent Arabisch aan de Universiteit Leiden (wat hij het grootste deel van zijn loopbaan is geweest en in die tijd heb ik ook een keer keuzevak bij hem gedaan). Aan de bijdragen van Hans Jansen heb ik al in een eerder verband ruime aandacht besteed. Maar er zijn ook anderen, zoals  ghostwriter Barry Oostheim, die verschillende ‘islamkritische’ artikelen op zijn naam heeft staan, waaronder het stuk waar het hier over gaat. Zijn bekendste bijdrage aan Hoeiboei is zijn ‘Grote Bat Ye’or Interview’, een gesprek met de schrijfster  van Eurabië dat in islamkritische/islamofobe kring een immense status heeft. Bat Ye’or heet in het echt overigens  Giselle Littman-Orebi. Zij is van Egyptisch-Joodse afkomst en zij resideert tegenwoordig in het Zwitserse Lausanne (Bat Ye’or betekent  ‘dochter van de Nijl’ in het Hebreeuws). Het gedachtegoed van Bat Ye’or en dat interview zullen in de onderstaande discussie uitgebreid ter sprake komen.

Bij mijn weten is Hoeiboei de bekendste blog in deze niche, al zijn er ook een paar andere van hetzelfde genre waar vaak dezelfde mensen op terugkeren. Zowel enkele auteurs, maar vooral dezelfde ‘reaguurders’ om de term van GeenStijl.nl te gebruiken, die hun onderbuik in het forum komen legen. Bijvoorbeeld Het Vrije Volk, niet te verwarren met de inmiddels niet meer bestaande sociaal democratische krant ‘Het Vrije Volk’. De site waar het hier om gaat is niet erg van ‘Ontwaakt verworpenen der aarde’,  maar meer van ‘Henk en Ingrid, kom achter je breedbeeld vandaan, want de moslims… ‘ enz. Het Vrije Volk  is overgegaan in de  Amsterdam Post, de thuisbasis van Martien Pennings, zie dit onluisterende portret op Frontaal Naakt. Frontaal Naakt, van Peter Breedveld, is vooral een tegenhanger van deze sites en definieert zichzelf als ‘fundamentalistischsecularistischmulticulturalistischhedonistisch, webmagazine voor de zichzelf respecterende zelfislamiseerder’.  De stukken op die site zijn vaak  goed geschreven en ook erg geestig. Ik lees het in ieder geval meestal met veel plezier. Verder is er nog De Dagelijkse Standaard, de thuisbasis van oa de journalist Joost Niemöller, die in zijn lange loopbaan nogal eens van kleur is verschoten, eerst links bij de Groene Amsterdammer, toen wat meer op de onderbuik bij HP de Tijd, totdat men het daar te erg vond worden, en nu als populistisch islamofoob op diverse sites actief.

Hoeiboei heeft dan een iets meer intellectuele verpakking dan de andere blogs die uit dezelfde vijver vissen, althans voor de achtergrond is een foto van een rijk gevulde boekenkast gebruikt (alhoewel, als je goed kijkt zijn het maar vier plankjes, die op de foto  onder elkaar zijn gemonteerd 😉 ) en de site pretendeert in de traditie van Gerard Reve te staan (de naam van de site verwijst naar een kreet uit de Avonden).

Hoofdredactrice Annelies van der Veer wordt vooral gedreven door een obsessie. En dat is de hoofddoek, of sluier, zoals die door een deel van de islamitische vrouwen gedragen wordt. De hoofddoek is echt het ultieme kwaad. Bovendien is alles wat er in de islamitische wereld of met moslims gebeurt, ieder politiek probleem, eigenlijk zo’n beetje alles te reduceren tot dit lapje stof. Tot een gedifferentieerde kijk op de dracht van dit toch symbolische kledingstuk is Annelies van der Veer niet in staat. Haar waarheid is ‘de Waarheid’.  En om die te verkondigen wordt geen middel geschuwd en niemand gespaard. Ook kinderen niet, of in haar geval juist de kinderen moeten eraan geloven, zie bijvoorbeeld hier.  Kinderen zijn trouwens haar favoriete slachtoffer als Annelies vindt dat ze op beschavingsmissie moet. Zie ook hier .

Het is niet alleen Holland op z’n smalst, maar dan ook nog binnen de kring der islamofoben, het lulligste van het lulligste. Al haar columns zijn allemaal even plat, oppervlakkig, simplistisch. Dit alles onder een dun vernislaagje van quasi- feminisme (zie haar Jihad tegen de hoofddoek). Een niveautje hoger kan niet, omdat haar simpele lezertjes het dan niet meer snappen en waarschijnlijk snapt ze het dan zelf ook niet meer. Waarom Hans Jansen haar site gebruikt als zijn belangrijkste podium begrijp ik overigens nog steeds niet. Wat je ook van zijn opinies mag vinden, qua eruditie en kennis van zaken  is hij de totale tegenhanger van Annelies van der Veer. Bovendien heeft Hans Jansen wel humor, iets waar ik Annelies zelden op heb kunnen betrappen. Wat zag Theo van Gogh toch in haar?  Want ook Theo van Gogh  was, naast dat hij ook vreselijk lomp en plat kon zijn, bij vlagen erg geestig. De twee keer dat ik met Theo van Gogh heb gesproken (een keer op Radio Veronica, ik geloof in 1995, in een uitzending van het snel geflopte Call Radio- voor de eerste afleveringen had men een paar studentenhuizen benaderd, waaronder mijn huis in Leiden, om zg. spontaan te bellen om met Theo in discussie te gaan- het was dus allemaal doorgestoken kaart- en ik heb hem een paar jaar later een keer uitgebreid gesproken in de trein van Leiden naar Amsterdam) heb ik dat ook zelf gemerkt. Bij beide gelegenheden vond ik hem totaal anders dan hoe hij zich in sommige van zijn columns manifesteerde. 

Maar had Theo van Gogh soms  op een bepaalde manier nog enige klasse, bij Annelies van der Veer is het allemaal vooral heel naar, vaak niet erg intelligent en bovendien ook erg doorzichtig en opportunistisch. Een voorbeeld. Kort na de aanslagen in Noorwegen schreef ze:

‘Van geen enkele kant is er begrip voor Anders B.’s daad. Niemand draagt verzachtende omstandigheden aan voor de megalomane moordenaar. Nog niet. Het is natuurlijk volkomen terecht dat er geen begrip of sympathie is voor Anders B., maar ook dat is wel eens anders geweest. Denk aan de moordenaars van Pim Fortuyn en Theo van Gogh. Hoe snel klonk toen niet “het mag niet, maar…”‘Het is een ideeënstrijd stupids!’ (Metro, 2011-08-02 )

O ja, was het dan zo erg? Ben wel benieuwd wie dat dan gezegd heeft (bij Theo van Gogh maar ook bij Pim Fortuyn), In ieder geval was niet zo erg als bij Breivik, zie haar column van een paar maanden later:

‘Het gedachtegoed van Breivik zou je kort kunnen samenvatten met de stelling dat het cultuurrelativisme (alle culturen zijn gelijkwaardig) de oorzaak is van de huidige politieke correctheid waarin we verkeren. Daardoor is een open debat nauwelijks meer mogelijk. Wie zich níet met dit gedachtegoed verwant voelt, zou zich eigenlijk na moeten laten kijken…. http://www.metronieuws.nl/columns/knuppel-in-het-hoenderhok/SrZlcv!UKRV76XnQNgTc/ )

Als je je niet met  Breiviks ideeën verwant voelt moet je je eigenlijk laten nakijken… Dat werk dus. Goed om te weten dat de hoofdredactrice van Hoeiboei zo’n vurige aanhanger is. En als je er dan achter probeert te komen waarom ze dat is? Omdat ze zo tegen de islam is. En waarom is ze zo tegen de islam? Vanwege die eeuwige hoofddoek. Verder heeft ze op dat gebied vrijwel niets te melden. Maar daarom zijn de ideeën van Breivik dan dus weer goed…. Welkom in de wondere wereld van Hoeiboei.

Overigens is de laatste bijdrage van Annelies van der Veer op Hoeiboei  een column (ook in Metro verschenen) met de titel ‘Zie mij dan zitten!’ Tja Annelies, ik ben altijd bereid het leuke, het grappige en het goede in mensen te zien, ook in jou. Maar met dat kinderen met hoofddoekje pesten en met dat Breivik gedweep zie ik je helaas niet zitten. Het spijt me. Stop vooral die teennagels in je mond als je denkt op die manier een beetje Reviaans bezig te zijn (lees die column om te snappen waar dit over gaat).  ‘Mensen, mensen…’, wat een mooi Reviaans stijlbloempje.  En knoop dan ook maar een olijke lap om je hoofd, dan lijk je misschien op de Heilige Maagd Maria, ook heel Reviaans. Ezeltje erbij? (oeps)

Dit is dus ongeveer Annelies van der Veer. Kinderen treiteren vanwege een hoofddoek. Inderdaad, lulliger kan niet, maar daar is Annelies een groot voorstander van.  Tieners van een politieke jongerenbeweging doodschieten, zoiets mag natuurlijk niet, maar de ideeën daarachter…  als je daar  niet in meegaat  ben je ongeveer rijp voor behandeling. Het lijkt de terugkeer van de totalitaire verleiding wel, alleen komt die in dit geval niet uit de hoek van ‘de hoofddoekjes’ waar Annelies van der Veer die ongetwijfeld zou verwachten.  Misschien hebben Rob Riemen en Sybe Schaap toch een punt, wanneer zij bepaalde totalitaire tendensen weer zien terugkeren in een zekere politiek maatschappelijke onderstroom, waar ook Hoeiboei op drijft.

Hoeiboei, Wilders en Breivik hebben, ondanks uiteraard de grote verschillen (vooral in de uitvoering), in ieder geval met elkaar gemeen dat zij alle drie bijzonder schatplichtig zijn aan de Eurabië-notie van Bat Ye’or.  ‘Eurabië’ zal hierna nog uitvoerig aan bod komen. Maar zie zeker deze video van Wilders verdediging voor de rechtbank, zijn verhaal van ‘Overal in Europa gaan de lichten langzaam uit’.  Deze duistere Lord of the Rings romantiek ontleent Wilders direct aan het orakel van Lausanne, Mevrouw Littman. Verder, dat er geen creativiteit in de islamitische wereld zou bestaan, ik hoop dat mijn blog eraan bijdraagt om te laten zien dat het tegenovergestelde het geval is, maar dat terzijde. Wil ook nog wel opmerken dat er wat mij betreft wel een paar grotere schrijvers in de islamitische wereld te vinden zijn dan Gerard Reve, zowel vroeger als nu.  Maar waar het hier om gaat, ik vraag me af hoe Wilders zo close met Bat Ye’or is geworden. Heeft Hans Jansen daar soms een rol in gespeeld? Eerder probeerde hij Hirsi Ali aan mevrouw Littman te koppelen, maar dat bleek geen goeie match te zijn (zoals blijkt uit Jansens verslag, zie hier, p. 13). Waarschijnlijk zal Ayaan haar wel knettergek hebben gevonden en dat op de voor haar kenmerkende niet altijd even diplomatieke manier hebben duidelijk gemaakt. En wellicht terecht. Voor een enkele keer eens met Ayaan.

Het gedachtegoed van Bat Ye’or speelt, zij het dat het niet eens direct wordt benoemd, ook een belangrijke rol in het onderstaande verhaal van Barry Oostheim. Hij gaat ervan uit dat er krachten op het hoogste niveau aan het werk zijn (zowel in de islamitische wereld, als in de Europese Unie) om ons, niets vermoedende Europeanen, onder een islamitische heerschappij te brengen, zodat wij Europeanen uiteindelijk allen als Dhimmi’s  zullen eindigen (die term valt ook in de onderstaande discussie, betekent een religieuze minderheidspositie in een door de islam gedomineerde maatschappij, met alle discriminatie die daarbij komt kijken). Het aardige is dat dus niet zozeer de nu in doodsstrijd verwikkelde Arabische regimes in het complot zitten, maar juist de krachten die deze regimes omver willen werpen. Oostheim probeert dat te onderbouwen met het contact dat een islamitische geestelijke uit Syrië heeft met een Nederlandse hoogleraar islamologie, Maurits Berger, wiens ex-vrouw toevallig de arabiste Petra Stienen is, die de actuele gebeurtenissen vaak heeft becommentarieerd op de Nederlandse televisie. In de ogen van Hans Jansen is dit  verhaal ‘Stof voor een roman in vijftig lente-tinten’, zoals hij in het forum laat weten. Ik waag het om daar mijn twijfels bij te hebben.

Participanten  in de onderstaande discussie waren oa Hans Jansen, Bernadette de Wit, een feministe en schrijfster van  ‘Echte vrouwen, slechte vrouwen’, die zich sinds alweer een tijdje tot anti-islamactiviste heeft ontpopt (zie hier, op de site van de overigens doodenge ‘Joods-Christelijke Pastor’ Ben Kok, van wie ik het wel weer behoorlijk olala vind dat hij Bernadette de Wit ruimte geeft op zijn site, maar ja, in de Jihad voor het Avondland zijn opportunistische gelegenheidscoalities soms een bittere noodzakelijkheid) en een zekere Frans Groenendijk, docent wiskunde te Almere, die er ook een website op na houdt die er niet om liegt. De laatste vroeg zich trouwens af of ik met mijn kunsthistorische achtergrond wel genoeg  onderlegd was om op Hoeiboei mee te kunnen kwaken 😉 Tja, wiskundeleraar is een absoluut eerzaam en belangrijk vak. Of je dan ook in staat bent om over deze zaken op niveau mee te praten hangt af van waar je verder intellectueel toe in staat bent. Of de heer Groenendijk genoeg kennis en diepgang in huis heeft laat ik maar anderen. Men beoordele zijn reacties op Hoeiboei  en zijn veelbelovende website http://www.islamofobie.nl/ . Hij windt er in ieder geval geen doekjes om, want laat islamofobie nou net een van de dingen zijn die ik de site Hoeiboei verwijt . Hij vindt echter dat islamofobie niet bestaat, vandaar dat zijn site de ondertitel ‘Keizers en kleren’ draagt.  Ik vind dan weer dat hij en plaat voor zijn hoofd heeft want net als  Hoeiboei is zijn eigen site gemarineerd in islamofobie, net als een hysterische aanbidding voor de staat Israël, met bijbehorende diepe afkeer van de Palestijnen, die het wagen om het zionistische feestje te verpesten. Dhr Groenendijk heeft natuurlijk een mening, maar ik denk dat het ook een kwestie is van een plaat voor je kop. Althans, dat is weer mijn bescheiden mening

Overigens, dat is op zich best aardig, we kunnen de heer Groenendijk ook in actie zien, in een uitzending van NCRV’s Rondom Tien (van 24 april 2010). De uitzending ging toen over de vraag of er in Nederland de mogelijkheid (of de wenselijkheid) bestaat voor het toepassen van een vorm van Shariyya-rechtspraak. Overigens, voor de duidelijkheid, ikzelf ben daar tegen, al zie ik, zolang het binnen strikt afgebakende grenzen wordt toegepast en op geen enkele manier in tegenspraak is met de Nederlandse wet, geen verschil met kerkelijk recht of verenigingsrecht. Of je moet ook dat aan banden leggen. Maar dat terzijde. Frans Groenendijk zat daar trouwens met oa niemand minder dan de arabist Maurits Berger, die zo gehekeld wordt in het onderstaande artikel (ze zitten naast elkaar). Helaas voor de heer Groenendijk werd hij nauwelijks aan het woord gelaten, hoezeer hij ook driftig zat te gebaren, te mompelen en te mopperen. Een nalatigheid van presentatrice Ghislaine Plag? Ik weet het niet. Zijn gedrag was niet erg uitnodigend (eerlijk gezegd bij vlagen onbeschoft, maar vooral heel erg tenenkrommend irritant). Je ziet daar vooral een wat neurotische fanaticus, die er voortdurend tussen probeert te komen en anderen in de rede tracht te vallen. Ergens deed het me een beetje hieraan denken 😉 . Dus dat hij het woord niet kreeg? Ik zou, als ik die discussie had moeten leiden, alleen om die reden dezelfde neiging hebben. Overigens was het zeker niet zo dat het programma ‘partijdig’ was; Nahed Selim, ook een felle tegenstander van welke vorm van Shariyya dan ook, kreeg wel alle kans om haar standpunt te verwoorden, wat zij overigens goed deed (al ben ik zeker geen medestander van Nahed Selim, zie ook haar bijdrage aan het anti-islamboekje van Carel Brendel en Hans Jansen ‘De Onzichtbare Ayatollah’). En nogmaals, ikzelf sta ook niet te juichen bij een beetje Shariyya in Nederland. Voor mij geldt godsdienstvrijheid binnen de marges van de democratische rechtsstaat. Ook dit weer terzijde. Maar voor wie wil weten met wie we in de onderstaande discussie te maken hebben, de uitzending is hier te bekijken. En zie dan ook dit korte filmpje, waarin we Frans Groenendijk in actie kunnen zien als hij waarschuwt tegen ‘de gevaren van het Mohammedanisme‘ (hij gebruikt liever die term dan ‘islam’, over onbegrip gesproken). Plaats van handeling: het Jenevermuseum te Schiedam. We nemen er nog eentje, dat zal ze leren! Stelletje ‘Mohammedanisten’ (of hoe ze ook heten mogen).

Terug naar de discussie op Hoeiboei. De meeste andere reageerders  zijn  anoniem. Dat is bij Hoeiboei gebruikelijk. Dat betekent dus dat er onbeperkt met drek gesmeten kan worden, die overigens zelden substantie heeft.  Ook weer slechts mijn bescheiden mening. Overigens is die drek vaak onbedoeld hilarisch. Een voorbeeld: een anoniempje legt mij uit dat ‘het MO een groot stammengebied is’, waar het ‘altijd hullie tegen zullie is’. Culturele antropologie is een prachtig vak als dat door amateurs wordt beoefend. Goh denk ik , maar dan is de PVV helemaal een groot stammengebied, want die organisatie drijft op de hullie tegen zullie filosofie. Of een site als Hoeiboei. Heb zelden zo’n tribalistisch circus betreden. 

Kortom, ik heb me er zeker mee vermaakt. Sterker nog, dat is bij mij vaak een drive om door te gaan. Zie ook mijn eerdere discussies met allerlei (al dan niet racistische en soms anonieme) sympathisanten van de antroposofie (oa hier  enhier ). Dat heb ik ook tot het uiterste volgehouden. Maar los van dat ik probeer om iets bij te dragen dat ook nog ergens over gaat, is de amusementswaarde soms zo aanstekelijk, dat ik het vaak niet kan laten om er nog een klein schepje bovenop te doen.  Het houdt je scherp en de humor komt vaak uit onverwachte hoek, dus wat wil je nog meer?

Hieronder  het artikel van de anonieme anti-islamactivist  Barry Oostheim  en daaronder de discussie in het forum, dat op 24 december plotseling gesloten werd. Was het vanwege Kerstmis? Kerstmis is natuurlijk geen islamitisch feest, maar onlosmakelijk verbonden met de glorieuze westerse beschaving, de Joods Christelijke en Humanistische Cultuur. O nee, want Kerstmis maakt geen onderdeel uit van het Joodse geloof, je zou het bijna vergeten, met die terugwerkende Christelijke en ‘humanistische’ krokodillentranen, die overvloedig worden geplengd om de islam buiten de deur te houden. Aan de andere kant is Hoeiboei nu ook weer niet zo sacraal (daar heb ik ze eigenlijk nooit op kunnen betrappen), dus zou Kerstmis de reden geweest kunnen zijn? Niet echt denk ik. Bovendien kon  op andere artikelen van de site nog gewoon wel gereageerd worden. Dus waarom alleen dit item? Ging de discussie een kant uit, die de redactie van Hoeiboei niet wenselijk vond? Mogelijk 😉 Ik heb het idee dat dit inderdaad het geval was. Daarom helemaal onderaan mijn laatste lange reactie (een antwoord aan Hans Jansen), die ik nog wilde posten, maar toen bleek het forum opeens gesloten te zijn. Dus deze reactie alsnog op dit blog. In ieder geval is het roerige debat aan de vooravond van Kerst 2012 ook hier geheel intact bewaard gebleven (voor de zekerheid dan). Zie hieronder, ongeredigeerd, dus met onvermijdelijke typefouten, inclusief mijn eigen:

 

http://hoeiboei.blogspot.nl/2012/12/brekend-prof-dr-mr-maurits-berger-ging.html

BREKEND! Prof. dr. mr. Maurits Berger ging in de leer bij Sheikh Muaz Alkhatib

 
Maurits Berger

In 1999 verscheen van de Arabist Maurits Berger “Islam is een Sinaasappel”. In dat boekje beschrijft Berger hoe hij in een moskee in Damascus gezeten aan de voeten van een sheikh les krijgt in de Shari’a. Het boekje beleefde vele herdrukken en is in Nederland van grote invloed gebleken op de publieke beeldvorming over de islam. Wat betreft de sinaasappel: de harde schil is de Shari’a en het sappige zoete frisse binnenste is de mystiek of de spiritualiteit. Daarmee kan je op soefi-achtige spirituele wijze zeggen dat de Shari’a eigenlijk de hele wereld en het leven omvat.

 

In eerste instantie ging Maurits Berger met knikkende knieën de moskee in want ja, als voormalige Leidse student moet je jezelf wel een houding weten te geven tussen al die vrome Koran en Hadith reciterende moslims in één der oudste moskees ter wereld. Maar gelukkig was het heel gezellig en al gauw kwam Maurits erachter dat de Shari’a 95% overeenkwam met het Nederlands recht. Wat je ook erover kan zeggen, het heeft natuurlijk wel wat om in het Arabisch op klassieke wijze les te krijgen van een Sheikh. Je zit er dan wel echt in. Maar die wijze Sheikh blijkt niemand minder te zijn dan Ahmed Muaz al-Khatib, althans dat blijkt uit deze aankondiging uit 2005. Ahmed al-Khatib is een goede
bekende van de Nederlandse ambassade in Damascus, geeft cursussen op het Nederlands cultureel instituut in Damascus, spreekt prima Engels en is voormalig werknemer van Shell waar hij vanaf 1991 in dienst was. Kortom iemand waarbij ook Prins Willem Alexander gerust een cursus islam kan volgen zonder dat zijn moeder ongerust hoeft te zijn. Bovenstaande informatie komt onder andere uit een profielstuk in de Volkskrant van 14 november jl. gewijd aan Achmed Muaz al-Khatib. Want al-Khatib is nu opeens in het nieuws omdat hij de kersverse leider is van de weinig spirituele Syrische Nationale Coalitie (SNC), het nieuwe gelegenheidsverbond van diverse strijdende groepen waarin de Jihadisten steeds meer de boventoon voeren. Met bijna algehele internationale instemming moeten zij het zo direct overnemen van Assad als die eenmaal verdreven is.

Ahmed Muaz al-Khatib

Onder grote internationale druk is deze coalitie tot stand gekomen om het zooitje aan strijdende partijen enige internationale legitimiteit te geven. Al Khatib is naar voren geschoven als beschaafd acceptabel gezicht van de vechtjassen die een uiterst wrede oorlog met Assad uitvechten.

Er zijn veel aanwijzingen dat Nederland een bijzondere rol speelt in de zorgvuldige imagovorming van al-Khatib als acceptabel gezicht van de coalitie waarin de jihadistische partijen de boventoon voeren. Uit het profielstuk in de Volkskrant “blijken de warme banden met Nederland” Zo verbleef hij afgelopen jaar geruime tijd in Nederland om te herstellen van zijn arrestatie in Syrië. Ook Frans Timmermans sprak een aantal dagen geleden bij Pauw en Witteman vol lof over hem. “Khatib daar hebben Nederlandse diplomaten al heel veel jaren contact mee. Wij kennen hem ontzettend goed. Die man deugt. Dat durf ik hier wel te zeggen.” Verder liet Timmermans los dat zij de Syriër Abrahim Miro van de DNB aan de SNC hebben uitgeleend om de geldstromen in goede banen te leiden. “Wij weten wel wat daar gebeurt en wij weten dat wij kunnen bouwen (…) Dat er ook anderen zijn waar wij heel voorzichtig mee moeten zijn en die heel gevaarlijk zijn dat weten wij ook maar dat krijg je nu eenmaal in een oorlogssituatie.

Petra Stienen

Wat opvalt uit de beschikbare informatie over de Nederlandse band met al-Khatib, is dat de Nederlandse diplomaten bepaald niet over een nacht ijs zijn gegaan. Kennelijk hebben zij al lang geleden hun kaarten ingezet op een mogelijk islamitisch alternatief voor het Baath regime. Om zodoende een stem te geven aan de Soenitische meerderheid in het land. In zijn boek van 1999 beschrijft Berger al de frustratie van de soenieten onder het Baathregime.
Daarmee loopt Nederland in de pas met de andere Europese landen en vooral de VS. In 2008 tijdens de Van Dam lezing georganiseerd door het ministerie van Buitenlandse Zaken sprak de voormalig diplomatiek gezant van Bil Clinton, Martin Indyk, al over de noodzaak van een Soenitische diepte in het Midden-Oosten. Daags na de val van Mubarak noemde de directeur van de Amerikaanse National Intelligence, James Clapper, de Moslim Broederschap een “grotendeels seculiere beweging”. Geheel in lijn met de wijze waarop de voormalige echtgenote van Maurits Berger, Petra Stienen samen met andere commentatoren het aandeel en aard van de Moslimbroederschap in de Arabische Lente bagatelliseerden. Ook Petra Stienen is volgens het Volkskrantartikel een goede bekende van al-Khatib die gelieerd is met de Syrische moslimbroeders.

Het meest verbijsterende aan de mogelijke Nederlandse rol in de aanstaande omwenteling in Syrië is de wijze waarop het mes aan twee kanten blijkt te snijden, want het gaat de afgelopen decennia niet alleen om het actief stimuleren van een islamitisch alternatief voor Assad in Syrië maar ook om het bevorderen van een islamitische identiteit van moslims in Nederland. Daarin speelt Berger zelf natuurlijk een rol met zijn publicaties maar ook al-Khatib is talloze keren naar Nederland gehaald voor het geven van seminars en lezingen over hoe je als goed moslim in een seculiere samenleving kan leven. Het was ook weer de arabist Maurits Berger die hem tijdens die bezoeken veelvuldig onderdak bood.

El-Khatib noemt zich de Nederlanddeskundige van Syrië en in 2008 schreef hij een tamelijk lijpe open brief aan Wilders zonder aanhef. Daarin noemt hij de moord op Theo van Gogh een “spijtige wrijving” tussen een moslim en een Nederlandse filmmaker. Met een willekeurige greep uit de Nederlandse geschiedenis wil hij vervolgens laten zien dat hij net zo goed kan aantonen dat de Nederlandse samenleving inherent is met geweld, moord en plundering. Het is natuurlijk hartverwarmend dat een imam in Damascus zich verdiept in de Nederlandse geschiedenis maar wat hij daarover te berde brengt zegt ook weer iets over zijn oogkleppen. In zijn opsommingen van Nederlandse verschrikkingen laat hij de Jodenvernietiging opvallend buiten beschouwing. Spinoza komt wel weer ter sprake maar zijn Joodse achtergrond wordt verzwegen. Spinoza heeft volgens al Khatib via een zekere Andalusische filosoof Musa ibn Maimun alles weer van imam Ibn Rushd oftewel de Arabische filosoof Averroës zonder wie Europa volgens Khatib, uberhaupt nooit kennis had kunnen maken met Aristoteles. Dat die Musa ibn Maimun niemand minder is dan de joodse filosoof Maimonides zegt de Nederlandse vertaling er weer niet bij. Hij vermeldt vervolgens hoe het katholieke Portugal de ouders van Spinoza vervolgde maar hij zegt weer niet dat zowel Maimonides als Averroës moesten vluchten voor de islamitische scherpslijpers in al-Andalus.

Wel wordt opeens het “joodse meisje” Anne Frank uit de hoge hoed getoverd die schijnt een verhaal te hebben dat hem tot tranen toe ontroerde. In de open brief voegt hij daar direct aan toe dat hij wenst dat ook de kindertjes uit Palestina, Zuid-Libanon, Irak en Afghanistan hun dagboek zullen opschrijven om zo de hele wereld te laten huilen over de gevolgen van oorlogen. Allemaal even erg en met elkaar op één lijn gesteld. De burgeroorlog in Syrië was nog niet uitgebroken dus over dagboek schrijvende Syrische meisjes heeft hij het niet. Hij sluit de open brief aan Geert Wilders af met allerlei Korancitaten waaruit moet blijken dat de Koran juist heeft gezorgd voor verdraagzaamheid barmhartigheid en “menselijke relaties”.

Anne Frank

Je vraagt je af wie hem met die brief geholpen heeft en of hij dat op eigen initiatief heeft gedaan. “Wie in een glazen huis woont moet niet beginnen met stenen te gooien” zegt hij nog vermanend. Waarna hij nog even inwrijft: “Ik zou tegen alle politici willen zeggen: win de moslims in het Westen voor jullie terwijl ze rationeel zijn voordat zij op irrationele wijze overwinnen.”

Inmiddels vindt onze vredesduif al-Khatib volgens de NRC van donderdag 13 december, dat Amerika niet moeilijk moet doen over de meest succesvolle rebellengroep in Syrië, de Jabhat an-Nusra. Ondanks de warme steun van de VS aan de strijd tegen Assad willen zij wel de aan al-Qaeda gelieerde Jabbat an-Nusra op de terreurlijst plaatsen. Dat de Amerikaanse stap slechts een wassen neus en symboolpolitiek is legt de goed geïnformeerde Jonathan Spyer hier uit. De VS heeft een club als boeman aangewezen waardoor de andere clubs in de nationale coalitie zogenaamd gematigd lijken, terwijl velen van hen ideologisch nauwelijks verschillen.
Inmiddels hebben 29 rebellengroeperingen die deel uitmaken van de SNC een verklaring uitgegeven waarin zij stellen dat zij allemaal Jabhat an-Nusra zijn. De gematigdheid van al-Khatib kan overigens met een korreltje zout genomen worden. Hij heeft ongetwijfeld zijn beminnelijke kanten en hij is wel zo aardig om het joodse meisje Anne Frank niet verantwoordelijk te houden voor de “wandaden” van Israel. Maar ergens anders noemt hij het Zionisme een kankergezwel. Ook schrijft hij op zijn website dat hij het wel goed vond van Saddam dat hij de Joden angst inboezemde. Verder is hij fan van al Qaradawi en van andere scribenten, plaatst hij op zijn website artikelen vol antisemitische knarsjes. Maar Frans Timmermans vindt dat die man deugt. Begrijpelijk, want hem afvallen zal jaren geduldig werken en schaven aan het komende wereldkalifaat, te niet doen.

 65 opmerkingen:

 

  1.  
     
  2. Hulde Barry, voor dit graafwerk. Die Berger-Stienen-link is ook…. apart.
    Gisteren of vandaag was er Syrisch ‘verzets’-kopstuk die al riep van: ‘Eerst Damascus, dan Tel Aviv’.

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  3. Is er dan de vraag waarom Assed zich niet met Israel allieert.

    Verwijderen

     
     
  4. @HPax

    Omdat Assad zegt: “Eerst het verzet dan Tel Aviv”.

    Verwijderen

     
     
  5.  
     
     
  6. Het feit dat Nederlandse ambtenaren het voor kunnen doen alsof de islam soms best een aanvaardbare (moraal)filosofie heeft kan alleen bestaan wanneer ze zelf geen enkele (moraal)filosofie hebben, anders hadden ze de islam wel in vergelijking met de westerse Verlichtingsfilosofie beschouwd.

    Ik geef die voorbeelden die allebei in schreeuwend contrast staan met onze eigen filosofie. De eerste gaat over de moraalfilosofie, de tweede gaat over kennis- en wetenschapsleer en de derde gaat over kunst en cultuur. Het zijn alledrie citaten uit de sharia en ze geven alledrie aan dat je niet zelf mag nadenken en/of dat je je gedachten niet mag uiten.

    1- “The good is not what reason considers good, nor the bad what reason considers bad. The measure of good and bad, according to this school of thought, is the Sacred Law, not reason“, Bron: “Reliance of the Traveller”, hoofdstuk a1.4

    2- “Unlawful knowledge includes: … (2) philosophy … (5) the sciences of the materialists … (6) and anything that is a means to create doubts (n: in eternal truths)… “. Bron: ibidem a7.2, lid 2, 5 en 6

    3 Offensive knowledge includes such thing as post-classical poetry which contains romance and uselessness

    Overbodig hierbij te vermelden dat het verstand hierbij stilstaat, er wordt op deze manier intellectuele (zelf)moord gepleegd op de mindset van elke moslim (die in de letterlijkheid van de sharia gelooft en/of die daartoe gedwongen is). Hier mag door onze vertegenwoordigers niet vergoeielijkend over gesproken worden.

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  7. Zo, dat was een hoop werk, Barryy. Bedankt.

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  8. Nogal wat “kenners” van de Arabische cultuur en de islam worden betaald of anderszins gevoed vanuit het Midden-Oosten en blijkbaar willen gezagsdragers in de EU dit wel want dan kunnen ze verder fantaseren over een tolerante islam die niet bestaat en nooit bestaan heeft. Helaas hebben deze “kenners” of beter gezegd propagandisten heel ruime toegang tot de media. Iets wat je niet kunt zeggen van de echte kenners met een meer realistische visie. Op de achtergrond zullen wel eens grotere belangen een rol spelen dan wij kunnen vermoeden. De EU zal zich ongetwijfeld op een of andere manier hebben vastgelegd aan de verplichting om ervoor te zorgen dat moslims in Europa vooral hun islamitische identiteit behouden. Islamitische landen dringen daar ook op aan en financieren dat ook. Dat dit natuurlijk helemaal niet in het belang is van Europa moge duidelijk zijn, en ook niet van de moslim als individu die wordt opgesloten in zijn groepscultuur met de behorende dwingende praktijken.

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  9. Nederlandse Gutmenschen helpen veel mensen richting verdoemenis; niet alleen in Syrië. Ze hebben middels ontwikkelingshulp ook Mali gedestabiliseerd, aldus Marcia Luyten op dinsdag 27 maart bij Pauw en Witteman. Zie

    http://pauwenwitteman.vara.nl/Uitzending-detail.113.0.html?&tx_ttnews%5Btt_news%5D=25779  vanaf 43:45

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  10. Neerlands exportproduct anno 2012: betweterij ofwel “het opgeheven vingertje 3.0”

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  11. Uit die open brief van Ahmed Muaz al-Khatib uit 2008 aan Geert Wilders:

    “Ik zou tegen alle politici willen zeggen: win de moslims in het westen voor jullie terwijl ze rationeel zijn voordat zij op irrationele wijze overwinnen.”

    Dat is toch pure dreiging?

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  12.  
     
  13.  
     
     
  14. Door dit soort onthullingen ben ik blij dat ik geen kinderen heb die zich later aan de islam moeten gaan onderwerpen. Want dat de islam de overwinning in Europa gaat halen is slechts een kwestie van tijd.

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  15. Mooie redenering is dat! Geen kinderen, geen toekomst. Loepzuiver voorbeeld van een self fulfilling prophecy. Kom op fz. Je kan het!

    Verwijderen

     
     
  16. Genoeg keren geoefend om ze te krijgen 🙂
    Maar het is toch om moedeloos van te worden als je ziet hoe snel het achteruit gaat? Als ik al kinderen zou hebben had ik serieus naar emigratie buiten Europa gekeken.

    Verwijderen

     
     
  17.  
     
     
  18. Geweldig werk, Barry!
    Dank hiervoor.
    Bernadette de Wit

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  19. Graafwerk? B.O. vergeet een voor de hand liggende bron: Hala Naoum Nehme in P&W van dinsdag 4 dec. j.l.

    Verwijderen

     
     
  20.  
     
     
  21. Wat moeten we met die bewering aan het slot? ‘Barry Oostheim’ (pseud.) zegt:

    ‘Maar Frans Timmermans vindt dat die man deugt. Begrijpelijk, want hem afvallen zal jaren geduldig werken en schaven aan het komende wereldkalifaat, te niet doen’.

    Achter wereldkalifaat staat dan een linkje naar het interview met de profetes van nieuw extreemrechts Bat Ye’or, die nogal grossiert in complottheorieën. Moet ik begrijpen dat Frans Timmermans ook deel uitmaakt van De Grote Samenzwering? Waar ook Maurits Berger en zijn ex-vrouw Petra Stienen deel van uitmaken? Dat vind ik best wel ‘Breaking’ (of ‘Brekend’)

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  22. ‘Extreemrechts’ hier uitsluitend als scheldwoord natuurlijk. Niet ter onderscheiding van rechts. Schreve is kunsthistoricus. Op zijn webstek meldt hij “Mijn intellectuele helden zijn Edward Said, Vaclav Havel, Michel Foucault”. Arme Havel!
    Op zijn webstek lees ik deze titel van een stukje: “Een repliek aan Ratna Pelle, beroepspropagandiste, hysterische Zioniste en Palestijnenbasher”.
    Als we toch geen kunsthistorici hadden!

    Verwijderen

     
     
  23. Inderdaad lekker naïef als je als historicus niet eens weet dat de term extreem rechts door Stalin is bedacht om zijn afvallige Nationaal SOCIALISTEN buiten de orde te plaatsen.

    Verwijderen

     
     
  24. Bat Yeor is niet iemand die ‘grossiert in complottheorieën’. In de reeks boeken die zij geschreven heeft gaat het over de geschiedenis van wat zij ‘dhimmitude’ noemt: de houding van wie geen moslim is maar zich wel aan de islam onderwerpt. Zo iemand wordt in het jargon van de sharia ‘dhimmi’ genoemd, vandaar ‘dhimmitude’. Edward Said, van huis uit een Egyptisch-Palestijnse christen, was een super-dhimmi, dat Floris Schreve een bewonderaar is van Edward Said klopt dus dan weer wel helemaal.

    Verwijderen

     
     
  25.  
     
     
  26. “Islam is een Sinaasappel” dat is onzin stelling. Het is niet zo belangrijk maar Maurits Berger zou beter moeten weten. Als een vergelijking juist is kan men de factoren ook verwisselen, en dat gaat bij deze stelling niet. Net als de islam is deze misopvatting kolder. De vergelijking is daarnaast ook niet zo gelukkig gekozen. De waarheden van de islam zijn net als een sinaasappel makkelijk te doorboren en weerleggen. Met de blote handen pelt men tot de kern en er blijft niet veel over dat stand houdt.

    Een sinaasappel is zacht fruit dat zonder veel moeite van de schil te ontdoen valt. Zachtjes het vruchtvlees tussen de vingers nemen en het valt uiteen. De islam is een verbond van rovers en leugenaars. Het kan zelfs lichte kritiek niet weerstaan, het is als een sinaasappel, let wel het is ALS een sinaasappel. Maurits Berger is een persoon die zich voor het grote geld heeft laten gebruiken. Geen enkel denkend mens kan iets goeds vinden in de islam. Het wordt tijd dat hij ter verantwoording wordt geroepen en dat hij zijn mallotige uitspraken moet terugnemen.

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  27. Jaren geleden las ik dat boekje “Islam is een Sinaasappel”. Wel een beetje met een sceptische instelling natuurlijk, het boekje was immers door een Nederlander geschreven en dan kan je nog al wat politiek correcte onzin verwachten natuurlijk. Maar schrijver Maurits Berger kon ik toen nog niet kon, het zou wel eens zijn eerste boekje geweest kunnen zijn.

    Wat mij in ieder geval van dat boekje “Islam is een Sinaasappel” is bijgebleven is dat Maurits zich bijna liet bekeren tot de Islam. Zijn Islamitische vrienden hebben dat in ieder geval heel hard geprobeerd zo beschrijft hij in het boek. En hij wees dat niet direct af, volgens mij voelde hij er ook wel voor. Toen hij dit toch maar niet deed, waren zijn ‘vrienden’ zwaar teleurgesteld schreef hij, want hoe kan dat nou als iemand zo dicht bij de waarheid is. Zelf was Maurits ook teleurgesteld dat de warme band daarmee weer verdween.

    Ook goed bijgebleven zijn mij de beschuldigingen van zijn Christelijke vriendin. Die begreep zijn rare gedrag maar niet en vond hem maar onnozel, zelfs een verrader eigenlijk, te lezen viel bijvoorbeeld hoe wij het allemaal nog zouden bezuren hier in Europa volgens haar. Zijn vriendin waarschuwde dat wij net zo gebukt zouden gaan onder de Islam als de Christenen in Libanon.

    En dus zo zie je maar, zelfs uit de boekjes van Maurits Berger valt nog wat te leren!

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  28. Meneer Jansen, lang geleden (ik heb ooit nog les van u gehad en in de pauzes van de colleges hebben we vaak een peuk staan wegpaffen bij de rookhoek van het LAK in Leiden). We hebben elkaar daarna nooit meer ontmoet, maar ik heb uw stukken van de laatste jaren zeker gelezen.
    Bat Ye’or is op zijn zachtst gezegd zeer omstreden (en dan druk ik me nog voorzichtig uit). Bij mijn weten bent u ook de enige serieuze academicus, binnen Nederland althans, die iets in haar ziet. Net als Laurie Mylroie, waar u me toentertijd op heeft gewezen (u was toen erg onder de indruk van haar werk). Van Laurie Mylroie (zo’n beetje de enige die gelooft dat er nog steeds massa-vernietigingswapens in Irak zijn en dat Saddam achter 9/11 zat) horen we tegenwoordig helemaal niks meer en ik geloof niet dat er iemand is die haar achteraf gelijk geeft. Is mevrouw Littman niet een beetje een zelfde soort geval?

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  29. @Floris Schreve
    Verdacht maken is makkelijk maar kan je misschien aangeven waarom de feiten waar Bat Ye’or mee komt een complottheorie zouden zijn? En wat vind jij van Ahmed Muaz al-Khatib?

    Verwijderen

     
     
  30.  
     
     
  31. @Anoniem, je draait de boel om. Het hele Eurabië verhaal is een grote complottheorie en daarmee een grote ‘verdachtmaking’ (‘The Protocols of the Elders of Mecca’ werd het, ik geloof in de Israëlische kwaliteitskrant Ha’aretz, genoemd). Ahmed Muaz al-Khatib zou best een islamist zijn met opvattingen die de mijne niet zijn. Moet me daar nog in verdiepen en als ik iets interessants vind zal ik echt niet te beroerd zijn om dat te melden. Maar misschien ook niet.
    Voor mij is dat echter nog geen reden om dan met de extreemrechtse Cassandra Giselle Littman-Orebi aan te komen zetten. Wat mij betreft verdient het Syrische Ba’thregime het om ten val gebracht te worden. Ik kan alleen maar groot respect hebben voor de Syriërs die deze opstand begonnen zijn. Hoe het erna moet is een andere kwestie en dat wordt naar alle waarschijnlijkheid al ingewikkeld genoeg. Het zal zeker niet makkelijk worden. Ik denk alleen niet dat de paranoia van Bat Ye’or of ander modieus nieuw-extreemrechts islamofoob gegil uit het westen daar ook maar iets van een constructieve bijdrage aan kan leveren. Het staat misschien gek in een forum op Hoeiboei maar ik denk dat Syrië en de rest van de wereld (inclusief Nederland) er alleen maar beter op zou worden als dit geluid volkomen gemarginaliseerd wordt. Dat is het al een beetje, maar het mag van mij nog wel iets meer. Dat is althans mijn persoonlijke overtuiging. De echte problemen in de echte wereld zijn al ingewikkeld genoeg. Daar kunnen we beter mee dealen zonder types als Bat Ye’or. Dan kun je beter een ufoloog inschakelen. Ook bagger, maar tenminste ongevaarlijke bagger.

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  32. “Wat mij betreft verdient het Syrische Ba’thregime het om ten val gebracht te worden”

    Natuurlijk tuig is het! Met veel bloed aan hun handen. Maar helaas, het ten val brengen van dergelijke regiems gaat al snel met heel veel bloed vergieten gepaard, kortom heel veel kinderen die geen vader meer zullen hebben, veel zonen die zullen dood gaan, lijken in de straten en wat niet nog al meer.

    Het spreekt toch eigenlijk van zelf dat voor zo’n hoge prijs toch de vraag gesteld moet worden: “wat zal het resultaat zijn?”. Want is het die prijs in lijken wel waard?

    “Ahmed Muaz al-Khatib zou best een islamist zijn met opvattingen die de mijne niet zijn. Moet me daar nog in verdiepen”

    En tegelijkertijd andere die wel een onderbouwde mening hebben over het te verwachte resultaat willen stigmatiseren, marginaliseren en vooral buiten de discussie willen plaatsen. Te gelijker tijd wel voor oorlog en bloedvergieten zijn, maar je dus niet verdiept hebben in het te verwachte resultaat van al dat dood en verderf zaaien?

    Is een mensen leven dan helemaal niets waard?

    Verwijderen

     
     
  33.  
     
     
  34. En toch nog een vraag aan Hans Jansen. Mij is bekend dat Edward Said een Christen was. Ik ben overigens zeker geen kritiekloze bewonderaar van Edward Said (daar hebben we het toentertijd ook nog uitgebreid over gehad). Maar wanneer ben je dan een Dhimmi of een ‘super-dhimmi’? Als je geen aanhanger bent van de Eurabië-cultus?
    Edward Said was vooral een uitgesproken seculier, eigenlijk een ‘postmoderne ongelovige’ (ik geloof dat u deze term weleens heeft gebezigd).
    Wat Dhimmi betekent is mij bekend (in de traditionele zin dan). De lading die Bat Ye’or aan dit begrip heeft gegeven kan ik helaas niet onderschrijven. En niet alleen ik (want wie ben ik?) maar ik vrees vrijwel de gehele wetenschappelijke mainstream. Ik geloof alleen dat de Robert Spencertjes, de Andrew Bostompjes, de Pamela Gellertjes en de Geert Wildersjes van deze wereld daar anders over denken (en laat ik de Hoeiboei-reaguurdertjes, een alleszins niet te marginaliseren gezaghebbend geluid, niet vergeten).

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  35. Dat is een goed argument, daar had ik even niet aan gedacht: ‘ze’ zijn maar met weinigen. Inderdaad, wetenschappelijk valt dan alle grond onder je voeten weg, want de meerderheid heeft niet alleen in een democratie maar ook in de wetenschap altijd gelijk. Hoe kon ik, terwijl ik nog wel in de rookhoek van het LAK heb staan roken, dat vergeten zijn.

    Het stuk van Barry O. over Maurits B., Petra S. en Moaz al-Khatib is geen taktisch meesterwerk, maar het geeft desondanks feiten die een haast John-le-Carre-achtige allure hebben. We zijn blijkbaar door de Nederlandse staats-tv over de Syrische lente voorgelicht door iemand die nauwe en oude banden had met de leider van die lente. Stof voor een roman in vijftig lente-tinten.

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  36. Natuurlijk, dat is waar 😉 Vanzelfsprekend telt in de wetenschap niet de meerdrheid van stemmen. Maar er bestaat nog wel iets toetsing. En ik geloof niet dat Bat Ye’or ooit de toets der kritiek doorstaan heeft. Of bestaat er vanuit de wetenschap ook een samenzewering tegen Bar Ye’or? Dat kan natuurlijk ook.

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  37. “En ik geloof niet dat Bat Ye’or ooit de toets der kritiek doorstaan heeft.”

    Ijzersterke argumentatie.

    Verwijderen

     
     
  38. De toetsing is dat je met argumenten haar stellingen aanvalt, dat zou je natuurlijk ook eens kunnen proberen. Dan wordt jij de nieuwe Edward Said, maar dan een die met wetenschappelijke argumenten de zaak heeft onderbouwd! Niks geen linkse propaganda en demoniseren, wetenschap! Nou, ik weet zeker dat je dan ook meneer Jansen kan overtuigen en mij ook. Ik zeg doen! Go for it!

    Verwijderen

     
     
  39. Heeft er hier iemand wel enige voorstelling van hoeveel voetnoten het werk van Bat Yeor bevat?

    Verwijderen

     
     
  40. “Vanzelfsprekend telt in de wetenschap niet de meerdrheid van stemmen”

    Nou dat is niet zo vanzelfsprekend, hoor.
    Het is uitermate belangrijk dat er gelegenheid is voor een jongetje dat vrijelijk beweren kan dat de keizer geen kleren aan heeft.
    Het is bijvoorbeeld zo dat de media zulke jongetjes voor hun rekening nemen wat betreft de opwarming van de aarde door menselijk handelen.

    Ik viel over het woordje ‘geloof’ en ik bedoelde met ‘ijzersterke arumentatie’ juist het tegenovergestelde.
    Excuus voor de onduidelijkheid.

    Verwijderen

     
     
  41. Genoeg aanknopingspunten voor Floris dus met al die voetnoten, geen zorg, in linkse kringen wordt dit ook belangrijk gevonden. Ik hoor Ad Melkert het nog benadrukken voor een miljoenen publiek:

    “Voetnoten professor!”

    Lol!

    Verwijderen

     
     
  42. Ik denk niet dat de hoeveelheid voetnoten perse iets zegt over de degelijkheid van een werk. Saids Orientalism heeft ook heel veel voetnoten, maar dat is nooit de reden geweest waarom ik het, ondanks dat ik sommige kritieken wel onderschrijf en het boek bovendien alweer enigszins gedateerd is, toch een indrukwekkend werk vond. Net zo goed als het aantal pagina’s van een boek wat mij betreft ook niks zegt, hooguit, net als de voetnoten, over de ijverigheid van de auteur. Maar dat wil nog niet zeggen dat het perse een goed boek is. Lijkt me eerlijk gezegd een open deur.
    Ik denk dat er veel bezwaren zijn in te brengen tegen Bat Ye’ors Eurabië. Dat is 1. dat het wel heel erg veel knip en plakwerk is. Dat er ergens een vriendschappelijke top wordt gehouden, waarna plechtig wordt verklaard dat er dialoog moet worden aangegaan tussen de landen van beide kanten van de Middellandse Zee wil nog niet zeggen dat zoiets daadwerkelijke politieke betekenis heeft. Er gebeuren wel meer symbolische flauwekul dingen. Koningin Beatrix deelt ook weleens een ridderorde uit aan een buitenlands staatshoofd. meestal zijn dat niets meer dan symbolische gestes. En zelfs als het meer inhoud heeft, dan nog kun je je afvragen hoe doorslaggevend dat is voor de totale buitenlandse politiek van de verschillende Europese landen. In Parijs staat natuurlijk het Institut du Monde Arabe. Toen ik daar in de bibliotheek zat, voor mijn onderzoek naar hedendaagse kunst van de Arabische wereld, is mij opgevallen dat de toon van de publicaties van ong. eind jaren zeventig tot eind jaren tachtig, wel heel erg vriendelijk was naar de diverse Arabische regimes. Logisch, want daar kregen ze ook geld van (vooral in die periode). Terwijl de relatie vam hedendaagse kunst in veel met de Arabische dictaturen helemaal niet zo harmonieus was. Kunstenaars die ook in die tijd dissident waren, kwamen daar niet aan bod, dat is pas later gebeurd. Toevallig net een kwestie waar ik me mee bezig heb gehouden, maar dit soort dingen zullen er wel meer aan de hand zijn geweest. Een prachtige onderbouwing voor Bat Ye’ors Eurabië theorie.
    Alleen, dat wil nog niet zeggen dat deze’topontmoetingen’, verdragen, etc. de politieke verhoudingen ingrijpend hebben beïnvloed, vooral ten nadele van Israël. Dat is, ook vanuit Europa, bijna net zo eenzijdig geweest als vanuit de VS. In die zin blaast Bat Ye’or kleine dingen op tot immense proporties, waar zij veel lawaai over maakt (oa, want volgens mij vertelt zij ook veel onzin). Zo’n verhaal kun je natuurlijk optuigen met heel veel voetnoten, maar heeft het ook werkelijke substantie? Zie hier een aspect van de methode Bat Ye’or.

    Verwijderen

     
     
  43. (vervolg)En dan 2. de conclusies die zij aan dit alles verbindt. Alsof er een systematisch geheim plan bestaat in de Arabische wereld of bij de Organisatie voor Islamitische Landen om op slinkse wijze Europa over te nemen. Er is veel aan de hand in en met de Arabische wereld, maar ondanks alle retoriek uit de tijd van het Pan Arabisme is het nog nooit gelukt om een vuist te maken. Op alle niveaus bestaat er zo’n beetje onenigheid en diepe verdeeldheid. Europa, zowel toen als nu, is daar nog een schijntje bij. Dus een megalomaan project als ‘Eurabië’ lijkt me om die reden al een luchtkasteel. Er is wel veel mis, maar dat nou net weer niet. Niet omdat sommige mensen dat niet zouden willen, maar omdat het onmogelijk is om te realiseren. En het zijn in het algemeen nogal zwakke staten, die nog maar vrij recent tot stand zijn gekomen. Zelfs al is de intentie er (en ik denk niet een dat die breed gedragen zou worden), dan nog lopen de belangen van die landen zo uiteen, dat een Eurabië project niet realistisch is.
    Dit zij in ieder geval twee bezwaren. Er zijn er nog een heleboel, die door anderen veel uitvoeriger zijn besproken. Ik kan evt nog wel wat linkjes naar artikelen terugzoeken. Maar nee, ondanks het indrukwekkend aantal voetnoten en het aantal pagina’s geloof ik niet dat het ‘dossier’ (meer dan een boek, toch?) Eurabië geen wezenlijke bijdrage levert. Hooguit wat munitie voor types als Robert Spencer, Geert Wilders etc. In serieuze wetenschappelijke kringen (uitzonderdingen daargelaten, zie bijv. Hans Jansen) wordt dit werk gezien als brandhout en ik denk terecht.

    Verwijderen

     
     
  44. Misschien nog een derde punt. Het is natuurlijk zeker zo dat Europa de banden met diverse foute regimes daar in de regio heeft aangehaald ivm olie. Maar, en dat negeert Bat Ye’or, dat geldt misschien in nog veel sterkere mate voor de VS. Plus dat de VS ook nog allerlei strategische belangen hebben en haden (gedurende de koude Oorlog). Als er nou een mogendheid is geweest die heeft gedeald met radicla eof foute moslimextremisten, is het de VS wel, zie het Afghanistan verhaal. Ayman al-Zawahiri werd in Egypte vrijgelaten om daar te gaan vechten. Bovendien, dat is bijna iedereen vergeten 9heeft niets met de islamisten te maken, maar wel met Irak), in 1963 steunden de VS oa Saddam Hussein en de toen nog marginal Ba’thpartij in hun coup tegen de pro-Russische generaal Abd al-Karim Qassem. Nu heeft Frankrijk daar ook nog rare dingen gedaan, maar dat is toch iets anders dan de Eurabië-theorie. Maar het idee dat Europa een soort anti-Israëlische politiek zou hebben gevoerd, in het voordeel van de ‘Eurabische elementen’ die daar baat bij zouden hebben gehad, op z’n zachtst gezegd is dat nogal een vertekende (zoniet zwaar vervormde) versie van de geschiedenis. Andere zaken hebben veel meer de boventoon gevoed, zoals de Koude Oorlog, of de Amerikaanse steun aan Israël. Die dingen zijn veel belangrijker geweest dan die sinistere Eurabische netwerken, waar Bat Ye’or het over heeft. Dat was mijn derde belangrijkste bezwaar

    Verwijderen

     
     
  45. Je heb er veel woorden aan vuil gemaakt.
    Het is en blijft een mening.
    Aantal voetnoten of linkjes: 0 (Null)

    Maar ik blijf het toevallig vinden dat Bea een bezoekje heeft gebracht aan Qatar en dat Nederland kruisraketten [proest] in stelling brengt voor agressieve Syrische aanvallen op de NATO en staat te popelen om Syrie voor het strafhof te slepen.
    Naast Al qaida, en nog meeer clubjes, en amerikaanse spec ops zijn er ook soldaatjes van Qatar te vinden.
    Én er ligt een heleboel olie voor de deur.(driehoek Syrie-Israel-Cyprus)
    Zou Jansen tijdens bootwandelen(?) in Griekenland niet iets hebben gehoord over Griekse gas- en olievonsten (350Miljard $) en proefboringen te (Turks/Griekse) Cyprus.
    (http://americanfreepress.net/?p=3827 )

    En dan heb ik het niet over die arabische lente: Tunesie, libie, egypte en nu syrie. Allemaal op een rijtje. Teveel toeval om toeval te kunnen zijn ?

    Aantal voetnoten: 0.

    Spelletje. Zoek olifant in de kamer Taqiyah (3:20?):
    www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=7Ezut3f67uU

    De taqiyah-teller staat bij mij op 5.

    Verwijderen

     
     
  46. @Sirik

    Het MO is een stammen gebied, de stam uit Quatar wil ook een vrome invloed hebben, vandaar Almazeera en het financieren van Hamas en de jihad in Syrie. Tenslote maakt de Iraanse stam ook aandpraak op Quatar. Dus daarom de schijnbare paradox dat Quatar ook de thuisbasis van de Amerikaanse vloot. Het is allemaal hullie tegen zullie in het MO.

    Verwijderen

     
     
  47. @floris

    Het Eurabia verhaal toont aan dat men niet strategisch samenwerkt met de landen in het MO, maar idiologisch, dat is het abjecte feit dat het Eurabia verhaal aan toont. Want tuurlijk kan je Stalin gebruiken tegen de Nazies, en het MO tegen Stalin, maar het is fout om hun waarde te incorperen, sterker nog dat is een onvergeefelijke bedrijging voor alles wat oms lief is.

    Verwijderen

     
     
  48. @Sirik, aals ik het op mijn blog zou doen zou ik alles omlijsten met voetnoten en linkjes, maar dat is voor een reactieforum niet echt handig. Bovendien, jet is ook alweer een tijdje terug dat ik EurAbië heb gelezen, dus ik zou weer heel veel terug moeten zoeken om het echt goed te doen. Maar misschien doe ik dat nog wel een keer.
    @anoniem, snap[ je laatste reactie niet hemaal. Wat bedoel je met ideologisch?

    Verwijderen

     
     
  49. @Sirik, nog even een reactie op je bovenstaande opmerking over de Nederlandse levering van patriot raketten aan Turkkije. Dit is nou net iets wat niet ingewikkeld is. Turkije is een Navo-lid en als een van de lidstyaten wordt aangevallen, schieten de andere lidstaten te hulp. Dat is zo’n beetje de kern van het Bavo verdrag.
    Dat men nu de neiging heeft om de opstandelingen te steunen begrijp ik wel en ik denk dat dit in het algemeen niet eens zo’n ongunstige ontwikkeling is. Juist het steunen van die dictature gedurende de Koude Oorlog heeft in het MO heel beel wrok tegen het westen doen ontstaan bij de bevolking. Niet zo zeer bij de regimes. Maar het heeft de gewone burger in het MO wel het idee gegeven (en niet ten onrechte) dat het Westen helemaal niet voor hun vrijheden staat, ondanks alle retoriek. En dat heeft voor een bepaalde periode al-Qaida-achtige elementen (je kan er over twisten of Al Qaida een concrete organisatie is, of meer een soort ideologie, of een symbool) enorm in de kaart gespeeld.Dat is ook de belangrijkste reden geweest voor Bin Laden om aanslagen tegen Amerika te gaan plegen.
    Ik denk dat men op dit beleid (vooral nog uit de Koude Oorlog) aan het terugkomen is en ik denk dat dit niet onverstandig is. Het feit bijvoorbeeld dat er zo’n enorm resseniment tegen Amerika in Irak bestaat heeft misschien wel minder te maken dat ze uiteindelijk Saddam hebben omver geworpen (de meeste Iraki’s wilden van Saddam af), maar meer met wat Amerika in 1991 heeft uitgehaald. Toen riep George Bush sr. het Iraakse volk op om in opstand t3e komen. Dat deden ze, maar ze werden door Amerika in de steek gelaten en werden de rebellen afgeslacht terwijl de Amerikaanse troepen toekeken. Ik ken vrij veel Iraki’s die daar toen bij waren en ik weet ook van henzelf dat ze Amerika nooit meer zullen vertrouwen. En zo vreemd is dat niet, als je weet wat daar toen gebeurd is. Toch een link, Zembla heeft daar een keer een interessante uitzending over gemaakt (aan de vooravond van de Amerikaanse inbasie van 2003). Veel van de Iraki’s die daar aan het woord komen (zowel van de Shiietische kant, als van de Koerdische kant) ken ik. Eigenlijk hoor je van hen, waarom zij niet staan te juichen bij wat Amerika in het MO uitspookt. Het spreekt eigenlijk wel voor zich. Zie http://zembla.vara.nl/Dossier-Irak.2062.0.html?tx_ttnews%25255Btt_news%25255D=6590&tx_ttnews%25255BbackPid%25255D=2061&cHash=a033279067

    Verwijderen

     
     
  50. @floris,
    “…alweer een tijdje terug dat ik EurAbië heb gelezen, dus ik zou weer heel veel terug moeten zoeken om het echt goed ..”

    Erg sneu voor je dat je zoveel vergeten ben, maar daarmee wordt de tekst alhier niet erg waardevol. Kortom je had je de moeite helemaal kunnen besparen.

    “opmerking over de Nederlandse levering van patriot raketten aan Turkkije. Dit is nou net iets wat niet ingewikkeld is. Turkije is een Navo-lid en ”

    Dat is nou jammer. Turkije wordt niet aangevallen en het betreft hier geen levering, maar een tijdelijke stationering.
    Timmermans lulde de zaak aan elkaar door te zeggen dat de patriots enkel ingezet zouden worden als scuds per ongeluk (!) over zouden komen vliegen. Per ongeluk. Tja.

    “Dat men nu de neiging heeft om de opstandelingen te steunen begrijp ik wel en ik denk dat …”

    Ik begrijp dat niet. Doorgaans is een oorlog niet zo’n prettige gebeurtenis. Collateral damage, bijkomende schade, je weet wel schooltjes, vrouwen en kindertjes. Mannen ook. Terwijl hier sprake is van een BINNENLANDS conflict.
    Hoezo het ene moment schermen met de internationale rechtsorde en het volgende moment geen last hebben van je geweten ?

    Jammer dat je die inconsequentie niet hebt opgemerkt, maar, samen met Rutte, je bent de enige niet.

    “..en ik denk dat dit in het algemeen niet eens zo’n ongunstige ontwikkeling is..”

    Goh, en als ze nou eens van fascistische aard zijn…? Het zou zomaar kunnen.

    Dus, het geheel overziend.
    Ben je aardig in staat om wat kletskoek op te schrijven en word je niet gehinderd door voorzichtigheid en betrouwbaarheid. Om daar Jansen en Bat Ye’or mee lastig te vallen, is een risico.

    Dus ‘Floris’ Go and fuck yourself, want je grossiert in kletskoek.
    Gepromoveerd bij Maurits B. ?

    Verwijderen

     
     
  51. Tja ‘fuck yourself’. Dat was ik niet echt van plan. Zoveel mensen zoveel voorkeuren, maar ik doe het liever met iemand. Maar dank voor de suggestie. En grappig dat je het over fascisme hebt. Weet je iets van de oorspronkelijke ideologie van het Syrische regime (de ba’thideologie, zoals die is vormgegeven door Michel Aflaq)? Dat heeft nou met fascisme te maken, veel meer dan waar de opstandelingen zich op beroepen (het hele spectrum van liberalen zoals Sadiq al-Azm, t/m de radicaalste islamisten). Tip: ga dat eens uitzoeken, dan gaat er een wereld voor je open.

    Verwijderen

     
     
  52. Floris Schreve,

    U probeert hier met een stel geprogrammeerden te discussiëren. Gaat niet werken!.

    “Tip: ga dat eens uitzoeken, dan gaat er een wereld voor je open”
    —————
    Gaat niet lukken. Sommigen leven nu eenmaal in een klein wereldje en komen niet verder dan eurabië-zooi van één of andere Bat ‘Ye or en nog wat ander gespuis.

    U kunt zich beter richten op Hans Jansen. Jansen weet tenminste dat hij u niet in het ootje kan nemen met een eurabie-verhaal en kiest het hazenpad wanneer ‘argumentjes’ op zijn.
    Weet ik meteen hoe laat het is.

    Verwijderen

     
     
  53. @El_Houssain, dank je. Ik heb ook niet de illusie dat ik iets kan veranderen of iemand overtuigen, maar ik heb er op zo nu en dan best wel lol in om wat tegengas te geven. En zo spreek je nog eens wat mensen, die ik anders niet zo snel tref. Mijn vriendenkring is eigenlijk heel saai politiek correct (vaak hele redelijke mensen), dus het is ook weleens leuk om met een paar echte avonturiers in gesprek te gaan. Valt me verder op dat bijna iedereen hier anoniem is, maar dit is natuurlijk het toekomstige verzet van Nederland (Eurabië komt er immers aan), dus dat snap ik wel. Eigenlijk zijn deze mensen dus vooral heel erg moedig. Hare Majesteit zou ze gewoon een lintje moeten geven. Toch een grote eer om hier voor even de dialoog aan te gaan.
    @ Sirik, Goh die boottocht van Hans jansen en wat hij daar zou hebben opgevangen, kun je dat nog iets specificeren? Dat lijkt me pas echt John le Carré. Best wel spannend allemaal. Maar ja de wereld is een grote samenzwering. Gelukkig dat we Bat Ye’or hebben en haar Nederlandse ambassadeur Hans Jansen, voor wie geen samenzwering te groot is om haarfijn ontrafeld en aan de kaak gesteld te worden. Petra Stienen is natuurlijk een soort Bond Girl met een dubbele agenda en Bat Ye’or… ik vind eigenlijk dat ze wel wat weg heeft van Rosa Klebb. Excuses voor deze uitglijers (maar dat is op Hoeiboei niet zo uitzonderlijk, dus ik geloof niet dat ik erg uit de toon val). Maar ik zal hierna proberen om het weer wat zakelijker te houden.

    Verwijderen

     
     
  54. Deel 2: Bat Ye’or over Eurabia.

    Tal van overlegorganen zijn in de jaren 70 tussen de Europese Unie en de Arabische wereld in het leven geroepen. In haar boek Eurabia beschrijft Bat Ye’or de gevolgen van de Euro-Arabische dialoog.

    Wat is Eurabia?
    Eurabia is de transformatie van het nieuwe Europa, waarin de beschaving zoals wij die tot nu kenden opgaat in een geheel andere beschaving. Het is een sociaal economische geostrategie met als voorlopig doel de noordelijke en zuidelijke kust van de Middellandse zee tot een eenheid te smeden. De besluiten zijn gezamenlijk genomen door de Europese leiders en de verschillende organen van de Europese Unie. Het daaruit voortvloeiende beleid wordt uitgevoerd en bewaakt door een web van netwerken door de gehele Unie heen.

    De gevreesde botsing der beschavingen wordt vervangen door een illusionaire Alliantie der Beschavingen en dat wordt ondersteund met een algehele onderwijskundige indoctrinatie waarin de zegeningen van het multiculturalisme worden verheerlijkt, net als de mythe van islamitische tolerantie, de grootheid van de Arabische cultuur, en de Andalusische gouden eeuw.

    Europeanen worden opgezadeld met schuldgevoelens over hun eigen koloniale rol. Een nederige dankbaarheid jegens de islam staat nu op het programma. Dan hebben wij het nog niet eens over de sterk aan inflatie onderhevige beschuldiging van racisme.

    Schuldgevoelens ten opzichte van de Arabieren worden in een zorgvuldige symmetrie met de Jodenvervolging in WOII, opgebouwd. Het benoemen van de gevolgen van de massamigratie is natuurlijk taboe.

    http://hoeiboei.blogspot.nl/2009/07/het-grote-bat-yeor-interview-2.html

    http://ec.europa.eu/external_relations/euromed/index_en.htm
    http://www.euromedalex.org/
    http://www.unaoc.org/

    Verwijderen

     
     
  55. “Eurabia is de transformatie van het nieuwe Europa, waarin de beschaving zoals wij die tot nu kenden opgaat in een geheel andere beschaving.”

    Maak maar hard. Het is ontegenzeggelijk waar dat de wereld ‘globaliseert’ en dat er meer interactie is dan vroeger. Maar vooralsnog lijkt me dat er eerder het omgekeerde aan de hand is. Politiek en economisch is Europa nog altijd veel machtiger dan de landen ten zuiden en ten oosten van de Middellandse Zee. Dus, indeze geheel eens met Eildert Mulder (die eerder hetzelfde heeft betoogt) dat ‘zij’ meer worden gedomineerd door ‘ons’ dan ‘wij’ door ‘hen’.

    “Het is een sociaal economische geostrategie met als voorlopig doel de noordelijke en zuidelijke kust van de Middellandse zee tot een eenheid te smeden.De besluiten zijn gezamenlijk genomen door de Europese leiders en de verschillende organen van de Europese Unie. Het daaruit voortvloeiende beleid wordt uitgevoerd en bewaakt door een web van netwerken door de gehele Unie heen.”

    Goh, er is dus een Eurabische superregering, die heimelijk aan de touwtjes trekt. De Protocollen van de Verenigde Wijzen van Mekka en Brussel. Er zullen best wel wat lobbygroepjes zijn, maart ik denk (ik weet wel zeker) dat ze in het niet vallen bij andere lobbygroepen.

    “De gevreesde botsing der beschavingen wordt vervangen door een illusionaire Alliantie der Beschavingen en dat wordt ondersteund met een algehele onderwijskundige indoctrinatie waarin de zegeningen van het multiculturalisme worden verheerlijkt, net als de mythe van islamitische tolerantie, de grootheid van de Arabische cultuur, en de Andalusische gouden eeuw.”

    Die onderwijskundige indoctrinatie heeft wel wat opgeleverd de laatste jaren. Al die Henk en Ingrids (en niet te vergeten, de reaguurders op dit forum) zijn daar zichtbaar diep door beïnvloed. Alhoewel, misschien is het beter om te luisteren naar mensen die nauwelijks onderwijs hebben genoten, dan ‘indoctrinair onderwijs’. Zie hier de Tokkies en de Takkies, waar Hans Jansen eerder over schreef in de Onzichtbare Ayatollah. De diepe kloof tussen de Henk en Ingrids aan de ene kant en de geïndoctrineerde multiculturalisten aan de andere kant. Kiest u maar!
    Bovendien is het multiculturalisme als gedachtegoed vooral ontwikkeld in de VS, waar ook political corectness zijn oorsprong vindt. Dat ging aanvankelijk nauwelijks over moslims, maar over Afro Americans, Hispanic Americans, Native Americans.
    Overigens ben ik van mening dat Karen Armstrong, de Moeder Overste aller Islam Apologeten, een spilfunctie vervult in dit sinistere complot.

    “Schuldgevoelens ten opzichte van de Arabieren worden in een zorgvuldige symmetrie met de Jodenvervolging in WOII, opgebouwd. Het benoemen van de gevolgen van de massamigratie is natuurlijk taboe.”

    Ik snap de verleiding of de aantrekkingskracht van deze theorie wel. Mensen die bang zijn, die in migrantenwijken wonen zien hier in een grootse, bijna esoterische visie, hun angsten verklaard en gerationaliseerd. Het geeft ook een morele onderbouwing voor xenofobe gevoelens, lang taboe sinds de Tweede Wereldoorlog. Het is een theorie die dit soort gevoelens weer rechtvaardigt. Bij de gemiddelde Hoeiboei reaguurder gaat dit erin als koek. Eurabië is als een warm bad, waarin je heerlijk in je eigen sop naar je navel kan liggen staren, niet gehinderd door de kille en boze buitenwereld. Alles krijgt een plaats, de eigen angsten, het ressentiment naar de ‘politiek correcte elite’. Je zou het bijna een soort substituut religie kunnen noemen.

    Verwijderen

     
     
  56. @Floris,

    Je komt met een reeks stropoppen over mensen die je niet kent, maar wil je ook nog iets inhoudelijks kwijt?

    Bijvoorbeeld over de column; dus over het feit dat een arabist is opgeleid door een fundamentalist?
    Dat zijn zetel aan de universiteit werd betaald door een dictatuur, en dat hij daarom met vreemde stellingen kwam als “de sharia en het Nederlandse recht komen voor 95% overeen”?

    Berger wil nog steeds niet toegeven dat hij loog over de sharia, sterker nog; hij stelt dat hij als arabist niet hoeft te bewijzen wat hij zegt. De Leidse universiteit is het daarmee eens; Berger mag alles zeggen en hoeft niks te onderbouwen. Arabisme is immers geen statistiek. Eerlijkheidshalve dient wel vermeld te worden dat heel veel “wetenschappers” liegen als de islam ter sprake komt.

    Ondertussen worden islamcritici ontslagen vanwege een twitter, of opgesloten wegens “cartoonisme”. Onze hele elite loopt op eieren omdat men bang is voor islamitisch geweld, èn omdat men niet wil dat Henk en Ingrid islamitisch geweld “gewelddadig” gaan vinden. Islamitisch geweld is niet gewelddadig maar “een spiegel”, vinden zij. En dus krijgen joden, homo’s, vrouwen en vooral islamcritici de schuld van islamitisch geweld tegen joden, homo’s, vrouwen en islamcritici.

    En dat verklaart het geloof in “Eurabia”.
    Zolang Westerse politici het doodschieten van joodse kinderen verdedigen met “jamaar Israël bestaat”, zullen mensen die het doodschieten van kinderen principieel afwijzen (de zogenaamde “xenofoben”) die politici wantrouwen.

    Verwijderen

     
     
  57. @Darndruff: ok, dan nog maar een keertje ingaan op een reeks open deuren van anoniempje nummer hoeveel??? (het zijn er inmiddels heel wat)
    Inhoudelijks? Ik doe niks anders. En over mensen die ik niet ken? Ik neem aan dat jij wel goed bekend bent met Maurits Berger, Ahmed Muaz al-Khatib, Petra Stienen, Hans Jansen, Frans Timmermans, Giselle Littman-Orebi en Barry Oostheim? (heb je trouwens wel een interessante vriendenkring, lekker divers). Ik ken hier volgens mij bijna niemand persoonlijk (zeker weten doe ik dat natuurlijk niet, met al die aliassen hier), behalve een klein beetje Hans Jansen, uit de tijd dat hij nog docent Arabisch was in Leiden. Heb op de bewuste rookplek van het LAK gebouw in Leiden een flink aantal korte, overigens hele leuke en ook nuttige gesprekken met Hans Jansen gevoerd, waar ik ook flink van wat heb opgestoken (in die tijd was dat nog zo). Er staan nog altijd een paar boeken in mijn kast, die hij me toen heeft aangeraden en waar ik nog steeds erg blij om ben dat ik ze heb.
    Waar ik op reageerde was natuurlijk die laatste opmerking van Barry Oostheim. Kijk maar even terug. Ging over het wereldkalifaat (met link, waarachter de paranoia van mevrouw Litmann schuilgaat). Dat was voor mij de trigger om te reageren. En blijkbaar niet voor niets want het heeft in ieder geval een levendige discussie opgeleverd, die nu nog steeds respons krijgt.
    Verder ben ik het wel met je een dat arabisme geen statistiek is, maar je bedoelt natuurlijk arabistiek en dat is idd ook geen statistiek. Dat ‘veel wetenschappers liegen als de islam ter sprake komt’, dat vind ik nou weer iets wat jij moet onderbouwen. Schrijf er een doorwrocht artikel over zou ik zeggen. Alvast een tip, verwar dan niet arabisme met arabistiek. Maar dat kan Hans Jansen je wel uitleggen en ik denk dat hij echt niet beroerd is om mee te werken aan een stuk dat betoogt dat de meeste van zijn vakgenoten leugenaars zijn, zie daarvoor alleen al zijn website met talloze sneren naar deze of gene collega (vaak met initialen vermeld, voorafgaand aan bijv. ‘mijn oude vijand…’ etc..). Ook zijn ‘Islam voor varkens…’etc. barst van dit soort sneren, dus ik denk dat hij je met liefde zou willen adviseren.
    Nu een serieus punt en daarin ben ik het nog met je eens ook. Je zegt: ‘Ondertussen worden islamcritici ontslagen vanwege een twitter, of opgesloten wegens “cartoonisme”.’ Je hebt het wel een beetje grappig opgeschreven, maar ik neem aan dat je het oa over de zaak Nekschot hebt. Daarin ben ik het geheel met je eens. Schandelijk dat hij toen van zijn bed is gelicht. Ik geloof dat ik toentertijd nog een petitie heb ondertekend, net als tegen dat wetsvoorstel van Donner om godslastering weer in het strafrecht te krijgen. Geen misverstand, daarin sta ik 100 procent aan je kant.

    Verwijderen

     
     
  58. (vervolg)Met ‘Ondertussen worden islamcritici ontslagen wegens een twitter’, nogmaals je weet het briljant te brengen, maar ik neem aan dat je het hebt over de kwestie van Anand Soekhoe in Leiden. Als je mijn persoonlijke mening wilt weten (al weet ik niet meer van deze zaak dan wat er in zijn verslag op deze site staat, maar dat is al ernstig genoeg), ik vind dat hij als privé-persoon mag twitteren wat hij wil en dat hij daar nooit oftenimmer voor ontslagen zou mogen worden. En hij was toch ook raadslid voor Leefbaar? Dan moet dit ook kunnen. Ik kan natuurlijk situaties bedenken die wel problematisch zijn, maar dit lijkt me zeker niet. Zolang hij zijn lessen maar niet gebruikt om politieke propaganda te spuien (maar dat blijkt niet uit dit verhaal). Dus ook in deze ben ik het met je eens.
    Waar ik het weer niet mee eens ben is dat Joden, homo’s, vrouwen, etc. de schuld krijgen van ‘islamitisch geweld’. Om dicht bij huis te blijven (wat mezelf betreft), ik ben homoseksueel, maar ik ben nog nooit aangesproken op, laat staan dat ik de schuld heb gekregen van ‘islamitisch geweld’. Nog nooit en door niemand, niet van links en niet van rechts. Echt niet. Ook mensen die niks van homo’s moeten hebben en mij dat weleens hebben laten weten (waren trouwens zonder uitzondering autochtone, niet-islamitische Nederlanders), hebben mij nog nooit iets gezegd van ‘..bovendien veroorzaken jullie homo’s ook nog eens al dat islamitische geweld’. Dus geen idee hoe je daarbij komt. Ik weet niet of ik na deze ontboezeming op deze site opeens wel de schuld ga krijgen van allerlei islamitisch geweld (ik kijk inmiddels nergens meer van op), maar nee, dat is tot op heden niet gebeurd.
    En neem me niet kwalijk. ‘Het doodschieten van Joodse kinderen’, dat door ‘Westerse politici wordt verdedigd’ met ‘ja maar Israël bestaat’. Vertel me dan welke politici dat doen, het ‘rechtvaardigen van het doodschieten van Joodse kinderen’. Ik denk dat geen politicus dat doet, althans niet hier. Dat is misschien meer iets voor een site als stormfront. Ik heb op mijn blog weleens aandacht besteed aan hele nare Holocaustontkenners (zie https://fhs1973.wordpress.com/2009/08/24/ ), maar ik heb zelfs in die kringen niemand dat openlijk durven zien doen (al zullen ze het misschien stiekem doen, dat zou me niets verbazen). Maar wat betreft de conflicthaard Israël/Palestina, er worden veel meer Palestijnse kinderen doodgeschoten dan Israëlische (ik weet niet of je enig zicht hebt op de verhoudingen, maar dat is meer dan drie keer zoveel). En ieder kind is er een teveel, laat dat duidelijk zijn. Ik zou het trouwens willen spreken van Israëliërs en Palestijnen. Dat is wat zuiverder. Alleen notoire antisemieten en extreme filosemieten/judeofielen hebben het in dit geval graag over ‘Joden’. Israëli’s lijkt me zuiverder, want er zijn veel mensen van Joodse afkomst die behoorlijk kritisch tegenover Israël staan, of er zelfs niets mee te maken willen hebben, althans niets met de onderdrukking van de Palestijnen. Ik ken er zelf flink wat. Overigens ook nog een paar geboren ingezetenen van Israël die tegenwoordig elders wonen (bijvoorbeeld hier in Amsterdam). Je zou ervan opkijken hoe die tegen de politiek van hun geboorteland aankijken.

    Verwijderen

     
     
  59. (vervolg) En als dit alles het ‘geloof in Eurabië’ zou moeten verklaren dan is dat wel een bijzonder zwakke basis. Een theorie is geloofwaardig als ie te bewijzen valt, niet omdat er allerlei mensen zitten met al dan niet terechte grieven en ressentimenten of ander soort onvrede. Als dat de rechtvaardiging van een theorie zou moeten zijn, is er meestal iets grondig mis. Als zo’n theorie ook nog politieke implicaties heeft wordt het snel levensgevaarlijk. Een klassiek recept voor rampen. Ik ken wel wat voorbeelden uit de geschiedenis, maar die kun je zelf denk ik ook zelf wel bedenken. Als je echt nadenkt althans, niet zomaar wat roept van ‘Homo’s krijgen de schuld van islamitisch geweld’. Dat vind ik namelijk wel een beetje een bizarre gedachte. Dus vooral goed nadenken, met de nadruk op ‘goed’.
    Tot slot je hebt het over ‘mensen die het doodschieten van kinderen principieel afwijzen (de zogenaamde “xenofoben”)’. Wat bedoel je daarmee? Ik wijs het doodschieten van kinderen principieel af. Dus behoor ik dan ook tot de xenofoben? En verder heb ik niet het idee dat je ook maar iets snapt van het Israël/Palestina conflict. Maar dat krijg je als een site als deze je enige bron is. Dat oude sociaal democratische ideaal van volksverheffing was zo gek nog niet, in die zin hebben de Martin Bosma’tjes van deze wereld (die zichzelf als de opvolgers van de oude Drees zien) die taak wel schandelijk verwaarloosd. Zie hier een van de meest wezenlijke verschillen tussen de klassieke sociaal democratie en het rechtspopulisme á la Wilders (die zich weer laat influisteren door mevrouw Littman), oftewel het verschil tussen volksverheffing en volksverlakkerij.
    Overigens, ik vind dit zo langzamerhand een van de meest surrealistische discussies waarin ik ooit verzeild ben geraakt. Fascinerend en huiveringwekkend.

    Verwijderen

     
     
  60. @Floris,

    Ah goed van je, wéér een stropop!
    Nee, Jansen en Berger zitten niet in mijn vriendenkring nee. Dat hoeft namelijk ook niet. Waar jij mensen die jij niet kent allerlei woorden in hun mond legt om ze vervolgens aan te vallen op wat ze niet hebben gezegd, reageer ik inhoudelijk op wat mensen zelf echt gezegd hebben. Ook zonder Berger persoonlijk te kennen kan ik weerleggen wat hij zegt over de sharia.

    Het is overigens een misvatting dat het gebruik van heel veel worden gelijk staat aan “inhoudelijk reageren”. In je lange reacties zie ik weinig terug over de feiten in de column; zoals dat Berger in de leer ging bij een extremist.

    Ik zie ook geen weerlegging van wat ik zei over de Leidse Universiteit die de leugenarij van Berger verdedigt, behalve dan dat ik een stijlfoutje maakte. Jij wil meer voorbeelden, welnu wat denk je van dat WRR-islamrapportje (2005) van Jan Schoonenbeek waarin geweldloze islamcritici als een groter gevaar werden gezien dan genocidepredikende organisaties zoals hamas en taliban?
    Destijds oa verdedigd door wetenschapper Ronald Plasterk die Hirsi Ali, Afshin Ellian en Ephymenco aanviel op hun niet-Westerse afkomst.
    En dan “historicus” Geert Mak die Submission vergeleek met Der ewige Jude.
    Of al die anti-racisme-onderzoekjes waarin islamkritiek (anders dan christendomkritiek) op één hoop wordt gegooid met extreem rechts.
    http://www.carelbrendel.nl/2010/12/15/verzet-tegen-shariarechtbanken-is-nieuw-extreem-rechts/

    Je weerlegt ook niet wat ik zeg over Soekhoe die ontslagen is (niet als eerste trouwens) en Nekschot die opgepakt werd (ook niet als eerste). Je veroordeelt dat zelfs. Maar ondertussen is Soekhoe nog steeds ontslagen, en Nekschot is gestopt. Dit aanpakken van islamcritici wordt steeds verdedigd met kretologie over “onnodige provocaties”. Ook Obama en Clinton zeiden dat islamitische uitbarstingen in Afghanistan en Libië het gevolg waren van een koranverbranding en een islamfilm; de EU nam afstand van de Deense cartoons en Schulz veroordeelde onlangs het maken en verspreiden van een islamfilm.

    Diverse Nederlandse politici (oa Balkenende) verweten van Gogh en Hirsi Ali dat zij moslims hadden geprovoceerd en dat zij “dus” ook verantwoordelijk waren voor de moord op van Gogh. Wie zei dat oom weer; “je kunt iemand niet dagelijks voor hoer uitschelden en verwachten dat er geen reactie komt”?
    Oftewel; kritiek op vrouwenbescnijdenis = hoer roepen.
    De mislukte politicus Peterr de Vries vindt daarom dat islamcritici zoals Hirsi Ali en Wilders zelf maar moeten opdraaien voor hun beveiliging, en anders gewoon maar de consequenties nemen (zoals Fortuyn en van Gogh).

    Kortom, islamcritici krijgen stelselmatig de schuld van islamitisch geweld. In mindere mate geldt dat ook voor homo’s, joden en vrouwen.
    Om die reden raadde de VVV buitenlandse homo’s af om in bepaalde delen van Amsterdam hand in hand te lopen; joden laten in diezelfde buurten hun keppeltjes thuis en vrouwen moeten maar accepteren dat ze worden nagesist en voor hoer uitgemaakt. Dat haal ik niet van deze site, deze schokkende feiten hebben alle media gehaald. Hetzelfde zien we in andere Europese steden oa Kopenhagen, Antwerpen, Parijs en Londen. Minder bekend is inderdaad de verdediging van de racistische moorden in Toulouse. Onder andere de “gematigde” moslimextremist Tariq Ramadan deed dat, en EU-bobo Lady Ashton.
    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6250/Nausicaa-Marbe/article/detail/3233523/2012/03/30/Tariq-Ramadan-wrijft-met-zijn-leugens-zout-in-de-verse-wonden.dhtml
    http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/france/9155477/Toulouse-school-shootings-Israel-demands-Baroness-Ashton-resign-after-she-compares-incident-to-Gaza.html

    Jij doet nu alsof ik dom en ongeïnformeerd ben, ik kan daar goed mee leven. Ik zou het veel erger vinden als je één van mijn punten zou kunnen weerleggen.

    Verwijderen

     
     
  61. “Jij doet nu alsof ik dom en ongeïnformeerd ben, ik kan daar goed mee leven. Ik zou het veel erger vinden als je één van mijn punten zou kunnen weerleggen.”

    Lol!

    Verwijderen

     
     
  62. Dandruff, ik zal nog kijken of ik hier serieus op inga. Eeen algemene opmerking. Soms schrijf je wel hele idiote dingen op, van ernstig (‘Het doodschieten van Joodse kinderen’, dat door ‘Westerse politici wordt verdedigd’ met ‘ja maar Israël bestaat’ ), t/m hilarisch (‘Homo’s krijgen de schuld van islamitisch geweld’). Dat ik niet alles even serieus behandel moet je me dan niet kwalijk nemen. Enige reflectie van jouw kant lijkt me wel gewenst. En ook iets minder meegillen met de meute (soms is het hier net een legbatterij, waarin iedereen elkaar nakakelt). Dan houden die vermaleide stropoppen van mij vanzelf op. En ik heb je genoeg serieuze content gegeven, overigens ook al eerder in deze discussie. Ik zal je later nog uitgebreid reageren op je nieuwste bijdrage, net als op die van Hans Jansen hieronder. Wellicht morgen.

    Verwijderen

     
     
  63. @ Dandruff: Heel erg allemaal, die ‘stropoppen’ van mij, maar geef dan iets minder aanleiding. Iets minder kippenhok van jouw kant dan, die stropoppen van mij zullen dan vanzelf verdwijnen. Morgen geef ik je uitgebreid antwoord op je laatste reactie, net als Hans Jansen hieronder.

    Verwijderen

     
     
  64. @Floris,

    Ik lig niet wakker van die stropoppen; ik constateer gewoon dat je in 3 lange reacties geen inhoudelijke argumenten aandroeg. Behalve wat op niets gefundeerde beledigingen en kleinerende opmerkingen.

    En ook nu heb je 2 reacties nodig om te zeggen dat je pas morgen iets inhoudelijks gaat zeggen.
    Zal dat gaan lukken, morgen, of wordt het weer meer van hetzelfde?

    Verwijderen

     
     
  65.  
     
     
  66. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  67. Een sinaasappel, die wel de grens over is geraakt maar nooit het westen heeft bereikt, geeft cursus “Hoe bereik je dhimmitude ?”

    Een voorbeeld uit de praktijk:
    http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=7Ezut3f67uU

    Iets met soera 5:60 ?
    In ieder geval Laster.

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  68. Thanks for the vid. Eerst opmerkelijk shot met boerka vrouwtje die voor seksuele voorlichting voor Marokkanen is, want er gebeurd toch al snel wat he (huh?), dan interview met iemand van de organisatie, vlot meisje zonder doekje, allemaal heel ruim denkend en zo, totdat allemaal Mocro’s voorbij komen en haar als een hoer behandelen en na weerwoord gaan bedreigen, opstootje volgt en dat is het voortijdige einde van het interview. Normen vs waarden.

    Idealen vs praktijk. Lol!

    Verwijderen

     
     
  69. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    Verwijderen

     
     
  70.  
     
     
  71. Maroc.nl, V3rsace: “Makker, soeffies zijn een dwalende groepering, ik wil bewijzen zien van echte moslims van ahloe soennah wa’l djama3a, die geen dwalende groepering zijn die de Islam verlaten. Geen soeffie die maar wat rotzooit, natuurlijk kan die de islam zo verlaten want het is maar de vraag of hij de Islam ooit heeft geproefd.”

    BeantwoordenVerwijderen

     
     
  72. @Floris Schreve:

    Het is onredelijk van een blog te verlangen dat het voldoet aan strenge normen van controleerbaarheid in academische zin; daarvoor zijn boeken en wetenschappelijke artikelen.

    Een blog kan je natuurlijk wel op een spoor zetten. Nu, de boeken van Bat Yeor, ook al ben je het niet met alle interpretaties eens, grossieren in controleerbare feiten. Maar uiteindelijk zul je zelf je eigen oordeel moeten vormen. Ik zou graag aangetoond zien dat BY’s interpretaties onjuist zijn. Ik wacht af en blijf de relevante (e-)tijdschriften enz. volgen.

    Al deze reacties hier hebben trouwens nauwelijks nog iets te maken met het stukje van Barry Oostheim, waar we op reageren. Het ziet er nu naar uit dat Petra S. en Maurits B. gecoached zijn door Sheikh Moaz al-Khatib. Dat roept meer vragen op dan een beschaafd blog kan beantwoorden.

    BeantwoordenVerwijderen

    Reacties

     
     
  73. “Het ziet er nu naar uit dat Petra S. en Maurits B. gecoached zijn door Sheikh Moaz al-Khatib.”

    Netjes dat U de personalia van de verdachten afkort.

    Verwijderen

     
     
  74. Wat mij zo verwondert, mijnheer Jansen, is dat die TV-hoofden niet een keer met hun uitspraken worden geconfronteerd. Stienen had het toch duidelijk over de Arabische Lente, terwijl, met een van uw boeken in het achterhoofd, duidelijk een aankondiging van een winter had moeten zijn. Hoe komt het toch dat Hilversum telkens maar weer zich aan dezelfde steen Stienen stoot ? Vanwaar die voorkeur, vanwaar die propaganda ? Blindheid ?

    Ik ken dat arabistenwereldje niet zo, maar zijn er niet meerdere smaken dan een Joernalist van Eenhoorn ?

    Verwijderen

    En toen ging het forum op slot en kon ik niet meer reageren. Ik had Hans Jansen (en Dandruff, omdat hij zo aandrong) graag antwoord gegeven, maar dat was me niet meer gegund. Had het sluiten van het forum iets met mij te maken?
    Toegegeven, ik heb wel behoorlijk uitgedeeld, al geloof ik niet dat ik qua overtreding van de normale fatsoensnormen erg over de schreef ben gegaan, althans naar de maatstaven die er op Hoeiboei gewoonlijk gehanteerd worden. Dat lijkt me helemaal niet. Wel ben ik natuurlijk met gestrekt been in de discussie gestapt en, eerlijk is eerlijk, ik heb me natuurlijk wel enigszins laatdunkend uitgelaten over het reageerdersvolk ter plekke. Dat ik dit gebeuren heb vergeleken met een legbatterij, zoiets kan natuurlijk niet. Dat is wel erg generaliserend, zoniet stigmatiserend. Dus misschien wilden ze me geen podium meer geven , waar ik me ongehinderd kon bezondigen ‘groepsbelediging’ 😉 Dat is natuurlijk de allergrootste zonde die je in de wereld der Hoeiboeiers kunt begaan.
    Maar omdat ik vond dat ik nog iets aan Hans Jansen en de anderen te zeggen had, bij deze:

    Laatste reactie (24 december 2012, niet meer op Hoeiboei gepubliceerd) :

    Ik weet niet of het wel zo heel ernstig is dat Maurits Berger en Petra Stienen Muaz al-Khatib zo goed kennen. Ik wil wel een slag om de arm houden, vooral omdat ik de meeste informatie niet zelf kan checken. Maar ik ben eerlijk gezegd niet heel erg onder de indruk van dat verhaal van Barry Oostheim. Het lijkt mij nogal een storm in een glas water.
    Als we kijken naar waar Oostheim mee komt aanzetten, echt heftig vind ik het niet. De meeste relevante informatie over de ideeën van al-Khatib, die Oostheim boven water heeft gekregen is die open brief aan Geert Wilders. En die vind ik niet heel wereldschokkend. Oostheim zegt: ‘Het is natuurlijk hartverwarmend dat een imam in Damascus zich verdiept in de Nederlandse geschiedenis maar wat hij daarover te berde brengt zegt ook weer iets over zijn oogkleppen’. Ik vraag me af of de lading die Oostheim eraan probeert te geven niet iets zegt over de oogkleppen van Barry Oostheim zelf. Eerst stelt hij verontwaardigd dat Al Khatib de Holocaust niet zou noemen. Maar dat doet al-Khatib juist wel. Misschien op zijn manier, met zijn passage over Anne Frank, maar dan kun je dus niet zeggen dat hij de Holocaust niet noemt. Bovendien, dat is wel een beetje een vermoeiende trend, zie ik veel op allerlei Hasbara blogs (zoals die van Ratna Pelle, die ik op mijn blog een keer stevig heb aangepakt, tot verontwaardiging van Frans Groenendijk, zie in het forum hierboven) dat de Holocaust bijna wordt afgeschilderd als een Arabisch probleem. Als je die blogs moet geloven was Haj Amin al Husayni belangrijker dan Heinrich Himmler of Adolf Eichmann. Dat vind ik pas echt een verknipte kijk op de geschiedenis, al snap ik heel goed dat dit verkocht wordt door de pro-Israël propaganda-machine. Ik dacht dat de Holocaust vooral een probleem was van het Duitse Nationaal Socialisme (nee, dat is niet hetzelfde als ‘socialisme’, speciaal voor de Hoeiboei- en Martin Bosma-lezertjes). En wat Nederland betreft, een probleem van de Duitse bezetters en van de niet zo heldhaftige rol van de Nederlanders, die veel behulpzamer waren in het meewerken aan het afvoeren van Joden dan de Belgen, de Fransen en de Denen. Maar ja, natuurlijk is met terugwerkende kracht de Holocaust vooral een probleem van de Moslims, als we ook Pamela Geller, een goede vriendin van zowel Bat Ye’or als Geert Wilders, moeten geloven. Oostheim lijkt een beetje aan dezelfde blikvernauwing te lijden, maar dat zegt meer iets over Barry Oostheim dan over Ahmed Muaz al-Khatib.
    En idd, zoals Oostheim zelf zegt ‘Wat opvalt uit de beschikbare informatie over de Nederlandse band met al-Khatib, is dat de Nederlandse diplomaten bepaald niet over een nacht ijs zijn gegaan’. Ik heb niet het idee dat Oostheim niet over een nacht ijs is gegaan (idd dubbele ontkenning). Ik heb meer het idee dat hij spijkers op laag water zoekt. Nogmaals, ik wil een slag om de arm houden, want ik heb zelf verder niet naar meer informatie gezocht. Maar ik ben niet erg onder de indruk van Oostheims poging om al-Khatib als een groot gevaar af te schilderen.
    Die verwijzing naar het Wereldkalifaat vind ik, hoe zal ik het zeggen, een beetje.. (ach het is bijna Kerstmis, dus ik zal het maar achterwege laten). Alles en iedereen is kennelijk besmet met het Eurabië-virus. Ik vraag me alleen af of Oostheim daar niet meer aan lijdt dan al-Khatib, Timmermans, Berger of Stienen.
    Over hoe het echt met Ahmed Muaz al-Khatib zit, ik weet het ook niet allemaal precies. Maar ik heb wel de neiging meer waarde te hechten aan het oordeel van Frans Timmermans, Maurits Berger, Petra Stienen en ‘de Nederlandse diplomaten die bepaald niet over een nacht ijs zijn gegaan’, dan aan de anonieme Eurabië-gelovige Barry Oostheim (nogmaals onder voorbehoud).
    En uiteraard iedereen, medestander of opponent, moslim, Christen, heiden, atheïst, Eurabist of animist, met- of zonder hoofddoek (het is wel Hoeiboei 😉 ), hoe je die dagen ook invult of niet invult, een hele leuke Kersttijd toegewenst.

Tot zover mijn laatste reactie, die niet meer geplaatst kon worden. Jammer dat ik ze geen goeie kerst heb kunnen wensen 😉 Maar goed, ik weet ook niet of dat wat overdone is op een anonieme afwerkplek als Hoeiboei. Dat is toch meer van je kwak dumpen en wegwezen.

 

Uit de serie van Eildert Mulder (Trouw) ‘Anders Breivik is niet alleen’ (http://www.trouw.nl/tr/nl/5091/Religie/article/detail/2901382/2011/09/10/Eurabie-ligt-aan-de-Middellandse-Zee.dhtml?utm_source=scherm1&utm_medium=button&utm_campaign=Cookiecheck ):

Eurabië ligt aan de Middellandse Zee

Eildert Mulder −10/09/11, 15:30

Anders Breivik en de auteurs die hij citeert laten zich meeslepen in een macaber spel met begrippen die voor een tunnelvisie zorgen. Vijfde deel van een serie waarin het manifest van de Noorse massamoordenaar wordt ontleed.

Elke ideologie heeft zijn eigen woordenboek, met begrippen die voor de aanhangers gesneden koek zijn, maar niet altijd voor buitenstaanders. Ze zijn de mallen die het denken vormen. Ze kunnen, als ze samen een gesloten systeem vormen, een tunnelvisie veroorzaken, of cirkels waarin het brein blijft ronddraaien.

Centraal in het denken van de Noorse massamoordenaar Anders Breivik staat het begrip ‘Eurabië’. Op het eiland Utoya vuurde hij zijn kogels af op wat hij zag als de toekomstige elite van het verwenste ‘Eurabië’. Het is navrant te bedenken dat de meeste van zijn jonge slachtoffers waarschijnlijk geen flauw idee hadden van dit motief van de schutter en zichzelf allerminst zagen als ‘Eurabieren’. Misschien hadden ze een vage notie van het begrip ‘Eurabië’, misschien zelfs dat niet. Het is onwaarschijnlijk dat velen zich hadden verdiept in de ‘Eurabië-ideologie’, waarmee Breivik zijn bloedbad rechtvaardigde. Ze kenden het macabere spel niet waarin Breivik zichzelf had verstrikt en waarin hij hen meesleepte.

Gastschrijver Fjordman geeft in Breiviks manifest een resumé van het boek ‘Eurabië’, waarvan de Nederlandse vertaling verscheen in 2007. De auteur voert de schuilnaam Bat Ye’or, wat Hebreeuws is voor ‘dochter van de Nijl’. Bat Ye’or is een Egyptische Jodin. In 1956 moest ze, net als bijna alle andere Egyptische Joden, onder dwang haar land verlaten. Ze vestigde zich in Parijs. Ze schrijft veel over het lot van religieuze minderheden in de moslimwereld, in heden en verleden.

Ze verwijt westerse islamologen dat die een te vriendelijke visie hebben op dat onderwerp. Zij vinden dat, gemeten naar de maatstaven van de tijd, de religieuze minderheden in de moslimwereld het vroeger redelijk hadden. De onderworpen inheemse inwoners van het islamitische wereldrijk konden moslim worden of vasthouden aan hun oude geloof. In dat laatste geval moesten ze een speciale belasting betalen, djizja. In ruil daarvoor kregen ze bescherming.

Dat lijkt een aanvaardbare deal maar Bat Ye’or heeft meer oog voor de lelijke kant van de medaille. De onderworpenen kregen de nederige status van dhimmi’s. Hun tweederangspositie heet dhimmitude. Er waren nogal wat beperkingen. Het bouwen van nieuwe godshuizen was problematisch. Dhimmi’s konden niet trouwen met moslimvrouwen, omgekeerd kon wel, een moslim die trouwt met een niet-islamitische vrouw. De enige manier om aan dhimmitude, waaraan nog meer discriminatie vastzat, te ontkomen was bekering tot de islam. Velen gingen daar dan ook toe over. In een sluipend proces werden daardoor christenen en joden in de loop van eeuwen gemarginaliseerde minderheden, ook omdat de beloofde bescherming wel eens uitbleef.

De toestand van minderheden is nog steeds verre van ideaal. Ook in moslimstaten met een seculiere wetgeving blijven de concepten van jihad en dhimmitude het denken van mensen beïnvloeden. Bat Ye’or bespeurde dat zelfs in Europa, bij de beruchte rellen in 2005 in de vooral door moslimmigranten bewoonde Parijse voorsteden. In haar boek ‘Eurabië’ probeert ze aan te tonen dat ook Europa een dhimmigebied dreigt te worden. De horigheid aan de islam dankt het werelddeel volgens haar aan zijn eigen leiders die al vijftig jaar in het geniep deals sluiten met de Arabische wereld. Dat zette de deur open voor immigratie van moslims, voor de bouw van moskeeën en het scheppen van andere voorzieningen, waardoor Europa zou zijn veranderd in ‘Eurabië’.

Bat Ye’or kent een hoofdrol toe aan Charles de Gaulle, van 1958 tot 1969 president van Frankrijk. Onder hem kwam er een einde aan de Franse kolonisatie van moslimlanden in West- en Noord-Afrika, waaronder Algerije. De Gaulle wilde vervolgens samen met die landen en de voorloper van de Europese Unie (de EEG) een machtsblok vormen, tegen zowel Amerika als de Sovjet-Unie.

Hij was bereid daarvoor politieke concessies te doen aan de Arabieren, zoals een minder pro-Israëlische politiek van Europa. Dat laatste werd acuut in 1973. In dat jaar vielen Egypte en Syrië Israël aan, in een poging om de in 1967 verloren gebieden te herwinnen. De Arabische aanval was gevaarlijk, maar ten slotte won Israël toch, mede dankzij Amerikaanse en ook Nederlandse hulp. De Arabische oliestaten reageerden met een olieboycott tegen de VS, Nederland en Denemarken. Al voor die oorlog waren Palestijnen een terreurcampagne begonnen tegen westerse doelen. Europa had daarom, behalve de Franse ambities, nog twee redenen om in het gevlij te komen bij de Arabieren: olie en afkoping van Palestijns terrorisme.

Tegen die achtergronden begon de Europees-Arabische Dialoog. De Europeanen wilden meegenieten van de stroom aan Arabische oliedollars. Saoedi-Arabië en andere oliestaten begonnen rap te moderniseren en hadden gigantische bouwprojecten in de aanbieding. De Arabieren daarentegen hadden vooral politieke oogmerken en probeerden via de dialoog Europese steun te verwerven voor de Palestijnen.

Aan de wieg van ‘Eurabië’ stonden in die visie dus, behalve De Gaulle, ook de Palestijnen, met terroristische afpersing. Volgens Bat Ye’or gebruikten de Arabische staten de Palestijnen als wapen in de jihad. Breivik en Fjordman komen mede daarom woorden tekort om hun afschuw voor Palestijnen tot uitdrukking te brengen. Het lijkt een handig goedmakertje tegenover Israël en de Joden, die ze op de ziel trappen met laatdunkende opmerkingen over Holocaustherdenkingen, die volgens hen het Europese zelfvertrouwen in de strijd tegen de islam ondermijnen.

Bat Ye’or signaleert een reeks Europese uitspraken die tegen Israël zouden zijn gericht en het bewijs zouden leveren dat Europa op weg is naar een dhimmistatus. Ze legt daarbij de lat hoog en wil bijvoorbeeld niet dat Europeanen de term ‘bezette gebieden’ bezigen (moet zijn ‘Samaria en Judea’). Ze neemt alleen genoegen met uitspraken, die vergaand pro-Israël zijn en verwerpt zelfs de uitdrukking ‘Palestijnse volk’. Sinds 2008 is Israël overigens lid van de Mediterrane Unie, een uitvloeisel van de Europees-Arabische Dialoog.

Bat Ye’or overschreeuwt zichzelf met uitspraken als ‘Al jaren verheerlijkten de Europese politici de moordaanslagen van Palestijnse jongeren en kinderen’. Een ernstiger gebrek van haar analyse is de context waarin ze de Europees-Arabische dialoog plaatst: verhulde djihad en dhimmitude. Dat is in het gunstigste geval onvolledig.

De Europees-Arabische Dialoog stond niet op zichzelf. Een vergelijkbare strategie pasten Europa en Amerika, in dezelfde tijd, toe tegenover andere machtsblokken, die weinig met islam hadden te maken, zoals het Sovjet-blok en China. Begin jaren zeventig trad er een tijdelijke ontspanning op in de koude oorlog tussen het communistische Sovjetblok en de Navo. Een dialoog mondde uit in de akkoorden van Helsinki. Ook de Sovjets waren, net als de Arabische dictators, partners, met wie echte vriendschap onmogelijk was, maar met wie je wel zaken kon doen. In diezelfde periode zocht de Amerikaanse president Nixon toenadering tot China. Ook dat was niet omdat de Amerikanen ineens dol waren op de communistische tiran Mao-Zedong. De drijfveer was eigenbelang, van beide kanten. Net als dus bij die Europees Arabische Dialoog.

Als Bat Ye’or gelijk heeft dan droomden de Arabische dictators van een djihad tegen Europa. In werkelijkheid waren ze juist bang voor een djihad, omdat die vooral henzelf bedreigde. Volgens moslimradicalen behoorden de dictators tot de ergste vijanden van de islam. Daarom wilden die laatsten dat Europa hen toestond de moslimmigranten in de gaten te houden, vanwege gevaar dat ze vanuit die hoek vreesden. Talrijke malen heeft de Egyptische president Moebarak Europa gewaarschuwd dat het terroristen herbergde, ook voor 11 september 2001.

Hoe cynisch Europa en Amerika omgaan met Arabische dictators blijkt wel dezer dagen. Je benut ze zo lang je er baat bij hebt en daarna dump je ze. Na 2003 liet de CIA terreurverdachten zelfs verhoren door de folterende geheime diensten van ex-terreurbaas Kadafi. Dit jaar bombardeerde de Navo Kadafi. Dat is geen dhimmigedrag. Europa is valser en weerbaarder dan Bat Ye’or denkt. Het maakt wel eens een laffe knieval, laat zaken op zijn beloop, leunt op Amerika, laat zich verrassen door oproeren in voorsteden, maar is daarmee nog niet afgegleden tot de islamhorige dhimmistatus van ‘Eurabië’.

Een ander Eurabië, waarover Bat Ye’or zwijgt, ligt overigens aan de Arabische zuid- en oostkant van de Middellandse Zee. De eeuwenlange beïnvloeding en overheersing door Europa hebben daar diepe sporen achtergelaten. Veel Arabieren kleden zich Europees, spreken Europese talen, gaan naar Europese privéscholen, werken in Europa of hebben dat gedaan. Bij hun revoluties roepen ze tegenwoordig ‘het volk wil’ en ook dat klinkt verkwikkend Europees. Het opstandige ‘volk’ wil in zijn slogans ‘de val van het regime’ en veel minder vaak ‘een islamitische staat’.

Ook dit zuidelijke Eurabië heeft zijn doodsvijanden. Islamitische extremisten verafschuwen het evenzeer als Breivik zijn noordelijke Eurabië. Breivik en de moslimextremisten zijn in veel opzichten elkaars spiegelbeelden.

Tot zover Eildert Mulder. Zie ook http://theamericanmuslim.org/tam.php/features/articles/bat-yeor

Lees ook: Koen Vossen, Van Bolkestein, via Bush naar Bat Ye’or; de ideologische ontwikkeling van Geert Wilders, Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen (Rijksuniversiteit Groningen), Jaarboek 2008, http://dnpp.eldoc.ub.rug.nl/FILES/root/jb-dnpp/jb08/KoenVossenartikelJB2008.pdf

Bat Ye'or

Giselle Littman-Orebi, alias Bat Ye’or. Wat trouwens ook wel aardig is om te bekijken is een interview dat Pamela Geller van de weblog Atlasshrugs met mevrouw Littman maakte. Geller is ook in Nederland bekend vanwege haar warme band met Geert Wilders (‘My Hero, a Legend, a Freedomfighter’, in haar woorden, zie hier, ‘Freedom Party, I love that name, sounds so American’  😉 ) en zij was het die Wilders naar Amerika haalde om op 11 september 2011 te spreken in New York.  Pamela ‘Hitler was inspired by Islam’  Geller is een belangrijke prominent in het internationale gezelschap van anti-islam activisten. Het begin van het interview met Bat Ye’or is overigens onbedoeld komisch met Pamela’s intro ‘Hi Bat’, maar ik denk niet dat mevrouw Littman een gelukkig pseudoniem heeft gekozen voor de Engelstalige markt en al helemaal niet voor Amerika, waar toch een wat sterkere informele voornamencultuur heerst dan in Groot Brittannië. ‘I feel I’m sitting here with the Pope’, verklaart Pamela verder, nadat ze onbedoeld de Heilige van Lausanne voor ‘vleermuis’ heeft uitgemaakt. Dat Geller mevr. Littman als een soort Paus ziet lijkt mij een een sterke aanwijzing dat er wellicht sprake is van een heuse ‘extreemrechtse islamofobe kerk’, misschien tegenwoordig wel meer dan van een ‘linkse kerk’.  Hoe dan ook, bijzonder fascinerend. Het interview is hier in meer delen te bekijken. En nu ik toch bezig ben, zie ook de presentatie van haar boek ‘Stop the Islamization of America’. In haar praatje verwijst ze overigens ook naar Wilders. Dit optreden van Geller is hoe dan ook exemplarisch voor de stroming die ik hier ‘nieuw islamofoob extreemrechts’ heb genoemd, en waarvoor de weblog Hoeiboei een belangrijke spreekbuis is, wat betreft Nederland dan.

Update 7 januari 2013: Cultureel antropoloog Martijn de Koning (verbonden aan de Radboud Universiteit, Nijmegen) begint vanaf vandaag op zijn site Closer; anthropology of Muslims in Europe een serie over ‘Eurabië’, althans een kritische bespreking van het op Bat Ye’or geïnspireerde ‘Eurabië-denken’, dat ook in Nederland een virulent bestaan leidt (zie alleen al bovenstaande discussie). Ik volg zijn site al een tijd en ik wil deze zeker aanbevelen. Hier alvast het eerste deel: Welkom in Eurabië 1; voor een islamisering van de samenleving. Ik ben heel benieuwd wat er verder gaat komen, dus ik ga het zeker volgen. Het lijkt me buitengewoon relevante materie voor wat hierboven besproken is.

Kunst, Satire en de strijd om vrijheid in Syrië

الفن والنضال من أجل الحرية في سوريا

Tentoonstelling en manifestatie Culture in Defiance; continuing traditions of satire, art and the struggle for freedom in Syria

Pins Claus Fonds voor Cultuur en Ontwikkeling. Herengracht 603, www.princeclausfund.org, 4 juni-23 november, 2010

Prince Claus Fund Gallery
4 June to 23 November 2012
10 am – 5 pm, Monday through Friday

Free admission

‘Looking at the drawings you will understand the hopes and fears of the Syrian people under the Ba’ath regime’, according to Syrian cartoonist Ali Ferzat about his work in the exhibition on Syria’s creative dissent at the Prince Claus Fund gallery.

The 2002 Prince Claus Laureate opened ‘Culture in Defiance’ with an emotional speech (look back underneath) about the current situation in his home-country Syria. Which he left in 2011 after he recuperated from being attacked and having his hands broken. His family felt his life was in danger and urged him to flee. Ferzat joined the thousands of other Syrians who could no longer remain in their country due to the violence of the regime.

The exhibition Culture in Defiance: Continuing Traditions of Satire, Art and the Struggle for Freedom in Syria reveals an incredible outburst of creative dissent under this extreme duress. Some like Ferzat, started working during the long years of Hafez Assad; others like Masasit Mati, the group who produces the cyber puppet plays Top Goon: Diaries of a Little Dictator, only last year. The exhibition features a wealth of short films, animations, popular songs, graffiti, art, posters, and wise words from inspirational Syrians.

The exhibition is an initiative of the Prince Claus Fund and curated by Malu Halasa, Aram Tahhan, Leen Zyiad en Donatella Della Ratta.

Culture in defiance
 

http://www.princeclausfund.org/files/docs/2012%20Culture%20in%20Defiance.pdf

Hij is de beroemdste cartoonist in de Arabische wereld: Ali Ferzat. Vroeger was hij bevriend met de Syrische president Assad, die zelfs hard moest lachen om zijn tekeningen. Totdat het regime zijn tanden liet zien: Ferzat werd vorig jaar in elkaar geslagen, zijn vingers werden gebroken.

Het was een ultieme poging van het regime om Ferzat het zwijgen op te leggen. De tekeningen van de cartoonist zijn immers een belangrijk wapen geworden in de strijd tegen de regering van President Assad.

Maar Ferzat herstelt en tekent nog steeds. Op uitnodiging van het Prins Clausfonds is hij in Amsterdam om, Culture in Defiance, een tentoonstelling over Syrische kunst en satire te openen.

Lecture by professor Sadik Al Azm (Syria)

Sadik Al-Azm, one of the Middle East’s most notable contemporary thinkers, will reflect on the effect of the Arab uprisings on civil society.

Sadik Al-Azm is Professor Emeritus of Modern European Philosophy at the University of Damascus and a fellow at the Käte Hamburger Institute at the University of Bonn. His area of specialisation was the philosophy of Immanuel Kant with a more current emphasis upon the Islamic world and its relationship to the west. He has also contributed to the discourse of Orientalism.

One of his most influential books, Al-Naqd al-dati ba’d al-hazimah (Self-Criticism After the Defeat), challenged the shifting blame that followed the defeat of Syria, Jordan and Egypt after the 1967 war and reasoned that Arabs had to embrace democracy, gender equality and science to achieve progress. When it was first published in 1968, the book marked a turning point in Arab discourse about society and politics and spawned other intellectual ventures into Arab self-criticism. However, in 1970, in response to his writings, Al-Azm was tried in Beirut and dismissed from his teaching post at the American University there. Still actively writing, Mr. Al-Azm has already left a legacy of piercing intellectual examination of the social, religious, cultural and political bases of modern Arab society. He has contributed to the Prince Claus Fund as a member of the Awards Committee.

Culture in Defiance
The lecture is part of the exhibition Culture in Defiance: Continuing Traditions of Satire, Art and the Struggle for Freedom in Syria in the Prince Claus Fund Gallery. Free admission, until 23 November.

Sadiq al-Azm (foto Floris Schreve)

Lezing door Sadiq al-Azm (korte samenvatting, gebaseerd op mijn summiere aantekeningen), zie een transcriptie van de lezing hier

The Civil Society debates and the Arab Spring

Prins Claus Fonds voor Cultuur en Ontwikkeling, Herengracht 603, Amsterdam, vrijdag 7 september 2012

De discussie over de noodzaak tot de vorming van een ‘civil society’ in de Arabische wereld begon in de jaren zeventig. Vooral na de dramatische nederlaag van de oktoberoorlog tegen Israël bleek dat het postkoloniale discours van Pan-Arabisme, Arabisch Socialisme en Arabisch Nationalisme gefaald had. De Arabische wereld kende, na de verschillende revoluties, vooral militaristische en nationalistische regimes, die zichzelf met repressie in het zadel hielden.

Al Azm noemt als belangrijke denkers over de noodzaak om tot secularisering en democratisering te komen Hassan Hanafi (Egypte) en Mohammed Abed al-Jabri (Marokko). Zij hanteerden hiervoor het begrip ‘almaniyya (علمانية ), ‘secularisme’, volgens de meeste vertalingen ‘laicism’, oftewel scheiding van religie en bestuur. De seculiere beweging had in de periode van halverwege de jaren zeventig tot eind jaren negentig het tij sterk tegen. De Arabische wereld werd gedomineerd door een patstelling tussen de autoritaire heersende regimes, ideologisch vaak een mix van socialisme, nationalisme en populisme, maar volgens al Azm al in diskrediet geraakt sinds Nasser, en aan de andere kant de enige oppositiekracht die nog een vuist kon maken; de politieke islam.

De jaren tachtig en negentig waren een periode van verdere stagnatie, waarin het Arabische politieke discours werd gegijzeld door de autoritaire regimes aan de ene kant en de steeds gewelddadiger wordende islamisten aan de andere kant.

In 2000-2001 brak er een korte ‘Syrische lente’ uit, na de dood van dictator Hafiz al-Assad. Het was ook de tijd van Charter 99. Al-Azm stelt dat veel ideeën van Charter 99 van grote invloed zijn op de verschillende Arabische democratiseringsbewegingen van nu.

Overigens kent ook de geschiedenis van de islamitische wereld een soort equivalent van de notie ‘Civil Society’. Het gaat hier om het begrip ‘assabiyya (عصبية) van de beroemde klassieke islamitische filosoof Ibn Khaldun (Tunis, 1332 – Caïro, 1406). In het discours van de huidige revolutionaire beweging steekt dit begrip vaak de kop op. Al-Azm ziet niet veel in de herwaardering de notie van ‘assabiyya. Hij wijst erop dat dit begrip al langer in gebruik was bij de islamistische beweging. ‘Assabyya in de traditionele zin houdt vooral groepssolidariteit in, met de familie, de clan en de eigen religieuze gemeenschap. Volgens al Azm is het zelfs gevaarlijk om deze notie uit het verleden de hedendaagse samenleving op te leggen. Natuurlijk, ‘assabiyya in de traditionele zin werkte vaak als een buffer tussen het individu en de staatsmacht, zoals in het Irak en Iran van de twaalfde eeuw. Zo’n buffer is volgens al-Azm ook nu absoluut noodzakelijk, maar hij ziet meer in de Civil Society, zoals die werd bepleit door Emile Durkheim of Antonio Gramsci .

De Arabische lente lijkt voorlopig een einde te maken aan de heersende families en hun naaste getrouwen. Het ultieme moment was, in de woorden van Sadiq al-Azm ‘the Tahrir-Square Experience’, zoals die in verschillende landen plaatsvond. Syrië heeft dat moment helaas niet gekend, althans tot nu toe. Daarvoor is de repressie van het zittende regime te gewelddadig geweest.

Zie bijvoorbeeld de stad Dera’a, die inmiddels al twintig keer weer op een gewelddadige manier door het regime is ingenomen. Dat dit twintig keer moest gebeuren zegt wel iets over de effectiviteit van de opstandelingen. De tactiek is nu om de spoeling van de troepen van het regime zo dun mogelijk te maken. Al zal het regime niet snel opgeven. Syrië wordt nu geregeerd door een kleptocratische klasse, die alles te verliezen heeft wanneer zij de macht verliest.

Ondanks de gewelddadige escalatie staat al-Azm positief tegenover de revolutie. Ook de Syrische opstand begon als een Tahrir Square experience. Al-Azm haalt de notie van de ‘Carnivalesque Spirit’ aan van Roland Barthes. De tentoonstelling in het Prins Claus Fonds is daar overigens een duidelijk voorbeeld van. De kern van de Syrische revolutie ademt volgens al-Azm nog altijd de sfeer van deze ‘Carnivalesque Spirit’ uit. Deze moet de leidraad van de revolutie blijven. De ‘Tahrir-Square Experience’ zou de basis moeten vormen voor een nieuw vrij Syrië en een vrije democratische Arabische wereld.

Floris Schreve

Amsterdam, september, 2012

Sadiq al-Azm met Christa Meindersma, directeur Prins Claus Fonds (foto Floris Schreve)

Sadiq al-Azm met Eduard Nazarski (rechts), directeur van Amnesty International Nederland (foto Floris Schreve)

Ali Ferzat

Ali Ferzat

Ali Ferzat

Ali Ferzat

Ali Ferzat

Khalil Younes, Hamza Bakkour

Khali Younes,About a young man called Kashoosh

tekst: ‘Homs, the Mother of all Heroes. The King of the jungle rides a tank.’ (‘Assad’ betekent ‘leeuw)- foto Pascal Zoghbi 

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2668/Buitenland/article/detail/3263291/2012/05/31/Later-zal-iemand-dit-werk-zien-en-zeggen-dat-was-de-Syrische-Revolutie.dhtml

‘Later zal iemand dit werk zien en zeggen: dát was de Syrische Revolutie’

Door: Sacha Kester −31/05/12, 07:00
 

Hoe doe je dat – in opstand komen tegen een dictator? Waar haal je het lef vandaan om te blijven demonstreren, ondanks de sluipschutters op de daken en de tanks die je wijk omsingelen?

  • ‘Self defense is a legitimate right’ van Civil Society

‘Eigenlijk was dat de vraag die telkens weer bij me terug kwam’, vertelt Malu Halasa, curator van een tentoonstelling over cultuur tijdens de Syrische opstand. ‘Het antwoord werd heel scherp gegeven door Jameel, een Syrische poppenkunstenaar die alleen maar met een masker optreedt. Mensen kunnen dit, zegt hij, door te lachen, door schoonheid en door menselijke vastberadenheid – want zolang dat bestaat, kun je alle lelijke dingen op deze wereld aan.’

En lachen, dat doen ze. Lachen om het kwaad en dansen op protestmuziek. Het carnaval van de Syrische revolutie heeft spotprenten en theater, literatuur en film, graffiti en poëzie opgeleverd, die op initiatief van het Prins Claus Fonds door de Jordaans-Filipijnse Mala Halasa en drie andere curatoren bijeen zijn gebracht voor een tentoonstelling die vanaf maandag in Amsterdam te zien is.

Een klein wonder
Het was soms zwaar om hier aan mee te werken. ‘Je werkt samen met mensen die letterlijk onder vuur liggen – een paar weken geleden werd een van de beste vrienden van mijn collega neergeschoten in Homs’, vertelt Halasa over de telefoon. ‘Daarnaast is het moeilijk om werk het land uit te krijgen. Je kunt niet even naar Syrië bellen en vragen: ‘Hi, mail ons even wat materiaal in een hoge resolutie.’ Dat het toch gelukt is om alles bij elkaar te krijgen, is een klein wonder.’

Het resultaat is indrukwekkend. ‘Mensen zien alleen de afschuwelijke beelden van de oorlog’, zegt Halasa. ‘Maar het verhaal is nog veel groter. Stel je voor: mensen kunnen daar al vijftig jaar lang niet zeggen wat ze denken – niet uiten wat ze voelen. En nu is het deksel eraf!’

De Syrische revolutie is dan ook nauw verbonden met kunst. Drie maanden voordat de eerste demonstraties begonnen, maakte Ali Ferzat, een van de bekendste cartoonisten uit het Midden-Oosten, spotprenten van president Assad. Het was voor het eerst dat zoiets werd gepubliceerd, en daarmee werd er iets doorbroken.

Halasa: ‘Het inspireerde anderen, en zijn prenten werden tijdens de demonstraties mee gedragen. Er werd gezongen, er ontstond protestmuziek, en mensen dansten op raps als ‘We will fill all the prisons’. In kleine dorpen gingen jongeren ’s nachts de straat op om hun eigen cartoons op de muren te spuiten en gevestigde kunstenaars verwerkten hun woede, hun verdriet, in hun werken.’

  • ‘Vomit’ van Yasmin Fanari

In de catalogus van de tentoonstelling wordt het fenomeen krachtig neergezet. De schilder Khalil Younes bijvoorbeeld, wiens werk ook in het westen wordt verkocht, vertelt in een interview dat hij de zaak heeft opgepakt om de ontwikkelingen ook voor volgende generaties vast te leggen. ‘Ik had het gevoel dat ik iets moest doen in de stijl van Francisco de Goya. Iemand zal dit werk later zien en zeggen: ‘Dát was de Syrische Revolutie’.’

Tranen
De ondergedoken blogger Razan Zaitouneh, winnaar van de Sakharov Prijs, beschrijft hoe het is om elke dag tientallen video’s van slachtoffers te bekijken voordat ze op het internet worden geplaatst. ‘Het is mijn taak om ervoor te zorgen dat de naam van de martelaar klopt, net als de details van zijn of haar dood. Elke dag, zie ik honderden mensen sterven. Gemiddeld duurt elke video een minuut. Binnen een uur kan ik getuige zijn van zestig lichamen, tenzij het er een video tussen zit van een massamoord – dan vermenigvuldigt dat cijfer zich.’

‘Experts van de Documentatie van de Dood, zoals ik, huilen niet. We kijken alleen maar, met open mond en gefronste wenkbrauwen, en op enkele specifieke momenten, horen we de tranen uit ons eigen binnenste komen.’

Er wordt niet meer gezongen en gedanst in Syrië. Niet in de steegjes, waar de protesten voorzichtig begonnen, en niet op de pleinen, waar de begrafenissen begonnen die tot nog grotere demonstraties leidden. Maar de veerkracht blijft. ‘Het is de piramide van Mazlov op zijn kop’, zegt Halasa. ‘Er is geen veiligheid, en voor sommigen is er niets te eten, maar zelfontplooiing houdt mensen gaande. Na een hele lange tijd hebben de Syriërs hun eigen stem weer teruggevonden.’

Onder de tekst is een kleine selectie van cartoons, foto’s en video te zien.

De tentoonstelling Culture in Defiance: Continuing Traditions of Satire, Art and the Struggle for Freedom in Syria is van 4 juni tot 23 november te zien in de Prins Claus Fonds Galerie, Herengracht 603, in Amsterdam

  • ‘Dungeons’ van Jaber al-Azmeh
  • Het schilderij ‘A young man called Kashoosh’ van Khalil Younes
  • Bullet
  • Cartoon van Ali Ferzat
 

Een impressie van de tentoonstelling (foto’s Floris Schreve)

‘Defiant Culture’: A debate on Syria’s creative dissent

Prince Claus Fund

Thursday, October 18, 2012 at 7:30 PM (CEST)

Amsterdam, Netherlands

Please join us for a special event on Syria’s creative dissent on 18 October in the Hermitage Amsterdam with Jameel, director of the satirical Syrian puppet show Top Goon: Diaries of a Little Dictator, Arab media specialist Donatella Della Ratta, Syrian communication expert D. Midani and Malu Halasa, editor and journalist on the Middle East. The Prince Claus Fund organises this debate as a side-event to the exhibition ‘Culture in Defiance’ which is currently on display at the Prince Claus Fund Gallery. The exhibition is curated a.o. by Malu Halasa and Donatella Della Ratta.

Jameel, in the Netherlands for the first time, is the director of the anonymous Syrian artists’ collective Masasit Mati, set up in 2011 in response to the crisis in Syria. Masasit Mati produces Top Goon: Diaries of a Little Dictator, a satirical finger puppet show that critically comments on the Syrian conflict. Masasit Mati uses finger puppets because they are easy to smuggle through checkpoints. The artists create all aspects of the show, from the puppets themselves to scriptwriting, directing, filming and editing. The Prince Claus Fund supports the production of the second season of Top Goon.

After an introduction by Malu Halasa, Jameel will talk about creating stories, satire, humor and art under pressure. Donatella Della Ratta will speak about the user-generated creative content on the internet in the Syrian conflict, such as cartoons, songs and parodies on political posters. D. Midani presents a unique perspective on Syria as a brand.

Following the presentations Prince Claus Fund director Christa Meindersma will conduct a Q&A with all participants. Afterwards there will be drinks at the Prince Claus Fund Gallery and the opportunity to view the exhibition ‘Culture in Defiance’.

“Everything that is scary can be dealt with through laughter, beauty and human resolve”

(Jameel, director Top Goon: Diaries of a Little Dictator)

‘Word zelf geen monster!’

Regisseur Jameel wil alleen vermomd in beeld» Regisseur Jameel wil alleen vermomd in beeld NOS
Toegevoegd: vrijdag 19 okt 2012, 00:51
Update: vrijdag 19 okt 2012, 01:01

Door buitenlandredacteur Esther Bootsma

“Ik ben niet zoals jij”, roept de geblinddoekte man. Waarop Bashar al-Assad hem afranselt met een zweep.;”Laat de haat naar buiten komen”, roept de Syrische president met een hoog piepstemmetje. “Het monster in je zal uiteindelijk tevoorschijn komen”. Assad geeft nog een zweepslag. De man in zijn bebloede hemd gilt van de pijn.

Het is een van de laatste afleveringen van Top Goon, een satirische poppenserie over Syrië. Een harde, gruwelijke aflevering, die in schril contrast staat met de eerste poppenshows. Daarin zat veel meer humor, zoals een persiflage op Who wants to be a millionaire, waaraan Assad deelneemt, nadat Mubarak en Kadhafi al waren afgevallen. Die hadden niet genoeg mensen gedood om te winnen.

Het was onvermijdelijk, zegt de Syrische regisseur Jameel van Top Goon. De burgeroorlog is de afgelopen anderhalf jaar zo hevig geworden, er vallen zoveel doden, dat ook de humor grimmiger wordt.

Vingerpoppetjes

Jameel is in Amsterdam op bezoek bij het Prins Clausfonds, voor een debat over het creatieve verzet in Syrië. Want er zijn niet alleen demonstranten en rebellen in Syrië, ook kunstenaars komen in opstand tegen het bewind.

Vroeger bestond het niet eens: openlijke kritiek op president Assad. Vandaar dat Jameel ook alleen vermomd gefilmd wil worden. Hij woont zelf weliswaar in de Libanese hoofdstad Beiroet, maar zijn familie woont nog in Syrië. En die zal worden gemarteld als bekend wordt dat hij de regisseur is van Top Goon.

Vandaar ook het idee voor de vingerpoppetjes. Makkelijk te maken, makkelijk te smokkelen en de acteurs zijn onherkenbaar. President Assad met zijn smalle hoofd, priemende oogjes en zijn slissende s. De goon, ofwel de bendeleider, met zijn dikke snor, een van de leden van de shabiha-milities van Assad, die het vuilste werk opknappen in Syrië.

De serie op Youtube wordt door tienduizenden mensen bekeken. In het buitenland heeft hij lovende kritieken.

Steun aan rebellen

Maar Top Goon kwam ook in de problemen. De vier oorspronkelijke makers raakten verdeeld. Aanvankelijk waren ze voor geweldloos verzet, maar twee acteurs kozen de kant van de gewapende opstand door het Vrije Syrische Leger. In eigen filmpjes op internet riepen ze op tot geweld.

Voor regisseur Jameel betekende dat het einde van de samenwerking. “Als je monsters bestrijdt, pas dan op dat je niet zelf een monster wordt”, citeert hij Nieztsche.

Hij maakt zich grote zorgen over de moorden en aanslagen die ook door de rebellen worden gepleegd. In Top Goon spreken de poppen daarom soms ook kritisch over het Vrije Syrische Leger.

Zwarte humor

“Ik ben tegen het gewapende verzet, want wapens en geweld leiden tot meer wapens en geweld. Het is mijn plicht als kunstenaar om de vreedzame manier van denken aan de volgende generaties over te brengen.”

Voor dat doel vond hij nieuwe acteurs, met wie hij nu de tweede serie Top Goon maakt, mede gefinancierd door het Prins Clausfonds. Deze serie is wel zwaarmoediger.

“Zoals u weet is de Syrische revolutie veranderd. Er wordt meer geweld gebruikt. Dat heeft zeker invloed op onze show”, zegt hij. “Het tweede seizoen is somberder geworden, maar er is nog steeds de zwarte humor.”

http://www.aljazeera.com/programmes/witness/2012/08/2012820111648774405.html

Witness
 
Little Dictator
 
As fighting rages, four political satirists find themselves swept up in the debates that divide Syria’s revolutionaries.
Witness Last Modified: 21 Aug 2012 14:47
 
 
In November 2011, as armed conflict raged in Syria, a young acting troupe called Masasit Mati launched a ground-breaking, finger-puppet show: Top Goon: Diaries of a Little Dictator, which mocks the Syrian regime in ways never seen in public before.

JOIN THE DEBATE

Send us your views and join the Witness community

Living in exile, the four actors in Masasit Mati broadcast their show online, attracting a growing audience and positive reviews around the world.

But Top Goon’s success puts the actors themselves in danger and the widening split in Syria between those who favour a peaceful resolution and those prepared to use armed force mirrors that within the troupe itself.

Lead writer Arwa is determined to stick to his message of non-violent resistance. The show’s actors, the Malas Brothers, support the Free Syrian Army and are increasingly vocal in their demands for violent revenge upon the regime.

Jameel, the show’s director, struggles to reconcile these diametrically opposing viewpoints while trying to raise funds to get a second series off the ground.

A remarkable film that explores the conflicts besetting millions of ordinary Syrians as their country edges into bloody civil war.

Filmmaker’s view

By Annasofie Flamand and Hugh Macleod

In the Syria of old, no one joked about the president.

The main bridge over the highway in central Damascus may have been known as ‘President’s Bridge’ but no one ever called it Assad’s. The ruling family name was barely breathed in public, except to chant pledges of blood and soul during regime-orchestrated rallies.

One of the first young revolutionaries we filmed after protests broke out in the country we called home for several years described the rage he felt after his sister was arrested for telling a fellow student at Damascus University that she did not think President Bashar al-Assad was up to the job he inherited.

Any jokes Syrians might have wanted to crack about their gawky dictator were done so at home, and only among trusted friends.

Then an actor behind a home-made stage raised a long, thin finger puppet in the air, its narrow moustache, pointy nose and saucer-shaped ears glinting in the theatre lights. The actor affected an Arabic lisp, the puppet danced and everything was changed in an instant.

“It was forbidden to talk about the president in any way, but now you can say what you want and this is extremely exciting,” said Jameel, the director of Masasit Mati, a group of young Syrian artists who came together as their revolution raged to create the most daring work of political satire in Syria’s history.

Using finger puppets of al-Assad, known as Beeshu, his top security chief and a host of women and men from Syria’s diverse society, the series of short vignettes, called Top Goon: Diaries of a Little Dictator, quickly gained a huge following through YouTube and Facebook.

Delightful irreverence

Audiences were shocked and delighted at the irreverent portrayal of a regime that had dominated every aspect of life in Syria for nearly half a century.

“We tried to make fun of it, to break the glorified image of the dictator,” said Jameel. “There are taboos and red lines you could not cross. We tried to break exactly these red lines and destroy them.”

Watch only the news on Syria and its revolution might appear limited to protests, crackdown, imprisonment and torture, the ever escalating mindless violence that grabs headlines and eventually morphs into its own entity: ‘Violence erupted on the streets of Syria’; ‘A fresh cycle of violence engulfs Syria’; ‘Sectarian violence stalks Syria’ etc, etc. Reporting for nearly a decade from the Middle East, we were all too familiar with the spirit-sapping pattern of conflict journalism.

So when a mutual friend told us a group of Syrian artists were launching a finger puppet show we jumped at the opportunity to re-engage with the hearts and minds of the uprising, the young men and women throwing off decades of stale inheritance, to transform their country, not just politically, but socially and culturally as well.

“They think that once they put pressure on you, you will retreat or stop,” said Mohammed Malas, one half of the vivacious Malas Twins, brothers identical and actors extraordinaire, who once staged a skit while in prison for protesting against al-Assad’s regime.

Rehearsing the first season of Top Goon in the relative safety of the Lebanese capital, Beirut, Mohammed and Ahmad Malas could barely stop belly-laughing as they and Jameel practiced the songs, wisecracks and slapstick that would turn their two-inch finger puppet dictator into an icon of rebellion for a new generation.

“I’m not crazy!” Beeshu’s frantic assertion at the start of every episode fast became a Facebook catchphrase for Syria’s young rebels.

But the violence in Syria was inescapable. As the regime’s attacks on protesters swelled into military assaults on whole cities and into sectarian massacres by al-Assad’s militiamen, the artists found themselves swept up in the great debates which divide Syria’s revolutionaries.

Peace or violence?

In the face of daily death tolls topping 100 people, how could peaceful protests continue? Surely it was time to support the burgeoning armed rebels of the Free Syrian Army? Jameel was adamant: Masasit Mati’s core belief and message was peaceful change. The group would not publicly back the FSA.

“You cannot build a civic state through violence,” said Jameel. “Violence only breeds violence.”

Seething in the chaos of Cairo, their new home, the Malas twins took a very different view: “If Gandhi were alive today he would have carried a gun,” said Ahmed, furious at the latest news on the TV in the living room. “In Gandhi’s day, were there snipers shooting people in the head? Did they rape his mother? Did they kill a whole family? What non-violence?”

With this growing split between Jameel and the twins we knew we had tapped into a story that went to the heart of the Syrian revolution. What had begun with a dream of a better state founded on freedom and achieved through peaceful protests had now morphed into a bloody struggle for survival.

It was in Amman that Top Goon’s main writer, Arwa, succeeded in condensing the essence of this struggle. Forced to uproot from his home in southern Syria and flee across the border into the “ghost city” of Jordan’s capital, Arwa outlined the choice facing Syria’s revolutionaries, if not all revolutionaries: To stay peaceful or to fight back?

On an Amman rooftop at sunset, Arwa reveals the raw emotion behind the intellect, the person behind the words, the sorrow behind the satire. Reading from a fictional letter written to his brother, Arwa describes his feelings at witnessing his best friend shot and killed. He has sold his library to buy a Kalashnikov, he reads.

“So here’s the question,” Arwa tells us in an interview later, “Is revenge now justified?” Not for the artist, he concludes: “I can only defend non-violence because this is not just a revolution for our generation, but for future generations.”

Set to the beautiful song of Emel Mathlouthi, ‘My Word is Free’, and the haunting oud of Rahim al-Haj – to both of whom we are hugely grateful for the music we feature in the film – we knew our Syrian revolutionaries – through their honesty and aspirations – had given the film that most precious part within any body of work: Its soul.

To watch the 15 episodes of Top Goon, click here.

 

A political satire group has scored a runaway success in using a novel way to openly mock the Syrian regime



Witnesscan be seen each week at the following times GMT: Monday: 2230; Tuesday: 0930; Wednesday: 0330; Thursday: 1630.Bringing global issues into focus through courageous and inspiring human stories. Watch more Witness.

Een aantal bijzondere denkers en schrijvers aan het woord over de Arabische opstanden

Riz Khan – Tariq Ramadan and Slavoj Zizek on the future of Egyptian politics

The revolutionary chants on the streets of Egypt have resonated around the world, but with a popular uprising without a clear direction and an unpopular leader refusing to concede, Egypt’s future hangs in the balance. Riz Khan talks to Muslim scholar Tariq Ramadan and Slovenian philosopher Slavoj Zizek about the power of popular dissent, the limits of peaceful protest and the future of Egyptian politics

Riz Khan – Mother of the revolution

Nawal el-Saadawi has been fighting for change in Egypt for more than half a century. As Egypt prepares to herald in a new era, what role will women play in the emerging political landscape?

A new beginning
 
As social revolutions sweep through the Arab world, how will they affect the role of the US in the region?
Riz Khan

 
Will the changes sweeping across the Middle East revolutionise the US’ relationship with the region?

In 2009, Barack Obama, the US president, took the stage at Cairo University and spoke of a new beginning between Washington and the Arab world.

JOIN THE DEBATE

Send us your views and get your voice on the air

Yet, less than two years later, on February 18, 2011 the Obama administration used its first United Nations Security Council veto to strike down a resolution declaring Israeli settlements in the occupied West Bank and East Jerusalem to be illegal.

This leads many to question whether the state of political flux in the Middle East will encourage the US to adopt changes in its foreign policy.

On Monday’s Riz Khan we speak with world-renowned author and historian Tariq Ali. Also on the show is Zalmay Khalilzad, the former US ambassador to the United Nations, Iraq and Afghanistan

The political power of literature

What role do artists and intellectuals play on the frontline of popular uprisings?

For years, writers around the Arab world were silenced by the repressive mechanisms of dictatorial rule. Now the chains of censorship appear to be breaking as the region finds itself on the verge of a new political era.

Is the pen mightier than the sword? Can literature inspire revolutions? And what role do writers and artists have in social revolutions?

Joining us to discuss these electrifying moments are: Ahdaf Soueif, an internationally acclaimed Egyptian writer and cultural commentator; and Hisham Matar, an exiled Libyan writer, whose father, a political dissident, was kidnapped in 1990 never to be seen again.

Also on the show, world-renowned Chilean writer Ariel Dorfman who has been watching the historic scenes around the Middle East and remembering his country’s own history as part of the revolution that swept through Latin America 40 years ago

Empire: Pax Americana

As the winds of change blew across the Arab world, the US, the power that has long dominated the region, has been particularly absent. With all its allies crumbling one after another, what will the US do to maintain its influence in the region? And what can be expected of Israel, the country’s closest ally in the region? Will the spread of democracy lead to a peaceful end to decades of autocratic rule in the Middle East or will the fear of Islamist extremism galvinise Washington’s resolve to reinforce Pax Americana

Egypt AlJazeera Empire Academics Talk (audio)

Marwan Bishara in gesprek met Rashid Khalidi, Clovis Maqsud en Samer Shehata

Nedim Kufi en Ahmed Mater; twee bijzondere kunstenaars uit de Arabische wereld nu in Amsterdam – نديم الكوفي وأحمد ماطر

            

links: Nedim Kufi, News, bedrukt papier op houten latten (detail), 2010 (foto Floris Schreve)
rechts: Ahmed Mater, Waqf Illumination III , Gold Leaf, Tea, Pomegranate, Crystals, Dupont Chinese ink & offset X-Ray film print on paper (detail), 2009

Een weerzien met een oude bekende en een nieuwe ontmoeting

Nedim Kufi en Ahmed Mater; twee toonaangevende en vernieuwende kunstenaars uit de Arabische wereld, nu te zien in Amsterdam

نديم الكوفي وأحمد ماطر

Vanaf 21 mei is er in Amsterdam een bijzondere tentoonstelling te bewonderen, van een aantal vooraanstaande kunstenaars uit het Midden Oosten. Samensteller is Robert Kluijver, die sinds de afgelopen jaren zeer actief is geweest op het gebied van kunst uit het Midden Oosten. Ik geef hier de details:

http://www.baarsprojects.com/index.html

Tot zover de omschrijving van de tentoonstelling. Ik kan trouwens de gehele expositie van harte aanbevelen, er is veel interessant werk te zien. In dit verband wil ik mij richten op twee van de deelnemende kunstenaars, Nedim Kufi en Ahmed Mater. Ik zal ook ingaan op eerder en ander werk, dat niet op deze tentoonstelling is te zien. De anderen, de kunstenaars Rana Begum, Abdulnasser Gharem, Susan Hefuna en Shahzia Sikander bewaar ik wellicht voor een andere gelegenheid.

Nedim Kufi – نديم الكوفي

Nedim Kufi, afkomstig uit Irak, is een van de kunstenaars die ik nog ken van mijn scriptie-onderzoek. Ook in latere artikelen (zoals hier en hier ) heb ik aandacht aan hem besteed. Ook is hij een keer uitgebreid door de NRC geïnterviewd, voor een artikel dat grotendeels over mijn onderzoek naar kunstenaars uit Irak in Nederland ging, zie hier op dit blog. Een tijdje was hij wat uit mijn netwerk verdwenen, al volgde ik hem wel op afstand, vooral via internet. Hoewel hij betrekkelijk weinig in Nederland heeft geëxposeerd is vooral in het buitenland zijn ster steeds meer gaan rijzen. Ook zijn werk heeft in de afgelopen tijd een indrukwekkende ontwikkeling doorgemaakt.

Nedim Kufi, die in het verleden ook bekend stond onder de namen Nedim Muhsen of Nedim El Chelaby, werd in 1962 geboren in Bagdad. Hij studeerde begin jaren tachtig aan de kunstacademie in Bagdad bij de beroemde kunstenaars Ismail Fattah al-Turk (beeldhouwkunst/keramiek) en grafische technieken bij Rafa al-Nasiri. Over zijn tijd aan de academie verklaarde hij het volgende:

‘I applied to the Institute of Fine Arts Baghdad, I was excited, and anxious at the same time about the racist oppression of the Baath Party. While learning and practicing my art, that was also an unpleasant period of my life. You cannot imagine, great depression, no freedom, no oxygen at all’

 Na zijn academietijd werd Kufi direct naar het front gestuurd om als soldaat te dienen in de oorlog tegen Iran. Kufi:

‘Although I felt very fortunate to have had art as an alternative companion, sketching up the way I lived in one notebook, it’s also important to include here my emotions. I cannot describe at this moment how much sorrow I carried. I graduated after five years and it was then compulsory for me to become a soldier. Imagine that, during the war with Iran: a black comedy. Counting time until the sun rises and gains in intensity, suddenly one day on 08.08.1988 it was proclaimed that the war was over. Oh my God. I felt I could fly. I needed to make a big difference in my life after this war. But how? How do I escape? I felt fenced into the country. The dream of moving abroad infiltrated my mind every single moment. All of that was a dark layer’.

Uiteindelijk lukte het Kufi om Irak te ontvluchten en na een bizarre omzwerving (over zelfs meerdere continenten) kon hij zich in Nederland vestigen. Sinds die tijd woont en werkt hij in Amersfoort. Ook volgde hij hier nog een opleiding grafische vormgeving aan de Hoge School voor de Kunsten in Utrecht.

Nedim Kufi, Brainwash; Object topical Iraqi, installatie/ready-made, Aleppo-zeep en aluinsteen, 1999

Waarin Kufi zich al vanaf eind jaren negentig van de meeste van zijn in Nederland wonende Iraakse collega’s onderscheidde was het sterke conceptuele karakter van zijn werk. Een van de meest sprekende werken uit die tijd is zijn readymade Brainwah; object toppical Iraqi uit 2001. Te zien is een blokje Aleppo-zeep en een stukje aluinsteen (een soort puimsteen), attributen die in het Midden Oosten tot de vaste bad- assecoires  behoren. Alleen doet de vorm van de steen ook denken aan een hersenkwab. Het is de combinatie van de objecten en de titel die het werk een mogelijke betekenis geven. Dit soort dubbelzinnigheden zijn typerend voor het werk van Kufi.

Kufi eerder over dit werk in NRC Handelsblad in 2003 (zie ook op dit blog ): ‘Gewassen hersenen worden van steen – ze slibben dicht, er kan niets meer in’

Nedim Kufi, Eyes everywhere, krijt en potlood op papier, 1999

Een vergelijkbare associatie roept de tekening Eyes everywhere op. Te zien is weer een vorm die sterk doet denken aan een menselijk brein. Alleen is er met potlood op verschillende plaatsen telkens weer hetzelfde tekentje  aangebracht. Het gaat hier om de Arabische letter  ع  (‘ayn), wat ‘oog’ betekent (عين). Het gegeven van ‘overal ogen’, al dan niet ingebeeld, is ook weer een teken waarmee je verschillende kanten op kunt.

Een andere readymade uit dezelfde periode is een enveloppe. Kufi heeft dit werk de titel Brainwash II gegeven. Wellicht gaat het hier om een uit Irak verzonden brief, gericht aan Kufi en gestuurd naar een adres in Borculo (wellicht nog de vluchtelingenopvang). De inhoud van de enveloppe laat zich raden, maar Kufi geeft hier wel een aanwijzing in welke richting wij het moeten zoeken.

Nedim Kufi, Brainwash II, readymade, 1999

Een zelfde soort ironie blijkt ook uit verschillende korte tekstjes, die Kufi een aantal jaren terug op zijn website publiceerde. Hier een passage uit ‘The defenition of Cool’:

 ‘How do I describe the word C O O L? How come? It’s hard to answer this

question in a couple of pages. But one thing could be very helpful, and that

is everybody nowadays almost says (cool), obviously as an immediate

expression. No need to make the idea of cool explicit any more. It’s an

attitude of this age, a new common language used with the meaning of

superiority and high quality. Yes it has a magic power when it touches

people, I don’t know really! Is it so cool? Is it so attractive? Is it a bit sharp?

Is it too glossy? Or could it be too perfect? It’s logical if life had totally

changed, from age to age (groovy) transformed into (cool) deep into

Internet TITLES mostly extended to (cool) to be saleable items.’

 

Vervolgens komt hij met een heleboel voorbeelden, zoals:

 

‘Getting the best model of mobile telephone with special extra function is so cool, Dancing

the whole Saturday night is cool too, Vacation in IBIZA is extremely cool,

Getting your own domain name in www is so cool, Bombing here and there

is very cool, American action movies are so cool, If you win a million is real

cool, If you get a USA passport is cool,’

 

enz.

 

Hoewel de tragiek nooit ver weg is, heeft Kufi altijd oog voor het absurde en is zijn werk zeker niet gespeend van enige humor.

  

Nedim Kufi, ‘Habibi-project’ ( حبيبي = ‘Habibi’) , Amersfoort, 2009

Kufi zet alle mogelijke materialen zoals kauwgum, rozenblaadjes of zeep. In mijn gesprek met Kufi uit 2001 sprak hij dan ook van ‘junk art’. Tegelijkertijd is hij ook bijzonder bedreven in alle mogelijke grafische technieken, tot en met allerlei computeranimaties. Zie bijvoorbeeld zijn Habibi-project dat hij in 2009 in Amersfoort realiseerde, samen met de dichter Gerard Beentjes. ‘Habibi’ betekent overigens ‘mijn liefje’ in het Arabisch. (zie http://www.deweekkrant.nl/files/pdfarchief/AB/20090708/NUC_ANU-1-07_090708_1.pdf )

In zijn recentere werk ontpopt Kufi zich tot een soort alchemist. Aan de Libanese Dayly Star vertelde Kufi dat hij zich opeens een vriend van zijn vader uit zijn kindertijd herinnerde, die werkte als traditionele ‘attar’ (alchemist).  Kufi hierover:

 “If we say art is a profession only, then it is not enough for me. I mean, I know art is a profession but it has to be more than that. I have to find in art a temple, a ritual, spiritual behavior. So in general, I behave in art as an attar to feel comfortable and complete. From that moment, I feel very much settled.”

 

Nedim Kufi, Milk, honey, ink and soil, mixed media/installatie (New York, The Phatory Garden of Eden), 2003

Het gegeven van de alchemist lijkt bijna letterlijk te worden in een kleine installatie uit 2003, die Kufi in New York exposeerde (zie bovenstaande afbeelding) Maar ook andere in werken (zie de voorbeelden hiervoor) blijkt in Kufi zich een alchemist, die met ogenschijnlijk waardeloze materialen, of alledaagse beelden, onverwachte schoonheid kan creëren. Kufi is dat in de afgelopen jaren tot en met nu blijven doen, zie de hieronder getoonde voorbeelden waarin hij onder meer werkt met wegwerpmateriaal als zeep en kauwgum. Zie overigens ook dit boeiende interview met Kufi door zijn collega-kunstenaar Ali Mandalawi in al-Sharq al-Awsat in het Arabisch. Daar gaat Kufi uitgebreid in op ‘zijn rol als alchemist’. Kufi zegt ondermeer, dat hij, toen hij in New York exposeerde (zie bovenstaande afbeelding), meermalen de vraag kreeg toegeworpen: ‘Ben u kunstenaar of chemicus?’ Kufi antwoordt dat hij zich als kunstenaar sterk kan identificeren met de traditionele ‘attar’ (of chemicus). Zijn atelier is zijn laboratorium en hij ziet voor de kunst een belangrijke taak weggelegd. Net als de traditionele attar moet de kunstenaar ook het geweten van de samenleving zijn, die het ‘besturingssysteem’ van de maatschappij de juiste richting wijst (hij maakt de vergelijking met het besturingssysteem van een computer). Verder zegt hij in het interview dat het hem opviel dat, itt in Nederland, hem in Amerika vaker werd gevraagd ‘Waar gaat u naartoe?’, dan ‘Waar komt u vandaan?’ Voor hem is de eerste vraag veel wezenlijker dan de tweede. 

Een tijd lang heeft Kufi ook op internet een soort dagboek bijgehouden, zijn ‘Daftar Project’ (‘Daftar’ betekent ‘schrift’, of ‘notitieboek’  in het Arabisch). Helaas staat dat niet meer online, maar ik geef hieronder het een en ander aan documentatie en afbeeldingen. De twee beelden waarmee hij zijn ‘dagboek’ introduceert en de toeschouwer binnenleidt zijn haast iconisch; een waarschuwing dat het breekbaar is, maar wel met een uitgestoken hand.

 

http://universes-in-universe.org/eng/nafas/node_60/2006/node_577/photos/kufi_1/

http://web.me.com/southproject/south/Daftar.html

Drie bovenstaande afbeeldingen: Nedim Kufi, Daftar, online schetsboek/dagboek, 2004-2005

Nedim Kufi, bijdrage aan Dafatir (‘Iraqi Notebook project’), zeventien Iraakse kunstenaars wereldwijd, coördinatie Nada Shabout (University of North Texas), 2006. Zie hier de verschillende bijdragen en hier wat achtergrondinformatie

In 2006 participeerde Kufi in het zg Dafatir-project, een initiatief van de Amerikaanse Iraakse Nada Shabout, hoogleraar hedendaagse kunst van het Midden Oosten aan de Universiteit van North Texas. Zeventien Iraakse kunstenaars, verspreid van over de hele wereld, namen hieraan deel, waaronder grote namen van de iets oudere generatie als Dhia Azzawi, Rafa al-Nasiri en Hanna Mal Allah, maar ook Kufi’s generatie-genoten als Mohamed al-Shammerey. De meeste kunstenaars excelleerden in hun persoonlijke handschrift op miniatuurformaat. De vaak beeldschone resultaten van dit project zijn hier te bekijken. Kufi’s bijdrage was, geheel in zijn stijl, conceptueel en minimalistisch en behoeft eigenlijk geen toelichting, zie bovenstaande afbeelding.

 

Nedim Kufi, The Moon follows us, gemengde technieken op doek, 2008  (Sultan Gallery, Kuwayt, zie hier voor meer achtergronden)

“On a summers day traveling from Baghdad to Kufa on a visit to relatives the view shifted along our course seducing us. I remember sleeping deeply during this two hour trip, a long time for a child of six. In between sleep I caught sight of the view through the car window; the moon centered in an ecstatic sky. The speeding car followed it through the dark and desolate desert. I was amazed that whenever the car stopped or slowed down so did the moon. It entered my mind freely stirring my astonishment and curiosity, this phenomena, and I asked my father “Oh father…the moon follows us, why is this?” I wished to impress my father with the depth of this phenomenological thought! He smiled but didn’t offer any words in reply. It was as if he had known the answer at a time past, but no longer. The question remained silently with me through out the long night spent with my relatives till we went onto the roof of the house to sleep. There was the moon again reclining above and seeming to own the sky here as it did in Baghdad. With a new sense of clarity I said to my father “this proves my theory, look just as I told you…the moon follows us! Content I fell asleep with a smile… unfortunately the heads of the households seemed only to speak about life’s problems…not paying attention to the moon.

And here I am, unexpectedly passing through the fortieth year of my life, still in a state of surprise. When I try and unravel the darkness and find order in the Dutch sky Baghdad’s moon does not provide sense though it follows me yet softening my estranged and desolate path.” Van  http://www.infocusdialogue.com/interviews/nedim-kufi/

Nedim Kufi, Soap and Silence, zeep en tekstiel op paneel, 2008

Nedim Kufi, Rooh/Soul  (روح  = ziel), rode zeep op doek, 2010

Nedim Kufi, Bore, print op doek, 2009

Nedim Kufi, Nass (ناس = mensen), fotoprint op doek, 2010 (detail)

Nedim Kufi, 20 years later, installatie, 2010

 

Nedim Kufi, Home/Empty, digitale print, 2008

In Kufi’s meest recente werk keert het thema van zijn ballingschap weer sterk terug. Zie bijvoorbeeld zijn werk 20 years later, waarin hij een vliegticket van Amsterdam naar Baghrein sterk vergroot op doek heeft afgedrukt.

In een interview uit 2006 met Predrag Pajdic zette Kufi zijn verhouding met zijn geboorteland als volgt uiteen:

Pajdic: ‘I expect this ‘identity recycling’ to be the nucleus of your work. Is it?’

Kufi: ‘Yes, I totally agree with you. Identity and what’s beyond is the point. In terms of meanings modeling. I’m not sure yet whether I’m a pure Iraqi or not, but here I will try to figure out to my self at least how much of an Iraqi I am. Feeling like an alien is not an issue any more. Why? Because it started already, in the early dark time of being home in Baghdad in the ’80s and ’90s, and that badly consumed my soul. I was actually under the Baath Party occupation. Where ever I moved I found a checkpoint asking me for my papers. Me and the government. Me and the authority. Me and the dictatorship. We never trusted each other. Like a daily game between Tom and Jerry.
I still shake, if you can believe me, every time I find myself at any airport, or any police office. Even now I have a Dutch passport: the most acceptable one in the world. Look! and pay attention to the contrast: what I had and what I have today. I’m wondering, is identity an official paper? Is it a continuity in the family tree? Is it an army service duty? Is it the place of birth and death? Is it saying yes to what they decide for you? No! I reject all of those common thoughts and focus only on one. And then I may say: being satisfied on a piece of land where ever it is and sleeping deeply, peacefully there without any of nightmares. That is the real identity. According to my experience, there still is an ID conflict which automatically allows my identity to be recycled. From time to time the mirror of the past follows me but in front of me. It reflects clearly my memories. The sweet and bitter ones. And also it’s able to
observe, compare and manipulate the meaning of it. Trying to find a balance somehow. I used to find myself in betweens: imperfect existence. It has to be, one day, full identity. Art could be an ID. Even a good mother language as well. The identity recycling idea came to me while I was in New York City once.
In order to analyse this conflict, I put all my trust in the tongue and eyes of Iraqi kids. Through a visual essay about traveling between here in the Netherlands and the Middle East. My project aims are to update visual feedback of Iraqi kids (6-14 years). Since 1990 they hold at least double identity. My job is like a postman. Collecting and activating a kind of exchange between their stories. Thoughts and dreams in one historical document by video art’ (
http://www.infocusdialogue.com/interviews/nedim-kufi/ ).

Nedim Kufi, Home/Absense (foto Floris Schreve)

Nedim Kufi, News, installatie 2011 (foto Floris Schreve)

Zie ook een statement van dit jaar:

An Art that deletes the memory; 21 years later in exile

Sometimes I see myself as an author more than a visual artist, especially when I intensively think on theoretical level which is very different from visual practices I normally do. This happens when I’m outside my studio. This matter makes me always say that “intellect” is a substantial half of the creation of an image. As for the rest, it is some kind of a vision which goes beyond this world, a path to our soul and one important tool to translate our visual dreams. Day by day, it becomes certain and obvious that producing Art is extremely hard task. Seriously I could say here, after my long experience in the field, that a work of Art will get rid of its impurities then change into light. These kinds of things happen in special times of inspiration. They make my many remarks on papers, sketches and failed documents go to the recycle bin, new pure papier-mâché after cooking, as if we are cooking our thoughts. Yes I assume and think that we are in a virtual kitchen. Let me give you my conclusion: We are recycling our lives, words, forms and art, although we always deny this fact, all the way.

Nedim KUFI
Amsterdam | june 2011

In zijn ‘Home/Absence’ serie (2008-2010) is het gegeven van ballingschap duidelijk aanwezig. In ieder werk uit deze reeks keert steeds hetzelfde motief terug. Aan de linkerkant is steeds een (bewerkte) foto weergegeven uit Kufi’s jeugd, waar hij zelf op staat. Aan de rechterkant is dezelfde foto weergeven maar dan gemanipuleerd en heeft Kufi zichzelf weggetoucheerd. Saeb Eigner, in zijn grote overzichtswerk Art of the Middle East (2010) over deze serie:

‘Iraqi artists have reacted to the suffering of their compatriots with varying degrees of directness. Nedim Kufi has used actual photographs as his startingpoint, manipulating them in order to convey the related themes of bloodshed and loss. Based on a photograph taken more than forty years ago, the pair of canvasses here is suggestive  rather than explicit, subtly addressing the theme of innocence betrayed’

Saeb Eigner, Art of the Middle East; Modern and Contemporary Art of the Arab World and Iran,  Merell, Londen/New York, 2010, p. 173

Op de tentoonstelling in het Willem Baars Project is een van zijnHome/Empty werken te zien, samen met een kleine installatie News, bestaande uit houten latten, waarin fragmenten van artikelen uit Arabische kranten zijn weergeven (zie afb.)

Nedim Kufi woont en werkt in Amersfoort, maar exposeert voornamelijk in de Arabische wereld.

 

 Kufi’s werk in het Willem Baarsproject (foto Floris Schreve), links: Home/Absense (digitale print, 2010) en rechts: News (papier op houten latten, 2010)

werk van Ahmed Mater op de tentoonstelling in het Willem Baarsproject

Ahmed Mater – أحمد ماطر

Ahmed Mater al-Ziad Aseeri werd in  1979 geboren in Rijal Alma, in het Aseeri-gebied van Saoedi-Arabië. Op zijn negentiende ging hij geneeskunde studeren aan het Abha-College. Tegelijkertijd zette hij zijn eerste stappen op het pad van professioneel kunstenaar in het nabijgelegen al-Meftaha Arts Village, dat was gesticht door de Gouverneur van Aseer, ZKH Prins Khalid al-Faisal, zelf dichter en schilder, om de locale kunstscene te stimuleren.

Zijn werk kreeg voor het eerst internationale aandacht, toen Prins Charles van Engeland, in 2000 op bezoek bij Prins Khalid al-Faisal, kennismaakte met het werk van Mater. Doorslaggevend voor zijn loopbaan was echter een bezoek van de Britse kunstenaar Stephen Stapleton in 2003. Stapleton over zijn ontmoeting:

‘I First met Ahmed at the al-Mefthaha Arts Village in March 2003. He was sitting in the corner of his studio in a white. Ankle-length, painted thawb (long shirt), and was surrounded by a sprawling collection of medical paraphernalia. X-rays, anatomical illustrations and prescription receipts jostled for space ammangst bottles of calligraphy ink, spray paint cans and books on Islamic art.

He told me how his ‘double’ life as a doctor and artist had awakened in him a creative energy and motivation to explore humanity, in an era of religious, political and cultural turmoil. With great excitement he showed me his latest paintings; expressive layers of rich colour painted onto human X-rays, marked with religious symbols and hand written medical notes. “An anatomy of faith in the 21st century”, is how he described them’ (In Stephen Stapleton (ed.), with contributions of Venetia Porter, Ashraf Fayadh, Aarnout Helb, ao, Ahmed Mater, Booth-Clibborn Productions, Abha/London 2010, p. 27)

Stapleton bracht Ahmed Mater ook in contact met Venetia Porter, conservator van Word into Art, de permanente tentoonstelling van hedendaagse kunst uit de islamitische wereld in het British Museum. Zij verwierf meteen X Ray (2003, zie onderstaande afbeelding) voor de collectie. Sinds die tijd kan het werk van  Ahmed Mater op een groeiende internationale belangstelling rekenen, met als voorlopig hoogtepunt zijn deelname aan de Biënnale van Venetië dit jaar, aan de tentoonstelling The Future of a Promise , waarin een aantal van de meest prominente kunstenaars van de Arabische wereld van dit moment participeren. 

Ahmed Mater, X Ray, Mixed media and x-ray film, 2003 (collectie Word into Art, British Museum), zie http://blog.ahmedmater.com/?p=76

Gedurende de afgelopen tien jaar heeft Mater een indrukwekkend oeuvre ontwikkeld, waarin hij zich voornamelijk heeft geconcentreerd op vier verschillende thema’s (al zijn er sinds kort een paar bijgekomen, waar ik hierna nog wat aandacht aan zal besteden). Deze zijn Illumination, Magnetism, Evolution of Man en Yellow Cow . In dit verband wil ik deze vier  thema’s een voor een behandelen, waarbij ik een aantal duidelijke voorbeelden zal laten zien.

Allereerst zijn Illuminations, zijn ‘X-rays’. Ahmed Mater is tot op de dag van vandaag ook werkzaam als arts in een ziekenhuis in Abha.  De directe inspiratie haalt hij dan ook uit deze omgeving. Maar het gaat er natuurlijk om wat hij met deze röntgenfoto’s doet. Deze zijn verwerkt in complexe composities, rijk gelardeerd met islamitische ornamenten en symbolen, en soms overladen met gekalligrafeerde teksten.

Aan Venetia Porter lichtte Mater het volgende toe: ‘(this painting) explores the confusion in the identity of mankind in the contemporary world. The X-ray, sitting on top of a deep, layered background of medical text and expressive paint, represents an objective view of the individual, chosen to provoke a familiar response…My approach as a doctor has been evidence based and influenced by a direct experience of the world’ (zie http://ahmedmater.com/artwork/illuminations/resume/venetia-porter-/ ). Juist dat ‘evidence based art’ is voor Mater een belangrijk punt, we zullen het nog tegenkomen bij zijn andere werken.

Ahmed Mater, Illumination I & II, Gold Leaf, Tea, Pomegranate, Dupont Chinese ink & offset X-Ray film print on paper. Let op het handschrift boven en onder beide werken. Hier staat in het Arabisch وقف  (‘waqf’= ‘charity’)

Over de hier getoonde Illuminations I & II: ‘They are laid out in exactly the same way as the beginning of a religious text. I have also added the word waqf beneath each. This means charity. Traditionally in religious texts you have two pages, symmetrical in design, containing abstract design. The craftsmen would always spend a great deal of time on these opening pages: they’re the first thing you see. Instead of a traditional geometry I have printed two facing X-ray images of human torsos. I prepared the paper using tea, pomegranate, coffee and other materials traditionally used on these kinds of pages. By using them you ensure that when you come to paint onto the paper it will have an extraordinary luminous quality – the paint will truly shine. And that’ what I want to do with this piece, to illuminate. I am giving light. It’s about two humans in conversation. Us and them, and how this encounter gives light. Dar a luz. So many religions around the world share this concept of giving light, not darkness. It is one religious idea that has reached mankind through many different windows.’ ( http://ahmedmater.com/artwork/illuminations/resume/venetia-porter-/ )

Zijn latere Illuminations zijn complexer en weelderiger van compositie. Mater doet hier het begrip ‘illuminatie’ in de zin van ‘boekverluchtingen’ ruimschoots eer aan. Tegelijkertijd zou je zijn deze verluchtingen kunnen opvatten als een artistieke synthese tussen traditie en moderniteit, of als je wilt, tussen religie en wetenschap.

 

   

Ahmed Mater, Waqf Illumination III , Gold Leaf, Tea, Pomegranate, Crystals, Dupont Chinese ink & offset X-Ray film print on paper, 2009. Voor vergrote afbeelding en meer details, klik hier

 Ahmed Mater, X-Ray Calligpaphy, offsetprint, 2005

Bij Magnetism, zijn tweede thema is eveneens sprake van een soort synthese tussen wetenschap en religie, wellicht nog uitgesprokener dan in zijn Illuminations. Munten zijn X Rays uit in een weelderige vormentaal, zijn magnetisme-reeks is van een verpletterende eenvoud. Eigenlijk is het een simpele trouvaille, waarin met een eenvoudige handeling een heleboel gezegd wordt.

Het enige wat Mater doet is het plaatsen van een magneetblokje in een hoopje ijzervijlsel, met de negatieve pool naar beneden. Het gevolg is dat het ijzervijlsel wordt afgestoten en in een cirkelvormige ring in een regelmatig patroon (vanwege de aantrekkingskracht van de positieve pool aan de bovenkant) blijft liggen. Deze simpele handeling levert de volgende bijna archetypische beelden op (zie onderstaande afbeeldingen): 

    

     

Het beeld van de vierkanten of rechthoekige magneet, omringd met een cirkel van metaalgruis, roept natuurlijk ook de associatie op met de Kaäba in Mekka, het hart van de islam. Tim Mackintosh-Smith over deze trouvaille (want dat is het eigenlijk):

‘Al-Bayt al-‘Atiq, the Ancient House, to give the Ka’bah another of its names, is ancient – indeed archetypal – in more than one way. The cube is the primary building-block, and the most basic form of a built structure. And the Cube, the Ka’bah, is also Bayt Allah, the House of the One God: it was built by Abraham, the first monotheist, or in some accounts by the first man, Adam. Its site may be more ancient still: ‘According to some traditions,’ the thirteenth-century geographer Yaqut al-Hamawi wrote, ‘the first thing God created on earth was the site of the Ka’bah. He then spread out the earth from beneath this place. Thus it is the navel of the earth and the mid-point of this lower world and the mother of villages.’ The circumambulation of the pilgrims, Yaqut goes on to explain on the authority of earlier scholars, is the earthly equivalent of the angels’ circling the heavenly throne of God, seeking His pleasure after they had incurred His wrath. To this day, and beyond, the Ka’bah is a focal point of atonement and expiation; in the Qur’anic phrase, ‘a place of resort for mankind and a place of safety’.

Ahmed Mater’s Magnetism, however, gives us more than simple simulacra of that Ancient House of God. His counterpoint of square and circle, whorl and cube, of black and white, light and dark, places the primal elements of form and tone in dynamic equipoise. And there is another dynamic and harmonious opposition implicit in both magnetism and pilgrimage – that of attraction and repulsion. The Ka’bah is magnet and centrifuge: going away, going back home, is the last rite of pilgrimage. There is, too, a lexical parallel: the Arabic word for ‘to attract’, jadhaba, can also on occasion signify its opposite, ‘to repel’. (‘In Arabic, everything means itself, its opposite, and a camel,’ somebody once said; not to be taken literally, of course, although the number of self-contradictory entries in the dictionary is surprising.) And yet all this inbuilt contrariness is not so strange: ‘Without contraries,’ as William Blake explained, ‘there is no progression. Attraction and repulsion . . . are necessary to human existence.’ (http://ahmedmater.com/artwork/magnetism/fre/tim-mackintosh-smith/ )

In zijn derde thema, ‘Evolution of Man’, waarin hij weer gebruik maakt van Röntgenfoto’s,  lijkt Mater zich wat politieker uit te spreken. We zien hier een aantal lichtbakken, waarin een reeks van figuren is weergegeven, die een geleidelijke ‘evolutie’ doormaken. Lezend van rechts naar links (gebruikelijk in het Arabisch) is er te zien hoe een benzinepomp zich langzaam ontwikkelt tot een man die zichzelf door het hoofd schiet (zie onderstaande afbeelding). In de tentoonstelling van het Willem Baarsproject is overigens een kleinere versie te zien, maar daar staat deze ‘evolutie’ van links naar rechts weergegeven- meer toegerust op een Europees publiek . Hoewel de cyclus ook beide kanten opgaat; olie kan uiteindelijk de mens doden, maar als de mens zichzelf vernietigd heeft, wordt hij uiteindelijk olie (fossiele brandstof).

Ahmed Mater, Evolution of Man, installatie, Biënnale van Cairo, 2008

Ahmed al Omran, journalist en een van de bekendste Saudische bloggers (zie hier zijn site) heeft een buitengewoon interessant commentaar geschreven op deze reeks van Mater. Ik geeft het hier integraal weer (http://ahmedmater.com/artwork/evolution-of-man/responses/ahmed-al-omran/ ):

EVOLUTION OF MAN

Saudis, by and large, do not believe in the theory of evolution. Like other conservative, religious societies, Saudis have firmly rejected Darwin’s theory on the basis that human beings are perfect, state-of-the-art creations of God, not the result of some natural process. Ahmed Mater is a doctor by training. He believes in evolution. But for him, evolution does not necessarily mean survival of the fittest. Sometimes, evolution can lead to one’s demise.

Saudi Arabia, founded in 1932, was a poor country with scarce natural resources. Then in 1938 oil was discovered in its deserts, and ten years later production was up to full capacity.

Petrodollars flooded the Kingdom, transforming the face of its land and giving Saudi a great deal of leverage with the international community. Interestingly, the origin of oil is connected to the theory of evolution. Oil is derived from ancient organic matter; the remains of creatures that have not survived the planet’s biological and geological changes.

Saudi Arabia did not only use petrodollars to fuel its rapid development. Vast amounts of the same money were also used to promote and spread the Saudi ultra-conservative interpretation of Islam, also known as Wahhabism. But most Saudis reject this term because they believe they are simply practicing Islam in its purest form, and also because they think the term has been used unfairly to slander their religion and their country.

Whether they agree with the term or not probably matters little now, because some of the extremist ideas that originated in Saudi have in recent years come to shake the world with terror.

Mater’s Evolution of Man brings to my mind the boom and bust economic cycle – but with a Saudi twist. The oil money used to build the Kingdom’s cities and modernise the infrastructure was seldom used to develop minds or modernise their way of thinking. Allowing the clergy to control education and media paved the way for the rise of extremism, which eventually resulted in terrorist attacks outside and inside the country, including attempts to bomb vital Saudi oil production facilities.

What I like about Mater’s use of X-rays is how they turn everything into bare-bone structures; you can go under the skin, explore the essence behind the facade. I also like how the piece is so full of energy; the sequence, the movement, the seamlessness, the lack of a starting or end point. All of this produces a lively interaction between the viewer and the artwork.

This richness, however, does not always manage to displace some of the dark thoughts that crossed my mind when I first saw the piece. True, I am cynical and pessimistic, but I think it goes beyond that; it comes from something within the work itself.

In our hungry world, greed is a sure way to an easy self-destruction. The constant desire for more is depleting whatever is left of our limited resources, not only the material ones but our emotional reserves as well. We spend a great deal of time acquiring everything we can get our hands on. To what end? During your lifetime on earth you can only consume so much. When death comes knocking at your door, such ‘consumer’ choices become meaningless. Do you get to choose how and when you die? Would it make any difference if you did?

You can choose how and when you die if you decide to kill yourself. Suicide is strongly prohibited by Islam but this, of course, does not stop some Muslims from killing themselves, which, although religiously frowned upon, is still a personal matter.

Except that sometimes it’s not. That is, when a suicide results in the death of many others. It is tragic, but that’s the world we live in today. The communication revolution which many hoped would foster understanding between different peoples, religions and ideologies has also allowed extremists to spread their messages of hatred and violence far and wide. We can’t blame technology – it’s merely a tool that can be used for good in the same way it can be used for evil.

In the end, it’s up to us, the people. It’s up to every single one of us. We have the right to live peacefully, and that’s why it’s our duty to be responsible, not reckless. It should be our mission to build, not destroy. It’s time to take matters into our own hands and reclaim this right. We can no longer afford to live in constant, nagging fear.

So let us start changing. Let us make the right choices. Let us choose life over death, peace over conflict and hope over fear. Let us do it now.

Ahmed Al-Omran

Riyadh

February 2010

Ahmed Mater, Evolution of Man, 2008. Een versie hiervan  is te zien op de tentoonstelling in het Willem Baarsproject.

Zie hier een animatie van Maters Evolution of Man:

Evolution of Man from Prognosis Art on Vimeo

Het vierde thema van Ahmed Mater is zijn Yellow Cow reeks. Deze serie is minstens zo pregnant als de voorgaande. Mater presenteert hier een virtuele productielijn in levensmiddelen, met de slogan ‘Ideologically Free Products’. Voor dit project voerde hij ook een performance uit waarin hij een koe beschilderde met gele safraanverf, zie onderstaand clipje:

Ahmed Mater, Yellow Cow, clipje nav de performance uit 2007, zie hier de registratie van de performance

Yellow Cow bestaat verder uit een verzameling ‘reclamecampagnes’ voor ‘zuivelproducten’, zie de onderstaande afbeeldingen. Yoghurt, melk, allerlei kaasjes en roomboter, alles wordt aangeprezen in de stijl van de smeerkaasjes van ‘La Vache qui Rit’,  Zie het bijbehorende logo, waar alleen de traditionele koebel is vervangen door een oorringetje met een klein klokje (wellicht als een alternatief voor het beruchte gele oormerk?). In de monografie van Mater (Stephen Stapleton (ed.), Ahmed Mater, Booth-Clibborn Productions, Abha/London 2010 ) zijn overigens ook een paar stickervellen toegevoegd, met echte reclamestickers.

     

http://universes-in-universe.org/eng/nafas/articles/2008/ahmed_mater/photos/09

Aarnout Helb van het Greenbox Museum voor hedendaagse Saudische kunst in Amsterdam legt mijns inziens terecht een verband met het Gouden Kalf, een Bijbels gegeven dat ook op meer plaatsen in de Koran voorkomt, zoals bijvoorbeeld in Koran 7:148 (zie op http://www.bijbelenkoran.nl/verhaal.php?lIntEntityId=10 ). Helb:

‘Ahmed Mater has made a rich work of art; a non-commercial dairy shop full of real ideas that may help sustain humanity for a century as much as yoghurt, milk, butter and cheese do for a day. Yellow Cow products (2007) came to my attention in the Netherlands while I was reading the Qur’an in search of something that might relate to the visual arts. The story that first caught my attention was about this odd-coloured cow which God instructed Moses’ people to sacrifice. The story acknowledges this simple fact: humans, whether they live in the vicinity of Mecca or in Amsterdam, have eyes as well as ears and may take pleasure in what they see—even attach themselves to a pleasantly-coloured cow or a handsome car—but in the end, they will have an overriding wish to dwell in the company of truth.

Ahmed believes the people in this story were a bit slow finding the truth. It took them a while to decide on sacrifice, and they asked too many questions about the cow, increasing their demands on God as we increase our demands on the material world in consumer societies. But I wonder, were the people demanding to know more so different from a doctor in search of evidence for a true diagnosis?

Not all art is about truth. Yellow Cow products is. Ahmed Mater is. His relationship with truth will be attributed by some to his profession as a medical doctor practicing ‘evidence-based medicine’ and to his heritage as a Muslim. But he might have just been one of those boys who flip stories around to see if their mirror image reflects the truth as well. And smiles

So, I understand Ahmed took a childhood story from his mosque and renewed it, gave it attention anew by wondering what would have happened if the cow had not been sacrificed. From the artwork we can assume the cow would have lived on to become a range of consumer products. By choosing to be a change-manager in a dairy shop, Ahmed
turns the ‘arrogant’ consumer products industry to his advantage by reminding us of the original story. For this he returned to the farm with a bucket of paint, bringing a real yellow cow to life and to the imagination. This is a magnificent act of love allowed only to artists: painting your own evidence in support of the truth’. (http://ahmedmater.com/artwork/yellow-cow/responses/aarnout-helb-greenbox-museum/ )

Tot zover de vier thema’s waarmee Ahmed Mater de laatste jaren heeft gewerkt. Sinds vrij recent zijn er een aantal bijgekomen. Ik wil er hier twee aanstippen. Het gaat hier om oa werk dat hij presenteerde op de Biënnale van Venetië van dit jaar, in de tentoonstelling A Future of a Promise.

Allereerst presenteerde hij daar de Cowboycode. Ik geef hier de tekst weer:

1.A cowboy never takes unfair advantage – even of an enemy.
2.A cowboy never betrays a trust. He never goes back on his word.
3.A cowboy always tells the truth.
4.A cowboy is kind and gentle to small children, old folks, and animals.
5.A cowboy is free from racial and religious intolerances.
6.A cowboy is always helpful when someone is in trouble.
7.A cowboy is always a good worker.
8.A cowboy respects womanhood, his parents and his nation’s laws.
9.A cowboy is clean about his person in thought, word, and deed.
10.A cowboy is a Patriot

Natuurlijk verwijst dit werk naar de ‘Amerikaanse waarden’ die de Verenigde Staten wereldwijd beweren uit te dragen (of op te leggen), zeker in het Midden Oosten. Alleen, als je het zo bij elkaar ziet is het bijna zo lachewekkend, dat de hypocrisie van deze ‘Amerikaanse waarden’ wordt doorgeprikt.

Ahmed Mater, The Cowboy Code, op ‘The Future of a Promise’, Biënnale van Venetië, 2011 (foto Floris Schreve)

Op zowel The Future of a Promise, als op de tentoonstelling in het Willem Baars Project toont Mater een van zijn ‘antenna’s’ (zie onderstaande afbeelding). Mater in een statement over zijn ‘antennes’:

Antenna is a symbol and a metaphor for growing

up in Saudi Arabia. As children, we used to climb

up to the roofs of our houses and hold these

television antennas up to the sky.

We were trying to catch a signal from beyond the

nearby border with Yemen or Sudan; searching –

like so many of my generation in Saudi –

for music, for poetry, for a glimpse of a different

kind of life. I think this work can symbolise the

whole Arab world right now… searching for a

different kind of life through other stories and

other voices. This story says a lot about my life

and my art; I catch art from the story of my life,

I don’t know any other way.

Ahmed Mater

Ahmed Mater, Antenna, op ‘The Future of a Promise’, Biënnale van Venetië, 2011 (foto Floris Schreve)

Tot zover deze bespreking van het werk van Ahmed Mater. De tentoonstelling in Amsterdam, samengesteld door Robert Kluijver, met werk van Rana Begum, Abdulnasser Gharem, Susan Hefuna,  Nedim Kufi , Ahmed Mater en Shahzia Sikander wil ik van harte aanbevelen. Te zien tot 30 juli, Willem Baarsproject, Hoogte Kadijk 15 hs (zie voor info de website http://www.baarsprojects.com/index.html )

 

Floris Schreve

 فلوريس سحرافا

 

.

De antenne van Ahmed Mater op de tentoonstelling. Daarachter het werk van Nedim Kufi. Links werk van Rana Begum en rechts van Abdulnasser Gharem (foto Floris Schreve)

Ahmed Mater, Evolution of Man en Yellow Cow (foto Floris Schreve)

Beknopt literatuuroverzicht en andere bronnen:

literatuur over (oa.) Nedim Kufi:

  • Saeb Eigner, Art of the Middle East; modern and contemporary art of the Arab World and Iran, Merrell, Londen/New York, 2010
  • Maysaloun Faraj (ed.), Strokes of genius; contemporary Iraqi art, Saqi Books, Londen, 2002 (zie hier een presentatie van de Strokes of Genius exhibition)
  • Robert Kluijver, Borders; contemporary Middle Eastern art and discourse, Gemak, The Hague, October 2007/ January 2009

Internet:

Op dit Blog:

literatuur over (oa.) Ahmed Mater:

  • Antony Downey & Lina Lazaar (ed.), The Future of a Promise, published on the occasion of the 54th International Art Exhibition-La Biennale di Venezia, Ibraaz Publishing, Tunis, 2011.
  • Stephen Stapleton (ed.), with contributions of Venetia Porter, Ashraf Fayadh, Aarnout Helb, ao, Ahmed Mater, Booth-Clibborn Productions, Abha/London 2010
  • Stephen Stapleton (ed.), with contributions of Lulwah al-Homoud, Ahmed Mater al-Ziad Aseeri, Abdulnasser Gharem & Venitia Porter, Edge of Arabia; contemporary art of Saudi Arabia, Offscreen Education Programme, London, 2008

Internet:

Op dit Blog:

Modern and contemporary art of the Middle East and North Africa

http://onglobalandlocalart.wordpress.com/2011/12/07/modern-and-contemporary-art-of-the-middle-east-and-north-africa-2/

الفن المعاصر في العالم العربي وإيران

Since the recent developments in Tunisia and Egypt and probably to follow in other Arab countries, even the mainstream media have noticed that in the Arab world and Iran there is a desire for freedom and democracy. While in the Western World  often reduced to essentialist clichés of the traditional Arab or the Muslim extremists the recent events show the opposite. The orientalist paradigm, as Edward Said has defined in 1978, or even the ‘neo-orientalist’ version (according to Salah Hassan), virulent since 9 / 11, are denounced by the images of Arab satellite channels like Al Jazeera. It proofs that there are definitely progressive and freedom-loving forces in the Middle East, as nowadays becomes  visible for the whole world.

Wafaa Bilal (Iraq, US), from his project ‘Domestic Tension’, 2007 (see for more http://wafaabilal.com/html/domesticTension.html )

Since the last few years there is an increasing interest in contemporary art from that region. Artists such as Mona Hatoum (Palestine), Shirin Neshat (Iran) and the architect Zaha Hadid (Iraq) were already visible in the international art circuit. Since the last five to ten years there are a number of names added, like Ghada Amer (Egypt), Akram Zaatari and Walid Ra’ad (Lebanon), Fareed Armaly and Emily Jacir (Palestine), Mounir Fatmi (Morocco), Farhad Mosheri ( Iran), Ahmed Mater (Saudi Arabia), Mohammed al- Shammerey  and Wafaa Bilal (Iraq). Most of these artists are working and living in the Western World.

Afbeelding49

Walid Ra’ad/The Atlas Group (Lebanon), see http://www.theatlasgroup.org/index.html, at Documenta 11, Kassel, 2002

Mounir Fatmi (Morocco), The Connections, installation, 2003 – 2009, see http://www.mounirfatmi.com/2installation/connexions01.html

Yet the phenomenon of modern and contemporary art in the Middle East isn’t something of last decades. From the end of World War I, when most Arab countries arose in its present form, artists in several countries have sought manners to create their own form of international modernism. Important pioneers were Mahmud Mukhtar (since the twenties and thirties in Egypt), Jewad Selim (forties and fifties in Iraq), or Muhammad Melehi and Farid Belkahia (from the sixties in Morocco). These artists were the first who, having been trained mostly in the West, introduced modernist styles in their homeland. Since that time, artists in several Arab countries draw inspiration from both international modernism, and from traditions of their own cultural heritage.

Shakir Hassan al-Said (Iraq), Objective Contemplations, oil on board, 1984, see http://universes-in-universe.org/eng/nafas/articles/2008/shakir_hassan_al_said/photos/08

Ali Omar Ermes (Lybia/UK), Fa, Ink and acryl on paper

The latter was not something noncommittal. In the decolonization process, the artists often explicitly took a stand against western colonialism. Increasing local traditions here was used often as a strategy. From the late sixties also other factors play a role. “Pan-Arabism” or even the search for a “Pan-Islamic identity” had an impact on the arts. This is obvious in what the French Moroccan art historian Brahim Alaoui  called ‘l’ Ecole de Signe’,  the ‘school of sign’. Abstract calligraphy and decorative traditions of Islamic art, were in many variations combined with contemporary abstract art. The main representatives of this unique tendency of modern Islamic art were Shakir Hassan al-Said (Iraq, deceased in 2004), and the still very active artists as Rachid Koraichi (Algeria, lives and works in France), Ali Omar Ermes (Libya, lives and works in England) and Wijdan Ali (Jordan). This direction found even a three dimensional variant, in the sculptures of the Iranian artist Parviz Tanavoli.

Laila Shawa (Palestine), Gun for Palestine (from ‘The Walls of Gaza’), silkscreen on canvas, 1995

What is particularly problematic for the development of contemporary art of the Middle East are the major crises of recent decades. The dictatorial regimes, the many wars, or, in the case of Palestine, the Israeli occupation,  have often been a significant obstacle for the devolopment of the arts. If the arts were encouraged, it was often for propaganda purposes, with Iraq being the most extreme example (the many portraits and statues of Saddam Hussein speak for themselves). Many artists saw themselves thus forced to divert in the Diaspora (especially Palestinian and Iraqi artists). In the Netherlands there are well over the one hundred artists from the Middle East, of which the majority exists of refugees from Iraq (about eighty). Yet most of these artists are not known to the vast majority of the Dutch cultural institutions and the general public.

Mohamed Abla (Egypt), Looking for a Leader, acrylic on canvas, 2006

In the present context of on the one hand the increased aversion to the Islamic world in many European countries, which often manifests itself  into populist political parties, or conspiracy theories about ‘Eurabia’ and, on the other hand, the very recent boom in the Arab world itself, it would be a great opportunity to make this art more visible to the rest of the world. The Middle East is in many respects a region with a lot of problems, but much is also considerably changing. The young people in Tunisia and Egypt and other Arab countries, who challenged their outdated dictatorships with blogs, facebook and twitter, have convincingly demonstrated this. Let us  have a look at the arts. There is much to discover.

Floris Schreve

Amsterdam, March, 2011

originally published in ‘Kunstbeeld’, nr. 4, 2011 (see here the original Dutch version). Also published on Global Arab Network and on Local/Global Art, my new blog on international art

Ahmed Mater (Saudi Arabia), Evolution of Man, Cairo Biennale, 2008. NB at the moment Mater is exhibiting in Amsterdam, at Willem Baars Project, Hoogte Kadijk 17, till the 30th of july. See http://www.baarsprojects.com/

Handout lecture ‘Modern and Contemporary art of the Arab World’

محاضرة الفن الحديث والمعاصر في العالم العربي

Diversity & Art,  Amsterdam, 17-5-2011, at the occasion of the exhibition of the Dutch Iraqi artist Qassim Alsaedy

Click on the pictures to enlarge

Short introduction on the history and geography of the modern Arab World

  • The Ottoman Empire
  • The  Sykes/Picot agreement
  • The formation of the national states
  • The Israeli/Palestinian conflict

  

                       

Ottoman Empire 1739                  Ottoman Empire 1914                   The Sykes/Picot agreement

              

The modern Middle East       The modern Arab World

                         

 Palestinian loss of land 1948-2000    The current situation (2005)

The early modernist pioneers:

            

Mahmud Mukhtar            Jewad Selim

             

Jewad Selim                    Faeq Hassan

Farid Belkahia

The ‘School of Sign’ (acc. Brahim Alaoui, curator of the  Institut du Monde Arabe, Paris):

                   

 Shakir Hassan al-Said               Ali Omar Ermes                              Rachid Koraichi

 

Other examples of ‘Arab Modernism’:

                   

  Mohamed Kacimi                           Dhia Azzawi                                   Rafik el-Kamel

The Palestinian Diaspora:

                        

Mona Hatoum                                    Laila Shawa                                       Emily Jacir

Recently emerged ‘international art’:

                                

 Walid Ra’ad/The Atlas Group           Mounir Fatmi                                     Ahmed Mater

Art and propaganda:

  • Iraq (monuments, Victory Arch, Babylon, portraits of Saddam Husayn and Michel Aflaq, the founder of the Ba’thparty)
  • Syria (portrait Havez al-Assad)
  • Libya (portrait Muammar al-Qadhafi)

      

Victory Arch                               ‘Saddam as Saladin’

                                                

Statue of Michel Aflaq                    Statue of Havez al-Assad                 Muammar al-Qadhafi

The art of the ‘Arab Spring’ in Egypt:

          

Mohamed Abla                                Ahmed Bassiony

  

Iraqi artists in the Diaspora:

 

              

Rafa al-Nasiri                             Hanaa Mal Allah                         Ali Assaf

          

Wafaa Bilal                           Halim al-Karim                         Nedim Kufi

                               

Hoshyar Rasheed                            Aras Kareem                          Ziad Haider

222012_218632921487529_100000224696132_1002776_6152992_n[1]

Qassim Alsaedy, Shortly after the War, mixed media (installation) Diversity&Art, May 2011 (see here an interview with Qassim Alsaedy at the opening-in Arabic)

Selected Bibliography

• Brahim Alaoui, Art Contemporain Arabe, Institut du Monde Arabe, Paris, 1996
• Brahim Alaoui, Mohamed Métalsi, Quatre Peintres Arabe Première ; Azzaoui, El Kamel, Kacimi, Marwan, Institut du Monde Arabe, Paris, 1988.
• Brahim Alaoui, Maria Lluïsa Borràs, Schilders uit de Maghreb (‘Painters of the Maghreb’), Centrum voor Beeldende Kunst, Gent (Belgium), 1994
• Brahim Alaoui, Laila Al Wahidi, Artistes Palestiniens Contemporains, Institut du Monde Arabe, Paris, 1997
• Wijdan Ali, Contemporary Art from the Islamic World, Al Saqi Books, London, 1989.
• Wijdan Ali, Modern Islamic Art; Development and continuity, University of Florida Press, 1997
• Hossein Amirsadeghi , Salwa Mikdadi, Nada Shabout, ao, New Vision; Arab Contemporary Art in the 21st Century, Thames and Hudson, London, 2009.
• Michael Archer, Guy Brett, Catherine de Zegher, Mona Hatoum, Phaidon Press, New York, 1997
• Ali Assaf, Mary Angela Shroth, Acqua Ferita/Wounded Water; Six Iraqi artists interpret the theme of water, Gangemi editore, Venice Biennale, 2011 (artists: Adel Abidin, Ahmed Alsoudani, Ali Assaf, Azad Nanakeli, Halim al-Karim, Walid Siti)
• Mouna Atassi, Contemporary Art in Syria, Damascus, 1998
• Wafaa Bilal (with Kari Lydersen), Shoot an Iraqi; Art, Life and Resistance Under the Gun, City Lights, New York, 2008
• Catherine David (ed),Tamass 2: Contemporary Arab Representations: Cairo, Witte De With Center For Contemporary Art, Rotterdam, 2005
• Saeb Eigner, Art of the Middle East; modern and contemporary art of the Arab World and Iran, Merrell, Londen/New York, 2010 (with an introduction of Zaha Hadid).
• Aida Eltori, Illuminations; Thirty days of running  in the Space: Ahmed Basiony (1978-2011) , Venice Biennale, 2011
• Maysaloun Faraj (ed.), Strokes of genius; contemporary Iraqi art, Saqi Books, London, 2002 (see here the presentation of the Strokes of Genius exhibition)
• Mounir Fatmi, Fuck the architect, published on the occasion of the Brussels Biennal, 2008
• Liliane Karnouk, Modern Egyptian Art; the emergence of a National Style, American University of Cairo Press, 1988, Cairo
• Samir Al Khalil (pseudonym of Kanan Makiya), The Monument; art, vulgarity and responsibillity in Iraq, Andre Deutsch, London, 1991
• Robert Kluijver, Borders; contemporary Middle Eastern art and discourse, Gemak, The Hague, October 2007/ January 2009
• Mohamed Metalsi, Croisement de Signe, Institut du Monde Arabe, Parijs, 1989 (on ao Shakir Hassan al-Said)
• Revue Noire; African Contemporary Art/Art Contemporain Africain: Morocco/Maroc, nr. 33-34, 2ème semestre, 1999, Paris.
• Ahmed Fouad Selim, 7th International Biennial of Cairo, Cairo, 1998.
• Ahmed Fouad Selim, 8th International Biennial of Cairo, Cairo, 2001.
• M. Sijelmassi, l’Art Contemporain au Maroc, ACR Edition, Paris, 1889.
• Walid Sadek, Tony Chakar, Bilal Khbeiz, Tamass 1; Beirut/Lebanon, Witte De With Center For Contemporary Art, Rotterdam, 2002
• Paul Sloman (ed.), with contributions of Wijdan Ali, Nat Muller, Lindsey Moore ao, Contemporary Art in the Middle East, Black Dog Publishing, London, 2009
• Stephen Stapleton (ed.), with contributions of Venetia Porter, Ashraf Fayadh, Aarnout Helb, ao, Ahmed Mater, Booth-Clibborn Productions, Abha/London 2010 (see also www.ahmedmater.com)
• Rayya El Zein & Alex Ortiz, Signs of the Times: the Popular Literature of Tahrir; Protest Signs, Graffiti, and Street Art, New York, 2011 (see http://arteeast.org/pages/literature/641/)

Links to relevant websites of institutions, manifestations, magazines, museums and galleries for Contemporary Art of the Middle East and North Africa:

An Impression of the lecture, 17-5-2011, Diversity & Art, Amsterdam

250411_227750580575763_100000224696132_1090743_1100372_n[1]

On the screen a work of the Iraqi artist Rafa al-Nasiri

227124_227756883908466_100000224696132_1090811_4616731_n[1]

Three times Qassim Alsaedy’s Shortly after the War

249818_227760090574812_100000224696132_1090826_234673_n[1]

226447_227759537241534_100000224696132_1090824_2881093_n[1]

In front: The Iraqi/Kurdish journalist Goran Baba Ali and Herman Divendal, director of the Human Rights Organisation for Artists AIDA (Association Internationale des Défence des Artistes)

250668_227968957220592_100000224696132_1093175_6583121_n[1]

 

230902_227751083909046_100000224696132_1090753_6697931_n[1]

Me (left) with the Embassador of Iraq in the Netherlands, H.E. Dr. Saad Al-Ali, and Qassim Alsaedy

230452_227758637241624_100000224696132_1090820_7067089_n[1]

 

Floris Schreve
فلوريس سحرافا
(أمستردام، هولندا)

photos during the lecture by Hesam Hama

Tagged with: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Lezing ‘Moderne en hedendaagse kunst van de Arabische wereld’, 17 mei 2011

محاضرة الفن الحديث والمعاصر في العالم العربي

De Handout van mijn lezing van 17-5-2011, gehouden ter gelegenheid van de tentoonstelling van Qassim Alsaedy in Diversity & Art, met toevoeging van een selectie van de afbeeldingen, die ik in mijn lezing heb besproken (klik op afbeelding voor vergrote weergave). Verder heb ik bij de namen van de meeste individuele kunstenaars een link geplaatst naar hun persoonlijke website, of naar een achtergrondartikel dat voor die kunstenaar relevant is. Voor een introductie en een literatuuroverzicht verwijs ik naar mijn bijdrage in Kunstbeeld, ook op dit blog gepubliceerd

 

Lezing moderne en hedendaagse kunst uit de Arabische wereld

Diversity & Art, 17-5-2011

 

 

Korte inleiding geschiedenis en geografie van de moderne Arabische wereld

  • ·        Het Osmaanse Rijk
  • ·        Het Sykes/Picot accoord
  • ·        De vorming van de nationale staten
  • ·        Het Israëlisch/Palestijnse conflict

       

Vroege modernisten:

     

 

De ‘School van het teken’ (naar Brahim Alaoui):

  

 

Andere voorbeelden van ‘Arabisch modernisme’:

   

Kunst van de Palestijnse Diaspora:

   

Recent opgekomen ‘internationale kunst’:

  

 

Kunst en propaganda:

    • ·        Irak (monumenten, Victory Arch, Babylon, portretten van Saddam Husayn en Michel Aflaq)
    • ·        Syrië (portret Havez al-Assad)
    • ·        Libië (portret Muammar al-Qadhafi)

     

‘Kunst van de Arabische lente’ in Egypte:

  

Iraakse kunstenaars in de Diaspora:

  

       

  

 

Floris Schreve

17-5-2011

Enkele impressies van de lezing:

225904_226418040709017_100000224696132_1077819_258475_n[1]

Ikzelf pratend achter mijn laptop (powerpointpresentatie). Achter mij het werk van Qassim Alsaedy ‘Shortly after the War’. Zittend achter mij de Iraaks Koerdische journalist Goran Baba Ali

230902_227751073909047_100000224696132_1090750_7532071_n[1]

Tweede rij links ZE Dr. Saad Al-Ali, Ambassadeur van de Republiek Irak in Nederland. Naast hem Qassim Alsaedy.

225904_226418044042350_100000224696132_1077820_644736_n[1]

225904_226418047375683_100000224696132_1077821_1237958_n[1]

 

225904_226418050709016_100000224696132_1077822_1757261_n[1]

Een dia van de kaart van het delingsplan van het Midden Oosten door Engeland en Frankrijk, eind WO I

230902_227751070575714_100000224696132_1090749_8321007_n[1]

Qassim en ikzelf, voorafgaand aan de de lezing

250411_227750580575763_100000224696132_1090743_1100372_n[1]

Op het scherm een werk van de Iraakse kunstenaar Rafa al-Nasiri

250411_227750573909097_100000224696132_1090741_6294750_n[1]

227124_227756883908466_100000224696132_1090811_4616731_n[1]

drie keer Qassims installatie Shortly after the War (de slotdia)

225904_226418054042349_100000224696132_1077823_1846445_n[1]

 

230452_227758637241624_100000224696132_1090820_7067089_n[1]

Na afloop met de Iraakse ambassadeur, nog een diplomaat van de ambassade en Qassim Alsaedy

230902_227751077242380_100000224696132_1090751_8193033_n[1]

Qassim Alsaedy met de ambassadeur en twee andere diplomaten

226447_227759537241534_100000224696132_1090824_2881093_n[1]

Goran Baba Ali met Herman Divendal (AIDA)

249818_227760090574812_100000224696132_1090826_234673_n[1]

Rechtsvoor (achter Goran Baba Ali): Brigitte Reuter (die samen met Qassim het keramische werk maakte) en Peggie Breitbarth, die eerder de tentoonstelling van Persheng Warzandegan opende

250668_227968957220592_100000224696132_1093175_6583121_n[1]

 

230902_227751083909046_100000224696132_1090753_6697931_n[1]

Floris Schreve

فلوريس سحرافا

(أمستردام، هولندا)

Foto’s bij de lezing: Hesam Hama en Frank Schreve

var addthis_config = {“data_track_clickback”:true};

Hedendaagse kunst uit de Arabische wereld en Iran (verschenen als ingezonden stuk in Kunstbeeld, april 2011)

الفن المعاصر في العالم العربي وإيران

For the english version ‘Modern and contemporary art of the Middle East and North Africa’ click here

Tekst van mijn ingezonden stuk in Kunstbeeld van vorige maand, maar hier voorzien van beeldmateriaal en van een groot aantal links in de tekst, die verwijzen naar diverse sites van de kunstenaars, achtergrondartikelen of documentaires. Overigens geef ik op dinsdag 17 mei een lezing over precies dit onderwerp, in Diversity & Art, Sint Nicolaasstraat 21, Amsterdam, om 20.00bij de tentoonstelling van Qassim Alsaedy, zie  http://www.diversityandart.com/centre.htm (zie over de tentoonstelling het vorige artikel op dit blog). Onderstaande tekst kan ook als introductie dienen op wat ik daar veel uitgebreider aan de orde laat komen:

Wafaa Bilal (Iraq, US), from his project ’Domestic Tension’, 2007 (see for more http://wafaabilal.com/html/domesticTension.html )

Hedendaagse kunst uit het Midden Oosten verdient onze aandacht

(in Kunstbeeld, nr. 4, 2011)

Door de recente ontwikkelingen in Tunesië en Egypte en wellicht nog in andere Arabische landen, dringt nu tot de mainstream media door dat er ook in de Arabische wereld en Iran een verlangen naar vrijheid en democratie bestaat. Hoewel in de westerse wereld vaak teruggebracht tot essentialistische clichés, blijkt het beeld van de traditionele Arabier, of de fanatieke moslim vaak niet te kloppen. Het oriëntalistische paradigma, zoals Edward Said het in 1978 heeft omschreven, of zelfs de ‘neo-oriëntalistische’ variant (naar Salah Hassan), die we kennen sinds 9/11, inmiddels ook virulent aanwezig in de Nederlandse politiek, wordt door de beelden van de Arabische satellietzenders als Al Jazeera ontkracht. Er zijn wel degelijk progressieve en vrijheidslievende krachten in het Midden Oosten actief, zoals iedereen nu zelf kan zien.

Pas sinds de laatste jaren begint er steeds meer aandacht te komen voor de hedendaagse kunst uit die regio. Kunstenaars als Mona Hatoum (Palestina), Shirin Neshat (Iran) en de architecte Zaha Hadid (Irak) waren al iets langer zichtbaar in de internationale kunstcircuits. Sinds de afgelopen vijf à tien jaar zijn daar een aantal namen bijgekomen, zoals Ghada Amer (Egypte), Akram Zaatari en Walid Ra’ad (Libanon), Emily Jacir (VS/Palestina) en Fareed Armaly (VS/Palestijns-Libanese ouders), Mounir Fatmi (Marokko), Farhad Mosheri (Iran), Ahmed Mater (Saudi Arabië), Mohammed al-Shammerey en Wafaa Bilal (Irak). Het gaat hier overigens vooral om kunstenaars die tegenwoordig in de westerse wereld wonen en werken.

Afbeelding49

Walid Ra’ad/The Atlas Group (Lebanon), see http://www.theatlasgroup.org/index.html, at Documenta 11, Kassel, 2002

Mounir Fatmi (Morocco), The Connections, installation, 2003 – 2009, see http://www.mounirfatmi.com/2installation/connexions01.html

Toch is het verschijnsel ‘moderne of hedendaagse kunst’ in het Midden Oosten niet iets van de laatste decennia. Vanaf het eind van de Eerste Wereldoorlog, toen de meeste Arabische landen in de huidige vorm ontstonden, trachtten kunstenaars in diverse landen een eigen vorm van het internationale modernisme te creëren. Belangrijke pioniers waren Mahmud Mukhtar (vanaf de jaren twintig in Egypte), Jewad Selim (jaren veertig en vijftig in Irak), of Mohammed Melehi en Farid Belkahia (vanaf de jaren zestig in Marokko). Deze kunstenaars waren de eerste lichting die, na veelal in het westen waren opgeleid, het modernisme in hun geboorteland introduceerden. Sinds die tijd zijn er in de diverse Arabische landen diverse locale kunsttradities ontstaan, waarbij kunstenaars inspiratie putten uit zowel het internationale modernisme, als uit tradities van de eigen cultuur.

Shakir Hassan al-Said (Iraq), Objective Contemplations, oil on board, 1984, see http://universes-in-universe.org/eng/nafas/articles/2008/shakir_hassan_al_said/photos/08

Ali Omar Ermes (Lybia/UK), Fa, Ink and acryl on paper

Dat laatste was overigens niet iets vrijblijvends. In het dekolonisatieproces namen de kunstenaars vaak expliciet stelling tegen de koloniale machthebber. Het opvoeren van locale tradities was hier veelal een strategie voor. Ook gingen, vanaf eind jaren zestig, andere elementen een rol spelen. ‘Pan-Arabisme’ of zelfs het zoeken naar een ‘Pan-islamitische identiteit’ had zijn weerslag op de kunsten. Dit is duidelijk te zien aan wat de Frans Marokkaanse kunsthistoricus Brahim Alaoui ‘l’ Ecole de Signe’ noemde, de school van het teken. De van zichzelf al abstracte kalligrafische en decoratieve traditie van de islamitische kunst, werd in veel verschillende varianten gecombineerd met eigentijdse abstracte kunst. De belangrijkste representanten van deze unieke ‘stroming’ binnen de moderne islamitische kunst waren Shakir Hassan al-Said (Irak, overleden in 2004), of de nog altijd zeer actieve kunstenaars Rachid Koraichi (Algerije, woont en werkt in Frankrijk), Ali Omar Ermes (Libië, woont en werkt in Engeland) en Wijdan Ali (Jordanië).

Laila Shawa (Palestine), Gun for Palestine (from ‘The Walls of Gaza’), silkscreen on canvas, 1995

Wat wel bijzonder problematisch is geweest voor de ontwikkeling van de eigentijdse kunst van het Midden Oosten, zijn de grote crises van de laatste decennia. De dictatoriale regimes, de vele oorlogen of, in het geval van Palestina, de bezetting door Israël, hebben de kunsten vaak danig in de weg gezeten. Als de kunsten werden gestimuleerd, dan was dat vaak voor propagandadoeleinden, met Irak als meest extreme voorbeeld (de vele portretten en standbeelden van Saddam Hussein spreken voor zich). Vele kunstenaars zagen zich dan ook genoodzaakt om uit te wijken in de diaspora (dit geldt vooral voor Palestijnse en Iraakse kunstenaars). In Nederland wonen er ruim boven de honderd kunstenaars uit het Midden Oosten, waarvan de grootste groep uit vluchtelingen uit Irak bestaat (ongeveer tachtig). Toch is het merendeel van deze kunstenaars niet bekend bij de diverse Nederlandse culturele instellingen.

Mohamed Abla (Egypt), Looking for a Leader, acrylic on canvas, 2006

In de huidige constellatie van enerzijds de toegenomen afkeer van de islamitische wereld in veel Europese landen, die zich veelal vertaalt in populistische politieke partijen, of in samenzweringstheorieën over ‘Eurabië’ en anderzijds de zeer recente stormachtige ontwikkelingen in de Arabische wereld zelf, zou het een prachtkans zijn om deze kunst meer zichtbaar te maken. Het Midden Oosten is in veel opzichten een ‘probleemgebied’, maar er is ook veel in beweging. De jongeren in Tunesië, Egypte en wellicht andere Arabische landen, die met blogs, facebook en twitter hun vermolmde dictaturen de baas waren, hebben dit zonder meer aangetoond. Laat ons zeker een blik de kunsten werpen. Er valt veel te ontdekken.

Floris Schreve

Amsterdam, februari 2011

Ahmed Mater (Saoedi Arabië), Evolution of Man, Cairo Biënnale, 2008. NB at the moment Mater is exhibiting in Amsterdam, at Willem Baars Project, Hoogte Kadijk 17, till the 30th of july. See http://www.baarsprojects.com/

Tot zover mijn bijdrage in Kunstbeeld. Ik wil hieronder nog een klein literatuuroverzichtje geven van een paar basiswerken, die er in de afgelopen jaren verschenen zijn.

• Brahim Alaoui, Art Contemporain Arabe, Institut du Monde Arabe, Parijs, 1996
• Brahim Alaoui, Mohamed Métalsi, Quatre Peintres Arabe Première ; Azzaoui, El Kamel, Kacimi, Marwan, Institut du Monde Arabe, Parijs, 1988.
• Brahim Alaoui, Maria Lluïsa Borràs, Schilders uit de Maghreb, Centrum voor Beeldende Kunst, Gent, 1994
• Brahim Alaoui, Laila Al Wahidi, Artistes Palestiniens Contemporains, Institut du Monde Arabe, Parijs, 1997
• Wijdan Ali, Contemporary Art from the Islamic World, Al Saqi Books, Londen, 1989.
• Wijdan Ali, Modern Islamic Art; Development and continuity, University of Florida Press, 1997
• Hossein Amirsadeghi , Salwa Mikdadi, Nada Shabout, ao, New Vision; Arab Contemporary Art in the 21st Century, Thames and Hudson, Londen, 2009.
• Michael Archer, Guy Brett, Catherine de Zegher, Mona Hatoum, Phaidon Press, New York, 1997
• Mouna Atassi, Contemporary Art in Syria, Damascus, 1998
• Wafaa Bilal (met Kari Lydersen), Shoot an Iraqi; Art, Life and Resistance Under the Gun, City Lights, New York, 2008 (zie hier ook een voordracht van Wafaa Bilal over zijn boek en project)
• Catherine David (ed),Tamass 2: Contemporary Arab Representations: Cairo, Witte De With Center For Contemporary Art, Rotterdam, 2005
• Saeb Eigner, Art of the Middle East; modern and contemporary art of the Arab World and Iran, Merrell, Londen/New York, 2010 (met een voorwoord van de beroemde Iraakse architecte Zaha Hadid).
• Maysaloun Faraj (ed.), Strokes of genius; contemporary Iraqi art, Saqi Books, Londen, 2002 (zie hier een presentatie van de Strokes of Genius exhibition)
• Mounir Fatmi, Fuck the architect, published on the occasion of the Brussels Biennal, 2008
• Jabra Ibrahim Jabra, Grassroots of the Modern Iraqi Art, al Dar al Arabiya, Bagdad, 1986.
• Liliane Karnouk, Modern Egyptian Art; the emergence of a National Style, American University of Cairo Press, 1988, Cairo
• Samir Al Khalil (pseudoniem van Kanan Makiya), The Monument; art, vulgarity and responsibillity in Iraq, Andre Deutsch, Londen, 1991
• Robert Kluijver, Borders; contemporary Middle Eastern art and discourse, Gemak, The Hague, October 2007/ January 2009
• Mohamed Metalsi, Croisement de Signe, Institut du Monde Arabe, Parijs, 1989 (over oa Shakir Hassan al-Said)
Revue Noire; African Contemporary Art/Art Contemporain Africain: Morocco/Maroc, nr. 33-34, 2ème semestre, 1999, Parijs (uitgebreid themanummer over Marokko).
• Ahmed Fouad Selim, 7th International Biennial of Cairo, Cairo, 1998.
• Ahmed Fouad Selim, 8th International Biennial of Cairo, Cairo, 2001.
• M. Sijelmassi, l’Art Contemporain au Maroc, ACR Edition, Parijs, 1889.
• Walid Sadek, Tony Chakar, Bilal Khbeiz, Tamass 1; Beirut/Lebanon, Witte De With Center For Contemporary Art, Rotterdam, 2002
• Paul Sloman (ed.), met bijdragen van  Wijdan Ali, Nat Muller, Lindsey Moore ea, Contemporary Art in the Middle East, Black Dog Publishing, Londen, 2009
• Stephen Stapleton (red.), met bijdragen van Venetia Porter, Ashraf Fayadh, Aarnout Helb, ea, Ahmed Mater, Booth-Clibborn Productions, Abha/Londen 2010 (zie ook www.ahmedmater.com)
• Rayya El Zein & Alex Ortiz, Signs of the Times: the Popular Literature of Tahrir; Protest Signs, Graffiti, and Street Art, New York, 2011 (see http://arteeast.org/pages/literature/641/

Verder nog een aantal links naar relevante websites van kunstinstellingen, manifestaties, tijdschriften, musea en galleries voor hedendaagse kunst uit het Midden Oosten:

Mijn eigen bijdragen (of waar ik mede een bijdrage aan heb geleverd) elders op het web

Op dit blog:

Iraakse kunstenaars in ballingschap

Drie kunstenaars uit de Arabische wereld

Ziad Haider (begeleidende tekst
tentoonstelling)

Qassim Alsaedy (begeleidende tekst tentoonstelling)

Interview met de Iraakse kunstenaar Qassim Alsaedy

Hoshyar Saeed Rasheed (begeleidende tekst tentoonstelling)

Aras Kareem (begeleidende tekst tentoonstelling)

links naar artikelen en uitzendingen over kunstenaars uit de Arabische wereld

De terugkeer van Irak naar de Biënnale van Venetië

Nedim Kufi en Ahmed Mater; twee bijzondere kunstenaars uit de Arabische wereld nu in Amsterdam

Kunstenaars uit de Arabische wereld in Nederland (Eutopia, 2011)

Zie ook mijn nieuwe Engelstalige blog over oa hedendaagse kunst uit de Arabische wereld On Global/Local Art

Een democratische omwenteling in de Arabische Wereld? Deel 9– 9 ثورة ديمقراطية في العالم العربي؟ جزء

 

nieuws en artikelenoverzicht van de actuele gebeurtenissen in de Arabische wereld deel 9 (zie ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5deel 6, deel 7 en deel 8)

 

 

Voor de nieuwste ontwikkelingen, bekijk hieronder: 

Al-Jazeera English live

 

Palestinian Authority closes Al-Jazeera office

klik op bovenstaand logo

http://english.aljazeera.net/news/africa/2011/02/2011223125256699145.html

Gaddafi loses more Libyan cities

 

Protesters wrest control of more cities as unrest sweeps African nation despite Muammar Gaddafi’s threat of crackdown.

Last Modified: 23 Feb 2011 17:36 GMT
Muammar Gaddafi, Libya’s long-standing ruler, has reportedly lost control of more cities as anti-government protests continue to sweep the African nation despite his threat of a brutal crackdown.Protesters in Misurata said on Wednesday they had wrested the western city from government control. In a statement on the internet, army officers stationed in the city pledged “total support for the protesters”.The protesters also seemed to be in control of much of the country’s east, and an Al Jazeera correspondent, reporting from the city of Tobruk, 140km from the Egyptian border, said there was no presence of security forces.”From what I’ve seen, I’d say the people of eastern Libya are the ones in control,” Hoda Abdel-Hamid, our correspondent, said.She said there were no officials manning the border when the Al Jazeera team crossed into Libya.‘People in charge’“All along the border, we didn’t see one policeman, we didn’t see one soldier and people here told us they [security forces] have all fled or are in hiding and that the people are now in charge, meaning all the way from the border, Tobruk, and then all the way up to Benghazi.
 
 

 

“People tell me it’s also quite calm in Bayda and Benghazi. They do say, however, that ‘militias’  are roaming around, especially at night. They describe them as African men, they say they speak French so they think they’re from Chad.”

Major-General Suleiman Mahmoud, the commander of the armed forces in Tobruk, told Al Jazeera that the troops led by him had switched loyalties.

 “We are on the side of the people,” he said. “I was with him [Gaddafi] in the past but the situation has changed – he’s a tyrant.”

Benghazi, Libya’s second largest city, was where people first rose up in revolt against Gaddafi’s 42-year long rule more than a week ago. The rebellion has since spread to other cities despite heavy-handed attempts by security forces to quell the unrest.

With authorities placing tight restrictions on the media, flow of news from Libya is at best patchy. But reports filtering out suggest at least 300 people have been killed in the violence.

But Franco Frattini, the Italian foreign minister, said there were “credible’ reports that at least 1,000 had died in the clampdown.

Defiant Gaddafi

Amid the turmoil, a defiant Gaddafi has vowed to quash the uprising.

He delivered a rambling speech on television on Tuesday night, declaring he would die a martyr in Libya, and threatening to purge opponents “house by house” and “inch by inch”.

He blamed the uprising in the country on “Islamists”, and warned that an “Islamic emirate” has already been set up in Bayda and Derna, where he threatened the use of extreme force.

//  

Twitter Reaction

Libya Protests

Jnoubiyeh profile

Jnoubiyeh The death toll keeps rising in #Libya. At least 500 Libyans are estimated to have been murdered by #Gaddafi since the uprising began. #Feb17 3 days ago · reply 700+ recent retweets

NSlayton profile

NSlayton Saif #Gaddafi just blamed #Canada for chaos. I think that’s the first time someone’s blamed Canada for war outside of South Park. #libya 3 days ago · reply 1000+ recent retweets

AJELive profile

AJELive Al Jazeera receiving reports live ammunition being fired on protesters marching on #Gaddafi compound in Tripoli #Libya http://aje.me/fwtYjF 2 days ago · reply 100+ recent retweets

He urged Libyans to take to the streets and show their support for their leader.

Several hundred government loyalists heeded his call in Tripoli, the capital, on Wednesday, staging a pro-Gaddafi rally in the city’s Green Square.

Fresh gunfire was reported in the capital on Wednesday, after Gaddafi called on his supporters to take back the streets from anti-government protesters.

But Gaddafi’s speech has done little to stem the steady stream of defections from his side.

Libyan diplomats across the world have either resigned in protest at the use of violence against citizens, or renounced Gaddafi’s leadership, saying that they stand with the protesters.

Late on Tuesday night, General Abdul-Fatah Younis, the country’s interior minister, became the latest government official to stand down, saying that he was resigning to support what he termed as the “February 17 revolution”.

He urged the Libyan army to join the people and their “legitimate demands”.

On Wednesday, Youssef Sawani, a senior aide to Saif al-Islam Gaddafi, one of Muammar Gaddafi’s sons, resigned from his post “to express dismay against violence”, Reuters reported.

Earlier, Mustapha Abdeljalil, the country’s justice minister, had resigned in protest at the “excessive use of violence” against protesters, and diplomat’s at Libya’s mission to the United Nations called on the Libyan army to help remove “the tyrant Muammar Gaddafi”.

A group of army officers has also issued a statement urging soldiers to “join the people” and remove Gaddafi from power.

 

 

 

 

Source:
Al Jazeera and agencies

 http://english.aljazeera.net/news/africa/2011/02/201122445420412325.html

       

Gaddafi struggles to keep control

 

Pro-democracy protesters take over eastern part of the country, as state structure appears to be disintegrating.

Last Modified: 24 Feb 2011 12:15 GMT
Muammar Gaddafi, the Libyan leader, is struggling to maintain his authority in the country, as major swathes of territory in the east of the vast North African country now appear to be under the control of pro-democracy protesters.On Thursday, state television reported that he was due to make a public address to residents of Az Zawiyah, a town that saw fierce clashes between pro- and anti-government forces through the day.Ali, an eyewitness to the shooting, told Al Jazeera by phone that soldiers began shooting at the protesters with heavy artillery at around 6am and had continued for 5 hours.”They were trying to kill the people, not terrify them,” he said, explaining that the soldiers had aimed at the protesters’ head and chest.He estimated as many as 100 protesters had been killed. Approximately 400 people had been injured and were now in the town’s hospital. He said he had filmed the bodies after the shooting had stopped, but was unable to send the footage because internet access has been cut off.”The people here didn’t ask for anything, they just asked for a constitution and democracy and freedom, they didn’t want to shoot anyone,” he said.Gunfire could be heard in the background as Ali spoke, and he said the protesters were expecting the soldiers to launch another direct attack on Martyrs’ Square later in the evening.Despite the risk of more shooting, he said he and the other protesters would continue their protest, even if it cost their lives.Earlier, a Libyan army unit led by Gaddafi’s ally, Naji Shifsha, blasted the minaret of a mosque being occupied by protesters in Az Zawiyah, according to witnesses. They said that protesters had sustained , but exact figures remain unclear.

LIVE BLOG

According to witnesses, pro-Gaddafi forces also attacked the town of Misrata, which was under the control of protesters. They told Al Jazeera that “revolutionaries had driven out the security forces”, who had used “heavy machine guns and anti-aircraft guns”.

They said the pro-Gaddafi forces were called the “Hamza brigade”.

Similar clashes have also been reported in the cities of Sabha in the south, and Sabratha, near Tripoli, which is in the west.

Also on Thursday, anti-government protesters appeared to be in control of the country’s eastern coastline, running from the Egyptian border through to the cities of Tobruk and Benghazi, the country’s second largest city.

Franco Frattini, the Italian foreign minister, said on Wednesday that protesters also held the city of Cyrenaica.

Other towns that appear to no longer be under Gaddafi’s control include Derna and Bayda, among others across the country’s east.

Reuters news agency, quoting Egyptian nationals fleeing the town of Zoura in the country’s west, reported that anti-government protesters had taken over the city.

Ahmed Gadhaf al-Dam, one of Gaddafi’s top security official and a cousin, defected on Wednesday, saying in a statement issued by his Cairo office that he left the country “in protest and to show disagreement” with “grave violations to human rights and human and international laws”.

Al-Dam was travelling to Syria from Cairo on a private plane, sources told Al Jazeera. He denied allegations that he was asked to recruit Egyptian tribes on the border to fight in Libya and said he went to Egypt in protest against his government’s used of violence.

‘People in control’

Soldiers in the cities controlled by the protesters have switched sides, filling the void and no longer supporting Gaddafi’s government. In a statement posted on the internet, army officers stationed in Misurata pledged their “total support” for the protesters.

Major-General Suleiman Mahmoud, the commander of the armed forces in Tobruk, earlier told Al Jazeera that the troops led by him had switched loyalties.

“We are on the side of the people,” he said. “I was with him [Gaddafi] in the past but the situation has changed – he’s a tyrant.”

Thousands gathered in Tobruk to celebrate their taking of the city on Wednesday, with Gaddafi opponents waving flags of the old monarchy, honking cars and firing in the sky.

“In 42 years, he turned Libya upside-down,” said Hossi, an anti-government protester there. “Here the leader is a devil. There is no one in the world like him.”

Armed opponents of the government are also patrolling the highway that runs along the country’s Mediterranean coast. Al Jazeera’s correspondent said that even in the towns under anti-government forces’ control, gangs of pro-Gaddafi militias had been reported to be roaming the streets at night.

Follow more of Al Jazeera’s special coverage here 

“From what I’ve seen, I’d say the people of eastern Libya are the one’s in control,” Hoda Abdel-Hamid, Al Jazeera’s correspondent who is in Libya, reported. She said that no Libyan officials had been manning the border where Al Jazeera’s team crossed into the country.

Capital paralysed

Tripoli, the Libyan capital, meanwhile, is said to be virtually locked down, and streets remained mostly deserted, even though Gaddafi had called for his supporters to come out in force on Wednesday and “cleanse” the country from the anti-government demonstrators.

Libyan authorities said food supplies were available as “normal” in the shops and urged schools and public services to restore regular services, although economic activity and banks have been paralysed since Tuesday.

London-based newspaper the Independent reported, however, that petrol and food prices in the capital have trebled as a result of serious shortages.

Saif al-Islam Gaddafi, Muammar Gaddafi’s son, said on Thursday that an international investigation committee and media will be invited to tour Tripoli. During a tour of a state television channel, he emphasised that life was “normal” in the city.

//  

Twitter Reaction

Libya Protests

ABCnewsIntern profile

ABCnewsIntern Not sure who is making more sense, #Assange or #Gaddafi. #libya #wikileaks about 1 minute ago · reply

habibahamid profile

habibahamid RT @AhmadHKh: I feel bad for any person who is doing instant translation of this speech #WTF #Libya #Gaddafi #Feb17 about 1 minute ago · reply

 

  12 new tweets

Echo2Zs profile

Echo2Zs It’s not the drugs, #Gaddafi, it’s the #KFC, the Meal of Champions! #Libya about 1 minute ago · reply

tweetableman profile

tweetableman RT @AlArabiya_Eng: “I only have a ‘moral’ power on Libya”, Gaddafi says #AlArabiya #gaddafi #Libya about 1 minute ago · reply

Jnoubiyeh profile

Jnoubiyeh The death toll keeps rising in #Libya. At least 500 Libyans are estimated to have been murdered by #Gaddafi since the uprising began. #Feb17 4 days ago · reply 700+ recent retweets

On Wednesday, an army general told Al Jazeera that two pilots had ejected from their air force jet near the town of Agdabia after refusing to bomb civilians in Benghazi, which has been a stronghold of the anti-government protesters.

In addition to desertions by many army troops, Gaddafi has also been faced with several diplomats in key posts, as well as cabinet ministers, refusing to recognise his authority and calling for him to be removed.

Hundreds killed

Foreign governments, meanwhile, continue to rush to evacuate their citizens, with thousands flooding to the country’s borders with Tunisia and Egypt. The United States, Britain, France, Italy, Turkey, China, France and India, among others, have made arrangements for their nationals to leave the country.

James Bays, Al Jazeera’s correspondent, reported that there was “a desperate scene at Tripoli’s airport”. He said that there was a “log-jam” there, with some saying that they have been trying to leave the country for three days.

“The airport is still very firmly under the control of Gaddafi’s people,” he reported, adding that secret police are patrolling the area, and several checkpoints have been set up on the road leading there.

The Paris-based International Federation for Human Rights put the number of people killed at 640, though Nouri el-Mismari, a former protocol chief to Gaddafi, and Frattini, the Italian foreign minister, put the number closer to 1,000.

Denying these figures as “fabrications,” the Libyan interior ministry on Wednesday said the death toll since the violence began is only 308 people.

Since making statements against Gaddafi, el-Mismari’s lawyer has said that his daughters, who live in Libya, were “abducted … and forcibly taken to the [state] television [station] to deny their father’s statements”.

 
 

http://english.aljazeera.net/news/africa/2011/02/2011224143054988104.html

Gaddafi blames unrest on al-Qaeda

 

Libyan leader says protesters are young people being manipulated by al-Qaeda, as violence continues across the country.

Last Modified: 24 Feb 2011 16:02 GMT
Muammar Gaddafi, the Libyan leader, has said in a speech on Libyan state television that al-Qaeda is responsible for the uprising in Libya.”It is obvious now that this issue is run by al-Qaeda,” he said, speaking by phone from an unspecified location on Thursday.He said that the protesters were young people who were being manipulated by al-Qaeda’s Osama bin Laden, and that many were doing so under the influence of drugs.”No one above the age of 20 would actually take part in these events,” he said. “They are taking advantage of the young age of these people [to commit violent acts] because they are not legally liable!”At the same time, the leader warned that those behind the unrest would be prosecuted in the country’s courts.
LIVE BLOG
 

                       He called on Libyan parents to keep their children at home.

“How can you justify such misbehaviour from people who live in good neighbourhoods?” he asked.

The situation in Libya was different to Egypt or Tunisia he said, arguing that unlike people in the neighbouring countries, Libyans have “no reason to complain whatsoever”.

Libyans had easy access to low interest loans and cheap daily commodities, he argued. The one reform he did hint might be possible was a raise in salaries.

‘Symbolic’ leader

Gaddafi argued that he was a purely “symbolic” leader with no real political power, comparing his role to that played by Queen Elizabeth II in England.

He also warned that the protests could cut off Libya oil production. “If [the protesters] do not go to work regularly, the flow of oil will stop,” he said.

Ibrahim Jibreel, a Libyan political activist, said that the fact that Gaddafi was speaking by phone showed that he did not have the courage to appear publically, and proved that he remained “under self-imposed house arrest in Tripoli”.

Jibreel said there were similarities between Thursday’s speech and one Gaddafi gave earlier in the week.

“The theme of people who have taken pills and hallucinations is one that continues to occur,” he said.
 
Jibreel noted Gaddafi’s reference to loans and that he would reconsider salaries. “I think that there [are] some concessions that he wants to make, in his own weird way,” he said.

Struggling

Gaddafi is struggling to maintain his authority in the country, as major swathes of territory in the east of the vast North African country now appear to be under the control of pro-democracy protesters.

Follow more of Al Jazeera’s special coverage here 

Ali, an eyewitness to the shooting, told Al Jazeera by phone that soldiers began shooting at peaceful protesters on Martyrs’ Square with heavy artillery at around 6am and had continued for 5 hours.

“They were trying to kill the people, not terrify them,” he said, explaining that the soldiers had aimed at the protesters’ heads and chests.

He estimated as many as 100 protesters had been killed. Approximately 400 people had been injured and were now in the town’s hospital. He said he had filmed the bodies after the shooting had stopped, but was unable to send the footage because internet access has been cut off.

“The people here didn’t ask for anything, they just asked for a constitution and democracy and freedom, they didn’t want to shoot anyone,” he said.

Gunfire could be heard in the background as Ali spoke, and he said the protesters were expecting the soldiers to launch another direct attack on Martyrs’ Square later in the evening.

Despite the risk of more shooting, he said he and the other protesters would continue their protest, even if it cost their lives.

Mosque ‘attacked’

Also on Thursday, a Libyan army unit led by Gaddafi’s ally, Naji Shifsha, blasted the minaret of a mosque being occupied by protesters in Az Zawiyah, according to witnesses.

//  

Twitter Reaction

Libya Protests

libyafreedomnew profile

libyafreedomnew Strong differences between Gaddafi’s sons … about the father prefers to Saif al-Islam and make it in the interface..#Libya #Gaddafi 5 minutes ago · reply

NadeenR profile

NadeenR #Gaddafi has shares in #Juventus football club. Seriously. #LOL #Libya 4 minutes ago · reply

nihonmama profile

nihonmama RT @libyafreedomnew: Resigned Libyan Justice Minister: There’s no presence for AlQaeda or any terroristic cells here. #Libya #Gaddafi 4 minutes ago · reply

 

  6 new tweets

DebateFaith profile

DebateFaith – I bet Qaddafi and Pir Pagara have the same ancestors. #Pakistan #Libya: – I bet Qaddafi and Pi… http://bit.ly/h603oe #libya #gaddafi 5 minutes ago · reply

DebateFaith profile

DebateFaith RT @ChangeInLibya: Don’t put sanctions on #libya government. Impose a no fly zone ASAP and start… http://bit.ly/hT8z9v #libya #gaddafi 5 minutes ago · reply

According to witnesses, pro-Gaddafi forces also attacked the town of Misrata, which was under the control of protesters.

They told Al Jazeera that “revolutionaries had driven out the security forces”, who had used “heavy machine guns and anti-aircraft guns”.

They said the pro-Gaddafi forces were called the “Hamza brigade”.

Similar clashes have also been reported in the cities of Sabha in the south, and Sabratha, near Tripoli, which is in the west.

Anti-government protesters appeared to be in control of the country’s eastern coastline, running from the Egyptian border through to the cities of Tobruk and Benghazi, the country’s second largest city.

Ahmed Gadhaf al-Dam, one of Gaddafi’s top security official and a cousin, defected on Wednesday evening, saying in a statement issued by his Cairo office that he left the country “in protest and to show disagreement” with “grave violations to human rights and human and international laws”.

Al-Dam was travelling to Syria from Cairo on a private plane, sources told Al Jazeera. He denied allegations that he was asked to recruit Egyptian tribes on the border to fight in Libya and said he went to Egypt in protest against his government’s used of violence.

Communications blocked

Libyan authorities are working hard to prevent news of the events in the country from reaching the outside world.

Thuraya, a satellite phone provider based in the United Arab Emirates, has faced continuous “deliberate inference” to its services in Libya, the company’s CEO told Al Jazeera.

Samer Halawi, the company’s CEO, said his company will be taking legal action against the Libyan authorities for the jamming of its satellite.

“This is unlawful and this in uncalled for,” he said.

The company’s engineers have had some success in combating the jamming, and operations were back on almost 70 per cent of the Libyan territory on Thursday, Halawi said. The blocking was coming from a location in Tripoli.

The Libyan government has blocked landline and wireless communications, to varying degrees, in recent days.

Some phone services were down again on Thursday. In the town of Az Zawiyah, phone lines were working but internet access was blocked.

Nazanine Moshri, reporting from the northern side of the Tunisian-Libyan border near the town of Ras Ajdir, said that security forces were confiscating cellphones and cameras from people crossing into Tunisia.

“The most important thing to them is to not allow any footage to get across the border into Tunisia,” she reported.

Capital paralysed

Tripoli, the Libyan capital, meanwhile, is said to be virtually locked down, and streets remained mostly deserted, even though Gaddafi had called for his supporters to come out in force on Wednesday and “cleanse” the country from the anti-government demonstrators.

Libyan authorities said food supplies were available as “normal” in the shops and urged schools and public services to restore regular services, although economic activity and banks have been paralysed since Tuesday.

London-based newspaper the Independentreported, however, that petrol and food prices in the capital have trebled as a result of serious shortages.

Foreign governments, meanwhile, continue to rush to evacuate their citizens, with thousands flooding to the country’s borders with Tunisia and Egypt.

   
Source:
Al Jazeera and agencies

 http://english.aljazeera.net/news/africa/2011/02/2011225165641323716.html

 

Gaddafi addresses crowd in Tripoli

 

Libyan leader speaks to supporters in the capital’s Green Square, saying he will arm people against protesters.

Last Modified: 25 Feb 2011 18:00 GMT
 Muammar Gaddafi, the Libyan leader, has appeared in Tripoli’s Green Square, to address a crowd of his supporters in the capital.”We can defeat any aggression if necessary and arm the people,” Gaddafi said, in footage that was aired on Libyan state television on Friday.”I am in the middle of the people.. we will fight … we will defeat them if they want … we will defeat any foreign aggression.

LIVE BLOG

“Dance … sing and get ready … this is the spirit … this is much better than the lies of the Arab propaganda,” he said.

The speech, which also referred to Libya’s war of independence with Italy, appeared to be aimed at rallying what remains of his support base, with specific reference to the country’s youth.

His last speech, on Thursday evening had been made by phone, leading to speculation about his physical condition.

The footage aired on Friday, however, showed the leader standing above the square, waving his fist as he spoke.

Tarik Yousef, a senior fellow at the Brookings Institute in Washington, told Al Jazeera that most of the individuals on Green Square are genuine Gaddafi supporters.

“Most of these people have known nothing else but Gaddafi. They don’t know any other leader. And many of them stand to lose when Gaddafi falls,” Yousef said.

“I am not completely surprised that they still think that he is the right man for Libya. What is striking is that [Gaddafi] did not talk about all the liberated cities in his country.

“This was a speech intended show his defiance and to rally against what he calls foreign interference. But even his children have admitted that the east of the country is no longer under the regime’s control.”

Anti-Gaddafi protesters shot

Gaddafi’s speech came on a day when tens of thousands of Libyans in the capital and elsewhere in the country took to the streets calling for an end to his rule.

As demonstrations began in Tripoli following the midday prayer, security forces loyal to Gaddafi reportedly began firing on them. There was heavy gun fire in various Tripoli districts including Fashloum, Ashour, Jumhouria and Souq Al, sources told Al Jazeera.

“The security forces fired indiscriminately on the demonstrators,” said a resident of one of the capital’s eastern suburbs.

“There were deaths in the streets of Sug al-Jomaa,” the resident said.

The death toll since the violence began remains unclear, though on Thursday Francois Zimeray, France’s top human rights official, said it could be as high as 2,000 people killed.

Dissent reaches mosques

Violence flared up even before the Friday sermons were over, according to a source in Tripoli.

“People are rushing out of mosques even before Friday prayers are finished because the state-written sermons were not acceptable, and made them even more angry,” the source said.

Libyan state television aired one such sermon on Friday, in an apparent warning to protesters.

“As the Prophet said, if you dislike your ruler or his behaviour, you should not raise your sword against him, but be patient, for those who disobey the rulers will die as infidels,” the speaker told his congregation in Tripoli.

During Friday prayers a cleric in the town of Mselata, 80km to the east of Tripoli, called for the people to fight back.

Immediately after the prayers, more than more than 2,000 people, some of them armed with rifles taken from the security forces, headed towards Tripol to demand the fall of Gaddafi, Al Jazeera’s Nazanine Moshiri reported.

The group made it as far as the city of Tajoura, where it was stopped by a group loyal to Gaddafi.

They were checked by foreign, French-speaking mercenaries and gunfire was exchanged. There were an unknown number of casualties, Moshiri reported, based on information from witnesses who had reached on the Libyan-Tunisian border.

Special forces

People in eastern parts of the country, a region believed to be largely free from Gaddafi’s control, held protests in support for the demonstrations in the capital.

“Friday prayer in Benghazi have seen thousands and thousands on the streets. All the banners are for the benefit of the capital, [they are saying] ‘We’re with you, Tripoli.'” Al Jazeera’s Laurence Lee reported.

In the town of Derna, protesters held banners with the messages such as “We are one Tribe called Libya, our only capital is Tripoli, we want freedom of speech”.

Al Jazeera’s correspondent in Libya reported on Friday that army commanders in the east who had renounced Gaddafi’s leadership had told her that military commanders in the country’s west were beginning to turn against him.

They warned, however, that the Khamis Brigade, an army special forces brigade that is loyal to the Gaddafi family and is equipped with sophisticated weaponry, is currently still fighting anti-government forces.

The correspondent, who cannot be named for security reasons, said that despite the gains, people are anxious about what Gaddafi might do next, and the fact that his loyalists were still at large.

“People do say that they have broken the fear factor, that they have made huge territorial gains,” she said. “[Yet] there’s no real celebration or euphoria that the job has been done.”

Pro-democracy protesters attacked

On Friday morning, our correspondents reported that the town of Zuwarah was, according to witnesses, abandoned by security forces and completely in the hands of anti-Gaddafi protesters.

Checkpoints in the country’s west on roads leading to the Tunisian border, however, were still being controlled by Gaddafi loyalists.

In the east, similar checkpoints were manned by anti-Gaddafi forces, who had set up a “humanitarian aid corridor” as well as a communications corridor to the Egyptian border, our correspondent reported.

Follow more of Al Jazeera’s special coverage here 

Thousands massed in Az Zawiyah’s Martyr’s Square after the attack, calling on Gaddafi to leave office, and on Friday morning, explosions were heard in the city.

Witnesses say pro-Gaddafi forces were blowing up arms caches, in order to prevent anti-government forces from acquiring those weapons.

Clashes were also reported in the city of Misurata, located 200km east of Tripoli, where witnesses said a pro-Gaddafi army brigade attacked the city’s airport with mortars and rocket-propelled grenades.

They told Al Jazeera that pro-democracy protesters had managed to fight off that attack. “Revolutionaries have driven out the security forces,” they said, adding that “heavy machine guns and anti-aircraft guns” had been used against them.

Mohamed Senussi, a resident of Misurata, said calm had returned to the city after the “fierce battle” near the airport.

“The people’s spirits here are high, they are celebrating and chanting ‘God is Greatest’,” he told the Reuters news agency by telephone.

Another witness warned, however, that protesters in Misurata felt “isolated” as they were surrounded by nearby towns still in Gaddafi’s control.

Government loses oil terminals

//  

Twitter Reaction

Libya Protests

Soloveo profile

Soloveo Dictator Muammar #Gaddafi stated that he “will fight until the very end.” #Libyans have bravely responded, “And so will we.” #Libya #Feb17 23 seconds ago · reply

 

  4 new tweets

kingst profile

kingst RT @s0mk: 正如那句话所说:“卡扎菲完成了不可能的任务:他让穆巴拉克显得高贵,让本.阿里显得就是一个天才…”摊上这么一个极品的主,利比亚人,唉…早点结束吧,流血够多了,够判不知道多少个反人类罪了… #Libya #Gaddafi about 1 minute ago · reply

parvezsharma profile

parvezsharma The surreal #Jamahiriya of #Libya unravels. For 40+years #Faustian tyrant #Gaddafi hung out w/ #Shaitan, the devil He now kills with relish. about 1 minute ago · reply

baraneshgh profile

baraneshgh hey, authorities in #italy #Turkey and #theUK #china #russia #venezuala, open yr eyes& look at this MONSTER, #Gaddafi, in #libya #benghazi 3 minutes ago · reply

Protesters and air force personnel who have renounced Gaddafi’s leadership also overwhelmed a nearby military base where Gaddafi loyalists were taking refuge, according to a medical official at the base.

They disabled air force fighter jets at the base so that they could not be used against protesters.

Soldiers helped anti-Gaddafi protesters take the oil terminal in the town of Berga, according to Reuters.

The oil refinery in Ras Lanuf has also halted its operations and most staff has left, according to a source in the company.

Support for Gaddafi within the country’s elite continues to decline. On Friday, Abdel Rahman Al Abar, Libya’s Chief Prosecutor, became one of the latest top officials to resign in protest over the bloodshed.

“What happened and is happening are massacres and bloodshed never witnessed by the Libyan people. The logic of power and violence is being imposed instead of seeking democratic, free, and mutual dialogue,” he said.

His comments came as UN’s highest human-rights body held a special session on Friday to discuss what it’s chief had earlier described as possible “crimes against humanity” by the Gaddafi government. 

Navi Pillay, the UN High Commissioner on Human Rights, urged world leaders to “step in vigorously” to end the violent crackdown.

The United Nations Security Council was to hold a meeting on the situation in Libya later in the day, with sanctions the possible imposition of a no-fly zone over the country under Chapter VII of the UN charter on the table.

 
Source:
Al Jazeera and agencies
 

http://english.aljazeera.net/indepth/features/2011/02/201121310169828350.html

Anti-terrorism and uprisings

 

North African leaders have worked with the West against Islamists and migrants – becoming more repressive as a result.

Yasmine Ryan Last Modified: 25 Feb 2011 17:47 GMT
Security forces in Tunisia and other North African countries were armed and given incentives to become more repressive in the name of the fight against ‘terrorism’, activists argue [EPA]

The string of uprisings in North Africa have laid bare Western governments’ relationships with regimes in the region, which pro-democracy activists argue have long been fixated on anti-terrorism, immigration and oil.

Muammar Gaddafi, the Libyan leader, appears to be on the brink of joining Tunisia’s Zine El Abidine Ben Ali and Egypt’s Hosni Mubarak – both ousted by their own people. In Algeria, meanwhile, Abdelaziz Bouteflika’s government is holding firm, clamping down on protests and carrying out limited reforms in a bid to lull anti-regime rage.

The four men have co-operated to varying degrees with the West in the post 9/11 era, offering their services against the perceived twin menaces of political Islam and migration from the African continent to Europe.

Salima Ghezali, a well-known Algerian journalist and rights activist, says that politicians have used these supposed threats to justify state violence. Elites in the West, she argues, have attempted to distract voters by playing up threats to security, whilst sidestepping debate on their economies. Their counterparts in the developing world have used the same arguments to draw attention away from “institutional chaos”.

“It is this chaos which is provoking and fuelling the anger of the people,” she says.

By focusing on security, leaders have found a means to legitimise state violence, withhold rights and freedoms and neglect political and social management, Ghezali says. “Violence has even become a means of social and political advancement. Murderers have become heroes and hold power in public institutions.”

Jeremy Keenan, a professorial research associate at the School of Oriental and African Studies in London, agrees that the uprisings are, in some way, related to the prevalence of anti-terrorist policy.

“I think that whole ‘war on terror’ syndrome has had a potentially significant role in what we’re seeing today,” Keenan says. “These states have become more repressive in the knowledge that they have the backing of the West.”

Demographic disconnect

Many youthful protesters are no longer willing to swallow their leaders’ use of anti-colonialist ideology to justify their political power.

Far from fighting imperialism, these leaders, their opponents say, have been complicit with the West: Acting as its torturers, buying its arms and patrolling the Mediterranean Sea to stem the tides of young people desperate to flee their homelands. All were partners in the CIA’s controversial ‘extraordinary rendition programme’ and Libya has been a pro-active partner in a secretive Rome-Tripoli deal, signed in 2009, to intercept boats carrying migrants. In return for the sea patrols, Italy pledged to pay Libya $7bn over 20 years.

“The young generation of Algerians, and the not-so-young, don’t have any illusions about the convictions of their leaders,” Ghezali explains.

Despite being sceptical of their leaders’ ideological leanings, Ghezali says the youth do still respect authentic symbols of the Algerian War of Independence. Anti-government protesters in Libya have taken to waving the pre-Gaddafi, post-independence flag – a reference to the country’s struggle against colonial rule.

With the exception of Ben Ali, all of these leaders have been in government since before most of their people were born. Bouteflika, for example, first became a minister in 1962, yet rules over a country where the average age is 27, according to the CIA World Factbook. Gaddafi took power in 1969, while the average Libyan is just 24.

Playing the ‘Islamist card’

The region’s leaders have repeatedly tried to portray the current wave of uprisings as somehow terrorist-related.

In a recently released report, Martin Scheinin, the UN special rapporteur on the protection of human rights while countering terrorism, details how Tunisia’s counterterrorism laws and policies played a central part in the former government’s crushing of political opposition.

And, as Scheinin notes in an interview with Al Jazeera, this was the very language Ben Ali turned to when he responded to the Tunisian uprising.

“I think it is important that when the people started to revolt in Tunisia, the initial reaction by the president and by the government was to say this is terrorists,” the UN Rapporteur says.

Ben Ali accused demonstrators in the centre of the country of “unpardonable terrorist acts” on January 10, two days after Tunisian security forces had begun deliberately killing protesters in the centre of the country. The Libyan leader’s son, Saadi Gaddafi, told the Financial Times on Wednesday that bombing in the east of Libya was necessary because “thousands” of al-Qaeda fighters were taking control of the region. His father elaborated on these allegations in a speech on Thursday night, accusing Osama bin Laden of brainwashing, and even drugging, the country’s youth.

Ghezali points to Gaddafi’s most recent threats to end his co-operation on immigration, as well as his attempts to blame protests on al-Qaeda, as a particularly “ludicrous” example of what has become a standard form of blackmail.

Tunisian activists interviewed by Al Jazeera cited ending corruption and tyranny and the right to employment, democracy and freedom of expression as the motivations that drove their uprising, while Libyans likewise dismissed Gaddafi’s assertion that Osama bin Laden was working to incite dissent against his rule.

Keenan says that the absence of Islamist ideology in the protest movements has underlined the extent to which the “Islamist card” has been overplayed by politicians and the media. “These revolts have nothing much to do with Islamism, they are to do with young people fighting for their rights.

“All of these countries, to varying degrees, have exaggerated the menace of terrorism,” says the author of The Dark Sahara: America’s War on Terror in Africa.

The birth of an ideology

While it became most pronounced post-9/11, the West’s fear of the rise of political Islam in North Africa predates the ‘war on terror’ by a decade.

  

When Algeria embarked on its first democratic elections in the early 1990s, the Islamic Salvation Front (FIS), was heading towards a likely victory.
 
Many commentators in the West feared Algeria would become the next Iran, and that political Islam might then become an unstoppable force, spreading to neighbouring countries.

The Algerian military staged a coup d’état and embarked on a “dirty war” to purge the country of the “Green Peril”. During the decade-long civil war that followed, 200,000 Algerians were killed, many by the security forces, and approximately 15,000 were forcibly disappeared.

Western governments were largely silent. In the case of France, in particular, support for the “eradication” campaign was explicit.

By early 2001, pressure for an investigation into the role of the security forces in fostering the violence was increasing, after a series of allegations that the Algerian security establishment had deliberately falsified terrorism to justify its own violence.

Then came the 9/11 attacks, and the ‘war on terror,’ and Algerian dissidents once again found themselves sidelined.

“After twenty years of security policy – including 10 years of war – Algerian society has been seriously traumatised,” Ghezali says, adding that the lack of justice or reconciliation has prevented many from being able to move on.

In contrast, post-January 14, Tunisia has opened a commission to investigate the human rights abuses committed by the security forces during the uprising and is seeking Ben Ali’s extradition from Saudi Arabia.

Libya’s deputy ambassador to the United Nations, meanwhile, is calling for the International Criminal Court to investigate Gaddafi for war crimes, while Navi Pillay, the UN human rights chief, is urging an international investigation into the violence against protesters.

Awkward baggage

The first suggestion that Western leaders may be moving to untangle themselves from the increasingly awkward baggage of their ‘war on terror’ ties to North Africa came during William Hague’s visit to Tunisia, on February 8, as the uprising in Egypt was well underway.

In response to a question from Al Jazeera, the British foreign secretary acknowledged that it was time to move beyond the anti-terrorism framework.

Hague has promised the UK will be moving beyond a security-centred relationship with Tunisia [Reuters] 

“I think now there is an opportunity for a much broader relationship than a security relationship,” he said.

Bolstering his comments came the announcement of an $8.1mn fund to support economic and political reform in North Africa and the Middle East.

Hague also distanced his government from Tunisia’s controversial anti-terrorism law, which has long drawn criticism from rights activists who argued that it was used to imprison political dissidents.

“We hope that legislation will comply with international laws on human rights, will respect freedom of expression, and of course we hope in any country that anti-terror laws are not used to stifle legitimate political debate and activity,” Hague said.

Yet even as the death toll in Libya continues to rise – possibly to over 1,000 – the anti-terrorist ideology is far from dismantled, as Gaddafi’s attempts to bring al-Qaeda into the equation suggest.

On Tuesday, Algeria lifted its controversial state of emergency, which had been in force since 1992 and which the government had argued was necessary to facilitate its fight against “terrorists”. Activists had long criticised the law, arguing that its real goal was to quell dissent and to extinguish the political freedoms that had been won by protesters in the wake of the October 1988 anti-government riots.

But the state of emergency is being replaced by new anti-terrorist legislation, meaning little genuine change. Protest marches will remain forbidden and the military will retain its contested right to intervene in domestic security enforcement.

A spokesperson for Britain’s Foreign and Commonwealth office said by telephone on Wednesday that Hague’s comments in Tunis also applied to any anti-terrorist legislation in Algeria. However, Keenan points to Algeria’s role as an “absolutely critical ally” for the US during the ‘war on terror’. The country has strong historic ties to France and, in the past two years, has grown closer to Britain.

Algeria has the third-largest oil reserves in Africa and is the sixth-largest producer of natural gas in the world, according to the US Energy Information Administration.

“The West is desperate that Algeria, the regime, can stay in place by making the necessary reforms,” Keenan says, adding that a cabinet shuffle could be on the horizon and that Bouteflika might eventually be replaced. But such reforms would be “purely cosmetic” and would serve only to maintain the present regime, he argues, noting that the lifting of the state of emergency should be interpreted in this context.

Arming the oppressors

And regardless of any change in tone, European governments seem unlikely to cut back on growing arms sales to North Africa and the Middle East.

Michele Alliot-Marie, the French foreign minister, is still suffering the political repercussions of her offer to support Tunisian and Algerian security forces with protest-suppressing “know-how” on January 12, even as Tunisian protesters were being killed.

Western arms exports to the region have drawn particular attention in the light of the killing of protesters in Libya and Bahrain in recent days, leading the UK and France to halt arms sales to the two countries. But the Campaign Against Arms Trade (CAAT), a UK-based organisation, argues that the bans are temporary and unlikely to lead to any long-term changes in some European governments’ active promotion of its arms export sector.

“As soon as public attention has moved on, they’ll be back supplying them,” Sarah Waldron, a spokesperson for CAAT, says.

Arms exports from EU member countries to Libya, Tunisia, Algeria and Morocco have risen significantly over the past five years. Arms export licences from the EU to the four countries rose from $1.3bn to $2.7bn in 2009, according to CAAT.

Coming in the context of co-operation on border control and anti-terrorism, the arms sales have risen for both strategic and economic reasons, Keenan says. “The equipment that is given to these countries in export arrangements in the name of counterterrorism is the same equipment that is used by these countries in the repression of their own people.”

Realpolitik

Many North African activists are conscious of years of what they consider hypocrisy from the West and are sceptical about whether the uprisings will have a transformative effective on foreign policy.
 
For the past decade, only two things have mattered for Europeans and the US when it comes to Tunisia, Mokhtar Trifi, the president of the Tunisian Human Rights League (LTDH), says.

“The European Parliament and European governments were silent, and many of them were complicit. We never stopped drawing attention to the dictatorship. ‘Tunisia is good because Ben Ali was fighting terrorism and clandestine immigration.’ That was the argument [from Western governments],” Trifi says.

Jean-Philippe Chauzy, a spokesperson for the International Organization for Migration (IOM), which works with governments to manage international migration flows, says that Gaddafi’s threats to open the floodgates has succeeded in worrying European governments. Yet he notes that in recent days, Europeans have been facing up to the reality of the role that migration has played in relations with Libya.

“I think there’s recognition, in Italy at least, that realpolitik really dictated Italy’s relationship with Libya,” Chauzy says.

In the wake of the regime changes in North Africa, combined with the rise in unemployment in Europe, he says that policymakers are likely to consider a new approach to migration management. Ideally, Chauzy would like it to be one that focuses more on tackling the socio-economic factors at the root of migration and relies less on policing the seas.

Keenan says that by focusing on terrorism and immigration, Western countries have damaged their own interests. Whether it is the French, the Americans or the British, he argues that the preoccupation with Islamists and terrorism has undermined Western intelligence services’ ability to understand political and social dynamics in the region.

“If one got rid of the intelligence services, and just listened to Twitter or Facebook, we have more of an idea what’s going on.”

Oil supplies from Libya are already being disrupted. The same could happen in Algeria if serious unrest were to spread, he notes.

“The West, as a whole, has been wrong footed. I think it’s desperately trying to play catch-up. We could be paying a very high price for the strategy of the West towards these countries,” Keenan says.

Western leaders are now scrambling to build relationships with civil society in the region, after years of downplaying such ties at the bequest of its all-powerful leaders.

Yet members of the Tunisian Democratic Women’s Association are unlikely to forget that Rama Yade, as France’s secretary of human rights, cancelled her meeting with them for unexplained reasons during her visit to Tunisia in 2008. Nor will Trifi forget the fact that France’s last ambassador shunned the Tunisian Human Rights League, never once paying a visit.

Pro-democracy opposition parties, such as Algeria’s Socialist Forces Front (FFS), are commonly called upon by Western diplomats and politicians behind closed doors, but rarely do private expressions of concern for trampled political rights translate into public support.

For Abed Charef, an Algerian writer and journalist, North African countries would be more democratic if Western countries stopped interfering.

“People aspire to freedom, and they haven’t been able to enjoy that freedom, partly thanks to the support of Western countries,” Charef says. “In Algeria, we are suffocated by a political system that stifles economic growth, that stifles political opposition, that stifles everything.”

“[Western countries] act out of their own interest, they support anti-democratic leaders, they support corruption. That isn’t help, it’s been destroying us.”

http://english.aljazeera.net/news/middleeast/2011/02/201122641559301766.html

Pressure mounts on Libya’s Gaddafi

 

Demonstrators remain on the streets as leader defies international condemnation.

Last Modified: 26 Feb 2011 08:45 GMT
 

 
Amateur video appears to show soldiers joining protesters in the city of Az Zawiyah [Al Jazeera] 

Internal and international pressure is mounting on Libyan leader Muammar Gaddafi to stand down from power as protests continue against his 42-year rule.

Within the country, anti-government protesters said the demonstrations were gaining support, and footage believed to be filmed on Friday appeared to show soldiers in uniform joining the protesters.

The footage showed soldiers being carried on the shoulders of demonstrators in the city of Az Zawiyah, after having reportedly turned against the government – a scene activists said is being repeated across the country.

LIVE BLOG

Al Jazeera, however, is unable to independently verify the content of the video, which was obtained via social networking websites.

Our correspondent in Libya reported on Friday that army commanders in the east who had renounced Gaddafi’s leadership had told her that military commanders in the country’s west were also beginning to turn against him.

They warned, however, that the Khamis Brigade, an army special forces brigade that is loyal to the Gaddafi family and is equipped with sophisticated weaponry, is currently still fighting anti-government forces.

Our correspondent, who cannot be named for security reasons, said that despite the gains, people are anxious about what Gaddafi might do next, and the fact that his loyalists were still at large.

Abu Yousef, speaking from the town of Tajoura, told Al Jazeera on Saturday that live ammunition was being used against anti-government protesters.

“Security forces are also searching houses in the area and killing those who they accuse of being against the government,” he said.

Crackdown after prayers

Security forces loyal to Gaddafi reportedly also opened fire on anti-government protesters in the capital, Tripoli, after prayers on Friday.

Follow more of Al Jazeera’s special coverage here 

Heavy gun fire was reported in the districts of Fashloum, Ashour, Jumhouria and Souq Al, sources told Al Jazeera.

The offensive came after Gaddafi appeared in Tripoli’s Green Square on Friday, to address a crowd of his supporters.

The speech, which also referred to Libya’s war of independence with Italy, appeared to be aimed at rallying what remains of his support base, with specific reference to the country’s youth.

An earlier speech, on Thursday evening had been made by phone, leading to speculation about his physical condition. But the footage aired on Friday showed the leader standing above the square, waving his fist as he spoke.

In the rooftop address Gaddafi urged his supporters below to “defend Libya”.

“If needs be, we will open all the arsenals. We will fight them and we will beat them,” he said.

International condemnation

The eastern region of the oil-rich North African nation is now believed to be largely free of Gaddafi control since the popular uprising began on February 14, with protests in the city of Benghazi inspired by revolutions in Egypt and Tunisia.

Al Jazeera’s Hoda Abdel-Hamid, reporting from the town of Al-Baida in eastern Libya on Saturday, said that while many parts of the country’s east is no longer government controlled, local residents do not want to separate from the rest of Libya.

“They still want a united Libya, and want Tripoli to remain its capital,” she said.

Our correspondent added that many in the country’s east have felt abandoned by the Gaddafi government, despite the vast oil wealth located in the region, and they feel they have no future in the country.

//

Hundreds of people have been killed in a brutal crackdown on the protests, though the official death toll remains unclear.

The crackdown has sparked international condemnation, with Nicolas Sarkozy, the French president, becoming the first world leader to openly demand Gaddafi’s ouster.

Meanwhile, as Western governments scrambled to craft a collective response to the unrest, the United States said it was moving ahead with sanctions against the regime.

Barack Obama, the US president,  issued an executive order, seizing assets and blocking any property in the United States belonging to Gaddafi or his four sons.

In a statement, Obama said the measures were specifically targeted against the Gaddafi government and not the wealth of the Libyan people.

The European Union also agreed to impose an arms embargo, asset freezes and travel bans on Libya.

Ban Ki-moon, the UN secretary-general, said on Friday that decisive action by the Security Council against the crackdown must be taken, warning that any delay would add to the growing death toll which he said now came to over 1,000.

The official death toll in the violence remains unclear. Francois Zimeray, France’s top human rights official, said on Thursday that it could be as high as 2,000 people killed.

Ban’s call, as well as an emotional speech by the Libyan ambassador to the United Nations, prompted the council to order a special meeting on Saturday to consider a sanctions resolution against Gaddafi.

Britain, France, Germany and the United States have drawn up a resolution which says the attacks on civilians could amount to crimes against humanity. It calls for an arms embargo and a travel ban and assets freeze against Gaddafi, and members of his government.

 
Source:
Al Jazeera and agencies
 

http://english.aljazeera.net/indepth/opinion/2011/02/2011225182670275.html

Opinion

 

Mubarak and decaf coffee

 

Until now Western foreign policy in the Middle East has gotten the substance without the true cost.

Abbas Barzegar Last Modified: 26 Feb 2011 10:08 GMT
Is the era of Western ‘decaf coffee foreign policy’ over? [GALLO/GETTY] 

The renegade philosopher and cultural critic Slavoj Zizek once noted the absurdity of certain items in our modern consumer culture: The chocolate laxative, non-alcoholic beer and decaf coffee. What these products have in common is that each one offers you a much desired substance without its negative side effects. It is a way of enjoying, consuming something but avoiding the potential harm it might cause. The same tendency, according to Zizek, can be found in our politics.

What does this have to do with cascading revolts across the Middle East? Well, Western foreign policy in the region is pretty much like decaf coffee – until now we have gotten the substance without the true cost.

In the era of colonialism we wanted access to the trade routes and natural resources of the Middle East but did not want to have to deal with those nasty Ottomans, so we sent Lawrence of Arabia. Later we wanted oil, but not the Bedouins atop it, so we literally created an elite class of capitalist buddies to have lunch with. During the Cold War we wanted strategic allies in the Middle East, but preferred the Shah and Hosni Mubarak to the likes of Mohammed Mossadeq and Gamal Abdel Nasser.

And just last year, as human rights organisations were condemning Bahraini state (read Sunni) persecution of opposition political figures (read Shia), the US announced a $580mn expansion of its naval base there. After some bullets and a cancelled Formula One season opener, the world has learned a little more about Bahrain’s overwhelming majority Shia population ruled by a Sunni minority, policed by Sunni expats from Pakistan and bankrolled by Western patronage.

And Libya, that not-long-ago pariah oil exporter? Well what we did to land a lucrative BP oil deal and grease some extra arms sales is particularly nauseating now as Muammar Gaddafi declares war on his own citizens using the weapons we sold him.

Countless missed opportunities to learn from our mistakes may be leading to a final and lasting lesson – a Middle East without the US, the UK or Europe.  

What the revolts tell us is not simply that Arabs, like other humans, demand accountability and transparency in their governing institutions, but that they refuse to remain humiliated; that they demand true independence, an independence where national aspiration aligns with government action and not Western political prerogatives. This change comes to the Arab world whose neighbours have already learned how to operate outside of the US’ sphere of influence.

For example, in addition to Turkey emerging as the unlikely power broker in the region, it has increased its strategic ties with Iran in spite of Western efforts to isolate the Islamic Republic. Earlier this month it was announced that it would aim to triple bilateral trade with Iran to $30bn in the next five years. Now Egyptians of all stripes are looking to the Turkish model for inspiration.

In Lebanon, Hezbollah has managed to gain full control of the fragile political system and thereby directly benefit from the hundreds of millions in US military aid to the country since 2006. (FYI: Hezbollah’s strategic use of democratic procedure is likely to be the model for the Muslim Brotherhood, not the quietism of Ankara’s Islamists.) Of course, the fiasco in Iraq where Tehran plays the sole kingmaker hardly needs to be mentioned.

Crumbling pillars of dominance

As Daniel Korski and Ben Judah have rightly pointed out, the West’s three pillars of dominance in the Middle East – military presence, commercial ties and client states – are crumbling in the sand.

This does not mean, however, the absolute end of American and European influence in the region. The US’ economy remains three times the size of China’s, so the feared “look East” policy of the Arab Gulf monarchies is likely an exaggerated concern.

Likewise, although many on the “Arab street” have long admired Tehran’s defiance, it is unlikely that centuries of mutual antagonism and three decades of outright hostility will be undone by a non-ideological shuffling of a few Arab governments.

To be sure, whoever emerges as victors in Tunisia, Egypt or elsewhere, whether of nationalist or Islamist stripe, the last things they will give up are the many perks of engagement with the West.

On its end the West, the US in particular, will need to learn to engage with all groups, not just those it can bribe or coax. A few names will likely need to be erased from the terrorist roll and the reliability of the oldest friends of the West will need to be soberly reassessed.

The changes taking place simply signal that Europe and the US will need to learn to adapt to an increasingly complex and multidimensional political field.

That said, while it has become a cliché to talk about the ways in which the Middle East will never be the same, it should also be clear that the days of American and European decaf coffee foreign policy are over.

Abbas Barzegar is a professor of Islam at Georgia State University and a fellow at the Institute of Social Policy and Understanding. His research includes the history of Sunni-Shia relations, political Islam and Islam in the US. He is co-editor of the book Islamism: Contested Perspectives on Political Islam (Stanford, 2009).
The views expressed in this article are the author’s own and do not necessarily reflect Al Jazeera’s editorial policy.
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 

http://english.aljazeera.net/news/americas/2011/02/2011226232530835912.html

Obama: Gaddafi must leave Libya now

 

The US administration sharpens stance against Libyan leader, urging him for the first time to step down.

Last Modified: 26 Feb 2011 23:36 GMT
Obama’s call comes a day after the freezing of all Libyan assets in the US belonging to Gaddafi, his government and four of his children[Reuters]       

US President Barack Obama has said that Libyan leader Muammar Gaddafi has lost his legitimacy to rule and urged him to step down from power immediately.

Obama’s call came in a call on Saturday to Angela Merkel, the German chancellor, sharpening US rhetoric after days of deadly violence – and criticism that Washington was slow to respond.

“When a leader’s only means of staying in power is to use mass violence against his own people, he has lost the legitimacy to rule and needs to do what is right for his country by leaving now,” the White House said in a statement, summarising their telephone conversation.

“The president and the chancellor shared deep concerns about the Libyan government’s continued violation of human rights and brutalisation of its people.”

The White House has previously stopped short of calling for Gaddafi to leave, saying – just as in other countries affected by a wave of regional unrest – that only Libya’s citizens had a say in choosing their rulers.

US Secretary of State Hillary Clinton, echoed Obama’s tougher stance, and said Libyans had made their preferences on the issue clear.

US sanctions

“We have always said that the [Gaddafi] government’s future is a matter for the Libyan people to decide, and they have made themselves clear,” Clinton said in a statement.

“[Gaddafi] has lost the confidence of his people and he should go, without further bloodshed and violence.”

The Obama administration had been criticised for its relatively restrained response to Gaddafi’s bloody crackdown on an uprising against his four-decade rule.

But White House officials said fears for the safety of US citizens in Libya had tempered Washington’s response to the turmoil.

Washington announced a series of sanctions against Libya on Friday, after a chartered ferry and a plane carrying US citizens and other evacuees left Libya.

Clinton said she signed an order directing the State Department to revoke US visas held by senior Gaddafi government officials, their family members and others responsible for human rights violations in Libya.

“As a matter of policy, new visa applications will be denied,” she said.

Support for protests

The White House said Obama and Merkel reaffirmed their support for the Libyan people’s demand for universal rights and agreed Gaddafi’s government “must be held accountable”.

“They discussed appropriate and effective ways for the international community to respond,” the White House said.

“The president welcomed ongoing efforts by our allies and partners, including at the United Nations and by the European Union, to develop and implement strong measures.”

Obama has been holding a series of discussions with world leaders about the unrest in Libya. The administration is hoping that the world “speaks with a single voice” against Gaddafi’s violent crackdown, and the president is sending Clinton to Geneva on Sunday to coordinate with foreign policy chiefs from several countries.

Clinton will try to rally support against Gaddafi on Monday at the UN Human Rights Council, where she will to consult a range of foreign ministers on sanctions.

Washington is examining options including sanctions and a no-fly zone to try to stop Gaddafi’s violent suppression of anti-government protests.

 
Source:
Agencies
 

http://english.aljazeera.net/news/africa/2011/02/201122753146444424.html

Libya’s revolution headquarters

 

Benghazi, the de facto capital of the opposition, is where much of anti-Gaddafi actions are co-ordinated and executed.

Evan Hill Last Modified: 27 Feb 2011 06:36 GMT
 Pro-democracy activists set up makeshift command centres to co-ordinate revolt [Evan Hill/Al Jazeera]

BENGHAZI, LIBYA  —  In Benghazi, Libya’s second-largest city, life has entered a new stage of revolutionary normal. Shops have re-opened next to burnt-out regime headquarters; the main justice building still stands, but its rooms are occupied by opposition media centres, and courtrooms have become kitchens.

Follow more of Al Jazeera’s special coverage here 

Several hundred kilometres to the west, military units still loyal to long time leader Muammar Gaddafi guard the roads, detaining journalists and preventing approach to Tripoli, the capital.

But if any concerns remained about whether the opposition’s de facto capital was truly in anti-Gaddafi hands, they melted at the appearance of a child leaning out the window of a passing car wearing an afro wig with a red cap on top.

“Look at my son – Gaddafi!” said the man in the driver’s seat.

Along streets where it once would have been unthinkable to question Colonel Gaddafi, whose rule is now in its 42nd year, spray-painted graffiti covers nearly every wall. Atop a gutted former security headquarters where the opposition now collects turned-in weapons, a huge, red, green and black flag flies – the first banner of post-colonial Libyan independence, which protesters have adopted as a symbol of a second independence from Gaddafi’s rule.

Next door stands Benghazi’s main courthouse. Its exterior remains covered in graffiti but comparatively unscathed. This is the new headquarters and nerve centre for Libya’s opposition. A week after the city fell to the protesters following bloody fighting with the local military garrison, it now features an organised civilian security team at the main entrance, a kitchen and an internet centre where Ahmed Sanalla and a small crew of tech-minded men lean over laptops.

Cyber revolt

The top-floor internet centre began operating on Tuesday, explains Sanalla, a dual British and Libyan citizen who has spent the past four years studying medicine at Benghazi’s Garyounis University.

Graffiti marks the walls in Benghazi [Evan Hill/Al Jazeera] 

Ahmed Sheikh, a 42-year-old computer engineer who works in civil aviation, rigged the room’s internet system. A cable leads from a large satellite dish on the roof through a hole in the wall to a receiver, which then connects to wireless routers. Most of the laptops connect directly to the routers by Ethernet cables, though on Saturday afternoon, the connection was hampered by heavy wind, intermittent rain and cloudy skies.

“You’re getting two kilobytes a second, it’s worthless,” Sanalla told one of the other men trying to upload videos to YouTube.

At another laptop, 26-year-old Ahmed Yacoub was setting up an Arabic-language WordPress blog: “The Voice of the February 17 Revolution” – named after the “day of rage” when the protests in Libya began to turn into a violent uprising.

Yacoub, who studies media and programming at Garyounis, said he and other Libyans gained “courage and guidance” from the revolutions in Egypt and Tunisia. Egyptians have been assisting the Libyan uprising, not only by ferrying aid across the liberated eastern border between the two countries, but by carrying media out of the internet blackout in Libya to upload in Egyptian border towns and by sharing tactical advice on how to confront a repressive government crackdown, Sanalla said.

Between the onset of heavy fighting on the 17th and the 21st, he said, protesters in Benghazi were suffering under a total internet blackout. Then Sheikh came and arranged his ad-hoc system. On Saturday, they had just arranged to make phone calls through the satellite connection and could now conduct Skype phone calls with the outside world. Sanalla had been reaching out to international media organisations such as CNN and the BBC using the program’s chat capability.

The crew in the room also administers the “Libyans” group on Facebook and tweets from the account “endtyranny01” – Sanalla’s from when he wanted to remain anonymous.

‘Acceptable distortion’

Much of the information about the Libyan uprising that reached the West in recent weeks came from Libyan expatriates who were phoning, emailing or instant messaging with family and friends inside the country. Often, the Libyans abroad would relay incomplete or exaggerated news, as when false reports spread that protesters in Benghazi had found hundreds of political prisoners held underground for decades (in fact, a dozen or so were released, and their internment was several times smaller than had been reported, Sanalla said.)

Much of the equipment is donated [Evan Hill/Al Jazeera] 

“Some of it was well exaggerated,” he said. But in his mind, if it helped the uprising’s cause. It was an acceptable distortion.

“It put more pressure on the international people, it made it even more horrific.”

At the burned-out building next door, where the opposition militia is collecting weapons from citizens, a revolutionary media cell has set up its headquarters. On the second floor, in three cinderblock rooms lit by bare light bulbs, a dozen men and women co-ordinate the effort. In one room, men sit around computers arranged on fold-out tables, collecting videos and photographs from anyone who comes in, screening them for importance and using some for emotional slideshows overlaid with dramatic music. The activists there say they have around 40 gigabytes of data so far.

In an adjacent room sits a large, industrial printer taken from an architect’s office that produces the opposition’s large banners. Mohammed al-Zawam, a 25-year-old media assistant, held one up: In the revolt’s red, green and black colours, it called for free elections and “equality for all”.

Much of the equipment, food and medical aid powering and sustaining the uprising in Benghazi and elsewhere have been donated. The media cell consists of young men who brought their own laptops and desktops in the days after the Benghazi military garrison finally fell. Libyans have come out to volunteer and give their services, and the altruism has even extended to foreign journalists, who have often received room and board for free while covering the unrest.

“It’s important for those outside to know who we are and why we are doing this,” Sheikh said.

‘Big boss remains in power’

While the corniche road in central Benghazi, a city of around 750,000, can’t rival revolutionary Cairo’s Tahrir Square for sheer enormity, the city has taken on a similar sense of excitement and communal sentiment, intermingled with mourning, since protesters took control.

Activists told us they  have marvelled at young people suddenly picking up brooms to clean the streets. In the square facing the courthouse, crowds gathered all day to sing and chant slogans, cheering as Sanalla and others dropped a giant revolutionary flag from the rooftop.

Many brought their own computers [Evan Hill/Al Jazeera] 

Near the water’s edge, medical tents arranged by the Red Crescent and Egyptian volunteers swayed in the stiff, wet wind blowing off the white-capped Mediterranean. Nearby, children climbed on army tanks decorated in graffiti, and a wall of posters and notes commemorated those who had died in the protests.

Despite the euphoria, the opposition’s battle is not yet won. The “big boss,” as one Libyan called Gaddafi, remains in power, and western towns that have risen against him are separated from Benghazi and the east by Sirte – Gaddafi’s birthplace, which remains under his control.
Some activists say they are waiting for the international community to enforce a no-fly zone in Libya’s skies, giving them the security to march onto Tripoli and oust Gaddafi.

In the meantime, Benghazi’s men on Saturday were queueing outside revolutionary headquarters to sign up for the opposition’s new army, and around 300km down the road to Sirte, in the west, returning journalists reported that they had been stopped and briefly detained by a military unit still loyal to Gaddafi.

The journalists had been released, but the soldiers had confiscated their equipment. They had blocked the road with half a dozen jeeps, mounted with anti-aircraft guns. The soldiers wore body armour and appeared confident and calm, the reporters said.

They didn’t look like men going anywhere

http://english.aljazeera.net/news/africa/2011/02/201122792426740496.html

Libya’s Gaddafi clings to Tripoli

 

With much of the oil-producing regions in opposition hands, Gaddafi’s power base shrinks to the capital’s periphery.

Last Modified: 27 Feb 2011 13:48 GMT
Thousands of people are waiting to be evacuated from Libya outside Tripoli airport, many of them for days [Reuters] 

As more cities fall into the hands of the pro-democracy protesters, Muammar Gaddafi, the Libyan leader, is hanging on to the capital where security forces loyal to him seem to have a firm hold, even amid reports of sporadic gunfire.

On Sunday, protesters had reportedly taken over the towns of Misurata and Zawiyah, further shrinking the control of Gaddafi’s government.

However, tanks were surrounding Zawiyah, 50km from Tripoli, and locals feared an imminent crackdown by pro-Gaddafi  forces.

Ezeldina, a Zawiyah resident, said people in the city had raided some military camps and were prepared to defend themselves.

LIVE BLOG

“We are expecting an attack at any moment,” he told Al Jazeera. “We are forming rotating watchgroups, guarding the neighbourhood.”

Police stations and government offices inside the city have been torched and anti-Gaddafi graffiti painted of walls.

Hundreds of protesters in the city centre chanted “Gaddafi Out”.  An effigy of Gaddafi hung from a light pole in the main square.

Tripoli showdown

With much of the oil-producing regions, including the second city of Benghazi, in protesters’ hands, the opposition is rapidly gearing up for a showdown in Tripoli.

The UN Security Council imposed a travel and assets ban on Gaddafi’s government and, with exceptional unanimity, ordered an investigation into possible crimes against humanity by the Libyan strongman [See a list of those targeted by the sanctions].

Hana Elgallal, a legal and human rights expert in Benghazi, said some in Libya will be